PG 45, col. 153
σεις τῶν ἐσομένων οὐχ ἁμαρτάνονται. Ὠς γὰρ ὁ τῆς
ιατρικῆς ἐπιστήμων, εί τὸ θερμὸν ἢ ναρκῶδες φάρ“
μακον ἀνακραθείη τῷ ἁλμῶντι ἢ παραστύφοντι,
πψλέγει τὴν συστησομένην ἐκ τῆς τῶν ὲτεροφυῶν
μίξεως ἰδιότητα, καὶ τί κατεργάζεται , καὶ μέχρι τί-
νος τὴν ἰσχὺν ἕξει, καὶ τίνι μὲν ὀλέθριον, τίνι δὲ ἀλε-
ξιτήριον γίνεται· οὕτως καὶ ὁ τοῖς ἄνω δι’ ἐπιμε-
λείας προπσχηκιῦς. καὶ τὴν ἑκάστου τῶν ὄντων φύ-
σιν κατανοήσας , εἴσεται τὴν ἐκ τῆς ποιᾶς αὐτῶν
συμπλοκῆς δύναμιν τί ἀποτελέσει ’ αὕτη δὲ ή ἀπορ-
ροὴ, οὐδὲ ἐν ὀλίγῳ πρὸς ἑαυτὴν ὁμοίως ἔχει. Ἀλλὰ
διὰ τὸ άστατεῖν ἀεὶ τῶν ἐπιπλεκομένων ἀλλήλως
ἇστρων τὴν κίνησιν, ἀναγκαίως κάκείνη τῇ συνεχείᾳ
τῆς κατὰ τὴν κίνησιν ἑτερότητος συναλλοιοῦται ’ ἀεὶ
συμμετακιρναμένη τῇ ποικιλίᾳ τῆς κινήσεως, καὶ
τὰς ἐνεργείας αὐτῆς τῇ κινήσει τῶν ἄστρων συν-
ρξαλλάσσουσξι. Ἦς τῶν ἐπὶ τὸν βίον παραγομένων
ἕκαστος. κατὰ τὴν ἐν τῷ ἀκαρεῖ τοῦ διαστήματος
ἐπιτυχοῦσαν αὐτῷ μοῖραν σπάσας , ἐκεῖνο γίνεται ,
ὅπερ ή ἰδιότης τοῦ μέρους ἐκείνου προεμήνυσέ τε
καὶ ἀπετέλεσεν. Ἀνάγκη γὰρ πᾶσα καθάπερ ἐν ἐκ-
μαγείῳ σφραγῖδος τῷ ἐντεθέντι κηρῷ τὸ κατά τὴν
γλυφὴν εἶδος περιτυποῦταιο οὕτως κα)⁸ τοῦ ἀνθρώ-
που τὸν βίον, ἂν συνενεχθῇ μορίῳ τῆς ἀπορρεού-
σης δυνάμεως ἐκ τῆς τῶν ἄστρων κινήσεως, κατὰ
τὴν ἐκείνου τοῦ μέρους ἰδιότητα τυποῦσθαι· κάκεῖνο γίνεσθαι, ὅπερ εἶχεν ἐν ἑαυτῇ τῆς ἀπορροίας ή μοῖρα,
ήν ἔσπασεν εὐθὺς τοῦ βίου ἀρχόμενος· ἅπαξ ἐνσφραγισθεὶς κατὰ τὴν ἐκεῖ θεωρηθεῖσαν δύναμιν,
ἀναγκαίως ἐν τῇ κατὰ τὸν βίον ἰδιότητι συμμορφοῦται ⁸ ταῦτα ποιῶν ἢ πάσχων, ὧν τὰς ⁴ινάρχάς ἢ τὰς
αἰτίας ὴ πρώτη ἔντευξις τῆς άστ ρῲας ἐκείνης ἀπορροῆς κατεϐάλετο.
Ἐγὼ δὲ τούτων λεγομένων, Οὐ παύσῃ, πρὸς αὺ-
τὸν εἷπον, φληνάφους ἐμοὶ λόγους καὶ λήρους διεξιὼν,
τὸ ἀμερὲς ἐκεῖνο μέρος τῆς ἐν ἀκαρεῖ μετουσίας , τῷ
ἄνωθεν ἡμῖν, ὡς φῂς, ἐπιρρεῖν τῶν πάντων αἴτιον
τῶν ἐν ἡμῖν κατασκευάζων , οὔτε εἰ ἔμψυχον τοῦτο
καὶ προαιρετικόν ἐστι λέγων , οὔτε ὅπως κατακρατεῖ
τῶν ἐμψύχων τὸ ἄψυχόν τε καὶ ἀνυπόστατον , καὶ
μηδεμίαν ἐκ φύσεως ἰδίαν ἕχον ὁρμὴν δεῖξαι δυνάμε-
νος, ἀλλὰ πάσης βουλῆς καὶ τῆς ἐκ τῶν λογισμῶν
προμηθείας , παιδεύσεως τε καὶ ἐπιμελείας, καὶ
τῶν κατ’ ἀρετὴν ἐπιτηδευμάτων , καθάπερ τινὰ τύ-
ραννον ἢ δεσπότην , τὸ ἄψυχόν τε καὶ ἀπροαίρετον,
ἄττατόν τε καὶ παροδικὸν , καὶ ἀμερὲς, καὶ ἀνυπό-
στατον ἐπιστήσας τῷ λόγῳ; Τῆς ἐκείνου δυνάμεως
ὲξάπτεις τὴν τῶν ὄντων σύστασίν τε καὶ διοίκησιν,
καὶ οὐχ ὁρᾷς εἰς οἵας ό λόγος ἀτοπίας ἐκφέρεται
Εἰ γάρ τοσαύτην ἕχει δύναμιν ἐκείνης τῆς ἀπορροῆς
ἡ μοῖρα, ὡς κατ’ αὐτὴν τοὺς παρὰ τήν πρώτην πάρ·
οδον γεγονότας ἀποτελεῖν · πάντως ὅτι οὐκ ἐπακο-
λουϐητικῶς , ἀλλὰ προηγουμένως τῇς τῶν ὄντων συ-
στάσεως ἐξηγήσετᾳι. Οὐκοῦν ἐκείνη προάξει κατὰ
τὴν ἰδίαν δύναμιν τὸν τικτόμενον, καὶ οὐχὶ τῇ τοῦ
ἀποκυηθέντος συντυχίᾳ ὑπηρετήσει. Ἄδηλον γὰρ
ἐνταῦθα ποῖον τίνος ἀρχηγικώτερον , ἀμφοτέρων ἐν
τῷ ἀκαρεῖ κατὰ τὸ ἴσον ἀλλήλοις συμφερομένων.
ὐ τε γὰρ ἄνθρωπος καὶ πρὸ τῆς ἐξόδου τῶν σπλάγ-
ιατρικῆς ἐπιστήμων, εί τὸ θερμὸν ἢ ναρκῶδες φάρ“
μακον ἀνακραθείη τῷ ἁλμῶντι ἢ παραστύφοντι,
πψλέγει τὴν συστησομένην ἐκ τῆς τῶν ὲτεροφυῶν
μίξεως ἰδιότητα, καὶ τί κατεργάζεται , καὶ μέχρι τί-
νος τὴν ἰσχὺν ἕξει, καὶ τίνι μὲν ὀλέθριον, τίνι δὲ ἀλε-
ξιτήριον γίνεται· οὕτως καὶ ὁ τοῖς ἄνω δι’ ἐπιμε-
λείας προπσχηκιῦς. καὶ τὴν ἑκάστου τῶν ὄντων φύ-
σιν κατανοήσας , εἴσεται τὴν ἐκ τῆς ποιᾶς αὐτῶν
συμπλοκῆς δύναμιν τί ἀποτελέσει ’ αὕτη δὲ ή ἀπορ-
ροὴ, οὐδὲ ἐν ὀλίγῳ πρὸς ἑαυτὴν ὁμοίως ἔχει. Ἀλλὰ
διὰ τὸ άστατεῖν ἀεὶ τῶν ἐπιπλεκομένων ἀλλήλως
ἇστρων τὴν κίνησιν, ἀναγκαίως κάκείνη τῇ συνεχείᾳ
τῆς κατὰ τὴν κίνησιν ἑτερότητος συναλλοιοῦται ’ ἀεὶ
συμμετακιρναμένη τῇ ποικιλίᾳ τῆς κινήσεως, καὶ
τὰς ἐνεργείας αὐτῆς τῇ κινήσει τῶν ἄστρων συν-
ρξαλλάσσουσξι. Ἦς τῶν ἐπὶ τὸν βίον παραγομένων
ἕκαστος. κατὰ τὴν ἐν τῷ ἀκαρεῖ τοῦ διαστήματος
ἐπιτυχοῦσαν αὐτῷ μοῖραν σπάσας , ἐκεῖνο γίνεται ,
ὅπερ ή ἰδιότης τοῦ μέρους ἐκείνου προεμήνυσέ τε
καὶ ἀπετέλεσεν. Ἀνάγκη γὰρ πᾶσα καθάπερ ἐν ἐκ-
μαγείῳ σφραγῖδος τῷ ἐντεθέντι κηρῷ τὸ κατά τὴν
γλυφὴν εἶδος περιτυποῦταιο οὕτως κα)⁸ τοῦ ἀνθρώ-
που τὸν βίον, ἂν συνενεχθῇ μορίῳ τῆς ἀπορρεού-
σης δυνάμεως ἐκ τῆς τῶν ἄστρων κινήσεως, κατὰ
τὴν ἐκείνου τοῦ μέρους ἰδιότητα τυποῦσθαι· κάκεῖνο γίνεσθαι, ὅπερ εἶχεν ἐν ἑαυτῇ τῆς ἀπορροίας ή μοῖρα,
ήν ἔσπασεν εὐθὺς τοῦ βίου ἀρχόμενος· ἅπαξ ἐνσφραγισθεὶς κατὰ τὴν ἐκεῖ θεωρηθεῖσαν δύναμιν,
ἀναγκαίως ἐν τῇ κατὰ τὸν βίον ἰδιότητι συμμορφοῦται ⁸ ταῦτα ποιῶν ἢ πάσχων, ὧν τὰς ⁴ινάρχάς ἢ τὰς
αἰτίας ὴ πρώτη ἔντευξις τῆς άστ ρῲας ἐκείνης ἀπορροῆς κατεϐάλετο.
Ἐγὼ δὲ τούτων λεγομένων, Οὐ παύσῃ, πρὸς αὺ-
τὸν εἷπον, φληνάφους ἐμοὶ λόγους καὶ λήρους διεξιὼν,
τὸ ἀμερὲς ἐκεῖνο μέρος τῆς ἐν ἀκαρεῖ μετουσίας , τῷ
ἄνωθεν ἡμῖν, ὡς φῂς, ἐπιρρεῖν τῶν πάντων αἴτιον
τῶν ἐν ἡμῖν κατασκευάζων , οὔτε εἰ ἔμψυχον τοῦτο
καὶ προαιρετικόν ἐστι λέγων , οὔτε ὅπως κατακρατεῖ
τῶν ἐμψύχων τὸ ἄψυχόν τε καὶ ἀνυπόστατον , καὶ
μηδεμίαν ἐκ φύσεως ἰδίαν ἕχον ὁρμὴν δεῖξαι δυνάμε-
νος, ἀλλὰ πάσης βουλῆς καὶ τῆς ἐκ τῶν λογισμῶν
προμηθείας , παιδεύσεως τε καὶ ἐπιμελείας, καὶ
τῶν κατ’ ἀρετὴν ἐπιτηδευμάτων , καθάπερ τινὰ τύ-
ραννον ἢ δεσπότην , τὸ ἄψυχόν τε καὶ ἀπροαίρετον,
ἄττατόν τε καὶ παροδικὸν , καὶ ἀμερὲς, καὶ ἀνυπό-
στατον ἐπιστήσας τῷ λόγῳ; Τῆς ἐκείνου δυνάμεως
ὲξάπτεις τὴν τῶν ὄντων σύστασίν τε καὶ διοίκησιν,
καὶ οὐχ ὁρᾷς εἰς οἵας ό λόγος ἀτοπίας ἐκφέρεται
Εἰ γάρ τοσαύτην ἕχει δύναμιν ἐκείνης τῆς ἀπορροῆς
ἡ μοῖρα, ὡς κατ’ αὐτὴν τοὺς παρὰ τήν πρώτην πάρ·
οδον γεγονότας ἀποτελεῖν · πάντως ὅτι οὐκ ἐπακο-
λουϐητικῶς , ἀλλὰ προηγουμένως τῇς τῶν ὄντων συ-
στάσεως ἐξηγήσετᾳι. Οὐκοῦν ἐκείνη προάξει κατὰ
τὴν ἰδίαν δύναμιν τὸν τικτόμενον, καὶ οὐχὶ τῇ τοῦ
ἀποκυηθέντος συντυχίᾳ ὑπηρετήσει. Ἄδηλον γὰρ
ἐνταῦθα ποῖον τίνος ἀρχηγικώτερον , ἀμφοτέρων ἐν
τῷ ἀκαρεῖ κατὰ τὸ ἴσον ἀλλήλοις συμφερομένων.
ὐ τε γὰρ ἄνθρωπος καὶ πρὸ τῆς ἐξόδου τῶν σπλάγ-