PG 45, col. 151
(‘l'lll\'Cl'Sl0.
τῶν ἡμετέρων ὄψεων, εί κατά νώτου γένοιτο τοῦ ὑποσαίνοντος’ καὶ πάντα ὅσα εἰκὸς ἐκ τοῦ ἀκολούθου
- λογίσασθαι, εἴτε τι σχῆμα διά τούτων ἀποτελεῖται , ὅταν ὁ κύκλος περιστῇ διά τῆς ἰδίας κινήσεως τὸ ἐφ’
ἑαυτοῦ κείμενον ἄστρον · ὣστε ἢ κατ’ εὐθεῖαν τοῦ ὑπερκειμένου γενέσθαι, ἢ πλαγιάσαι κατά τὴν πάρ·
οδον, εἴτε δι’ ὀλίγου τοῦ χρονικοῦ διαστήματος, εἴτε διὰ πλείονος ἑκάστου τούτωνή περίοδος γίνεται,
κατά τὸ μέγεθος τῆς καθ’ ἕκαστον τῶν κύκλων ἀναλογίας, ἀναγκαίως ἦ θᾶττον ἢ βράδιον τῆς dvas-apo-
φῆς κινουμένης.
llis omnibus silentio praeteritis orabam, ut tan-
tum fati vim perspicue mihi explicaret, Deusne
aliquis fati nomine intelligeretur, lmjns universi
imperator, summa potestate praditus, quique omnia
haberet in manu sua, et pro arbitratu gubernaret:
an vero fati virtutem alterius alicujus superioris
virtutis ministram statueret, ut et ipsa quodam
modo alteri fato subjecta sit, przeccllentioris cau-
sa: in administratione socia. Nam si eam in res
onmes imperium obtinere credendum esset, ra-
tione nos induci, ut nihil illam supereminere
censeamus. Sin eam astrorum motum sequi, ac
ita demum violenta quadam necessitate iu res
omnes dominari asseveraret, satius luisse pra:-
cedenti quam sequenti omnipotentem illam vim
attribuere, ac vel sidera rerum istarum causas
esse dicere, vel conversionem firmamenti, vel
circulos qui in ea conspiciuntur, vel certe circu-
lum qui coelo oblique inscribitur. Si quis enim
concederet astra neque per se moveri, neque
perpetua conversione inter se aut conjungi aut
disjungi, sed eamdem semper referre figuram ,
fatum non exsisteret. Quare si ex siderum mo-
tione fatum oritur, frustra proferto id dominari
in ca-tera putatur, quod superiori causa: servit,
neque omnino esset nisi motus esset. At non
eo, inquit philosophus, nustra spectat oratio, quasi
ipsum fatum per se esset aliqua natura, sed cum
sit qmedam rerum mutua convenientia et cou-
junctio, atque universum omni ex parte cohaereat,
quemadmodum etiam in uno aliquo corpore qua:-
’ dam omnium membrorum inter se consentientium
cernitur concordia, cumque superior mundi portio
sit praestantior: idcirco inferiora simul cum pri-
maria portione reguntur, ad ejusque velut nulum
caelesti motui sese lingunt et accommodant, quan-
doquidem necessario ac multifariam, uti dirtum
est, vi cujusque sideris una moventur. Ut in
medicamento specierum qualitates artificiosa qua-
dam ratione commistae, communi illo temperamento
quippiam efticiunt aliud, neque tale qualis unaquae-
que ante misturam fuerat : sic caelestium virtutum di-
versae sunt proprietates, quarum varia ex astrorum
vel accessu vel recessu profecta coniunctio varias ac
diversas vita: reddit actiones, tanquam inlluxus qui-
dam inde ad nos sine interruptione’ derivetur. Quae
etiam causaest quamobrem ii, qui htec diligentius
investigarit, futuraminime falso praedicant. Quemad—
τῶν ἡμετέρων ὄψεων, εί κατά νώτου γένοιτο τοῦ ὑποσαίνοντος’ καὶ πάντα ὅσα εἰκὸς ἐκ τοῦ ἀκολούθου
- λογίσασθαι, εἴτε τι σχῆμα διά τούτων ἀποτελεῖται , ὅταν ὁ κύκλος περιστῇ διά τῆς ἰδίας κινήσεως τὸ ἐφ’
ἑαυτοῦ κείμενον ἄστρον · ὣστε ἢ κατ’ εὐθεῖαν τοῦ ὑπερκειμένου γενέσθαι, ἢ πλαγιάσαι κατά τὴν πάρ·
οδον, εἴτε δι’ ὀλίγου τοῦ χρονικοῦ διαστήματος, εἴτε διὰ πλείονος ἑκάστου τούτωνή περίοδος γίνεται,
κατά τὸ μέγεθος τῆς καθ’ ἕκαστον τῶν κύκλων ἀναλογίας, ἀναγκαίως ἦ θᾶττον ἢ βράδιον τῆς dvas-apo-
φῆς κινουμένης.
llis omnibus silentio praeteritis orabam, ut tan-
tum fati vim perspicue mihi explicaret, Deusne
aliquis fati nomine intelligeretur, lmjns universi
imperator, summa potestate praditus, quique omnia
haberet in manu sua, et pro arbitratu gubernaret:
an vero fati virtutem alterius alicujus superioris
virtutis ministram statueret, ut et ipsa quodam
modo alteri fato subjecta sit, przeccllentioris cau-
sa: in administratione socia. Nam si eam in res
onmes imperium obtinere credendum esset, ra-
tione nos induci, ut nihil illam supereminere
censeamus. Sin eam astrorum motum sequi, ac
ita demum violenta quadam necessitate iu res
omnes dominari asseveraret, satius luisse pra:-
cedenti quam sequenti omnipotentem illam vim
attribuere, ac vel sidera rerum istarum causas
esse dicere, vel conversionem firmamenti, vel
circulos qui in ea conspiciuntur, vel certe circu-
lum qui coelo oblique inscribitur. Si quis enim
concederet astra neque per se moveri, neque
perpetua conversione inter se aut conjungi aut
disjungi, sed eamdem semper referre figuram ,
fatum non exsisteret. Quare si ex siderum mo-
tione fatum oritur, frustra proferto id dominari
in ca-tera putatur, quod superiori causa: servit,
neque omnino esset nisi motus esset. At non
eo, inquit philosophus, nustra spectat oratio, quasi
ipsum fatum per se esset aliqua natura, sed cum
sit qmedam rerum mutua convenientia et cou-
junctio, atque universum omni ex parte cohaereat,
quemadmodum etiam in uno aliquo corpore qua:-
’ dam omnium membrorum inter se consentientium
cernitur concordia, cumque superior mundi portio
sit praestantior: idcirco inferiora simul cum pri-
maria portione reguntur, ad ejusque velut nulum
caelesti motui sese lingunt et accommodant, quan-
doquidem necessario ac multifariam, uti dirtum
est, vi cujusque sideris una moventur. Ut in
medicamento specierum qualitates artificiosa qua-
dam ratione commistae, communi illo temperamento
quippiam efticiunt aliud, neque tale qualis unaquae-
que ante misturam fuerat : sic caelestium virtutum di-
versae sunt proprietates, quarum varia ex astrorum
vel accessu vel recessu profecta coniunctio varias ac
diversas vita: reddit actiones, tanquam inlluxus qui-
dam inde ad nos sine interruptione’ derivetur. Quae
etiam causaest quamobrem ii, qui htec diligentius
investigarit, futuraminime falso praedicant. Quemad—