PG 44, col. 989
γματαο πῶς δένδρον ἦν σμυρνηφόρον 6 Παῦλος, 6
καθ’ ἡμέραν ἀποθνήσκων, καὶ αὐτὸς ἐαυτῷ διδοὺς
τὸ τοῦ θανάτου ἀπόκριμα, καὶ διά καθαρότητός τε
καὶ ἀπαθείας ἀρωματίζων, ὀσμὴ ζωῆς τοῖς σωζομέ-
νοις γινόμενος ’ πῶς δὲ σιτοποιεῖ τὰ ἔμψυχα τοῦ κή-
που φυτά τῷ δεσπότῃ τοῦ κήπου, ᾡς μαρτυρεῖ ὁ ἐπὶ
τοῦ θρόνου καθήμενος · ὅτι Ἐπείνασα, καὶ ἐδώκατέ
μοι φαγεῖν. Ἀρτος γὰρ εὐφροσύνης ἐστὶνὴεὓποιϊα,
τῷ μέλιτι τῆς ἐντολῆς γλυκαινόμενος · πῶς δέ πάλιν
οἰνοχοεῖ τῷ νυμφίῳ τά εύερνῆ τοῦ κήπου φυτὰ, πρὸς
οὓς τοῦτό φησινλ δτι Ἐδίαιίησα, καὶ, ἐποτίσατέ με,
γάλακτι τὸν οἶνον κεράσαντες, οὐχ ὕδατι, κατὰ
τὴν τῶν καπήλων συνήθειαν. Τὸ δὲ γάλα ἡ πρώτη
τῆς ἀνθρωπίνης φύσεώς ἐστι τροφὴ, ἠ καθαρά τε καὶ
ἁπλῆ, ἡ ὅντως νηπιώδης καὶ ἄδολος, καὶ πάσης πονηο
ρᾶς αἰτίας· κεκαθαρμένη.
Ταῦτα εἰπὼν πρὸς τὴν νύμφην 6 λόγος, περιτίθεται
τοῖς πλησίον τὰ, τοῦ Εὑαγγελίου μυστήρια, λέγων ’
mirata, οἱ πλησίον μου, miniata, καὶ μεθύσθητε,
ἀδελφοί μου. Τῷ γὰρ ἐπισταμένῳ τὰς μυστικὰς τοῦ
Εὑαγγελίου φωνὰς, οὐδεμία φανήσεται διαφορὰ τῶν
ἐνταῦθα ῥητῶν, πρὸς τὴν ἐκεῖ τοῖς μαθηταῖς γινομέ-
νην μυσταγωγίαν. Ὡσαύτως γὰρ ἐνταῦθα καὶ ἐκεῖ
φησιν 6 λόγος τὸ,Φάγετε καὶ alere. Ἡ δὲ πρὸς τὴν
μέθην προτροπὴ ῆν ἐνταῦθα τοῖς ἀδελφοῖς 6 λόγος
πεποίηται,δόξειεν ἂν τοῖς πολλοῖς πλεῖόν τι παρὰ τὸ
Εὐαγγέλιον ἔχειν. Et δέ τις ἀκριϐῶς ἐξετάσειεν, καὶ
τοῦτο σύμφωνον τοῖς εὐαγγελικοῖς εὑ ρεθήσεται. ’Ὀπε ρ
γὰρ ἐνταῦθα τῷ λόγῳ τοῖς φίλοις παρεκελεύσατο,
τοῦτο ἐκεῖ διὰ τῶν ἐργωμ ἐποίησεν, διότι πᾶσα μέθη
ἐκστασιν εῐωθε ποιεῖν τῆς διανοίας,ςτῆς κεκρατημένης
ὑπὸ τοῦ οίνου. Οὐκοῦν ὅπερ ἐνταῦθα προτρέπεται,
τοῦτο διά τῆς θείας ἐκείνης βρὼσεὼς τε καὶ πόσεως καὶ
τότε ἐγίνετο, καὶ πάντοτε γίνεται, συνεισιούσηςτῇ βρώ-
σει τε καὶ τῇ πόσει τῆς ἀπὸ τῶν χειρόνων πρὸς τά βελ-
τίω μεταὸολῆς καὶέκστάσεως.υῦτω μεθύουσι, καθὼς ἡ,
προφητεία φησὶν, oi τὴν πιότητα τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ
’πίνοντες, καὶ τῷ χειμάρρῳ τῆς τρυφῆς ποτιζόμενοι.
Ὥσπερ ἐμεθύσθη ποτέ καὶ 6 μέγας Δαϐὶδ, ὅτε ἐκϐὰς
αὐτὸς ἐαυτοῦ, καὶ ἐν ἐκστάσει γενόμενος, εἶδε τὸ
ἀθέατον κάλλος, καὶ τὴν ἀοίδιμον ἐκείνην φωνὴν ἐξε-
ϐόησεν· ὅτι Πᾶς ἅνθρωπος ψεύστης· λόγῳ τῶν
ἁφράστων θησαυρῶν ἐπιτρέπων τὴν ἑρμηνείαν. Οῦτως
ἐμεθύσθη καὶ 6 νεώτερος Βενιαμὶν Παῦλος, ὅτε ἐν
ἐκστάσει ἐγένετο λέγων· Εἴτε γὰρ ἐξέστημεν, Θεῷο
πρὸς ἐκεῖνον γὰρ αὑτὸν ἡ ,ἔκστασις ἦν · εἴτε σωφροο
νοῦμεν, ὑμῖν-θ’ ὡς, ἐδείκνυε τοῖς πρὸς τὸν Φῆστον
λόγοις, ἐαυτὸν μὴ μαινόμενον, ἀλλά σωφροσύνης τε
καὶ δικαιοσύνης ἀποφθεγγόμενον ῥήματα. Οἶδα καὶ
τὸν μακάριον Πέτρον ἐν τῷ τοιούτῳ τῆς μέθης εῖδει
⁸³ Luc. xxttt, 56. ¹⁶ 1 Cor. xv,5l.
cxv. ll. “ “Cor. v,l'5. " Act. xxvi. 24 sqq.
καθ’ ἡμέραν ἀποθνήσκων, καὶ αὐτὸς ἐαυτῷ διδοὺς
τὸ τοῦ θανάτου ἀπόκριμα, καὶ διά καθαρότητός τε
καὶ ἀπαθείας ἀρωματίζων, ὀσμὴ ζωῆς τοῖς σωζομέ-
νοις γινόμενος ’ πῶς δὲ σιτοποιεῖ τὰ ἔμψυχα τοῦ κή-
που φυτά τῷ δεσπότῃ τοῦ κήπου, ᾡς μαρτυρεῖ ὁ ἐπὶ
τοῦ θρόνου καθήμενος · ὅτι Ἐπείνασα, καὶ ἐδώκατέ
μοι φαγεῖν. Ἀρτος γὰρ εὐφροσύνης ἐστὶνὴεὓποιϊα,
τῷ μέλιτι τῆς ἐντολῆς γλυκαινόμενος · πῶς δέ πάλιν
οἰνοχοεῖ τῷ νυμφίῳ τά εύερνῆ τοῦ κήπου φυτὰ, πρὸς
οὓς τοῦτό φησινλ δτι Ἐδίαιίησα, καὶ, ἐποτίσατέ με,
γάλακτι τὸν οἶνον κεράσαντες, οὐχ ὕδατι, κατὰ
τὴν τῶν καπήλων συνήθειαν. Τὸ δὲ γάλα ἡ πρώτη
τῆς ἀνθρωπίνης φύσεώς ἐστι τροφὴ, ἠ καθαρά τε καὶ
ἁπλῆ, ἡ ὅντως νηπιώδης καὶ ἄδολος, καὶ πάσης πονηο
ρᾶς αἰτίας· κεκαθαρμένη.
Ταῦτα εἰπὼν πρὸς τὴν νύμφην 6 λόγος, περιτίθεται
τοῖς πλησίον τὰ, τοῦ Εὑαγγελίου μυστήρια, λέγων ’
mirata, οἱ πλησίον μου, miniata, καὶ μεθύσθητε,
ἀδελφοί μου. Τῷ γὰρ ἐπισταμένῳ τὰς μυστικὰς τοῦ
Εὑαγγελίου φωνὰς, οὐδεμία φανήσεται διαφορὰ τῶν
ἐνταῦθα ῥητῶν, πρὸς τὴν ἐκεῖ τοῖς μαθηταῖς γινομέ-
νην μυσταγωγίαν. Ὡσαύτως γὰρ ἐνταῦθα καὶ ἐκεῖ
φησιν 6 λόγος τὸ,Φάγετε καὶ alere. Ἡ δὲ πρὸς τὴν
μέθην προτροπὴ ῆν ἐνταῦθα τοῖς ἀδελφοῖς 6 λόγος
πεποίηται,δόξειεν ἂν τοῖς πολλοῖς πλεῖόν τι παρὰ τὸ
Εὐαγγέλιον ἔχειν. Et δέ τις ἀκριϐῶς ἐξετάσειεν, καὶ
τοῦτο σύμφωνον τοῖς εὐαγγελικοῖς εὑ ρεθήσεται. ’Ὀπε ρ
γὰρ ἐνταῦθα τῷ λόγῳ τοῖς φίλοις παρεκελεύσατο,
τοῦτο ἐκεῖ διὰ τῶν ἐργωμ ἐποίησεν, διότι πᾶσα μέθη
ἐκστασιν εῐωθε ποιεῖν τῆς διανοίας,ςτῆς κεκρατημένης
ὑπὸ τοῦ οίνου. Οὐκοῦν ὅπερ ἐνταῦθα προτρέπεται,
τοῦτο διά τῆς θείας ἐκείνης βρὼσεὼς τε καὶ πόσεως καὶ
τότε ἐγίνετο, καὶ πάντοτε γίνεται, συνεισιούσηςτῇ βρώ-
σει τε καὶ τῇ πόσει τῆς ἀπὸ τῶν χειρόνων πρὸς τά βελ-
τίω μεταὸολῆς καὶέκστάσεως.υῦτω μεθύουσι, καθὼς ἡ,
προφητεία φησὶν, oi τὴν πιότητα τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ
’πίνοντες, καὶ τῷ χειμάρρῳ τῆς τρυφῆς ποτιζόμενοι.
Ὥσπερ ἐμεθύσθη ποτέ καὶ 6 μέγας Δαϐὶδ, ὅτε ἐκϐὰς
αὐτὸς ἐαυτοῦ, καὶ ἐν ἐκστάσει γενόμενος, εἶδε τὸ
ἀθέατον κάλλος, καὶ τὴν ἀοίδιμον ἐκείνην φωνὴν ἐξε-
ϐόησεν· ὅτι Πᾶς ἅνθρωπος ψεύστης· λόγῳ τῶν
ἁφράστων θησαυρῶν ἐπιτρέπων τὴν ἑρμηνείαν. Οῦτως
ἐμεθύσθη καὶ 6 νεώτερος Βενιαμὶν Παῦλος, ὅτε ἐν
ἐκστάσει ἐγένετο λέγων· Εἴτε γὰρ ἐξέστημεν, Θεῷο
πρὸς ἐκεῖνον γὰρ αὑτὸν ἡ ,ἔκστασις ἦν · εἴτε σωφροο
νοῦμεν, ὑμῖν-θ’ ὡς, ἐδείκνυε τοῖς πρὸς τὸν Φῆστον
λόγοις, ἐαυτὸν μὴ μαινόμενον, ἀλλά σωφροσύνης τε
καὶ δικαιοσύνης ἀποφθεγγόμενον ῥήματα. Οἶδα καὶ
τὸν μακάριον Πέτρον ἐν τῷ τοιούτῳ τῆς μέθης εῖδει
⁸³ Luc. xxttt, 56. ¹⁶ 1 Cor. xv,5l.
cxv. ll. “ “Cor. v,l'5. " Act. xxvi. 24 sqq.