PG 44, col. 453
προτιμοτέραν πρὸς βίου αἵρεσιν οἴεσθαι τὴν κακίαν
τῆς ἀρετῆς , τὴν κατεγνωσμένην τῆς ἐγκωμιαζομέ-
νης; 6 τοίνυν ὑψηλὸς τὴν διάνοιαν, καὶ οἷον ἀπό τινος
σκοπιᾶς ἐξεχούσης τοῖς ἀφεστηκόσι τὸν ὀφθαλμὸν
ἐπεκτείνων, ῖδεν ὲν ᾧ ἐστι τῆς κακίας πρὸς τὴν ἀρε-
τὴν τὸ διάφορον, ὅτι ἐκ τῶν ἐσχάτων, οὑκ ἐκ τῶν
παρόντων ἡ τούτων γίνεται κρίσις. Τῷ γάρ ἐποπτικῷ
τε καὶ διορατικῷ τῆς ψυχῆς ὀφθαλμῷ, ὡς παρὸν κα-
τανοήσας, τὸ δι’ ἐλπίδος τοῖς ἀγαθοῖς ἀποκείμενον, καὶ
παρελθὼν τῇ ψυχῇ πᾶν τὸ φαινόμενον, ἐντός τε τῶν
οὐρανίων ἀδύτων παραδὺς, καθάπτεται τῆς ἀκρισίας
τῶν μκροπρεπῶς τὴν τοῦ καλοῦ κρίσιν τοῖς αἰσθη -
τικοῖς μορίοις ἐπιτρεπόντων. Δι’ ὧν φησιν⁸ ι Τί γάρ
μοι ὑπάρχει ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ παρά σού τί ἠθέλησα
ἐπὶ τῆς γῆςς ι τῷ αὐτῷ μορίῳ τοῦ λόγου τὸ μὲν
οὐράνιον θαυμαστικῶς μεγαλύνων τε καὶ ἐξαίρων τῷ
λόγῳ, τὸ δὲ ἐπὶ γῆς τοῖς τῶν ἀνοήτων ὀφθαλμοῖς
σπουδαζόμενον καταφρονητικῶς τε καὶ σκωπτικιῖκ
ἐξευτελίζων τε καὶ μυσαττόμενος. Ὡς εἴ τις τῶν ἐν
φυλακῇ τεχθέντων μέγα τι κρίνων ἀγαθὸν εἶναι τὸν
ζόφον, ἐνετράφη τε καὶ συνηύξησεν, εἶτα τῆς ὑπαί-
θρου χάριτος μετασχὼν καταγινώσκει τῆς προτέρας
αὐτοῦ κρίσεως, λέγων, Οἵων θεαμάτων ἡλίου τε καὶ
ἀστέρων, καὶ παντὸς τοῦ περὶ τὸν οὐρανὸν κάλλους
προετίθην (67) τὸν συνήθη ζόφον δι’ ἀπειρίαν τοῦ
κρείττονος. Οὗ χάριν προκαταγινὼσκει τῷ λόγῳ τῆς
περὶ τὸ καλὸν ἀκρισίας, κτηνὼδη λέγων ἐαυτὸν εἶναι,
ἕως ἐν ἐκείνοις τὸ ἀγαθὸν ἐώρα. Ἐπεὶ δέ ἐγένετο
μετά τοῦ Θεοῦ , Θεὸς δὲ 6 λόγος , καὶ πρὸς τὸ δεξιὸν
ὼδηγήθη, δδηγδς δὲ γίνεται αὐτῷ δεξιὸς διὰ τῆς
βουλῆς 6 λόγος, καὶ ἴδεν τὴν ἐν ἀρετῇ δόξαν, δι’ ἧς
γίνεται τοῖς πρὸς τὸν οὐρανὸν βλέπουσιν ἡ ἀνάληψις,
τότε χρῆται ταῖς φωναῖς ἐκείναις, ὧν ὴί μὲν ἐν θαύ-
ματι ποιεῖται τὸ ἐν οὐρανοῖς (68) ἀγαθόν · ὴ δὲ τὸ
ούτῶανόν τε καὶ μάταιον τῆς ἡπατημένης περὶ τὸν
βίον σπουδῆς διαπτύει. Ἔχει δὲ πᾶσα ή λέξις οὕτως·
ι Κτηνώδης, ι φησιν, ι ἐγενόμην παρά σοί. ι Τὴν
ἄλογον ἐν τοῖς τοιούτοις διασημαίνων προσπάθειαν.
Εἶτα ἐπάγει· ι Ἐγὼ δὲ διὰ παντὸς μετὰ σοῦ. ι Τοῦτ(
δὲ εἰπὼν καὶ τὸν τρόπον τῆς πρὸς τὸν Θεὸν συν-
αφείας προστίθησιν. Ὠς ἂν καί ἡμεῖς μάθοιμεν, πῶς
6 πρῶτον κτηνώδης μετά ταῦτα τῷ Θεῷ συνάπτεται ⁸
ι Ἔκράτησας ι γὰρ, φησὶ, ι τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς
μου. ι θεοῦ ἀντίληψιν λέγει, τὴν πρὸς τὰ ἅξιάτῆς
διανοίας ὁρμήν. ι Καὶ ἐν τῇ βουλῇ σου ὼδήγησάς με⁹ r
ού γὰρ ἀνευθείας βουλῆς γίνεται ἐπὶ τὸ καλὸν ὁδη-
γία. ι Καὶ μετὰ δόξης προσελάϐου με.ιΚαλῶς ἀντι-
διαστέλλει τῇ αἰσχύνῃ τὴν δόξαν. Ἥτις καθάπερ
³* Psal. Lxxn, 25; ⁵ ibid. 25 sqq.
(66) Mi, om. ed.
(67) Προετίθει, ed.
τῆς ἀρετῆς , τὴν κατεγνωσμένην τῆς ἐγκωμιαζομέ-
νης; 6 τοίνυν ὑψηλὸς τὴν διάνοιαν, καὶ οἷον ἀπό τινος
σκοπιᾶς ἐξεχούσης τοῖς ἀφεστηκόσι τὸν ὀφθαλμὸν
ἐπεκτείνων, ῖδεν ὲν ᾧ ἐστι τῆς κακίας πρὸς τὴν ἀρε-
τὴν τὸ διάφορον, ὅτι ἐκ τῶν ἐσχάτων, οὑκ ἐκ τῶν
παρόντων ἡ τούτων γίνεται κρίσις. Τῷ γάρ ἐποπτικῷ
τε καὶ διορατικῷ τῆς ψυχῆς ὀφθαλμῷ, ὡς παρὸν κα-
τανοήσας, τὸ δι’ ἐλπίδος τοῖς ἀγαθοῖς ἀποκείμενον, καὶ
παρελθὼν τῇ ψυχῇ πᾶν τὸ φαινόμενον, ἐντός τε τῶν
οὐρανίων ἀδύτων παραδὺς, καθάπτεται τῆς ἀκρισίας
τῶν μκροπρεπῶς τὴν τοῦ καλοῦ κρίσιν τοῖς αἰσθη -
τικοῖς μορίοις ἐπιτρεπόντων. Δι’ ὧν φησιν⁸ ι Τί γάρ
μοι ὑπάρχει ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ παρά σού τί ἠθέλησα
ἐπὶ τῆς γῆςς ι τῷ αὐτῷ μορίῳ τοῦ λόγου τὸ μὲν
οὐράνιον θαυμαστικῶς μεγαλύνων τε καὶ ἐξαίρων τῷ
λόγῳ, τὸ δὲ ἐπὶ γῆς τοῖς τῶν ἀνοήτων ὀφθαλμοῖς
σπουδαζόμενον καταφρονητικῶς τε καὶ σκωπτικιῖκ
ἐξευτελίζων τε καὶ μυσαττόμενος. Ὡς εἴ τις τῶν ἐν
φυλακῇ τεχθέντων μέγα τι κρίνων ἀγαθὸν εἶναι τὸν
ζόφον, ἐνετράφη τε καὶ συνηύξησεν, εἶτα τῆς ὑπαί-
θρου χάριτος μετασχὼν καταγινώσκει τῆς προτέρας
αὐτοῦ κρίσεως, λέγων, Οἵων θεαμάτων ἡλίου τε καὶ
ἀστέρων, καὶ παντὸς τοῦ περὶ τὸν οὐρανὸν κάλλους
προετίθην (67) τὸν συνήθη ζόφον δι’ ἀπειρίαν τοῦ
κρείττονος. Οὗ χάριν προκαταγινὼσκει τῷ λόγῳ τῆς
περὶ τὸ καλὸν ἀκρισίας, κτηνὼδη λέγων ἐαυτὸν εἶναι,
ἕως ἐν ἐκείνοις τὸ ἀγαθὸν ἐώρα. Ἐπεὶ δέ ἐγένετο
μετά τοῦ Θεοῦ , Θεὸς δὲ 6 λόγος , καὶ πρὸς τὸ δεξιὸν
ὼδηγήθη, δδηγδς δὲ γίνεται αὐτῷ δεξιὸς διὰ τῆς
βουλῆς 6 λόγος, καὶ ἴδεν τὴν ἐν ἀρετῇ δόξαν, δι’ ἧς
γίνεται τοῖς πρὸς τὸν οὐρανὸν βλέπουσιν ἡ ἀνάληψις,
τότε χρῆται ταῖς φωναῖς ἐκείναις, ὧν ὴί μὲν ἐν θαύ-
ματι ποιεῖται τὸ ἐν οὐρανοῖς (68) ἀγαθόν · ὴ δὲ τὸ
ούτῶανόν τε καὶ μάταιον τῆς ἡπατημένης περὶ τὸν
βίον σπουδῆς διαπτύει. Ἔχει δὲ πᾶσα ή λέξις οὕτως·
ι Κτηνώδης, ι φησιν, ι ἐγενόμην παρά σοί. ι Τὴν
ἄλογον ἐν τοῖς τοιούτοις διασημαίνων προσπάθειαν.
Εἶτα ἐπάγει· ι Ἐγὼ δὲ διὰ παντὸς μετὰ σοῦ. ι Τοῦτ(
δὲ εἰπὼν καὶ τὸν τρόπον τῆς πρὸς τὸν Θεὸν συν-
αφείας προστίθησιν. Ὠς ἂν καί ἡμεῖς μάθοιμεν, πῶς
6 πρῶτον κτηνώδης μετά ταῦτα τῷ Θεῷ συνάπτεται ⁸
ι Ἔκράτησας ι γὰρ, φησὶ, ι τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς
μου. ι θεοῦ ἀντίληψιν λέγει, τὴν πρὸς τὰ ἅξιάτῆς
διανοίας ὁρμήν. ι Καὶ ἐν τῇ βουλῇ σου ὼδήγησάς με⁹ r
ού γὰρ ἀνευθείας βουλῆς γίνεται ἐπὶ τὸ καλὸν ὁδη-
γία. ι Καὶ μετὰ δόξης προσελάϐου με.ιΚαλῶς ἀντι-
διαστέλλει τῇ αἰσχύνῃ τὴν δόξαν. Ἥτις καθάπερ
³* Psal. Lxxn, 25; ⁵ ibid. 25 sqq.
(66) Mi, om. ed.
(67) Προετίθει, ed.