PG 46, col. 1061
ρήνης [ὑπὸ τῶν (.ιε))] εὐσεϐῶς τὸν Θεὸν δοξαζόντων
εὲθηνουμένης, Πρὸς τοῦτο καλῶς ἔχει (45), οἶμαι,
σκοπεῖν τὰ καλᾲ τῇ ἐκίλογῇ, ώς] ἂν ὁ ἀναδεικνύμε-
νος είς προστασίαν ἐπιτηδείως ἔχοι · γένος δὲ, καὶ
πλοῦτον, καὶ κοσμικ[ὴν περιφάνειαν (44)] ὲν τοῖς
ὲ πισκοπικοῖς κατορθώμασιν 6 ἀποστολικὸς οὐκ ἐνομο-
Θέτησε λόγος’ ἀλλ’ εί [πᾶν τοῦτο] αὐτόματον ἕποιτο
τοῖς προηγουμένοις, ὼς σκιὰν κατὰ τὸ συμϐάν dmo-
ποθοῦσαν, οὐκ ἀποϐάλλομεν, [ἀλλ’ οὐδὲν (45)] ἦττον
ἀγαπήσομεν τά προτιμότερα, κᾶν χωρὶς τύχῃ. Αἰπό-
λος ἦν 6 προφήτης [Ἀμὼς] , ἁλιεὺς ό Πέτρος, καὶτῆς
αὐτῆς τέχνης ὃ τε τούτου ἁδελφὸς Ἀνδρέας, καὶ 6
ὑψηλὸς Ἰωάννης, σκηνορράφος ό Παῦλος, καὶ ὁ Mat-
οαῖος τελώνης, καὶ οἱ ἄλλοι κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον
ὁμοίιος ἅπαντες, [οὐχ ὓ]πατοί τινες, καὶ στρατηλάται,
καὶ⁸ ὕπαρχοι, ἢ κατὰ ῥητορικὴν, καὶ φιλοσοφίαν
περίϐλεπτοι· ἀλλὰ πένητες, καὶ ἰδιῶται, καὶ ἀπὸ
τῶν ταπεινοτέρων ἐπιτηδευμάτων ὁρμώμενοι· καὶ
ὅμως Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ό φθόγγος αὑ-
τῶν, καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα
αὐτῶν. Βλέπετε, φησὶ, τὴν κλῆσιν ὑμῶν, ἀδελφοὶ,
ὅτι οὐ πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα, οὐ πολλοὶ δυ-
νατοὶ, οὐ πολλοὶ εὐγενεῖς · ἀλλὰ τὰ μωρὰ τοῦ κό-
σμου ἐξελέξατο ὀ Θεός. Ἴσως τι μωρὸν καὶ νῦν ὲ)
τοῖς φαινομένοις τῶν ὀφθαλμῶν τῶν ἀνθρωπίνων νο-
μίζεται, όταν ἀσθενὲς ὑπὸ πενίας, ἦ ἄδοξονῇ διὰ τὴν
σωματικὴν δυσγένειαν. Ἀλλὰ τίς οἶδεν, εί μὴ τούτῳ
τὸ κέρας τῆς κρίσεως παρὰ τῆς χάριτος ὲπικλίνεται,
κᾶν τῶν ὑψηλῶν τε καὶ ὲμφανεστὲρων μικρότερος ᾖς
Τί λυσιτελέστερον ἦν τῇ Ῥωμαίων πόλει τὸ καταρο
χάς; τῶν εὐπατριδῶν τινα καὶ ὑπερόγκων ὲκ τῆς
ὑπάτου βουλῆς είς προστασίαν λαϐεῖν, ἢ τὸν ἁλιέα
Πέτρον, ᾧ μηδὲν ἦν ὲκ τοῦ κόσμου τούτου πρὸς εὐδο-
ξίαν ἐφόλκιον (46) ; Τίς οίκία, τίνες οἰκέται, ποία κτῆ-
σις διά προσόδων τρυφὴν χορηγοῦσα ; Ἀλλ’ ό ξένος, καὶ
ἄστεγος, καὶ άτράπεζος, τῶν τὰ πάντα ἐχόντων πλου-
σιώτερος ἦν, ὅτι διὰ τοῦ μηδὲν ἔχειν, τὸν Θεὸν εἶχεν
ὅλον. οὕτω καὶ οἱ Μεσοποταμῖται, βαρυπλούτους
ἔχοντες ἐν ἑαυτοῖς σατραπείας, πάντων ἐδοκίμασαν
τὸν Θωμᾶν είς ἐπιστασίαν ἑαυτῶν προτιμότερον (47), D
καὶ⁸ Τῖτον Κρῆτες, καὶ Ἱεροσολυμῖται Ἰάκωϐον,
καὶ ἡμεῖς οἱ Καππαδόκαι τὸν Ἐκατόνταρχον(48), τὸν
’ Psal. mu, 5. ³ Ιίίοισ. ι, 26.
(tl) Vide_an_mel_ius sit, ῂ πραγματεία.
(42)]’Υπὸ τῶν. Ιῴὲν τῷ πλήθει τῶν.
(45)Καλῶς ἕχει. Id. καλῶς ἔχειν. Ει mox, σκο-
πεῖν τὰ καλὰ τῇ ἐκκλησίᾳ βουλόμενον, ὅπως ἄν.
(44) Κοσμ. έτεριφζὶιιζ κοσμικὴν περιφάνειαν ζη.
τεῖν. Paulo post pro πᾶν τοῦτο id. cod. μέν τι τού-
των κατὰ τό.
(45) Ἀλλ’ οὐδέν. Id. εί δὲ μη οὑοεν. Et mox,
χωρὶς τούτων.
(46) Fortasse legendum, ἐφόδιον ο sed et dici pos-
set N'yssenum ludere in voce, ἐφόλκιον, (ιιιαξιιίινίευ-
lam, seu cymbam proprie significat, quasi diceret,
Petrum nil ex terrenis rebus possedisse, quibus,
εὲθηνουμένης, Πρὸς τοῦτο καλῶς ἔχει (45), οἶμαι,
σκοπεῖν τὰ καλᾲ τῇ ἐκίλογῇ, ώς] ἂν ὁ ἀναδεικνύμε-
νος είς προστασίαν ἐπιτηδείως ἔχοι · γένος δὲ, καὶ
πλοῦτον, καὶ κοσμικ[ὴν περιφάνειαν (44)] ὲν τοῖς
ὲ πισκοπικοῖς κατορθώμασιν 6 ἀποστολικὸς οὐκ ἐνομο-
Θέτησε λόγος’ ἀλλ’ εί [πᾶν τοῦτο] αὐτόματον ἕποιτο
τοῖς προηγουμένοις, ὼς σκιὰν κατὰ τὸ συμϐάν dmo-
ποθοῦσαν, οὐκ ἀποϐάλλομεν, [ἀλλ’ οὐδὲν (45)] ἦττον
ἀγαπήσομεν τά προτιμότερα, κᾶν χωρὶς τύχῃ. Αἰπό-
λος ἦν 6 προφήτης [Ἀμὼς] , ἁλιεὺς ό Πέτρος, καὶτῆς
αὐτῆς τέχνης ὃ τε τούτου ἁδελφὸς Ἀνδρέας, καὶ 6
ὑψηλὸς Ἰωάννης, σκηνορράφος ό Παῦλος, καὶ ὁ Mat-
οαῖος τελώνης, καὶ οἱ ἄλλοι κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον
ὁμοίιος ἅπαντες, [οὐχ ὓ]πατοί τινες, καὶ στρατηλάται,
καὶ⁸ ὕπαρχοι, ἢ κατὰ ῥητορικὴν, καὶ φιλοσοφίαν
περίϐλεπτοι· ἀλλὰ πένητες, καὶ ἰδιῶται, καὶ ἀπὸ
τῶν ταπεινοτέρων ἐπιτηδευμάτων ὁρμώμενοι· καὶ
ὅμως Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ό φθόγγος αὑ-
τῶν, καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα
αὐτῶν. Βλέπετε, φησὶ, τὴν κλῆσιν ὑμῶν, ἀδελφοὶ,
ὅτι οὐ πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα, οὐ πολλοὶ δυ-
νατοὶ, οὐ πολλοὶ εὐγενεῖς · ἀλλὰ τὰ μωρὰ τοῦ κό-
σμου ἐξελέξατο ὀ Θεός. Ἴσως τι μωρὸν καὶ νῦν ὲ)
τοῖς φαινομένοις τῶν ὀφθαλμῶν τῶν ἀνθρωπίνων νο-
μίζεται, όταν ἀσθενὲς ὑπὸ πενίας, ἦ ἄδοξονῇ διὰ τὴν
σωματικὴν δυσγένειαν. Ἀλλὰ τίς οἶδεν, εί μὴ τούτῳ
τὸ κέρας τῆς κρίσεως παρὰ τῆς χάριτος ὲπικλίνεται,
κᾶν τῶν ὑψηλῶν τε καὶ ὲμφανεστὲρων μικρότερος ᾖς
Τί λυσιτελέστερον ἦν τῇ Ῥωμαίων πόλει τὸ καταρο
χάς; τῶν εὐπατριδῶν τινα καὶ ὑπερόγκων ὲκ τῆς
ὑπάτου βουλῆς είς προστασίαν λαϐεῖν, ἢ τὸν ἁλιέα
Πέτρον, ᾧ μηδὲν ἦν ὲκ τοῦ κόσμου τούτου πρὸς εὐδο-
ξίαν ἐφόλκιον (46) ; Τίς οίκία, τίνες οἰκέται, ποία κτῆ-
σις διά προσόδων τρυφὴν χορηγοῦσα ; Ἀλλ’ ό ξένος, καὶ
ἄστεγος, καὶ άτράπεζος, τῶν τὰ πάντα ἐχόντων πλου-
σιώτερος ἦν, ὅτι διὰ τοῦ μηδὲν ἔχειν, τὸν Θεὸν εἶχεν
ὅλον. οὕτω καὶ οἱ Μεσοποταμῖται, βαρυπλούτους
ἔχοντες ἐν ἑαυτοῖς σατραπείας, πάντων ἐδοκίμασαν
τὸν Θωμᾶν είς ἐπιστασίαν ἑαυτῶν προτιμότερον (47), D
καὶ⁸ Τῖτον Κρῆτες, καὶ Ἱεροσολυμῖται Ἰάκωϐον,
καὶ ἡμεῖς οἱ Καππαδόκαι τὸν Ἐκατόνταρχον(48), τὸν
’ Psal. mu, 5. ³ Ιίίοισ. ι, 26.
(tl) Vide_an_mel_ius sit, ῂ πραγματεία.
(42)]’Υπὸ τῶν. Ιῴὲν τῷ πλήθει τῶν.
(45)Καλῶς ἕχει. Id. καλῶς ἔχειν. Ει mox, σκο-
πεῖν τὰ καλὰ τῇ ἐκκλησίᾳ βουλόμενον, ὅπως ἄν.
(44) Κοσμ. έτεριφζὶιιζ κοσμικὴν περιφάνειαν ζη.
τεῖν. Paulo post pro πᾶν τοῦτο id. cod. μέν τι τού-
των κατὰ τό.
(45) Ἀλλ’ οὐδέν. Id. εί δὲ μη οὑοεν. Et mox,
χωρὶς τούτων.
(46) Fortasse legendum, ἐφόδιον ο sed et dici pos-
set N'yssenum ludere in voce, ἐφόλκιον, (ιιιαξιιίινίευ-
lam, seu cymbam proprie significat, quasi diceret,
Petrum nil ex terrenis rebus possedisse, quibus,