PG 45, col. 268
κακῷ τὴν παραλλαγὴν ἔχει. Ού γὰρ ἀψύχοις οἱκο-
δομήμασιν, ἀλλ’ αὐτῇ τῇ ζώσῃ οίκώομίᾳτῆςἘκκλη-
σίας διαλυμαίνονται · οἶόν τι πῦρ τὴν τοῦ δόγματος
ἐνέντες παραφορὰν. Ἀλλὰ τὸν μὲν περὶ δόγματος
λόγον είς τὸν ἴδιον καιρὸν ὑπερθήσομαι.
Τέως δὲ νῦν ὁ διὰ τὸ ἀληθεύειν μισεῖσθαι παρὰ
τῶν ἀπίστων ὲν προοιμίοις αἰτιασάμενος οἵᾳ κέχρη-
ται τῇ ἀληθείᾳ σκοπήσωμεν· οὐδὲν γὰρ ἴσως ἀπὸ
καιροῦ, καὶ διὰ τῶν έξω τοῦ δόγματος λόγων, ὅπως
χει περὶ ἀλήθειαν μαθόντας τεκμηρίῳ τούτῳ πρδς
δόγματα χρήσασθαι. '0 γὰρ πιστὸς, quem?
ἐλαχίστῳ, καὶ ἐν πολ.λῷ πισίός ἐστι· καὶ
ἐλαχίστῳ ἄδικος, καὶ ἐν πολλῷ ἄδικός ἐστι. Μέλ-
κων γὰρ τὴν ὑπὲρ τῆς ἀπολογίας ἀπολογίαν συγγρά-
φεινν τὴν καινὴν καὶ παράλογον ταύτην τοῦ λόγου
καὶ ἐπιγραφὴν καὶ ὑπόθεσιν,τὴν αἰτίαν λέγει τῆς
τοσαύτηςπαραδοξολογίας οὐχ ἑτέρωθεν, ἀλλ’ ἐκ τοῦ
ἀντειπόντος αὐτῷ πρὸς τὸν πρότερον γεγενῆσθαι
λόγον’ ἐκείνῳ μὲν γὰρ ἦν τῷ λόγῳ ἀπολογία τὸ
ὄνομα· λαϐόμενος δὲ τοῦ διδασκάλου ἡμῶν, ὠς μό-
νοις τοῖς κατηγορουμένοις τῆς ἀπολογίας πρεπούι
σηςο εί δέ τις ἐφ’ ἑαυτοῦ κατ’ ἐξουσίαν γεγράφοι,
ἄλλο τἰ, καὶ οὐκ ἀπολογίαν εἶναι τὸ συγγραφόμενον·
τῷ μὲν μὴ δεῖν ἐπὶ προλαϐούσῃ κατηγορίᾳ την ἀπο·
λογίαν ποιεῖσθαι διὰ τὸ περιφανὲς τῆς ἀτοπίας, ούκ
ἀντιλέγει · ὼς δὲ κατηγορηθεὶς ἐπὶ μεγίστοιςηπρὸς
τὴν ἐπενεχθεῖσαν κρίσιν ἀπολογήσασθαί φησιν. Ὀσον
δὲ. τὸ ψεύδός ἐστιν ὲν τούτοις, πρόδηλον ἐξ aliter:
οἶμαι τῶν εἰρημένων γενήσεσθαι· πολλὰ, καὶ δυσϐά-
στακτα πάθη, παρά τῶν κατακρινάντων αὐτοῦ γεγε·
νῆσθαι κατῃτιάσατο. Καὶ ταῦτα ἔξεστιν ἐξ αὐτῶν
τῶν παρ’ αὐτοῦ γεγραμμένων μαθεῖν.
Πῶς οὖν ταῦτα πέπονθεν, εἴπερ ἐπὶ ταῖς αἰτίαις
ἀπολελόγητο; Εἰ μὲν γὰρ ἐχρήσατο πρὸς ἀποφυγὴν
τῶν ἐγκλημάτων τῇ ἀπολογίᾳ, ψευδὴς ἡ τραγῳδία
πάντως ἐκείνη καὶ-μάτην συμπέπλασταιὶοεί δὲ πέ-
πονθεν ἅπερ εἴρηκε, δηλονότι μὴ ἀπολογησάμενος
πέπονθε. Πάσης γὰρ ἀπολογίας οὗτός ἐστιν ὁ σκο-
πὸς, τὸ μὴ ἐᾶσαι παρακρουσθῆναι διὰ συκοφαντίας
εἰ μὴ ἄρα τοῦτο λέγειν
τοὺς κυρίους τῆς. ψήφους
ἐπιγειρησει, ὅτι τὴν μὲν ἀπολογίαν ἐπὶ τῆς κρίσεως
προῖτὸἀλετολ προσαγαγέσθαι δε τοὺς δικάζειν
τας ού δυνηθεὶς τῶν ἀντιδικούντων ἡλαττὼθηϊἊλΥ
οὐκ εἶπεν έὲτι τῆς κρίσεως τοιοῦτον οὐδὲν, οὐδὲ ἐμέλ-
λησε. Πῶς γάρ; Ὃς γε ὁμολογεί διὰ συγγραμματος
τό τοῖς ἐχθροῖς Ἴτε καὶπολεμίοις δικασταῖς χρήσασθαι
μὴ ἐθελῆσαι. Ἡμεῖς γὰρ, φησιν, ὅτι σιωπωντξς
,ἀπωμεμν ὁμολογοῦμεν, κακούργων καὶ non-ipim-
τὴν τῶννδίκαζόπτωον· χώρανῇείσφρησὰνῖωκ· ἔνθεῖ,
καὶ σφόδρα σφαδάζων, ὡς discindat τιΞ) λόγῗῇ
δομήμασιν, ἀλλ’ αὐτῇ τῇ ζώσῃ οίκώομίᾳτῆςἘκκλη-
σίας διαλυμαίνονται · οἶόν τι πῦρ τὴν τοῦ δόγματος
ἐνέντες παραφορὰν. Ἀλλὰ τὸν μὲν περὶ δόγματος
λόγον είς τὸν ἴδιον καιρὸν ὑπερθήσομαι.
Τέως δὲ νῦν ὁ διὰ τὸ ἀληθεύειν μισεῖσθαι παρὰ
τῶν ἀπίστων ὲν προοιμίοις αἰτιασάμενος οἵᾳ κέχρη-
ται τῇ ἀληθείᾳ σκοπήσωμεν· οὐδὲν γὰρ ἴσως ἀπὸ
καιροῦ, καὶ διὰ τῶν έξω τοῦ δόγματος λόγων, ὅπως
χει περὶ ἀλήθειαν μαθόντας τεκμηρίῳ τούτῳ πρδς
δόγματα χρήσασθαι. '0 γὰρ πιστὸς, quem?
ἐλαχίστῳ, καὶ ἐν πολ.λῷ πισίός ἐστι· καὶ
ἐλαχίστῳ ἄδικος, καὶ ἐν πολλῷ ἄδικός ἐστι. Μέλ-
κων γὰρ τὴν ὑπὲρ τῆς ἀπολογίας ἀπολογίαν συγγρά-
φεινν τὴν καινὴν καὶ παράλογον ταύτην τοῦ λόγου
καὶ ἐπιγραφὴν καὶ ὑπόθεσιν,τὴν αἰτίαν λέγει τῆς
τοσαύτηςπαραδοξολογίας οὐχ ἑτέρωθεν, ἀλλ’ ἐκ τοῦ
ἀντειπόντος αὐτῷ πρὸς τὸν πρότερον γεγενῆσθαι
λόγον’ ἐκείνῳ μὲν γὰρ ἦν τῷ λόγῳ ἀπολογία τὸ
ὄνομα· λαϐόμενος δὲ τοῦ διδασκάλου ἡμῶν, ὠς μό-
νοις τοῖς κατηγορουμένοις τῆς ἀπολογίας πρεπούι
σηςο εί δέ τις ἐφ’ ἑαυτοῦ κατ’ ἐξουσίαν γεγράφοι,
ἄλλο τἰ, καὶ οὐκ ἀπολογίαν εἶναι τὸ συγγραφόμενον·
τῷ μὲν μὴ δεῖν ἐπὶ προλαϐούσῃ κατηγορίᾳ την ἀπο·
λογίαν ποιεῖσθαι διὰ τὸ περιφανὲς τῆς ἀτοπίας, ούκ
ἀντιλέγει · ὼς δὲ κατηγορηθεὶς ἐπὶ μεγίστοιςηπρὸς
τὴν ἐπενεχθεῖσαν κρίσιν ἀπολογήσασθαί φησιν. Ὀσον
δὲ. τὸ ψεύδός ἐστιν ὲν τούτοις, πρόδηλον ἐξ aliter:
οἶμαι τῶν εἰρημένων γενήσεσθαι· πολλὰ, καὶ δυσϐά-
στακτα πάθη, παρά τῶν κατακρινάντων αὐτοῦ γεγε·
νῆσθαι κατῃτιάσατο. Καὶ ταῦτα ἔξεστιν ἐξ αὐτῶν
τῶν παρ’ αὐτοῦ γεγραμμένων μαθεῖν.
Πῶς οὖν ταῦτα πέπονθεν, εἴπερ ἐπὶ ταῖς αἰτίαις
ἀπολελόγητο; Εἰ μὲν γὰρ ἐχρήσατο πρὸς ἀποφυγὴν
τῶν ἐγκλημάτων τῇ ἀπολογίᾳ, ψευδὴς ἡ τραγῳδία
πάντως ἐκείνη καὶ-μάτην συμπέπλασταιὶοεί δὲ πέ-
πονθεν ἅπερ εἴρηκε, δηλονότι μὴ ἀπολογησάμενος
πέπονθε. Πάσης γὰρ ἀπολογίας οὗτός ἐστιν ὁ σκο-
πὸς, τὸ μὴ ἐᾶσαι παρακρουσθῆναι διὰ συκοφαντίας
εἰ μὴ ἄρα τοῦτο λέγειν
τοὺς κυρίους τῆς. ψήφους
ἐπιγειρησει, ὅτι τὴν μὲν ἀπολογίαν ἐπὶ τῆς κρίσεως
προῖτὸἀλετολ προσαγαγέσθαι δε τοὺς δικάζειν
τας ού δυνηθεὶς τῶν ἀντιδικούντων ἡλαττὼθηϊἊλΥ
οὐκ εἶπεν έὲτι τῆς κρίσεως τοιοῦτον οὐδὲν, οὐδὲ ἐμέλ-
λησε. Πῶς γάρ; Ὃς γε ὁμολογεί διὰ συγγραμματος
τό τοῖς ἐχθροῖς Ἴτε καὶπολεμίοις δικασταῖς χρήσασθαι
μὴ ἐθελῆσαι. Ἡμεῖς γὰρ, φησιν, ὅτι σιωπωντξς
,ἀπωμεμν ὁμολογοῦμεν, κακούργων καὶ non-ipim-
τὴν τῶννδίκαζόπτωον· χώρανῇείσφρησὰνῖωκ· ἔνθεῖ,
καὶ σφόδρα σφαδάζων, ὡς discindat τιΞ) λόγῗῇ