PG 45, col. 1329
τὸς ἐπιδείξεται χάριν; Ούτως οὐδὲ τὴν δοξαστικὴν
δύναμιν ἐπιδείξεται, 6 ἂν μὴ αὐτὸ δόξα καὶ τιμὴ
καὶ μεγαλωσύνη καὶ μεγαλοπρέπεια. Δοξάζει οὖν 16v
Πατέρα κίειν⁵ 16v Υἰὺν 16 Πνεῦμα. Ἀλλ’ 6 εἰπὼν ἀψευο
δής ἐστι, ι Τοὺς δοξάζοντάς με δοξάζω⁶ ι ι Ἐγώ
σε ἐδόξασα, ι ιρησ)⁴ πρὸς 16v Πατέρα 6 Κύριος· καὶ
πάλιν, ι Δόξασόν με τῇ δόξῃ εἶχον ἀπ’ ἀρχῆς παρά
σοί πρὸ 106 τὸν κόσμον εἷναι. ι ’Δποκρίνεται ἡ θεία
φωνή· ι Καὶ ἐδόξασα, καὶ πάλιν δοξάσω. ι ὐρᾷς
τὴν ἐγκύκλιον τῆς δόξης διὰ τῶν ὁμοίων περιφοράνς
Δοξάζεται 6 Υἱὸς ὐπὸ 106 Πνεύματος · δοξάζεται ὐπὸ
106 Υἱοῦ 6 Πατήρ· πάλιν τὴν δόξαν ἔχει παρά 106
Πατρὺς 6 Υἱὸς, καὶ δόξα 106 Πνεύματος 6 Μονογενὴς
γίνεται· τίνι γάρ ἐνδοξασθήσεται 6 Πατὴρ, εί μὴ τῇ
ἀληθινῇ τοῦ Μονογενοῦς δόξῃ; Ἐν τίνι δὲ πάλιν 6
Υἱὸς δοξασθήσεται, εί μὴ ὲν τῇ μεγαλωσύνη 106
Πνεύματος; οὕτω πάλιν καὶ ἀνακυκλού μενος 6 λόγος
τὸν Υἱὸν μὲν δοξάζει διὰ 106 Πνεύματος, διά δὲ 106
Υίοῦ τὸν Πατέρα.
κγ’. Ei οὖν τοσαύτη 106 Πνεύματος ἡ μεγαλωσύνη,
καὶ εἴτι καλὸν, καὶ εἴ τι ἀγαθὸν παρά 106 Θεοῦ διὰ
τοῦ Μονογενοῦς, ἐν τῷ πάντα ἐν πᾶσιν ὲνεργοῦντι
Πνεύματι τελειοῦται, τί ἐκπολεμοῦσιν ἑαυτοὺς τῇ
ίδίᾳ ζωῇ; Τί ἀπαλλοτριοῦνται τῆς τῶν σωζομένων
ἑλπίδος; Τί ἀποκόπτουσιν ἐαυτοὺς ἀπὸ τῆς πρὸς 16v
Θεὸν προσκολλήσεως; Πῶς γάρ τις προσκολληθήσε-
ται τῷ Κυρίῳ, μὴ τοῦ Πνεύματος τὴν συνάφειαν
ήμῶν πρὸς αὐτὸν ἐνεργούντοςς Τί ζυγομαχοῢσι πρὸς
ἡμᾶς περὶ λατρείας καὶ προσκυνήσεωςς Τί κατειρωο
γεύονται διὰ τοῦ τῆς λατρείας ὀνόματος κατὰ τῆς
Θείας τε καὶ ἀπροσδεοῦς φύσεως, ὥσπερ οὐχ ἑαυτοὺς
εὐεργετοῦντες ἐν τοῖς ὑπὲρ σωτηρίας αἰτήμασι, ἀλλά
τιμήν τινα προσάγοντες ἐὰν σωθῆναι θελήσωσι; Σὺν
κέρδος ἐστὶ 106 αἰτοῦντος η δέησις, οὐχὶ τιμὴ τοῦ
παρέχοντος. Τί οὖν ὼς χαριζόμενος πρόσῃ ’τῷ εὐερ-
γέτῃ, μᾶλλον δὲ οὐδέ εὐεργέτην τὸν τῶν ἀγαθῶν παρ-
εκτικδν ἀξιοῖς ὀνομάζειν; ’Λλλά 106 ζῇν ἀντεχόμε-
νος τὺν ζωοποιὸν ἀτιμάζεις. Καὶ τὸν ἀγιασμὸν
ζητῶν, παραλογίζῃ τὸν τὴν χάριν 106 ἀγιασμοῦ διο.-
νέμοντα καὶ τὸ διδόναιτά ἀγαθά οὐκ ἀρνούμενος
αὐτὸν ἔχειν τὴν δύναμιν, 106 αἰτεῖσθαι κρίνεις ἀνά-
ξιον. Οὐδὲ 10610 λογιζόμενος, ὅσῳ μεῖζόν ἐστι 16
δοῦναί τι ἀγαθὸν, 106 αίτηθῆναι. Τῷ μὲν γὰρ αίτη-
θέντι, οὐ πάντως προσμαρτυρεῖ 16 μεγαλεῖον ἡ αττη-
σις’ δυνατὸν γάρ ἐστιν αίτηθῆναί τι καὶ τὸν μὴ
ἔχοντα. Ἐπὶ γὰρ τῇ προαιρέσει 106 αἱτοῦντός ἐστι·
6 δὲ παρασχών τι ἀγαθὸν, ἀναμφίϐολον τῆς προσού-
σης αὐτῷ δυνάμεως πεποίηται τὴν ἐπίδειξιν. Τί οὖν,
16 μεῖζον αὐτῷ προσμαρτυρῶν, λέγω δὲ 16 δύνα-
σθαι δοῦναι πᾶν 6 τι καλὸν, ὡς μεγάλου τινὸς ἀπο-
περείς τῆς αἰτήσεως, καίτοι τοῦτο πολλάκις, καθὼς
εἴρηται, καὶ ἐπὶ τῶν οὐδενὸς κυρίων δι’ ἀπάτης 106
προσιόντος γίνεται. Αίτοῦσι καὶ παρὰ τῶν εἰδώλων οί
η I Reg. ιι , 50. " Joan. xvn . 4 sou.
δύναμιν ἐπιδείξεται, 6 ἂν μὴ αὐτὸ δόξα καὶ τιμὴ
καὶ μεγαλωσύνη καὶ μεγαλοπρέπεια. Δοξάζει οὖν 16v
Πατέρα κίειν⁵ 16v Υἰὺν 16 Πνεῦμα. Ἀλλ’ 6 εἰπὼν ἀψευο
δής ἐστι, ι Τοὺς δοξάζοντάς με δοξάζω⁶ ι ι Ἐγώ
σε ἐδόξασα, ι ιρησ)⁴ πρὸς 16v Πατέρα 6 Κύριος· καὶ
πάλιν, ι Δόξασόν με τῇ δόξῃ εἶχον ἀπ’ ἀρχῆς παρά
σοί πρὸ 106 τὸν κόσμον εἷναι. ι ’Δποκρίνεται ἡ θεία
φωνή· ι Καὶ ἐδόξασα, καὶ πάλιν δοξάσω. ι ὐρᾷς
τὴν ἐγκύκλιον τῆς δόξης διὰ τῶν ὁμοίων περιφοράνς
Δοξάζεται 6 Υἱὸς ὐπὸ 106 Πνεύματος · δοξάζεται ὐπὸ
106 Υἱοῦ 6 Πατήρ· πάλιν τὴν δόξαν ἔχει παρά 106
Πατρὺς 6 Υἱὸς, καὶ δόξα 106 Πνεύματος 6 Μονογενὴς
γίνεται· τίνι γάρ ἐνδοξασθήσεται 6 Πατὴρ, εί μὴ τῇ
ἀληθινῇ τοῦ Μονογενοῦς δόξῃ; Ἐν τίνι δὲ πάλιν 6
Υἱὸς δοξασθήσεται, εί μὴ ὲν τῇ μεγαλωσύνη 106
Πνεύματος; οὕτω πάλιν καὶ ἀνακυκλού μενος 6 λόγος
τὸν Υἱὸν μὲν δοξάζει διὰ 106 Πνεύματος, διά δὲ 106
Υίοῦ τὸν Πατέρα.
κγ’. Ei οὖν τοσαύτη 106 Πνεύματος ἡ μεγαλωσύνη,
καὶ εἴτι καλὸν, καὶ εἴ τι ἀγαθὸν παρά 106 Θεοῦ διὰ
τοῦ Μονογενοῦς, ἐν τῷ πάντα ἐν πᾶσιν ὲνεργοῦντι
Πνεύματι τελειοῦται, τί ἐκπολεμοῦσιν ἑαυτοὺς τῇ
ίδίᾳ ζωῇ; Τί ἀπαλλοτριοῦνται τῆς τῶν σωζομένων
ἑλπίδος; Τί ἀποκόπτουσιν ἐαυτοὺς ἀπὸ τῆς πρὸς 16v
Θεὸν προσκολλήσεως; Πῶς γάρ τις προσκολληθήσε-
ται τῷ Κυρίῳ, μὴ τοῦ Πνεύματος τὴν συνάφειαν
ήμῶν πρὸς αὐτὸν ἐνεργούντοςς Τί ζυγομαχοῢσι πρὸς
ἡμᾶς περὶ λατρείας καὶ προσκυνήσεωςς Τί κατειρωο
γεύονται διὰ τοῦ τῆς λατρείας ὀνόματος κατὰ τῆς
Θείας τε καὶ ἀπροσδεοῦς φύσεως, ὥσπερ οὐχ ἑαυτοὺς
εὐεργετοῦντες ἐν τοῖς ὑπὲρ σωτηρίας αἰτήμασι, ἀλλά
τιμήν τινα προσάγοντες ἐὰν σωθῆναι θελήσωσι; Σὺν
κέρδος ἐστὶ 106 αἰτοῦντος η δέησις, οὐχὶ τιμὴ τοῦ
παρέχοντος. Τί οὖν ὼς χαριζόμενος πρόσῃ ’τῷ εὐερ-
γέτῃ, μᾶλλον δὲ οὐδέ εὐεργέτην τὸν τῶν ἀγαθῶν παρ-
εκτικδν ἀξιοῖς ὀνομάζειν; ’Λλλά 106 ζῇν ἀντεχόμε-
νος τὺν ζωοποιὸν ἀτιμάζεις. Καὶ τὸν ἀγιασμὸν
ζητῶν, παραλογίζῃ τὸν τὴν χάριν 106 ἀγιασμοῦ διο.-
νέμοντα καὶ τὸ διδόναιτά ἀγαθά οὐκ ἀρνούμενος
αὐτὸν ἔχειν τὴν δύναμιν, 106 αἰτεῖσθαι κρίνεις ἀνά-
ξιον. Οὐδὲ 10610 λογιζόμενος, ὅσῳ μεῖζόν ἐστι 16
δοῦναί τι ἀγαθὸν, 106 αίτηθῆναι. Τῷ μὲν γὰρ αίτη-
θέντι, οὐ πάντως προσμαρτυρεῖ 16 μεγαλεῖον ἡ αττη-
σις’ δυνατὸν γάρ ἐστιν αίτηθῆναί τι καὶ τὸν μὴ
ἔχοντα. Ἐπὶ γὰρ τῇ προαιρέσει 106 αἱτοῦντός ἐστι·
6 δὲ παρασχών τι ἀγαθὸν, ἀναμφίϐολον τῆς προσού-
σης αὐτῷ δυνάμεως πεποίηται τὴν ἐπίδειξιν. Τί οὖν,
16 μεῖζον αὐτῷ προσμαρτυρῶν, λέγω δὲ 16 δύνα-
σθαι δοῦναι πᾶν 6 τι καλὸν, ὡς μεγάλου τινὸς ἀπο-
περείς τῆς αἰτήσεως, καίτοι τοῦτο πολλάκις, καθὼς
εἴρηται, καὶ ἐπὶ τῶν οὐδενὸς κυρίων δι’ ἀπάτης 106
προσιόντος γίνεται. Αίτοῦσι καὶ παρὰ τῶν εἰδώλων οί
η I Reg. ιι , 50. " Joan. xvn . 4 sou.