PG 44, col. 510
Videlicet haec cum angelis chorea, nihil est aliud
quam cum angelis profectio, sinusque patriarcha},
qui Lazarum excipit, ne ipse quidem extra jucun—
dam hanc symphoniam situs est. Nam si quis cum
sinum audit, velut vastam quamdam pelagi latitu-
dinem, honorum omnium plenitudinem per patriar—
cbam significatam velit, is nequaquam aherraverit;
in qua bonorum abundantia Lazarus quoque collo-
catur. Nam quod in huius generis certaminibus
elucescit, nullius pr0prium est, sed lit omnium
commune bonum, omnium, inquam, qui per eam-
Β dem virtutem ad aequale bonum-contendunt.
At insrriptio qua: sic habet : ι Exitus tabernacu-
li, δ et illa, ι Pro dedicatione domus David, › vici-
nitatem quamdam non modo positione et ordine,
sed et sensu habent. Illa enim est in vicesimo octavo,
ἤλυε in sequenti psalmo. ln utroque autem ad ver-
bum ita est concepta inscriptio. ln priori quidem :
ι Psalmus David , exitus tabernaculi. ι 1n proxime
sequenti hoc modo : «Psalmus cantici__ dedicationis
domus David. ι Nisi enim ex sensibili hoc taber-
naculo egrediantur, vera nostra domus non dedi-
catur. Quod vero his insinuatur, ejusmodi quiddam
est: Duae in humana natura considerari possunt
vitae, altera carnalis et corpori addicta, quae per
sensus operatur; altera spiritualis et immaterialis,
quae in vivendi genere a corporeis rebus sejuncto,
et sub solam intelligentiam cadente consistit, lieri-
que non potest, ut haec duo vita: genera mutua
communione iungantur. Nam studium, quod uni
impenditur, alterum e medio tollit ξ si igitur ani-
mam nostram Dei habitaculum eliicere velimus,
oportet, ut carne egrediamur ex carnali taberna-
culo.Aliter enim lieri nequit, ut domus nostra dedi-
cetur abillo, qui nos per suam inhabitationem de-
dicat, nisi exitus ex tabernaculo per aversionem et
¹Ρειιιηιιιε ι Exstaseos, ι qui post dedicationem
subjungitur, cui haec inscriptio est praefixa, ι In
linem psalmus David cxstasis ", › consonat iis quae
jam praemissa sunt, monens ut ab illis absistamus,
quorum coniunctio periculi plena est.
Quibus vero pra-ponitur illud : ‹ in rememora-
tionem“; ι illi compendiariam quamdam doctrinam
salutis nostrae procuranda: tradunt. Nam cum trans-
gressio divini praecepti hominibus viam ad interi-
tum aperuerit (non enim periissemus, si praeceptum
(9) Τοῦτο, ed.
(10) Ta, ed.
(Η) Τῇ σαρκί add. ed.
(i2) Πρόκειται, ed.
quam cum angelis profectio, sinusque patriarcha},
qui Lazarum excipit, ne ipse quidem extra jucun—
dam hanc symphoniam situs est. Nam si quis cum
sinum audit, velut vastam quamdam pelagi latitu-
dinem, honorum omnium plenitudinem per patriar—
cbam significatam velit, is nequaquam aherraverit;
in qua bonorum abundantia Lazarus quoque collo-
catur. Nam quod in huius generis certaminibus
elucescit, nullius pr0prium est, sed lit omnium
commune bonum, omnium, inquam, qui per eam-
Β dem virtutem ad aequale bonum-contendunt.
At insrriptio qua: sic habet : ι Exitus tabernacu-
li, δ et illa, ι Pro dedicatione domus David, › vici-
nitatem quamdam non modo positione et ordine,
sed et sensu habent. Illa enim est in vicesimo octavo,
ἤλυε in sequenti psalmo. ln utroque autem ad ver-
bum ita est concepta inscriptio. ln priori quidem :
ι Psalmus David , exitus tabernaculi. ι 1n proxime
sequenti hoc modo : «Psalmus cantici__ dedicationis
domus David. ι Nisi enim ex sensibili hoc taber-
naculo egrediantur, vera nostra domus non dedi-
catur. Quod vero his insinuatur, ejusmodi quiddam
est: Duae in humana natura considerari possunt
vitae, altera carnalis et corpori addicta, quae per
sensus operatur; altera spiritualis et immaterialis,
quae in vivendi genere a corporeis rebus sejuncto,
et sub solam intelligentiam cadente consistit, lieri-
que non potest, ut haec duo vita: genera mutua
communione iungantur. Nam studium, quod uni
impenditur, alterum e medio tollit ξ si igitur ani-
mam nostram Dei habitaculum eliicere velimus,
oportet, ut carne egrediamur ex carnali taberna-
culo.Aliter enim lieri nequit, ut domus nostra dedi-
cetur abillo, qui nos per suam inhabitationem de-
dicat, nisi exitus ex tabernaculo per aversionem et
¹Ρειιιηιιιε ι Exstaseos, ι qui post dedicationem
subjungitur, cui haec inscriptio est praefixa, ι In
linem psalmus David cxstasis ", › consonat iis quae
jam praemissa sunt, monens ut ab illis absistamus,
quorum coniunctio periculi plena est.
Quibus vero pra-ponitur illud : ‹ in rememora-
tionem“; ι illi compendiariam quamdam doctrinam
salutis nostrae procuranda: tradunt. Nam cum trans-
gressio divini praecepti hominibus viam ad interi-
tum aperuerit (non enim periissemus, si praeceptum
(9) Τοῦτο, ed.
(10) Ta, ed.
(Η) Τῇ σαρκί add. ed.
(i2) Πρόκειται, ed.