PG 44, col. 503

μαι δεῖν δέχεσθαι τὴν συμϐουλὴν παρὰ τοῦ λόγου, τὸ (78) δεῖν ἀεὶ διὰ προσευχῆς καὶ ἐπιμελείας τοῦ βίου
CAPUT V.
Inscriptio ι Pro occultis, ι rectam nobis diligen-
tiam et accurationem circa Deum cognoscendum
proponit. Cum enim extremus animas casus sit,
falsa et oberrans de Deo persuasio:(nam quid utili-
tatis ex ullo bono capiat is qui ipsum bonum non
habet?) idcirco tanquam lucernam quamdam pro~
ponit tibi inscriptio rationem indagatricem arcano-
rum, quibus Dei cognitio involuta est, cujus caput
et summa est fides in Filium; dicit enim inscriptio,
ι Pro occultis Filii, ι nam vere occultum est ens
illud, et nec cOgitationi nec aspectui pervium, ut-
pote omnem cognoscendi vim et facultatem longe
excedens, cui qui per fidem appropinquat, is vere
ad victorias tinem processit. Ratio ejus inscriptio-
nis, ι Ριό ea quae haereditatem consequitur, ι ma-
nifesta est. Propheta enim pro anima, quae haere-
ditate propria excidit, quando praeceptum Dei trans-
gressa: sol occubuit, hanc ad Deum precationem
fundit, ut mane iterum tenebras deponat, et dulcem
illam vocem audire mereatur : ι Venite, benedicti
Patris mei, pereipite paratum vobis regnum a con-
stitutione mundi “.3 ’
Nec aherraverit quis a veritate, si eumdem sensum
subjectum dicat illi, quze est, ι Pro susceptione ma-
tutina". ι ln Scriptura enim communi consuetu-
dine vocatur aurora ι matutinum: ι est autem aurora
tempus nocti et diei conterminum,quo illa quidem
desinit, haec incipit. Cum vero Scriptura saepe per
tenebras, quasi per tegumentum quoddam, malitiam
‘ signiticet, tit, ut quando nobis divina ope atljutis,
vita secundum virtutem instituta exoritur, tunc ad
victoriam perveniamus, ι deponentes opera tenebra-
rum, et, ut in die, beneste ambulantes, ι ιιι loquitur
Apostolus ³⁸.
Non longe a jam explicatis abit ratio ι Οοῑιινω. ι
Omnis enim cura quam vita virtutis cultrix suscipit,
ad futurum saeculum respicit, cujus principium
Octava dicitur , succedens sensibili huic tempori,
quod septenario numero absolvitur. Monet igitur
inscriptio, ι Pro Octava, ι ne oculos ad praesentem
temporis statum conjiciamus, sed ut ad Octavam
reSpiciamus. Nam quando fluxus hic et mutabilis
status temporis desierit, in quo aliud nascitur,
aliud corrumpitur, neque amplius opus fuerit, ut
quaedam nascantur, quaedam dissolvantur, sperata
³³ Matth. xxv, 41. ⁸³ Psal. xxI, l. ³³ Rom. xm, l3.
(78) Omnia ad βίου om. ed.
(79) Ἀπόναιτο, ed.
(80) Καί οιιι. ed.
(81) Ὠς om. ed.

OCR text from a scan; reading errors may remain.

Save for later

Enter your email and we will send you a sign-in link. No password. What you save (articles, verses, chapters, documents) follows you to any device.