PG 44, col. 757
τὴν διὰ τῆς ἀναγωγῆς θεωρίαν, εἴτε τροπολογίαν,
cits ἀλληγορίαν, εἴτε τι ἄλλο τις ὀνομάζειν ἐθέλοι,
οὐδὲν περὶ τοῦ ὀνόματος διοισόμεθα, μόνον εί τῶν
ἐπωφελῶν ἔχοι[το] νοημάτων. Καὶ γὰρ ὀ μέγας Ἀπό-
στολος, πνευματικὸν εἷναι λέγων τὸν νόμον, ἐμπε-
ριλαμϐάνει τῷ ὀνόματι τοῦ νόμου καὶ τὰ ἱστορικά
διηγήματα, ὼς πᾶσαν θεόπνευστον Γραφὴν, νόμον
εἶναιτοῖς ἐντυγχάνουσιν , ού μόνον διὰ τῶν φανερῶν
πραγμάτων, ἀλλά καὶ διά τῶν ἱστορικῶν διηγημάτων
παιδεύουσαν, πρός τε γνῶσιν τῶν μυστηρίων, καὶ
πρὸς καθαρὰν πολιτείαν τοὺς ἐπιστατικῶς ἐπαΐον-
ταςο κέχρηται μὲν τῇ ἐξηγήσει κατά τὸ ἀρέσκον
αὐτῷ, πρὸς τὸ ὠφέλιμον βλέπων· ού φροντίζει δέ
τοῦ ὀνόματος ᾧ χρὴ κατονομάςεσθαι τὸ εἶδος τῆς
ἐξηγήσεως. Ἀλλά νῦν ἀλλάσσειν φησὶ τὴν φωνὴν,
μέλλων μετάγειν τὴν ἱστορίαν είς τὴν ἔνδειξιν τῆς
πε pl. τῶν Διαθηκῶν οἰκονομίας · εἶτα μνησθεὶς τῶν
δύο τοῦ Ἀϐραὰμ τέκνων, τῶν ὲκ τῆς παιδίσκης καὶ
τῆς ἐλευθέρας αὐτῷ γεγονότων, ἀλληγορίαν ὀνομάζει
τὴν περὶ αὐτῶν θεωρίαν. Πάλιν δὲ πράγματά τινα
διηγησάμενος τῆς ἱστορίας φησὶν, ὅτι ruma»;
μὲν συνέϐαινεν ἐκείνοις, ἐγράφη δὲ πρὸς νου-
θεσίαν ἡμῶν. Καὶ πάλιν τὸ, μὴ δεῖν κημοῦσθαι
τὸν ἀλοῶντα βοῦν εἰπὼν, προσέθηκεν, ὅτι οὐ μέλει
τῷ Θεῷ περὶ τῶν βοῶν, ἀλλ’ ὅτι δι’ ἡμᾶς πάντως
ἐγράφη. Ἔστι δὲ ὅπου τὴν ἀμυδροτέραν κατανόη-
σιν καὶ τὴν ἐκ μέρους γνῶσιν, ἔσοπτρον ὀνομάζει
καὶ αἴνιγμα.
scripta propter nos. Alicubi autem obscuriorem intelligentiam, et quae est ex parte cognitionem,
speculum nominat et aenigma ⁸⁵.
Καὶ πάλιν τὴν ἀπὸ τῶν σωμάτων πρὸς τὰ νοητὰ
μετάστασιν, πρὸς Κύριον ἐπιστροφὴν λέγει, καὶ κα-
λύμματος περιαίρεσιν.,Ἐν πᾶσι δὲ τούτοις τοῖς
διαφόροις τρόποις τε καὶ ὀνόμασι τῆς κατά τὸν νοῦν
⁸ Θεωρίας, ἓν ὑφηγεῖται διδασκαλίας εἶδος ἡμῖν, τὸ
κ μὴ δεῖν πάντως παραμένειν τῷ πράγματι, ὡς βλα-
⁸ιετούσης ἡμᾶς ἐν πολλοῖς ἐπὶ τὺν“κατ’ ἀρετὴν βίον
τῆς προχείρου τῶν λεγομένων ἐμφάσεως α ἀλλά με·
ταϐαίνειν πρὸς τὴν ᾶῦλόν τε καὶ νοητὴν θεωρίαν,
ὥστε τὰς σωματικωτέρας ἐννοίας ⁸ μεταϐληθῆναι
πρὸς νοῦν καὶ διάνοιαν, κόνεως δίκην τῆς σαρκωδε-
στέροις ἐμφάσεως τῶν λεγομένων ἐκτιναχθείσης,
Καὶ διά τοῦτό φησιν, ὅτι Τὸ γράμμα ἀποκτείνει,
τὸ δὲ πνεῦμα ζωοποιεῖ· ὡς πολλαχῆ [τῆς Γραφῆς.
τουτέστι] τῆς ἱστορίας, εἴπερ ἐπὶ ψιλῶν σταίημεν
τῶν πραγμάτων, οὐκ ἀγαθοῦ βίου παρεχομένης ἡμῖν
τὰ ὑποδείγματα. Τί γάρ ὠφελεῖ πρὸς ἀρετὴν τὸν
ἀκούοντα Ὠςηέ ὁ προφήτης ἐκ πορνείας παιδοποιού-
μενος, ml. Ἡσαΐας εἰσιὼν πρὸς τὴν προφῆτιν, εί
μέχρι τῆς λέξεως στήσειε τις τὸ λεγόμενονς ’Ἡ τί
πρὸς τὸν ἐνάρετον συντελεῖ ϐίον τὰ περὶ τοῦ Δαϐὶδ
εξ Πυιιιᾳηιτνῌ. ⁸³ Gal. tv, 2i. °" lCor. κ, il.
⁸³⁸ Osce ι, τὶ. (⁸³ isa vm. '5.
cits ἀλληγορίαν, εἴτε τι ἄλλο τις ὀνομάζειν ἐθέλοι,
οὐδὲν περὶ τοῦ ὀνόματος διοισόμεθα, μόνον εί τῶν
ἐπωφελῶν ἔχοι[το] νοημάτων. Καὶ γὰρ ὀ μέγας Ἀπό-
στολος, πνευματικὸν εἷναι λέγων τὸν νόμον, ἐμπε-
ριλαμϐάνει τῷ ὀνόματι τοῦ νόμου καὶ τὰ ἱστορικά
διηγήματα, ὼς πᾶσαν θεόπνευστον Γραφὴν, νόμον
εἶναιτοῖς ἐντυγχάνουσιν , ού μόνον διὰ τῶν φανερῶν
πραγμάτων, ἀλλά καὶ διά τῶν ἱστορικῶν διηγημάτων
παιδεύουσαν, πρός τε γνῶσιν τῶν μυστηρίων, καὶ
πρὸς καθαρὰν πολιτείαν τοὺς ἐπιστατικῶς ἐπαΐον-
ταςο κέχρηται μὲν τῇ ἐξηγήσει κατά τὸ ἀρέσκον
αὐτῷ, πρὸς τὸ ὠφέλιμον βλέπων· ού φροντίζει δέ
τοῦ ὀνόματος ᾧ χρὴ κατονομάςεσθαι τὸ εἶδος τῆς
ἐξηγήσεως. Ἀλλά νῦν ἀλλάσσειν φησὶ τὴν φωνὴν,
μέλλων μετάγειν τὴν ἱστορίαν είς τὴν ἔνδειξιν τῆς
πε pl. τῶν Διαθηκῶν οἰκονομίας · εἶτα μνησθεὶς τῶν
δύο τοῦ Ἀϐραὰμ τέκνων, τῶν ὲκ τῆς παιδίσκης καὶ
τῆς ἐλευθέρας αὐτῷ γεγονότων, ἀλληγορίαν ὀνομάζει
τὴν περὶ αὐτῶν θεωρίαν. Πάλιν δὲ πράγματά τινα
διηγησάμενος τῆς ἱστορίας φησὶν, ὅτι ruma»;
μὲν συνέϐαινεν ἐκείνοις, ἐγράφη δὲ πρὸς νου-
θεσίαν ἡμῶν. Καὶ πάλιν τὸ, μὴ δεῖν κημοῦσθαι
τὸν ἀλοῶντα βοῦν εἰπὼν, προσέθηκεν, ὅτι οὐ μέλει
τῷ Θεῷ περὶ τῶν βοῶν, ἀλλ’ ὅτι δι’ ἡμᾶς πάντως
ἐγράφη. Ἔστι δὲ ὅπου τὴν ἀμυδροτέραν κατανόη-
σιν καὶ τὴν ἐκ μέρους γνῶσιν, ἔσοπτρον ὀνομάζει
καὶ αἴνιγμα.
scripta propter nos. Alicubi autem obscuriorem intelligentiam, et quae est ex parte cognitionem,
speculum nominat et aenigma ⁸⁵.
Καὶ πάλιν τὴν ἀπὸ τῶν σωμάτων πρὸς τὰ νοητὰ
μετάστασιν, πρὸς Κύριον ἐπιστροφὴν λέγει, καὶ κα-
λύμματος περιαίρεσιν.,Ἐν πᾶσι δὲ τούτοις τοῖς
διαφόροις τρόποις τε καὶ ὀνόμασι τῆς κατά τὸν νοῦν
⁸ Θεωρίας, ἓν ὑφηγεῖται διδασκαλίας εἶδος ἡμῖν, τὸ
κ μὴ δεῖν πάντως παραμένειν τῷ πράγματι, ὡς βλα-
⁸ιετούσης ἡμᾶς ἐν πολλοῖς ἐπὶ τὺν“κατ’ ἀρετὴν βίον
τῆς προχείρου τῶν λεγομένων ἐμφάσεως α ἀλλά με·
ταϐαίνειν πρὸς τὴν ᾶῦλόν τε καὶ νοητὴν θεωρίαν,
ὥστε τὰς σωματικωτέρας ἐννοίας ⁸ μεταϐληθῆναι
πρὸς νοῦν καὶ διάνοιαν, κόνεως δίκην τῆς σαρκωδε-
στέροις ἐμφάσεως τῶν λεγομένων ἐκτιναχθείσης,
Καὶ διά τοῦτό φησιν, ὅτι Τὸ γράμμα ἀποκτείνει,
τὸ δὲ πνεῦμα ζωοποιεῖ· ὡς πολλαχῆ [τῆς Γραφῆς.
τουτέστι] τῆς ἱστορίας, εἴπερ ἐπὶ ψιλῶν σταίημεν
τῶν πραγμάτων, οὐκ ἀγαθοῦ βίου παρεχομένης ἡμῖν
τὰ ὑποδείγματα. Τί γάρ ὠφελεῖ πρὸς ἀρετὴν τὸν
ἀκούοντα Ὠςηέ ὁ προφήτης ἐκ πορνείας παιδοποιού-
μενος, ml. Ἡσαΐας εἰσιὼν πρὸς τὴν προφῆτιν, εί
μέχρι τῆς λέξεως στήσειε τις τὸ λεγόμενονς ’Ἡ τί
πρὸς τὸν ἐνάρετον συντελεῖ ϐίον τὰ περὶ τοῦ Δαϐὶδ
εξ Πυιιιᾳηιτνῌ. ⁸³ Gal. tv, 2i. °" lCor. κ, il.
⁸³⁸ Osce ι, τὶ. (⁸³ isa vm. '5.