PG 46, col. 19
In English: On the Soul and the Resurrection 1
quo pacto, inquam, firma aliquam, stabilem,
Dxam et imumobilem habere possimus opinionem,
qua animam credamus permancre? Nam et lpse
sentio, quod re omnium pulcherrima in vita ( de
sirtute loquor) vita hominum caritura fuerit, nisi
aliqua certa et non ambigua de hac re fides in
nobis firmata fuerit. Quomodo enim virtus habere
locum possit in iis, qui id quod est, præsenti vita
circumscrihi sibi persuasum habent, et post eam
nihil amphussperand -d1. Ergo quærere, magi-
stra inquit, oportet, unde nobis conveniens et ido-
neum de hac quæstione principium oratio sumere
possit. Ac, si placet, abs te contrariarum opinio-
num atque sententiarum propugnatio atque defen-
slo suscipiatur. (Nam video quod etiam animus tibi
motus est, ac gestit eas tibi deferri partes.) Deinde
hoc modc post oppositionem veritatis ratio requi-
retur. - C, pDosteaquam autemita facere jussit, de-
idcirco prolerri, ut doctrina de anima firmiter constitueretur, ac probaretur, oppositis ad hanc
intentionem solutis:
Nonne, inquam, haæc dixerint qui contra-
riam opinionem defendunt, quod corpus, cum
eompositum sit, prorsus, ex quibus constat, in
ea dissolvatur ? Sqluta autem ea quæ est in eor-
pore, elementorum coalitione atque concretion-,
unumquodque, ut par est, ad proprium fertur,
vergit et inclinat, ipsa natura elementorum per
attractionem quamdam necessariam ei, quod est
ejusdem generis, suum reddente. Nam et cum ca-
lido rursus unietur id quod in nobis est calidum,
et cum solido ac duro terreum; atque ex reliquis
unumquodque ad cognatum redigitur et recedit.
Anima ergo postmodum ubi erit ? Nam siquidem
aliquis dicat eam in elementis esse, eamdem illam
esse cum his necessario concedet, atque assen-
tietur. Non enim aliqua cum alieno mistio fieri
possit ejus, quod est diversæ naturæ, et si hæc
ita sint, varia quædam prorsus videbitur, ut quæ
cum contrariis sit mista qualitatibus : quod autem
(62) Αlσθάνομαι.Sicrescripsi ρrοαἴσθομαιutrius-
que editionis, vi linguæ et auctoritate utrius-
qute ms.
(63) Τ3ν κατὰ τὴν ωήν. Ita scripsi τῶν pro
τόν quod habet editio anni 1615,
(84) Ἀναμφίβολος. Hanc vocem pro ἀμφίβο-
λος. quod est in utraque editione, requmnit et sensus
ot ms. utrumquee.
(65) Περιγράφειν τὸ εἴνα. Ia editio Paris 1638,
mulius qutam altera ubi legisπεριγραφεῖν,quaæ tamen
in eo rectius habet, quod pro ζωήν ponit ζωή. In-
terimaliam et ut puto, veriorem lectionem exhibet
us. utrumque, ubi ita habent verba : ʼ παροῦσα
ζωὴ περιγραφὴ τοῦ εἶναι ὑπείληπται. Sensus utrin-
que idem est, sed posterior phrasis Græcismo ac-
commodatior.
(66) Aέδῃ. Ms. utrumque λάβοι.
(67) Πρόςτοιαύτην Mεs. A πρὸς τὴν τοιαύτην.
(68) Παρ ήμῶν. Hocrestitui pro παρ ἡμῖν vulgato.
Consentit ms. utrumque, et rationes grammaticæ
requirunt.
(69) ῶνάντιπιπτόντων. Articulum præmisi au-
ctoritate mss.
Dxam et imumobilem habere possimus opinionem,
qua animam credamus permancre? Nam et lpse
sentio, quod re omnium pulcherrima in vita ( de
sirtute loquor) vita hominum caritura fuerit, nisi
aliqua certa et non ambigua de hac re fides in
nobis firmata fuerit. Quomodo enim virtus habere
locum possit in iis, qui id quod est, præsenti vita
circumscrihi sibi persuasum habent, et post eam
nihil amphussperand -d1. Ergo quærere, magi-
stra inquit, oportet, unde nobis conveniens et ido-
neum de hac quæstione principium oratio sumere
possit. Ac, si placet, abs te contrariarum opinio-
num atque sententiarum propugnatio atque defen-
slo suscipiatur. (Nam video quod etiam animus tibi
motus est, ac gestit eas tibi deferri partes.) Deinde
hoc modc post oppositionem veritatis ratio requi-
retur. - C, pDosteaquam autemita facere jussit, de-
idcirco prolerri, ut doctrina de anima firmiter constitueretur, ac probaretur, oppositis ad hanc
intentionem solutis:
Nonne, inquam, haæc dixerint qui contra-
riam opinionem defendunt, quod corpus, cum
eompositum sit, prorsus, ex quibus constat, in
ea dissolvatur ? Sqluta autem ea quæ est in eor-
pore, elementorum coalitione atque concretion-,
unumquodque, ut par est, ad proprium fertur,
vergit et inclinat, ipsa natura elementorum per
attractionem quamdam necessariam ei, quod est
ejusdem generis, suum reddente. Nam et cum ca-
lido rursus unietur id quod in nobis est calidum,
et cum solido ac duro terreum; atque ex reliquis
unumquodque ad cognatum redigitur et recedit.
Anima ergo postmodum ubi erit ? Nam siquidem
aliquis dicat eam in elementis esse, eamdem illam
esse cum his necessario concedet, atque assen-
tietur. Non enim aliqua cum alieno mistio fieri
possit ejus, quod est diversæ naturæ, et si hæc
ita sint, varia quædam prorsus videbitur, ut quæ
cum contrariis sit mista qualitatibus : quod autem
(62) Αlσθάνομαι.Sicrescripsi ρrοαἴσθομαιutrius-
que editionis, vi linguæ et auctoritate utrius-
qute ms.
(63) Τ3ν κατὰ τὴν ωήν. Ita scripsi τῶν pro
τόν quod habet editio anni 1615,
(84) Ἀναμφίβολος. Hanc vocem pro ἀμφίβο-
λος. quod est in utraque editione, requmnit et sensus
ot ms. utrumquee.
(65) Περιγράφειν τὸ εἴνα. Ia editio Paris 1638,
mulius qutam altera ubi legisπεριγραφεῖν,quaæ tamen
in eo rectius habet, quod pro ζωήν ponit ζωή. In-
terimaliam et ut puto, veriorem lectionem exhibet
us. utrumque, ubi ita habent verba : ʼ παροῦσα
ζωὴ περιγραφὴ τοῦ εἶναι ὑπείληπται. Sensus utrin-
que idem est, sed posterior phrasis Græcismo ac-
commodatior.
(66) Aέδῃ. Ms. utrumque λάβοι.
(67) Πρόςτοιαύτην Mεs. A πρὸς τὴν τοιαύτην.
(68) Παρ ήμῶν. Hocrestitui pro παρ ἡμῖν vulgato.
Consentit ms. utrumque, et rationes grammaticæ
requirunt.
(69) ῶνάντιπιπτόντων. Articulum præmisi au-
ctoritate mss.