PG 45, col. 171
' quibus fidem facere queam. Cum ergo divinm na-
tura: quodvis bonum sive cogitatum sive nomina-
tum conveniat, a qua proficiscitur vita, lux. veri-
tas, justitia, sapientia, immortalitas, et quidquid
boni benevolus animus potest concipere: cum, in-
quam, talis sit divina natura, ac talia largiatur,
adversariam quamdam vim cuivis bono oppositam
esse, omni ex genere colligimus. Quze proinde loco
vita: mortem, IttCt) veritatis fraudein, loco cujusli-
bet boni oppositum malum hominibus irrogat:
quippe cui id gratum sit, quod natura: humana:
exitiosum. Sed quemadmodum qui veneficia exer-
cent, letale pharmacqu melle reddunt dulce, non
co animo ut conuedcutis gustatum oblectent, sed
ne letale esse sentiatur : sic mortifera illa natura,
cum in animo habeat, hominem inducere, uta bona
natura desciscat, bonarum rerum formas induit,
ac fraudes tegit: ut miseri mortales ad id intenti,
idque bomuu esse rati, illius quod natura bonum
est. desiderio ne teneantur. Quomodo autem acci-
dit, ut quis per fraudein aliquam se futuri quid-
piam profiteatur przedicturum: sic et frauduleuti
dzemones faciunt in jecoris contemplatione, in au-
guriis, in ominibus, in manium evocatione. in vati-
ciniis ex natali petitis, cum quodlibet horum non
eodem sed diverso modo futurum pra-signiticet.
Itaque ut qui ex inSpecIo jecore. aut ex omine quo-
piam conjcctat, aut ex aspectu volantis avis, non
per fati necessitatem ea se pr:cdiccre pollice-
tur: ita cum hujusce vaticinationis sit unica causa,
fraus videlicet et opera dminonuui, quoniam aliquid
praenuntiatum aliquando perfectum est (si tamen
omnino perfectum est), non continuo fati vis de.-
monstratur, quia omne vaticinationis genus habere
vim suam ex fato jure diceretur. Sic unum fatum
esset somnium, aliud ex palpitatione, aliud ex au-
guriis, vel ominibus, Vel quibusdam symbolis con-
staret. Quod si in his nihil prohibet quo minus
vaticinatio sit sine fato; neque si qui fortuiti even-
tus cum prmdictione consentiant. satis id fuerit ut
probetur, non facile talia contingere. Quanquam
neque certa: ct indubitata: divinationes sunt eorum,
qui eam artem profitentur, sed multa sibi cflugia pro-
vident, ut si contrarius eventus vanitatis eos coar-
guat, possint evadere, prolatis rationibus quas
praemeditantur. Ex quo efficitur neque scientiam
eorum ullam esse, nisi ut in eum qui in hora indi-
canda erraverit, culpam conferant erroris, sicque
praedictiones ambigue et in utramque partem pa-
ratas instituant, ut quidquid evenerit, id praedictum
esse videatur. S;epc enim exiiuium quid et supra
alios eventurum alicui pranlixit is qui horam nati-
vitatis consideravit : deinde autem cum ille in ex-
trema mala ac calamitates nou vulgares inciderit,
non se aberrasse a praedictione allirmavit vates;
tura: quodvis bonum sive cogitatum sive nomina-
tum conveniat, a qua proficiscitur vita, lux. veri-
tas, justitia, sapientia, immortalitas, et quidquid
boni benevolus animus potest concipere: cum, in-
quam, talis sit divina natura, ac talia largiatur,
adversariam quamdam vim cuivis bono oppositam
esse, omni ex genere colligimus. Quze proinde loco
vita: mortem, IttCt) veritatis fraudein, loco cujusli-
bet boni oppositum malum hominibus irrogat:
quippe cui id gratum sit, quod natura: humana:
exitiosum. Sed quemadmodum qui veneficia exer-
cent, letale pharmacqu melle reddunt dulce, non
co animo ut conuedcutis gustatum oblectent, sed
ne letale esse sentiatur : sic mortifera illa natura,
cum in animo habeat, hominem inducere, uta bona
natura desciscat, bonarum rerum formas induit,
ac fraudes tegit: ut miseri mortales ad id intenti,
idque bomuu esse rati, illius quod natura bonum
est. desiderio ne teneantur. Quomodo autem acci-
dit, ut quis per fraudein aliquam se futuri quid-
piam profiteatur przedicturum: sic et frauduleuti
dzemones faciunt in jecoris contemplatione, in au-
guriis, in ominibus, in manium evocatione. in vati-
ciniis ex natali petitis, cum quodlibet horum non
eodem sed diverso modo futurum pra-signiticet.
Itaque ut qui ex inSpecIo jecore. aut ex omine quo-
piam conjcctat, aut ex aspectu volantis avis, non
per fati necessitatem ea se pr:cdiccre pollice-
tur: ita cum hujusce vaticinationis sit unica causa,
fraus videlicet et opera dminonuui, quoniam aliquid
praenuntiatum aliquando perfectum est (si tamen
omnino perfectum est), non continuo fati vis de.-
monstratur, quia omne vaticinationis genus habere
vim suam ex fato jure diceretur. Sic unum fatum
esset somnium, aliud ex palpitatione, aliud ex au-
guriis, vel ominibus, Vel quibusdam symbolis con-
staret. Quod si in his nihil prohibet quo minus
vaticinatio sit sine fato; neque si qui fortuiti even-
tus cum prmdictione consentiant. satis id fuerit ut
probetur, non facile talia contingere. Quanquam
neque certa: ct indubitata: divinationes sunt eorum,
qui eam artem profitentur, sed multa sibi cflugia pro-
vident, ut si contrarius eventus vanitatis eos coar-
guat, possint evadere, prolatis rationibus quas
praemeditantur. Ex quo efficitur neque scientiam
eorum ullam esse, nisi ut in eum qui in hora indi-
canda erraverit, culpam conferant erroris, sicque
praedictiones ambigue et in utramque partem pa-
ratas instituant, ut quidquid evenerit, id praedictum
esse videatur. S;epc enim exiiuium quid et supra
alios eventurum alicui pranlixit is qui horam nati-
vitatis consideravit : deinde autem cum ille in ex-
trema mala ac calamitates nou vulgares inciderit,
non se aberrasse a praedictione allirmavit vates;