PG 46, col. 1165
ικλησίας, τῆς ὅντως θεοτεύκτου σκηνῆς, ἢν ἔπηξεν
.ύριος, καὶ οὑκ ἄνθρωπος · ἄρτι δὲ καθάπερ πηλοῦ
. πλινθείας πάλαι τὸν Ἰσραὴλ, οὕτω τοῦ γηῖνου
Ni; ματος τὸ ἀνθρώπινον γένος ὲν αύτῷ λυτρωσάμε-
, φυγεῖν μὲν Αἴγυπτον τοῦτο πεποίηκε, τουτέστι
τοῦ θᾶνάτου στυγητδν καὶ ζοφῶδες φρούριον.
γιάζει δὲ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ ού μόνον τὰ τῶν ἀν-
ὒπων πρωτότοκα, ἀλλ’ ἤδη καὶ πᾶν τὸ ἀνθρώπινον
λον, διὰ τῆς ἐν αύτῷ ἁπαρχῆς τοῦ ἡμετέρου φυράο
τος, τουτέστι τῆς ἐξ ἡμῶν ληφθείσης αὐτῷ σαρ-
Β
;ἐψυχωμένης νοερῶς, ὅλον ὥσπερ ἁναζυμώσας είς
ιασμὸν τῆς ἀνθρωπίνης οὐσίας τὸ σύγκριμα. El
ο ἀπαρχὴ ἁγία, καὶ τὸ φύραμα, φήσαιμι ἂν νῦν
ότως κάγὼ κατὰ τὸν θεῖον Ἀπόστολον. Καὶ καθά-
ο πάλαι τὴν ἱερατεύειν λαχοῦσαν φυλὴν ἀντ)⁵ τῆς
ν πρωτοτόκων ἀπαρχῆς 6 νομοθέτης λόγος τυπικῶς
Θεῷ προσηγάγετο · οὕτω νῦν ὲν τῷ λαμπρῷ χα-
κτῆρι τῆς ἀληθείας τὸν ἀρχιερέα καὶ Ἀπόστολον
ςόμολογίας ἡμῶν, τὸν ὅσιόν τε καὶ ἄκακον καὶ
ίαντον, καὶ παντὸς ἁμαρτωλοῦ κεχωρισμένον po -
υ τε καὶ φρονήματος, τῷ Θεῴ καὶ Πατρὶ σωματι-
ς προσενηνέχθαι γινώσκομεν ἀντὶ τῆς καθαγια-
εἰσ-ης αύτῷ διὰ πίστεως ἀνθρωπότητος · καὶ το-
Ξτῳ μᾶλλον, ὅσῳπερ οὐδὲ ύπερτεροῦσαν καὶ ὑπερ-
εονάζουσαν παρὰ τὸν ἑαυτὸν δεδωκότα λύτρον ἀντὶ C
λλῶν ὅλην ὁρῶμεν τὴν ἁνθρωπότητα, κατὰ τὸν
ς ἁγιότητος λόγον (καθάπερ ὲν τῇ σκιᾷ. τοῦ
μου ὲν πλεονασμῷ παρὰ τοὺς Λευῖτας τά πρωτό-
κα εὕρηνται), ἀλλὰ κατόπιν αὑτοῦ παμπληθὲς ἁπ-
ιειμμένην, καθόσον χωρὶς πάσης ἀντιλογίας τὸ εύ-
γούμενον ἔλαττον τοῦ εύλογοῦντος καθέστηκε. Καὶ
τε μὲν είς μόνον τοῦ Ἰσραὴλ τὸ ἔθνος τὸ τῆς Λευῖ-
ei}; ἱερωσύνης ἀξίωμα ἐχρημάτιζε, καὶ μόνον τῶν
ιρ’ αὐτοῖς πρωτοτόκων λύτρα εἶναι oi Λευῖται
μαρτύρηνται· Χριστὸς δὲ ὁ παραγενόμενος ἀρχιε-
ii; τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, ὡς 6 πάνσοφος Παύ-
ς φησιν, καὶ ού κατὰ τὴν τάξιν Ἀαρὼν, ἀλλὰ κατά
ιν τάξιν Μελχισεδὲκ, καθὼς τὸ θεῖον προεχρησμ·
Ξησε λόγιον, τῇ μὲν μεταθέσει τῆς ἱερωσύνης τῷ
ἐτέρας αὑτὸν εἶναι φυλῆς (πρόδηλον γὰρ ὅτι
η Ἰούδα ἀνατέταλκεν 6 Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χρι-
;ὸς) καὶ τὴν τοῦ νόμου μετάθεσιν ἀπειργάσατο, ἀπὸ
λς κατὰ νόμον σκιᾶς ἐπὶ τὸ τῆς βασιλείας τῶν ού-
ινῶν μεταθέμενος ἡμᾶς Εὑαγγέλιον , καθάπερ ἀπὸ
κς Λευῖτικῆς ἐπὶ τὴν βασιλικὴν φυλὴν τὸ τῆς ἱερω-
Βνης ἀξίωμα · τῇ δὲ κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἀφ-
ιοιώσει ούχ ὑπὲρ μόνου τοῦ Ἰσραὴλ, ἀλλ’ ὑπὲρ
άντων τῶν ἑανῶν λύτρον ἑαυτὸν τῷ Πατρὶ προσηγά-
ετο, καὶτῆς πάντων ἀνθ ρώπων ὁμολογίας ἀρχιερεὺς
ιθέστηκεν, ἐπεὶ καὶ 6 Μελχισεδὲκ ὲκ τῆς ὲθνικῆς
οίρας εἶναι γνωρίζεται, καὶ ὲκ τοῦ Ἀϐραὰμ γένους
Ἀρίσκεται. Ἡ δὲ κατὰ νόμον τῶν πέντε διδραχιιά·
"‘glatth. u, ι sqq. ’⁵ llebr. vln, 2. " Rom. ξι
.ύριος, καὶ οὑκ ἄνθρωπος · ἄρτι δὲ καθάπερ πηλοῦ
. πλινθείας πάλαι τὸν Ἰσραὴλ, οὕτω τοῦ γηῖνου
Ni; ματος τὸ ἀνθρώπινον γένος ὲν αύτῷ λυτρωσάμε-
, φυγεῖν μὲν Αἴγυπτον τοῦτο πεποίηκε, τουτέστι
τοῦ θᾶνάτου στυγητδν καὶ ζοφῶδες φρούριον.
γιάζει δὲ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ ού μόνον τὰ τῶν ἀν-
ὒπων πρωτότοκα, ἀλλ’ ἤδη καὶ πᾶν τὸ ἀνθρώπινον
λον, διὰ τῆς ἐν αύτῷ ἁπαρχῆς τοῦ ἡμετέρου φυράο
τος, τουτέστι τῆς ἐξ ἡμῶν ληφθείσης αὐτῷ σαρ-
Β
;ἐψυχωμένης νοερῶς, ὅλον ὥσπερ ἁναζυμώσας είς
ιασμὸν τῆς ἀνθρωπίνης οὐσίας τὸ σύγκριμα. El
ο ἀπαρχὴ ἁγία, καὶ τὸ φύραμα, φήσαιμι ἂν νῦν
ότως κάγὼ κατὰ τὸν θεῖον Ἀπόστολον. Καὶ καθά-
ο πάλαι τὴν ἱερατεύειν λαχοῦσαν φυλὴν ἀντ)⁵ τῆς
ν πρωτοτόκων ἀπαρχῆς 6 νομοθέτης λόγος τυπικῶς
Θεῷ προσηγάγετο · οὕτω νῦν ὲν τῷ λαμπρῷ χα-
κτῆρι τῆς ἀληθείας τὸν ἀρχιερέα καὶ Ἀπόστολον
ςόμολογίας ἡμῶν, τὸν ὅσιόν τε καὶ ἄκακον καὶ
ίαντον, καὶ παντὸς ἁμαρτωλοῦ κεχωρισμένον po -
υ τε καὶ φρονήματος, τῷ Θεῴ καὶ Πατρὶ σωματι-
ς προσενηνέχθαι γινώσκομεν ἀντὶ τῆς καθαγια-
εἰσ-ης αύτῷ διὰ πίστεως ἀνθρωπότητος · καὶ το-
Ξτῳ μᾶλλον, ὅσῳπερ οὐδὲ ύπερτεροῦσαν καὶ ὑπερ-
εονάζουσαν παρὰ τὸν ἑαυτὸν δεδωκότα λύτρον ἀντὶ C
λλῶν ὅλην ὁρῶμεν τὴν ἁνθρωπότητα, κατὰ τὸν
ς ἁγιότητος λόγον (καθάπερ ὲν τῇ σκιᾷ. τοῦ
μου ὲν πλεονασμῷ παρὰ τοὺς Λευῖτας τά πρωτό-
κα εὕρηνται), ἀλλὰ κατόπιν αὑτοῦ παμπληθὲς ἁπ-
ιειμμένην, καθόσον χωρὶς πάσης ἀντιλογίας τὸ εύ-
γούμενον ἔλαττον τοῦ εύλογοῦντος καθέστηκε. Καὶ
τε μὲν είς μόνον τοῦ Ἰσραὴλ τὸ ἔθνος τὸ τῆς Λευῖ-
ei}; ἱερωσύνης ἀξίωμα ἐχρημάτιζε, καὶ μόνον τῶν
ιρ’ αὐτοῖς πρωτοτόκων λύτρα εἶναι oi Λευῖται
μαρτύρηνται· Χριστὸς δὲ ὁ παραγενόμενος ἀρχιε-
ii; τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, ὡς 6 πάνσοφος Παύ-
ς φησιν, καὶ ού κατὰ τὴν τάξιν Ἀαρὼν, ἀλλὰ κατά
ιν τάξιν Μελχισεδὲκ, καθὼς τὸ θεῖον προεχρησμ·
Ξησε λόγιον, τῇ μὲν μεταθέσει τῆς ἱερωσύνης τῷ
ἐτέρας αὑτὸν εἶναι φυλῆς (πρόδηλον γὰρ ὅτι
η Ἰούδα ἀνατέταλκεν 6 Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χρι-
;ὸς) καὶ τὴν τοῦ νόμου μετάθεσιν ἀπειργάσατο, ἀπὸ
λς κατὰ νόμον σκιᾶς ἐπὶ τὸ τῆς βασιλείας τῶν ού-
ινῶν μεταθέμενος ἡμᾶς Εὑαγγέλιον , καθάπερ ἀπὸ
κς Λευῖτικῆς ἐπὶ τὴν βασιλικὴν φυλὴν τὸ τῆς ἱερω-
Βνης ἀξίωμα · τῇ δὲ κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἀφ-
ιοιώσει ούχ ὑπὲρ μόνου τοῦ Ἰσραὴλ, ἀλλ’ ὑπὲρ
άντων τῶν ἑανῶν λύτρον ἑαυτὸν τῷ Πατρὶ προσηγά-
ετο, καὶτῆς πάντων ἀνθ ρώπων ὁμολογίας ἀρχιερεὺς
ιθέστηκεν, ἐπεὶ καὶ 6 Μελχισεδὲκ ὲκ τῆς ὲθνικῆς
οίρας εἶναι γνωρίζεται, καὶ ὲκ τοῦ Ἀϐραὰμ γένους
Ἀρίσκεται. Ἡ δὲ κατὰ νόμον τῶν πέντε διδραχιιά·
"‘glatth. u, ι sqq. ’⁵ llebr. vln, 2. " Rom. ξι