PG 45, col. 1131
sibi confingere qua: non sunt, cumque rebus mi-
nime subsistentibus pugnare, sed adversus ea qua:
ab adversariis revera proferuntur, armari. Neque
enim peritus quisquam medicus morbis qui nun-
quam exstiterunt artem opponit, sed invalescenti
morbo scientia qua pollet, occurrit. Vel itaque'pro-
ferat quempiam qui Deum in carne non apparuire,
sed divinum hominem Christum esse al‘lirmaverit,
et tune tractatum istum non abs re conscriptum
ab ipso fuisse latebimur;vel quousque hujuscemodi
morbus inveniatur, stultum esse omnes fatebun-
tur cum iis qui non exsistunt, erroribus conflictari. Β
ν. Verumenimvero talem scribendi necessita-
tem non temere praetexuit npollinaris; secl ut ad
proprium suum dogma astruendum, gradum
quemdam atque aditum sibi faceret, quod a ne-
mine dictum fuit, tanquam dictum supposuit, ut
dum adversus hanc imaginariam haeresim certare
videretur, simulata contradictione divinitatem mori
posse lirniaret : tota quippe ejus scriptio eo tendit,
ut tmigeniti Filii divinitatem mortalem esse, eum-
dcmque non in humanitate passionem suscepisse,
sed impassibilem ejus immutabilemque naturam,
ad passionem participandam mutatam fuisse as-
truat. Quare ad quamuam utilitatem Apollinaris
sermo respiciat qui ejuseallent mysteria nosse po-
terunt: qua: autem ex ejus dictis consequi vel ipsi
infantes \agnoseunt. talia sunt qualia nec irreligio-
siores Ethnicorum dixerint. Si enim ipsa Unigeniti
divinitas obiit, necessario una cum ipsa mortem
subiit et vita, et veritas, et justitia, et bonitas, et
lux, et potentia; hazc enim omnia secundum di-
versas notiones unigenitus Deus et est et dicitur.
Cum autem simplex et divisionis atquc composi-
tionis expers sit, quodcunque ex illis rebus esse
. dicatur, totus illud est, et non in parte hoc, in parte
aliud; ita ut si una ex eisdem rebus exsistat, omnia
. in ipso exsistere intelligantur; sin autem una non
exsistat, omnia simul perimantur. Si igitur per
mortem interierit Christi divinitas, per eamdem
quoque mortem omnia interierint quas conjuncta υ
cum ejus divinitate intelliguntur. Atqui non sim-
pliciter potestas est Christus, sed Dei potestas, et
Dei sapientia. Quando igitur haec una cum Christi
divinitate per mortem exstincta sunt, non erat
apud Patrem sapientia Dei, non potentia, non vita,
non aliud quidpiam eorum qua: boni nomine appel-
(27) Corr. Χριστὸν εἶναι, εἶτα.
(28) Corr. ἕως δὲ ἄν.
(‘29) ita corr., antea erat, τῷ.
(5:3 Ita corr., prius enim Scriptum fuerat σχημα-
ἷε αι· sed fortasse non nemo leueudum ecnsue-
τίζεσθαι· sed fortasse non nemo legendum ecnSue-
rit, ἐσχημάτισεν.
(51) Ita corr. nam antea erat, ὡς άνοδόν τινα.
(32) ροισι. ὲπιίστορες.
(32 Corr. ὲπιίστορες.
(55) Totam hanc Nysseni argumentationem usque
ad linem capitis in epitomen redactam huuiymius
nime subsistentibus pugnare, sed adversus ea qua:
ab adversariis revera proferuntur, armari. Neque
enim peritus quisquam medicus morbis qui nun-
quam exstiterunt artem opponit, sed invalescenti
morbo scientia qua pollet, occurrit. Vel itaque'pro-
ferat quempiam qui Deum in carne non apparuire,
sed divinum hominem Christum esse al‘lirmaverit,
et tune tractatum istum non abs re conscriptum
ab ipso fuisse latebimur;vel quousque hujuscemodi
morbus inveniatur, stultum esse omnes fatebun-
tur cum iis qui non exsistunt, erroribus conflictari. Β
ν. Verumenimvero talem scribendi necessita-
tem non temere praetexuit npollinaris; secl ut ad
proprium suum dogma astruendum, gradum
quemdam atque aditum sibi faceret, quod a ne-
mine dictum fuit, tanquam dictum supposuit, ut
dum adversus hanc imaginariam haeresim certare
videretur, simulata contradictione divinitatem mori
posse lirniaret : tota quippe ejus scriptio eo tendit,
ut tmigeniti Filii divinitatem mortalem esse, eum-
dcmque non in humanitate passionem suscepisse,
sed impassibilem ejus immutabilemque naturam,
ad passionem participandam mutatam fuisse as-
truat. Quare ad quamuam utilitatem Apollinaris
sermo respiciat qui ejuseallent mysteria nosse po-
terunt: qua: autem ex ejus dictis consequi vel ipsi
infantes \agnoseunt. talia sunt qualia nec irreligio-
siores Ethnicorum dixerint. Si enim ipsa Unigeniti
divinitas obiit, necessario una cum ipsa mortem
subiit et vita, et veritas, et justitia, et bonitas, et
lux, et potentia; hazc enim omnia secundum di-
versas notiones unigenitus Deus et est et dicitur.
Cum autem simplex et divisionis atquc composi-
tionis expers sit, quodcunque ex illis rebus esse
. dicatur, totus illud est, et non in parte hoc, in parte
aliud; ita ut si una ex eisdem rebus exsistat, omnia
. in ipso exsistere intelligantur; sin autem una non
exsistat, omnia simul perimantur. Si igitur per
mortem interierit Christi divinitas, per eamdem
quoque mortem omnia interierint quas conjuncta υ
cum ejus divinitate intelliguntur. Atqui non sim-
pliciter potestas est Christus, sed Dei potestas, et
Dei sapientia. Quando igitur haec una cum Christi
divinitate per mortem exstincta sunt, non erat
apud Patrem sapientia Dei, non potentia, non vita,
non aliud quidpiam eorum qua: boni nomine appel-
(27) Corr. Χριστὸν εἶναι, εἶτα.
(28) Corr. ἕως δὲ ἄν.
(‘29) ita corr., antea erat, τῷ.
(5:3 Ita corr., prius enim Scriptum fuerat σχημα-
ἷε αι· sed fortasse non nemo leueudum ecnsue-
τίζεσθαι· sed fortasse non nemo legendum ecnSue-
rit, ἐσχημάτισεν.
(51) Ita corr. nam antea erat, ὡς άνοδόν τινα.
(32) ροισι. ὲπιίστορες.
(32 Corr. ὲπιίστορες.
(55) Totam hanc Nysseni argumentationem usque
ad linem capitis in epitomen redactam huuiymius