PG 46, col. 258
horum serpentium humi repat, ct equinam rabiem
apponens humanae formae feminarum amoribus in-
saniat, et ex duplici natura, humana videlicet et
ferina, veluti hippocentaurus coalescat. Ejusmodi
autem hominum genera passim licet intueri, qui
vel in vituli capite, in idololatriae videlicet disci-
plina, decore vitam ciliciis excultam agunt (qualem
simulant esse minotaurum), vel Christianae persona;
bellua: corpus, id est flagitiosum vivendi genus
adjiciunt, quales hippocentauros, aut anguipedes
fingunt. Consentaneum igitur est ut, quemadmo-
dum in corpore humano singulm partes eume-
niunt, sic tota Christiani vita omnibus, quae in
Christo ex fide considerantur, bonis insigniatur.
Nam si una quidem ex parte talis sis qualem Chri-
stianum requirit nomen, ex altera vero in contra-
rium declines, nihil aliud facias, quam si hostis
Cum igitur luci adeo contrariae sint tenebrae ut
nullo modo commisceri nulloque medio conjungi
possint : qui in utrisque versatur, nec alterutram
negligit partem , illis inter se contrariis pugnanti—
bus, ipse quoque necessario scinditur, siquidem
eodem tempore in ea permistus confusione et lux
et tenebrae edicitur, cum et fides lucem immittat,
et vitae malitia rationis splendori tenebras offun-
dat. Quoniam igitur nulla inter lucem et tenebras
amicitia , nulla potest esse conjunctio , qui utrum-
que eontrarium suscipit, ipse sibi hostis evadit,
cum ad virtutem et vitium ut duas in partes divi-
sus inclinet, et more hostili tanquam instructa
acie se ipsum oppugnet. Ae quemadmodum illi,
qui capitali odio dissidentes dimicant, utrique γι·
ctores esse nequeunt; unius enim victoria alteri
victo prorsus interitum afl'ert: sic in domestico
intestinoque dissidio, quod ex vita: permistione
nascitur, pars melior sine alterius internecione
victrix esse non potest. Qui enim (iet ut pietatis
exercitus superior sit, vitiorum multitudine veluti
phalange hostium contra pugnante, nisi haec uti
debilior a przestantiore penitus deleatur ? Tunc au-
tem virtus de malitia victa triumphabit, cum ratio-
nis auxiliis superati omnes tibi cedent adversarii;
tunc implebitur id quod ex persona Dei in preplic-
tia dictum est , ι Ego occidam et vivere faciam ³. ι
Nullo enim pacto id quod in nobis est bonum po-
test vivere , nisi ex adversarii morte vita illi com-
paretur. Quandiu autem duobus inhaeremus, alter-
utra manu contraria eomplectentes, fieri nequit
ut utrumque consequamur. Quantum enim ex una
apponens humanae formae feminarum amoribus in-
saniat, et ex duplici natura, humana videlicet et
ferina, veluti hippocentaurus coalescat. Ejusmodi
autem hominum genera passim licet intueri, qui
vel in vituli capite, in idololatriae videlicet disci-
plina, decore vitam ciliciis excultam agunt (qualem
simulant esse minotaurum), vel Christianae persona;
bellua: corpus, id est flagitiosum vivendi genus
adjiciunt, quales hippocentauros, aut anguipedes
fingunt. Consentaneum igitur est ut, quemadmo-
dum in corpore humano singulm partes eume-
niunt, sic tota Christiani vita omnibus, quae in
Christo ex fide considerantur, bonis insigniatur.
Nam si una quidem ex parte talis sis qualem Chri-
stianum requirit nomen, ex altera vero in contra-
rium declines, nihil aliud facias, quam si hostis
Cum igitur luci adeo contrariae sint tenebrae ut
nullo modo commisceri nulloque medio conjungi
possint : qui in utrisque versatur, nec alterutram
negligit partem , illis inter se contrariis pugnanti—
bus, ipse quoque necessario scinditur, siquidem
eodem tempore in ea permistus confusione et lux
et tenebrae edicitur, cum et fides lucem immittat,
et vitae malitia rationis splendori tenebras offun-
dat. Quoniam igitur nulla inter lucem et tenebras
amicitia , nulla potest esse conjunctio , qui utrum-
que eontrarium suscipit, ipse sibi hostis evadit,
cum ad virtutem et vitium ut duas in partes divi-
sus inclinet, et more hostili tanquam instructa
acie se ipsum oppugnet. Ae quemadmodum illi,
qui capitali odio dissidentes dimicant, utrique γι·
ctores esse nequeunt; unius enim victoria alteri
victo prorsus interitum afl'ert: sic in domestico
intestinoque dissidio, quod ex vita: permistione
nascitur, pars melior sine alterius internecione
victrix esse non potest. Qui enim (iet ut pietatis
exercitus superior sit, vitiorum multitudine veluti
phalange hostium contra pugnante, nisi haec uti
debilior a przestantiore penitus deleatur ? Tunc au-
tem virtus de malitia victa triumphabit, cum ratio-
nis auxiliis superati omnes tibi cedent adversarii;
tunc implebitur id quod ex persona Dei in preplic-
tia dictum est , ι Ego occidam et vivere faciam ³. ι
Nullo enim pacto id quod in nobis est bonum po-
test vivere , nisi ex adversarii morte vita illi com-
paretur. Quandiu autem duobus inhaeremus, alter-
utra manu contraria eomplectentes, fieri nequit
ut utrumque consequamur. Quantum enim ex una