PG 45, col. 160
ἔχειν; Οὐκοῦν εί μὴ ταῦτα διὰ σπουδῆς ἐστιν αὐτῇ,
περὶ τὸ ἐναντίον πάντως ἀσχοληθήσεται ⁸ ἠ γὰρ τοῦ
ἀγαθοῦ ἀλλοτρίωσις , τὴν⁶πρὸς τὸ κακὸν οἰκειότητα
σαφῶς ἐπιδείκνυσιν. Ἀλλ’ οὔτε τοῦτο τυχὸν , οὐδὲ
ἐκεῖνο διά φροντίδος εἶναι λέγεις αὐτῇς Οὐκοῦν ἀψυ·
χον αὐτὸ φῂς εἶναι καὶ ἀπροαίρετον, καὶ, καλοῦ καὶ
χείρονος ἀνεπαίσθητον · εἰ δὲ μήτε ψυχήν μήτε
προαίρεσιν ἔχει, μήτε κατ’ ἰδίαν θεωρεῖται ὑπόστα-
σιν’ πῶς τοσαύτην μαρτυρεῖται παρ’ ὑμῖν ἔχειν τὴν
δύναμιν, ὥστε τῶν προαιρετικῶν ζώων ἐπιστατεῖν,
καὶ κρατεῖν τῶν ὑφεστώτων τὸ ἀνυπόστατον , τῶν
μετέχοντων ζωῆς τὸ ἀμέτοχον , τῶν ἐμψύχων τὸ
ἄψυχον, τῶν ἐν προαιρέσει συζώντων τὸ ἀπροαίρε-
τον , τῶν ἀρετὴν μετιόντων τὸ ἀρετῆς ἀπαράδεκτον ⁸
καθόλου τῶν ὄντων τὸ μὴ δν; Ἐν τίνι γάρκαταλαμο
ϐἀνεται τοῦ θρυλλουμένου τούτου ὀνόματος ἡ ὑπό-
στασις; Ζῶον οὐκ ἔστιν, ἐν περιγραφῇ οὐχ ὁρᾶται,
Θεὸς οὐ νομίζεται. Πῶς γὰρ Θεὸς , ὁ μὴ πρὸς ἀρε..
τὴν καὶ τὸ δίκαιον βλέπων ; Ὃ δὲ μηδέν ἐστι τούτων,
τί ἐστιν; Ἀλλ’ ἔοικε παρ’ ὑμῶν τὸ ἀεὶ ἐνεστὼς τοῦ
χρόνου, εἱμαρμένη λέγεσθαι ⁸ πάσῃ γάρ κινήσει εἴτε
ποταμῶν , εἴτε ἀστέρων, εἴτε ἀνθρώπων, ὁ χρόνος
συμπαρεκτείνεται. Διαφέρει δὲ οὐδὲν ,ἢ ὕδατι προσ-
καθήμενον τῇ κινήσει τοῦ ῥεύματος ἀποσημειοῦ-
σθαι τά ἀκαρῆ διὰ τοῦ ἀεὶ ἐνεστῶτος χρόνου τμή-
C ματα, ἢ νεὼς δι’ ἀνέμου κομιζομένης, ἤ ἀνθρώπων
ὁδοιπορούντων , ἢ κινουμένων ἀστρων. Εἷς γὰρ sui.
πάντων τῶν μεταϐατικῶς κινουμένων ὄρος κινήσεως,
ἢ ἀπὸ τοῦ ἐν ᾧ ἐστιν, ἢ ἐπὶ⁸ τὸ ἐν οὑκ ἐστι, μετά-
στασις. Εἰ δὲ οὔτε ἡ τῶν ῥείθρων φορά , οὔτε ή τῶν
πλοίων κίνησις , οὔτε ἡ τῶν ἀνθρώπων πορεία ση-
μειουμένη τοῦ ’χρόνου τά διαστήματα εἱμαρμένας
ποιεῖ, πῶς τά χρονικὰ σημεῖα τῆς τῶν ἀστέρων κι-
νήσεως είς εἱμαρμένης γένεσιν πλάσσετε, καί φατε
τήνδε τὴν ὥραν, ἢ τῆς ὥρας τὸ πολλοστημόριον ὅπερ
τῷδε τῷ σημείῳ τῆς τῶν ἄστρων κινήσεως ἐση-
μειώθη , εἱμαρμένην γίνεσθαι ; Τί οὖν οὐχὶ πάντως
παντὶ σημείῳ καὶ αί γενέσεις τῶν ἀνθρώπων συμ-
φέρονται ; Πάλιν γὰρ τὸν αὑτὸν ἐπαναλήψομαι λόγον.
Παρ’ ὧν γὰρ ή αἰτία τοῦ εὖ ἢ κακῶς εἶναι τὸν ἄν·
θρωπον , παρά τῶν αὐτῶν καὶ ή τοῦ εἶναι πάντως
αἰτία ἐστίν’ εί οὖν τὸ μετὰ τὴν γένεσιν παρ’ ὲκεί-
νων , πάντως παρά τῶν αὐτῶν καὶ ἡ γένεσις· εί δὲ·
τοῦτο οὐκ ἐν ἐκείνοις, πάντως οὐδὲ τὸ μετά τοῦτο.
Ἀλλά μὴν τὸ μὴ ἐν ἐκείνοις εἷναι τὴν γένεσιν, ἐκ
τούτου δῆλόν ἐστιν ⁸ ἐκ τοῦ μὴ ἀδιαλείπτως , ποταο
μοῦ δίκην , τῷ συνεχεί τῆς παροδικῆς τοῦ ν χρόνου
ροῆς , καὶ τάς ἀνθρωπίνας συρῤέειν τῶν τικτομένων
- γενέσεις , ἀλλ’ ἐν διαλείμμασι μὲν εἶναι τοὺς τόκους·
τῆς δὲ τῶν μοιρῶν ἐκείνων γενέσεως , ἃς ὁ χρόνος
ῥέων τῷ ἀεικινήτῳ τῆς τῶν ἄστρων φορᾶςέξεργάζεο
ται ⁶ οὐδ’ ὁτιοῦν ἔστι διάλειμμα οὔτε κατ’ αἴσθησιν.
οὔτε τῇ’διανοίᾳ λαϐεῖν. Τίς οὖν ἐκείνη εἱμαρμένη,
εἴτ’ οὖν μία γενικωτέρα, εἴτ’ οὖν πολλαὶ αί ἐπὶ τοῖς
τοῦ χρόνου τμήμασι συλλεπτυνόμεναι,οὔπω καταλαρ
περὶ τὸ ἐναντίον πάντως ἀσχοληθήσεται ⁸ ἠ γὰρ τοῦ
ἀγαθοῦ ἀλλοτρίωσις , τὴν⁶πρὸς τὸ κακὸν οἰκειότητα
σαφῶς ἐπιδείκνυσιν. Ἀλλ’ οὔτε τοῦτο τυχὸν , οὐδὲ
ἐκεῖνο διά φροντίδος εἶναι λέγεις αὐτῇς Οὐκοῦν ἀψυ·
χον αὐτὸ φῂς εἶναι καὶ ἀπροαίρετον, καὶ, καλοῦ καὶ
χείρονος ἀνεπαίσθητον · εἰ δὲ μήτε ψυχήν μήτε
προαίρεσιν ἔχει, μήτε κατ’ ἰδίαν θεωρεῖται ὑπόστα-
σιν’ πῶς τοσαύτην μαρτυρεῖται παρ’ ὑμῖν ἔχειν τὴν
δύναμιν, ὥστε τῶν προαιρετικῶν ζώων ἐπιστατεῖν,
καὶ κρατεῖν τῶν ὑφεστώτων τὸ ἀνυπόστατον , τῶν
μετέχοντων ζωῆς τὸ ἀμέτοχον , τῶν ἐμψύχων τὸ
ἄψυχον, τῶν ἐν προαιρέσει συζώντων τὸ ἀπροαίρε-
τον , τῶν ἀρετὴν μετιόντων τὸ ἀρετῆς ἀπαράδεκτον ⁸
καθόλου τῶν ὄντων τὸ μὴ δν; Ἐν τίνι γάρκαταλαμο
ϐἀνεται τοῦ θρυλλουμένου τούτου ὀνόματος ἡ ὑπό-
στασις; Ζῶον οὐκ ἔστιν, ἐν περιγραφῇ οὐχ ὁρᾶται,
Θεὸς οὐ νομίζεται. Πῶς γὰρ Θεὸς , ὁ μὴ πρὸς ἀρε..
τὴν καὶ τὸ δίκαιον βλέπων ; Ὃ δὲ μηδέν ἐστι τούτων,
τί ἐστιν; Ἀλλ’ ἔοικε παρ’ ὑμῶν τὸ ἀεὶ ἐνεστὼς τοῦ
χρόνου, εἱμαρμένη λέγεσθαι ⁸ πάσῃ γάρ κινήσει εἴτε
ποταμῶν , εἴτε ἀστέρων, εἴτε ἀνθρώπων, ὁ χρόνος
συμπαρεκτείνεται. Διαφέρει δὲ οὐδὲν ,ἢ ὕδατι προσ-
καθήμενον τῇ κινήσει τοῦ ῥεύματος ἀποσημειοῦ-
σθαι τά ἀκαρῆ διὰ τοῦ ἀεὶ ἐνεστῶτος χρόνου τμή-
C ματα, ἢ νεὼς δι’ ἀνέμου κομιζομένης, ἤ ἀνθρώπων
ὁδοιπορούντων , ἢ κινουμένων ἀστρων. Εἷς γὰρ sui.
πάντων τῶν μεταϐατικῶς κινουμένων ὄρος κινήσεως,
ἢ ἀπὸ τοῦ ἐν ᾧ ἐστιν, ἢ ἐπὶ⁸ τὸ ἐν οὑκ ἐστι, μετά-
στασις. Εἰ δὲ οὔτε ἡ τῶν ῥείθρων φορά , οὔτε ή τῶν
πλοίων κίνησις , οὔτε ἡ τῶν ἀνθρώπων πορεία ση-
μειουμένη τοῦ ’χρόνου τά διαστήματα εἱμαρμένας
ποιεῖ, πῶς τά χρονικὰ σημεῖα τῆς τῶν ἀστέρων κι-
νήσεως είς εἱμαρμένης γένεσιν πλάσσετε, καί φατε
τήνδε τὴν ὥραν, ἢ τῆς ὥρας τὸ πολλοστημόριον ὅπερ
τῷδε τῷ σημείῳ τῆς τῶν ἄστρων κινήσεως ἐση-
μειώθη , εἱμαρμένην γίνεσθαι ; Τί οὖν οὐχὶ πάντως
παντὶ σημείῳ καὶ αί γενέσεις τῶν ἀνθρώπων συμ-
φέρονται ; Πάλιν γὰρ τὸν αὑτὸν ἐπαναλήψομαι λόγον.
Παρ’ ὧν γὰρ ή αἰτία τοῦ εὖ ἢ κακῶς εἶναι τὸν ἄν·
θρωπον , παρά τῶν αὐτῶν καὶ ή τοῦ εἶναι πάντως
αἰτία ἐστίν’ εί οὖν τὸ μετὰ τὴν γένεσιν παρ’ ὲκεί-
νων , πάντως παρά τῶν αὐτῶν καὶ ἡ γένεσις· εί δὲ·
τοῦτο οὐκ ἐν ἐκείνοις, πάντως οὐδὲ τὸ μετά τοῦτο.
Ἀλλά μὴν τὸ μὴ ἐν ἐκείνοις εἷναι τὴν γένεσιν, ἐκ
τούτου δῆλόν ἐστιν ⁸ ἐκ τοῦ μὴ ἀδιαλείπτως , ποταο
μοῦ δίκην , τῷ συνεχεί τῆς παροδικῆς τοῦ ν χρόνου
ροῆς , καὶ τάς ἀνθρωπίνας συρῤέειν τῶν τικτομένων
- γενέσεις , ἀλλ’ ἐν διαλείμμασι μὲν εἶναι τοὺς τόκους·
τῆς δὲ τῶν μοιρῶν ἐκείνων γενέσεως , ἃς ὁ χρόνος
ῥέων τῷ ἀεικινήτῳ τῆς τῶν ἄστρων φορᾶςέξεργάζεο
ται ⁶ οὐδ’ ὁτιοῦν ἔστι διάλειμμα οὔτε κατ’ αἴσθησιν.
οὔτε τῇ’διανοίᾳ λαϐεῖν. Τίς οὖν ἐκείνη εἱμαρμένη,
εἴτ’ οὖν μία γενικωτέρα, εἴτ’ οὖν πολλαὶ αί ἐπὶ τοῖς
τοῦ χρόνου τμήμασι συλλεπτυνόμεναι,οὔπω καταλαρ