PG 44, col. 760
γὰρ ἔχει πραγμάτων ἐν ἑαυτῷ τά ὑποδείγματα), τὸ
δὲ πνεῦμα ζωοποιεῖ· μετατίθησι γάρ τὴν ἀπεμφαίο
νουσαν καὶ διαϐεϐλημένην ἔννοιαν είς θειοτέρας ἑμ-
φάσεις. Οἴδαμεν δὲ καὶ αὐτὸν τὸν Λόγον τὸν παρὰ
πάσης κτίσεως προσκυνούμενον, ὅτε ὲν ὁμοιώματι
ἀνθρώπου καὶ σχήματι διὰ σαρκὸς παρεδίδου τὰ θεῖα.
μυστήρια, οὕτως ἀνακαλύπτοντα ἡμῖν τὰ τοῦ νόμον
νοήματα, ὥστε τοὺς δύο ἀνθρώπους, ὧν ἀληθής ἐστιν
ή μαρτυρία, ἑαυτὸν καὶ⁹ τὸν Πατέρα λέγειν εἶναι · καὶ
τὸν χαλκοῦν ὅφιν τὸν ἐπὶ τοῦ ὕψους ἀνατεθέντα, δς
Β ἦν λαῷ τῶν θανατηφόρων δηγμάτων άλεξιτήριος,
εἰς τὴν διὰ τοῦ σταυροῦ γενομένην ὑπὲρ ἡμῶν οἱκο-
νομίαν μεταλαμϐάνοντα ⁸ καὶ αὐτῶν δὲ τῶν ἁπλῶς
αὑτοῦ μαθητῶν τὴν ἀγχίνοιαν διὰ τῶν κεκαλυμμένων
τε καὶ ὲπικεκρυμμένων λόγων διαγυμνάζοντα ὲν πα-
ραϐολαζ, ὲν ὁμοιώμασιν, ὲν σκοτεινοῖς λόγοις, ἐν
ἀποφθέγμασι, τοῖς δι’ αἰνιγμάτων προφερομένοις,
ὑπὲρ ὧν καταμόνας μὲν ἐποιεῖτο ἐξηγήσεις, ἐπιλύων
αὐτοῖς τὴν ἀσάφειαν · ἔστι δὲ ὅπου, εί μὴ κατελήφθη
παρ’ αὐτῶν ἡ τῶν λεγομένων διάνοια, διε μέ μφετο αὔ-
τῶν τὸ βραδύνουν, καὶ περὶ τὴν σύνεσιν ἄτοπον. Ὅτε
γάρ ἀποσχέσθαι τοῦ Φαρισαῖκοῦ αὐτοῖς ἐνεκελεύετο ζυ-
μοῦ, οίδὲ μικροψύχως πρὸς τάς πήρας ἀπέϐλεπον,
⁷ὲν αἷς τὸν ὲκ τῶν ἄρτων ἐπισιτισμὸν οὐκ ἐπήγοντο,
τότε καθάπτεται τῶν μὴ συνιέντων, ὅτι διδασκαλία.
ἦν τὸ διὰ τοῦ ζυμοῖ) δηλούμενον. Καὶ πάλιν τράπε-
ζαν αὐτῷ τῶν μαθητῶν παραθέντων, ἀποκρινόμενος,
ὅτι Ἐγὼ ,βρῶσιν ἔχω φαγεῖν , γῆν ὑμεῖς οὔκ οἴδατε,
ὑπονοησάντων αὐτῶν περὶ σωματικῆς αὐτὸν λέγειν
τροφῆς, ὡς ἑτέρωθεν αὐτῷ προσενεχθείσης, ἐρμηνεύιι
τὸν ἑαυτοῦ λόγον, δτι βρῶσίς ὲστιν αὐτῷ πρέπουσα
καὶ κατάλληλος, ἠ τοῦ σωτηρίου θελήματος ἀποπλή-
ρωσις .
Καὶ μυρία τοιαῦτα ὲκ τῶν εὖαγγελικῶν φωνῶν
ἔστιν ἀναλέξασθαι , ἐφ’ ὧν ἄλλο μέν ἐστι τὺ ὲκ τοῦ
προχείρου νοούμενον, ἓτερον δὲ πρὸς ὃ βλέπει ἡ τῶν
λεγομένων διάνοιαο οἷον τὸ ὕδωρ δ τοῖς διψῶσι κατ-
D επηγγείλατο, ’δι’ οὗ πηγαὶ ποταμῶν γίνονται οί πι
στεύοντες, τὸν ἄρτόν τὸν ἐκ τῶν οὐρανῶν καταϐαί-
νοντα, τὸν ναὸν τὸν λυόμενον, καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν
,ὲγειρόμενοᾍ τὴν ὁδὸν, τὴν θύραν, τὸν λίθον τὸν παρὰ
τῶν οἰκοδομουμένων ὲξουδενούμενον, καὶ τῇ ὲπιγω-
νίῳ κεφαλῇ ἁρμοζόμενον* τοὺς δύο τοὺς ἐπὶ κλίνης
μιᾶς, τὸν μυλῶνα , τὰς ἀληθούσας , τὴν παραλαμϐα-
νομένην, τὴν καταλιμπανομένην, τὸ πτῶμα, τοὺς
ἀετοὺς, τὴν συκῆν τὴν ἀπαλυνομένην καὶ τοὺς κλά-
δους ὲκφύουσαν. ’Ἃπερ πάντα καὶ ὅσα τοιαῦτα γέ-
νοιτο ἂν ἡμῖν ὲς προτροπὴν τοῦ χρῆναι καὶ διερευνᾷν
τὰς θείας φωνὰς, καὶ προσέχειν τῇ ἀναγνώσει, καὶ
κατά πάντα τρόπον ἀνιχνεύειν εἴ πού τις εὑρεθείη λό-
η Luc. vui, l0. ⁷³ Matth. XVI, 6. " Joan. tv, 32.
δὲ πνεῦμα ζωοποιεῖ· μετατίθησι γάρ τὴν ἀπεμφαίο
νουσαν καὶ διαϐεϐλημένην ἔννοιαν είς θειοτέρας ἑμ-
φάσεις. Οἴδαμεν δὲ καὶ αὐτὸν τὸν Λόγον τὸν παρὰ
πάσης κτίσεως προσκυνούμενον, ὅτε ὲν ὁμοιώματι
ἀνθρώπου καὶ σχήματι διὰ σαρκὸς παρεδίδου τὰ θεῖα.
μυστήρια, οὕτως ἀνακαλύπτοντα ἡμῖν τὰ τοῦ νόμον
νοήματα, ὥστε τοὺς δύο ἀνθρώπους, ὧν ἀληθής ἐστιν
ή μαρτυρία, ἑαυτὸν καὶ⁹ τὸν Πατέρα λέγειν εἶναι · καὶ
τὸν χαλκοῦν ὅφιν τὸν ἐπὶ τοῦ ὕψους ἀνατεθέντα, δς
Β ἦν λαῷ τῶν θανατηφόρων δηγμάτων άλεξιτήριος,
εἰς τὴν διὰ τοῦ σταυροῦ γενομένην ὑπὲρ ἡμῶν οἱκο-
νομίαν μεταλαμϐάνοντα ⁸ καὶ αὐτῶν δὲ τῶν ἁπλῶς
αὑτοῦ μαθητῶν τὴν ἀγχίνοιαν διὰ τῶν κεκαλυμμένων
τε καὶ ὲπικεκρυμμένων λόγων διαγυμνάζοντα ὲν πα-
ραϐολαζ, ὲν ὁμοιώμασιν, ὲν σκοτεινοῖς λόγοις, ἐν
ἀποφθέγμασι, τοῖς δι’ αἰνιγμάτων προφερομένοις,
ὑπὲρ ὧν καταμόνας μὲν ἐποιεῖτο ἐξηγήσεις, ἐπιλύων
αὐτοῖς τὴν ἀσάφειαν · ἔστι δὲ ὅπου, εί μὴ κατελήφθη
παρ’ αὐτῶν ἡ τῶν λεγομένων διάνοια, διε μέ μφετο αὔ-
τῶν τὸ βραδύνουν, καὶ περὶ τὴν σύνεσιν ἄτοπον. Ὅτε
γάρ ἀποσχέσθαι τοῦ Φαρισαῖκοῦ αὐτοῖς ἐνεκελεύετο ζυ-
μοῦ, οίδὲ μικροψύχως πρὸς τάς πήρας ἀπέϐλεπον,
⁷ὲν αἷς τὸν ὲκ τῶν ἄρτων ἐπισιτισμὸν οὐκ ἐπήγοντο,
τότε καθάπτεται τῶν μὴ συνιέντων, ὅτι διδασκαλία.
ἦν τὸ διὰ τοῦ ζυμοῖ) δηλούμενον. Καὶ πάλιν τράπε-
ζαν αὐτῷ τῶν μαθητῶν παραθέντων, ἀποκρινόμενος,
ὅτι Ἐγὼ ,βρῶσιν ἔχω φαγεῖν , γῆν ὑμεῖς οὔκ οἴδατε,
ὑπονοησάντων αὐτῶν περὶ σωματικῆς αὐτὸν λέγειν
τροφῆς, ὡς ἑτέρωθεν αὐτῷ προσενεχθείσης, ἐρμηνεύιι
τὸν ἑαυτοῦ λόγον, δτι βρῶσίς ὲστιν αὐτῷ πρέπουσα
καὶ κατάλληλος, ἠ τοῦ σωτηρίου θελήματος ἀποπλή-
ρωσις .
Καὶ μυρία τοιαῦτα ὲκ τῶν εὖαγγελικῶν φωνῶν
ἔστιν ἀναλέξασθαι , ἐφ’ ὧν ἄλλο μέν ἐστι τὺ ὲκ τοῦ
προχείρου νοούμενον, ἓτερον δὲ πρὸς ὃ βλέπει ἡ τῶν
λεγομένων διάνοιαο οἷον τὸ ὕδωρ δ τοῖς διψῶσι κατ-
D επηγγείλατο, ’δι’ οὗ πηγαὶ ποταμῶν γίνονται οί πι
στεύοντες, τὸν ἄρτόν τὸν ἐκ τῶν οὐρανῶν καταϐαί-
νοντα, τὸν ναὸν τὸν λυόμενον, καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν
,ὲγειρόμενοᾍ τὴν ὁδὸν, τὴν θύραν, τὸν λίθον τὸν παρὰ
τῶν οἰκοδομουμένων ὲξουδενούμενον, καὶ τῇ ὲπιγω-
νίῳ κεφαλῇ ἁρμοζόμενον* τοὺς δύο τοὺς ἐπὶ κλίνης
μιᾶς, τὸν μυλῶνα , τὰς ἀληθούσας , τὴν παραλαμϐα-
νομένην, τὴν καταλιμπανομένην, τὸ πτῶμα, τοὺς
ἀετοὺς, τὴν συκῆν τὴν ἀπαλυνομένην καὶ τοὺς κλά-
δους ὲκφύουσαν. ’Ἃπερ πάντα καὶ ὅσα τοιαῦτα γέ-
νοιτο ἂν ἡμῖν ὲς προτροπὴν τοῦ χρῆναι καὶ διερευνᾷν
τὰς θείας φωνὰς, καὶ προσέχειν τῇ ἀναγνώσει, καὶ
κατά πάντα τρόπον ἀνιχνεύειν εἴ πού τις εὑρεθείη λό-
η Luc. vui, l0. ⁷³ Matth. XVI, 6. " Joan. tv, 32.