PG 46, col. 292
τοῦ Χριστοῦ ὁμοιωθῆναι κάλλει τὸ κατά δύναμιν. Δεῖ
τὴν μέλλουσαν ἀνίπτασθαι πρὸς τὸ Θεῖον ψυχὴν, καὶ
κολλᾶσθαι Χριστῷ, πᾶσαν ἐξελαύνειν ἁμαρτίαν ἀφ’
ἑαυτῆς, κλοπὴν λέγω, καὶ ἁρπαγὴν καὶ μοιχείαν,
καὶ πλεονεξίαν, καὶ πορνείαν καὶ γλώσσης νόσον, καὶ⁵
πᾶν ὅσον ἐμφανὲς ἁμαρτημάτων γένος, καὶ ὅσον λα-
θραῖον, τοῦτό ἐστι φθόνος, ἀπιστία, κακοήθεια. δόλος,
καὶ ὅσον ὕπουλον τῆς κακίας σμῆνος, ὅπερ ἐξ ῐσου
τῷ φανερῷ γένει τῶν ἁμαρτημάτων ἡ Γραφὴ μισεῖ
καὶ βδελύσσεται. Τίνος ὲσκόρπισεν ὀστᾶ ό Κύριος; οὐ
τῶν ἀνθρωπαρέσκωνς Τίνα βδελύσσεται ὁΚύριος, ὡς
τὸν ἐναγῆ καὶ μιαιφόνον; οὐ τὸν ὕπουλον ἄνδρα καὶ
δόλιον; ι Ἄνδρα ι γάρ ι αἱμάτων καὶ δόλιον βδελύσσε-
ται Κύριος. ι Οὐ φανερῶς ὁ Δαόὶδ τοῖς λαλοῦσιν εἰρήνην
μετὰ τῶν πλησίον αὐτῶν, κακά δὲ ὲν ταῖς καρδίαις
αὐτῶν, καταρᾶταις Διὰ τοῦτο καὶ παραγγελλόμεθα,
μήτε τὰς παρά ἀνθρώπων εὐφημίας διώκειν, μήτε
τάς παρ’ αὐτῶν ἀτιμίας αἰσχύνεσθαι ο τοὺς γάρ ἐπι-
δεικτικῶς οίαν τινὰ ἀρετὴν ποιοῦντας, ἀποστερεῖ τῶν
ὲν οὐρανοῖς μισθῶν ἡ Γραφὴ, ὡς ἐνταῦθα τὸν τῶν
ἀνθρώπων ἀπολαμϐάνοντας ἔπαινον
Ἀλλά φασι’ Καὶ πῶς λέγει ὁ Κύριος, ι Δαμο
ψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων,
ὅπως ίδωσι τά καλά ἔργα ὐμῶν , καὶ δοξάσωσι
τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ὲν τοῖς οὐρανοῖςς ι Λέγομεν
οὖν σοι, ὃτι κελεύει ὁ λόγος τὸν ἑπόμενον ταῖς
ἐντολαῖς τοῦ Θεοῦ, πᾶν ὅπερ ἀν ποιῇ, πρὸς ἐκεί-
νον βλέποντα ποιεῖν, καὶ τούτῳ μόνῳ ἀρέσκειν ,
μηδεμίαν παρά τῶν ἀνθρώπων δόξαν θηρώμενον·
ἀλλὰ φεύγειν μὲν τοὺς παρὰ τούτων ἐπαίνους, καὶ
τὴν ἐπίδειξιν, διὰ δὲ τοῦ βίου καὶ τῶν ἔργων γνωρί-
ζεσθαι πᾶς’ ὅπως θεαταὶ τούτων γενόμενοι, οὐκ εἷπε,
Θαυμάσωσι τὸν ἐπιδεικνύμενον, ἀλλὰ, ι Δοξάσωσι τὸν
Πατέρα ὐμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. ι Ἐκεῖ γάρ κε·-
λεύει πᾶσαν ἀναφέρεσθαι δόξαν, καὶ πρὸς τὸ ἐκείνου
θέλημα πρᾶξιν ἀπαρτίζεσθαι πᾶσαν, παρ’ ᾧ καὶ
μισθὸς ἀπόκειται τῶν τῆς ἀρετῆς ἔργων. Ὀρέγου
τῶν ἀνω ἐπαίνων, τὸ τοῦ Δαϐὶδ λέγων· ι Παρά σοὶ ὁ
ἔπαινός μου. ι Καὶ, ι Ἐν τῷ Κυρίῳ ἐπαινεθήσεται
ή ψυχή μου. ι Τὸν τῆς ἐνταῦθα τιμῆς ἐφιέμενον τοῖς
ἀπίστοις ὲγκαταλέγει ὁ Κύριος. ι Πῶς ι γὰρ ι δύναο
σθε,› φησὶν, ι ὑμεῖς πιστεύειν. δόξαν παρά ἀνθρώπων
λαμϐάνοντες · καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου Θεοῦ
οὐ ζητοῦντεςς ι Τῶν ἀφανῶν ἐστι καὶ τὸ μῖσος
ἁμαρτημάτων. Kal. ἄκουσον τοῦ Κυρίου λέγοντοςο
ι '0 μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἀνθρωποκτόνος ὲστί.
Καὶ οἴδατε ὃτι πᾶς ἀνθρωποκτόνος οὐκ ἔχει ζωὴν
αἰώνιον. ι Ἐκόάλλου οῦν τῆς ζωῆς τὸν μισοῦντα τὸν
ἀδελφὸν, ὥσπερ τὸν ἀνδροφόνον. ’Ότι δὲ οὐδεμία διαο
φορά τῶν ἔνδον κεκρυμμένων κακῶν πρὸς τὰ ἑμ-
φανῆ. ἄκουσον τοῦ Ἀποστόλου ο ι Καθὼς οὐκ ἐδοκί-
LVII, 5.
⁸⁸ Matth. vr, 1. ⁸³ Matth. v, 16. ⁸⁸ Psal.
τὴν μέλλουσαν ἀνίπτασθαι πρὸς τὸ Θεῖον ψυχὴν, καὶ
κολλᾶσθαι Χριστῷ, πᾶσαν ἐξελαύνειν ἁμαρτίαν ἀφ’
ἑαυτῆς, κλοπὴν λέγω, καὶ ἁρπαγὴν καὶ μοιχείαν,
καὶ πλεονεξίαν, καὶ πορνείαν καὶ γλώσσης νόσον, καὶ⁵
πᾶν ὅσον ἐμφανὲς ἁμαρτημάτων γένος, καὶ ὅσον λα-
θραῖον, τοῦτό ἐστι φθόνος, ἀπιστία, κακοήθεια. δόλος,
καὶ ὅσον ὕπουλον τῆς κακίας σμῆνος, ὅπερ ἐξ ῐσου
τῷ φανερῷ γένει τῶν ἁμαρτημάτων ἡ Γραφὴ μισεῖ
καὶ βδελύσσεται. Τίνος ὲσκόρπισεν ὀστᾶ ό Κύριος; οὐ
τῶν ἀνθρωπαρέσκωνς Τίνα βδελύσσεται ὁΚύριος, ὡς
τὸν ἐναγῆ καὶ μιαιφόνον; οὐ τὸν ὕπουλον ἄνδρα καὶ
δόλιον; ι Ἄνδρα ι γάρ ι αἱμάτων καὶ δόλιον βδελύσσε-
ται Κύριος. ι Οὐ φανερῶς ὁ Δαόὶδ τοῖς λαλοῦσιν εἰρήνην
μετὰ τῶν πλησίον αὐτῶν, κακά δὲ ὲν ταῖς καρδίαις
αὐτῶν, καταρᾶταις Διὰ τοῦτο καὶ παραγγελλόμεθα,
μήτε τὰς παρά ἀνθρώπων εὐφημίας διώκειν, μήτε
τάς παρ’ αὐτῶν ἀτιμίας αἰσχύνεσθαι ο τοὺς γάρ ἐπι-
δεικτικῶς οίαν τινὰ ἀρετὴν ποιοῦντας, ἀποστερεῖ τῶν
ὲν οὐρανοῖς μισθῶν ἡ Γραφὴ, ὡς ἐνταῦθα τὸν τῶν
ἀνθρώπων ἀπολαμϐάνοντας ἔπαινον
Ἀλλά φασι’ Καὶ πῶς λέγει ὁ Κύριος, ι Δαμο
ψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων,
ὅπως ίδωσι τά καλά ἔργα ὐμῶν , καὶ δοξάσωσι
τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ὲν τοῖς οὐρανοῖςς ι Λέγομεν
οὖν σοι, ὃτι κελεύει ὁ λόγος τὸν ἑπόμενον ταῖς
ἐντολαῖς τοῦ Θεοῦ, πᾶν ὅπερ ἀν ποιῇ, πρὸς ἐκεί-
νον βλέποντα ποιεῖν, καὶ τούτῳ μόνῳ ἀρέσκειν ,
μηδεμίαν παρά τῶν ἀνθρώπων δόξαν θηρώμενον·
ἀλλὰ φεύγειν μὲν τοὺς παρὰ τούτων ἐπαίνους, καὶ
τὴν ἐπίδειξιν, διὰ δὲ τοῦ βίου καὶ τῶν ἔργων γνωρί-
ζεσθαι πᾶς’ ὅπως θεαταὶ τούτων γενόμενοι, οὐκ εἷπε,
Θαυμάσωσι τὸν ἐπιδεικνύμενον, ἀλλὰ, ι Δοξάσωσι τὸν
Πατέρα ὐμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. ι Ἐκεῖ γάρ κε·-
λεύει πᾶσαν ἀναφέρεσθαι δόξαν, καὶ πρὸς τὸ ἐκείνου
θέλημα πρᾶξιν ἀπαρτίζεσθαι πᾶσαν, παρ’ ᾧ καὶ
μισθὸς ἀπόκειται τῶν τῆς ἀρετῆς ἔργων. Ὀρέγου
τῶν ἀνω ἐπαίνων, τὸ τοῦ Δαϐὶδ λέγων· ι Παρά σοὶ ὁ
ἔπαινός μου. ι Καὶ, ι Ἐν τῷ Κυρίῳ ἐπαινεθήσεται
ή ψυχή μου. ι Τὸν τῆς ἐνταῦθα τιμῆς ἐφιέμενον τοῖς
ἀπίστοις ὲγκαταλέγει ὁ Κύριος. ι Πῶς ι γὰρ ι δύναο
σθε,› φησὶν, ι ὑμεῖς πιστεύειν. δόξαν παρά ἀνθρώπων
λαμϐάνοντες · καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου Θεοῦ
οὐ ζητοῦντεςς ι Τῶν ἀφανῶν ἐστι καὶ τὸ μῖσος
ἁμαρτημάτων. Kal. ἄκουσον τοῦ Κυρίου λέγοντοςο
ι '0 μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἀνθρωποκτόνος ὲστί.
Καὶ οἴδατε ὃτι πᾶς ἀνθρωποκτόνος οὐκ ἔχει ζωὴν
αἰώνιον. ι Ἐκόάλλου οῦν τῆς ζωῆς τὸν μισοῦντα τὸν
ἀδελφὸν, ὥσπερ τὸν ἀνδροφόνον. ’Ότι δὲ οὐδεμία διαο
φορά τῶν ἔνδον κεκρυμμένων κακῶν πρὸς τὰ ἑμ-
φανῆ. ἄκουσον τοῦ Ἀποστόλου ο ι Καθὼς οὐκ ἐδοκί-
LVII, 5.
⁸⁸ Matth. vr, 1. ⁸³ Matth. v, 16. ⁸⁸ Psal.