PG 44, col. 316
πάντα. καὶ⁹ αὐτὸν τὸν καθηγεμόνα μυπαγωγούσης.
Ἦ δέ μυσταγωγία τοῦτον ἐπιτελεῖται τὸν τρό-
πον ο Προείρητο τῷ λαῷ, τῶν τε ἄλλων μολυσμά-
των ἐκτὸς εἶναι πάντων, ὅσα περὶ τὸ σῶμα καὶ
ψυχὴν καθορᾶται, καὶ περιρραντηρίοις τισὶν ἀφ’
αγνίσασθαι, καὶ αὐτοῦ δὲ τοῦ γάμου ἐν ρητῷ τινι
ερῶν ἀριθμῷ καθαρεῦσαι, ὡς πάσης ἐμπαθοῦς τε
. σωματικῆς διαθέσεως ἐκπλυθέντα, καθαρὸν
θους προσϐῆναι τῷ ὄρει μυηθησόμενον. Σινᾶ δὲ
τοῦ ὅρους τοῦνομα, δ μόνοις ἀνείθη, κατὰ τὸν
ιρὸν ἐκεῖνον, τοῖς λογικοῖς είς ἐπίϐασιν, καὶ τού-
ν τοῖς ἀνδράσι μόνοις, καὶ τούτων πάλιν τοῖς
ντὺς άφαγνισθεϊσι μιάσματος. Φυλακὴ δὲ πᾶσα ἦν
ι προμήθεια, τοῦ μηδὲν τῶν ἀλόγων ἐπιϐατεῦσαι
Είται τὸ ἐναέριον φῶς ἐκ καθαρᾶς αἰθρίας ζόφῳ
τεμελαίνετο, ὡς ἀόρατον γενέσθαι τὸ ὅρος, ἐν
κλῳ τῷ γνόφῳ διειλημμένον· πῦρ τε ἐκ τοῦ
όφου διαφαινόμενον φοϐερὰν ἐποίει τοῖς δρῶσι
ν ὄψιν, πανταχόθεν τὴν περιοχὴν τοῦ ὅρους ἐπι-
σκόμενον, ὡς καὶ καπνῷ διὰ τῆς τοῦ πυρὸς ὑπιο-
ομῆς ἅπαν τὸ φαινόμενον ὑποτύφεσθαι. Ἠγείτο
τοῦ λαοῦ ὁ Μωῦσῆς πρὸς τὴν ἄνοδον , οὐδὲ
τὸς θαρῤὦν τὸ ὁρώμενον, ἀλλὰ κατεπτηκὼς τὴν
ιχην ὑπὸ δέους, κα)⁸ τὺ σῶμα τῷ φόϐῳ συγκρα-
ινόμενος, ὡς μηδὲ πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας τὸ πάι
θος τῆς ψυχῆς ἐπικρύπτεσθαι, ὁμολογεῖν τε πρὸς
αὐτοὺς τὸ καταπεπλῆχθαι τοῖς φαινομένοις, καὶ μὴ
τρεμεῖν ἐν τῷ σιῢματι. Ἦν γὰρ τὸ *φαινόμενον οὗ
τοιοῦτον μόνον, οἷον ἔκπληξιν τῇ ψυχῇ διὰ τῶν
ὀφθαλμῶν ἐμποιῆσαι, ἀλλὰ διὰ τῆς ἀκοῆς είσηχεῖτο
τὰ φοϐερά· φωνῆς ἄνωθεν καταπληκτικῶς gmw-5.
γνυμένης ἐφ’ ἅπαν τὸ ὑποκείμενον, ἧς χαλεπὴ μὲν
καὶ ἡ πρώτη προσϐολὴ καὶ ἀκοῇ πάσῃ δυσέντευκτος
ἦν· ἐν ὁμοιότητι μέν τῆς τῶν σαλπίγγων ἠχῆς γιο
γνομένη, παριοῦσα δέ τῷ φοϐερῷ καὶΙ καταπληκτικῷ
τῆς φωνῆς ἅπαν τοιοῦτον ὑπόδειγμα · φοϐερωτέρα
δὲ προϊοῦσα ἐγίγνετο, dit πρὸς rb καταπληκτικώ-
ίτερον διὰ προσθήκης τὸν ἦχον αὐτῆς ἐπιτείνουσα.
Ἡ δέ φωνὴ αῦτη ἔναρθρος ἦν, θείᾳ δυνάμει, δίχα
τῶν φωνητικῶν ὀργάνων, τοῦ ἀέρος διαρθροῦντος
τὸν λόγον. Ἦν δὲ ὁ λόγος οὐκ εἰκῆ διαρθρούμενοςν
DC ἐνομοθέτει τὰ θεῖα διδάγματα. Καὶ ἡ μὲν (pwin
προϊοῦσα, δι’ ἐπιδόσεως ηὔξετο, καὶ ὑπερήχει ἑαυτὴν
ὴ σάλπιγξ, τὰς προλαϐοῦσας φωνὰς ἀεὶ ταῖς ἐφεξῆς
ὑπερϐάλλουσα. '0 δέ λαὸς άπας ἥττων ἧν, ἢ ὥστε
ἀνέχεσθαι τὸ φαινόμενόν τε καὶ ἀκουόμενον· διὸ καὶ
κοινὴ παρὰ πάντων αἴτησις προσάγεται τῷ Μωῦσεῖν
δι’ ἐκείνου μεσιτευθῆναι τὸν νόμον · ὡς οὐκ άπιστήο
σοντος τοῦ λαοῦ, θεῖον εἶναι παράγγελμα, πᾶν ὅτιπερ
ἂν παρ’ ἐκείνου κατὰ τὴν ἄνωθεν διδασκαλίαν
Ἦ δέ μυσταγωγία τοῦτον ἐπιτελεῖται τὸν τρό-
πον ο Προείρητο τῷ λαῷ, τῶν τε ἄλλων μολυσμά-
των ἐκτὸς εἶναι πάντων, ὅσα περὶ τὸ σῶμα καὶ
ψυχὴν καθορᾶται, καὶ περιρραντηρίοις τισὶν ἀφ’
αγνίσασθαι, καὶ αὐτοῦ δὲ τοῦ γάμου ἐν ρητῷ τινι
ερῶν ἀριθμῷ καθαρεῦσαι, ὡς πάσης ἐμπαθοῦς τε
. σωματικῆς διαθέσεως ἐκπλυθέντα, καθαρὸν
θους προσϐῆναι τῷ ὄρει μυηθησόμενον. Σινᾶ δὲ
τοῦ ὅρους τοῦνομα, δ μόνοις ἀνείθη, κατὰ τὸν
ιρὸν ἐκεῖνον, τοῖς λογικοῖς είς ἐπίϐασιν, καὶ τού-
ν τοῖς ἀνδράσι μόνοις, καὶ τούτων πάλιν τοῖς
ντὺς άφαγνισθεϊσι μιάσματος. Φυλακὴ δὲ πᾶσα ἦν
ι προμήθεια, τοῦ μηδὲν τῶν ἀλόγων ἐπιϐατεῦσαι
Είται τὸ ἐναέριον φῶς ἐκ καθαρᾶς αἰθρίας ζόφῳ
τεμελαίνετο, ὡς ἀόρατον γενέσθαι τὸ ὅρος, ἐν
κλῳ τῷ γνόφῳ διειλημμένον· πῦρ τε ἐκ τοῦ
όφου διαφαινόμενον φοϐερὰν ἐποίει τοῖς δρῶσι
ν ὄψιν, πανταχόθεν τὴν περιοχὴν τοῦ ὅρους ἐπι-
σκόμενον, ὡς καὶ καπνῷ διὰ τῆς τοῦ πυρὸς ὑπιο-
ομῆς ἅπαν τὸ φαινόμενον ὑποτύφεσθαι. Ἠγείτο
τοῦ λαοῦ ὁ Μωῦσῆς πρὸς τὴν ἄνοδον , οὐδὲ
τὸς θαρῤὦν τὸ ὁρώμενον, ἀλλὰ κατεπτηκὼς τὴν
ιχην ὑπὸ δέους, κα)⁸ τὺ σῶμα τῷ φόϐῳ συγκρα-
ινόμενος, ὡς μηδὲ πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας τὸ πάι
θος τῆς ψυχῆς ἐπικρύπτεσθαι, ὁμολογεῖν τε πρὸς
αὐτοὺς τὸ καταπεπλῆχθαι τοῖς φαινομένοις, καὶ μὴ
τρεμεῖν ἐν τῷ σιῢματι. Ἦν γὰρ τὸ *φαινόμενον οὗ
τοιοῦτον μόνον, οἷον ἔκπληξιν τῇ ψυχῇ διὰ τῶν
ὀφθαλμῶν ἐμποιῆσαι, ἀλλὰ διὰ τῆς ἀκοῆς είσηχεῖτο
τὰ φοϐερά· φωνῆς ἄνωθεν καταπληκτικῶς gmw-5.
γνυμένης ἐφ’ ἅπαν τὸ ὑποκείμενον, ἧς χαλεπὴ μὲν
καὶ ἡ πρώτη προσϐολὴ καὶ ἀκοῇ πάσῃ δυσέντευκτος
ἦν· ἐν ὁμοιότητι μέν τῆς τῶν σαλπίγγων ἠχῆς γιο
γνομένη, παριοῦσα δέ τῷ φοϐερῷ καὶΙ καταπληκτικῷ
τῆς φωνῆς ἅπαν τοιοῦτον ὑπόδειγμα · φοϐερωτέρα
δὲ προϊοῦσα ἐγίγνετο, dit πρὸς rb καταπληκτικώ-
ίτερον διὰ προσθήκης τὸν ἦχον αὐτῆς ἐπιτείνουσα.
Ἡ δέ φωνὴ αῦτη ἔναρθρος ἦν, θείᾳ δυνάμει, δίχα
τῶν φωνητικῶν ὀργάνων, τοῦ ἀέρος διαρθροῦντος
τὸν λόγον. Ἦν δὲ ὁ λόγος οὐκ εἰκῆ διαρθρούμενοςν
DC ἐνομοθέτει τὰ θεῖα διδάγματα. Καὶ ἡ μὲν (pwin
προϊοῦσα, δι’ ἐπιδόσεως ηὔξετο, καὶ ὑπερήχει ἑαυτὴν
ὴ σάλπιγξ, τὰς προλαϐοῦσας φωνὰς ἀεὶ ταῖς ἐφεξῆς
ὑπερϐάλλουσα. '0 δέ λαὸς άπας ἥττων ἧν, ἢ ὥστε
ἀνέχεσθαι τὸ φαινόμενόν τε καὶ ἀκουόμενον· διὸ καὶ
κοινὴ παρὰ πάντων αἴτησις προσάγεται τῷ Μωῦσεῖν
δι’ ἐκείνου μεσιτευθῆναι τὸν νόμον · ὡς οὐκ άπιστήο
σοντος τοῦ λαοῦ, θεῖον εἶναι παράγγελμα, πᾶν ὅτιπερ
ἂν παρ’ ἐκείνου κατὰ τὴν ἄνωθεν διδασκαλίαν