PG 46, col. 327
In English: On Virginity 3
ea perspiciunt, cum homines, in quibus ha: res insunt, ultro ignorent. Sed lubetne ut ιι rebus
iucundissimis exordiamur? Igitur rerum omnium quas in nuptiis homines expetunt, caput illud
est, ut convictum , vitaeque societatem iucundissimam assequantur. Atque haec quidem ita se
habeant, nuptiaeque omni ex parte quam beatissima describantur: generis nobilitas, divitia-
rum satis, apta utriusque actas, pulchritudinis llos, charitas summa, et quanta maxima cogitari po-
test utriusque erga alterum : dulcis illa contentio, cum alter alterum in amore studet vincere.
Accedant ad bare gloria, opes, potentia , splendor, et omne denique, quod addi lubet. Attamen
tu velim videas aegritudinem quamdam, quae sensim hominem coniicit, unaque necessario iis re-
bus inest, quze in bonis numerata: sunt.
Praetereo invidiam, quae concitari in eos so-
let, qui gloriae assecuti sunt splendorem, neque
commemoro, quam facile hominum insidiis illud
expositum sit, cum quis in vita rebus secundis
uti videtur, quamve paratus sit omnis, cui bo-
norum azquatio non contingit, naturale quoddam
odium habere in eum, qui plus adeptus est:
atque propterea iis, qui Optima animi constitu-
tione essc videntur , pr0pter suspicionem quam-
dam molestiarum plus vita haec, quam volupta-
tum all‘ert. Missa hac facio , quasi contra eos
omnis languescat invidia. At non facile inve-
nire quempiam licet, in quo hzcc duo simul eun-
venerint , ιιι secundioribus , quam multi , rebus
utatur, et invidiam declinet Sed tamen faciamus
esse ut ab his omnibus, si videtur, vacua sit,
et libera hominum vita; videamusque au fieri
possit, ut qui hoc secundo rerum cursu utuntur,
tranquillo rectoque animi statu sint. Quid igitur
erit, inquies, quod molestiam afi‘erat, nisi floren-
tissimos homines attigerit invidia? lloc ipsum
dixerim, cum illorum vita omnibus circumfluit ho-
nis, quod est doloris incitamentum. Nam quam diu
homo res mortalis est, et caduca ; sepulcraque eo-
rum, a quibus ortus est intuetur; si paululum modo
rationis est particeps, in dolore est, qui cum hac
vita c0ujunetus separari et a‘velli non potest. Nam
assidua, quotidianaque mortis exspectatio nullis
certis, neque definitis signis cognita, sed propter
incertos casus semper, veluti praesens, perterrefa-
ciens, hanc vita: iucunditatem perpetuo turbat, οι.
que rerum, quae sperantur, metu laetitias omnes υ
pervertit. Si enim fieri posset, ut ante periculum
rerum, quas postea quis est expertus, disceret ; aut
aliqua alia coniectura is, qui in hac vita versatur,
res perspicere posset, quantus profecto tieret illo-
rum concursus, qui ad virginitatem a nuptiis con-
fugerent ? Quanta cautio provisioun animi adhibe-
retur, ιιι iuexplicabilibus iis laqueis nunquam se
irretissent, quorum difficiles nodos non potest alius
accurate cognoscere, nisi qui retibus ipsis illaquea-
tus tenetur? Cerneres enim, si hoc tamen sine pe-
. culoliceret, multam rerum inter se dissimilium
perturbationem, risum luctu admistum, maerorem
cum laetitia confusum, semperque iis, qui nati sunt,
propter spes, quas sibi proponunt, mortem impert.
iucundissimis exordiamur? Igitur rerum omnium quas in nuptiis homines expetunt, caput illud
est, ut convictum , vitaeque societatem iucundissimam assequantur. Atque haec quidem ita se
habeant, nuptiaeque omni ex parte quam beatissima describantur: generis nobilitas, divitia-
rum satis, apta utriusque actas, pulchritudinis llos, charitas summa, et quanta maxima cogitari po-
test utriusque erga alterum : dulcis illa contentio, cum alter alterum in amore studet vincere.
Accedant ad bare gloria, opes, potentia , splendor, et omne denique, quod addi lubet. Attamen
tu velim videas aegritudinem quamdam, quae sensim hominem coniicit, unaque necessario iis re-
bus inest, quze in bonis numerata: sunt.
Praetereo invidiam, quae concitari in eos so-
let, qui gloriae assecuti sunt splendorem, neque
commemoro, quam facile hominum insidiis illud
expositum sit, cum quis in vita rebus secundis
uti videtur, quamve paratus sit omnis, cui bo-
norum azquatio non contingit, naturale quoddam
odium habere in eum, qui plus adeptus est:
atque propterea iis, qui Optima animi constitu-
tione essc videntur , pr0pter suspicionem quam-
dam molestiarum plus vita haec, quam volupta-
tum all‘ert. Missa hac facio , quasi contra eos
omnis languescat invidia. At non facile inve-
nire quempiam licet, in quo hzcc duo simul eun-
venerint , ιιι secundioribus , quam multi , rebus
utatur, et invidiam declinet Sed tamen faciamus
esse ut ab his omnibus, si videtur, vacua sit,
et libera hominum vita; videamusque au fieri
possit, ut qui hoc secundo rerum cursu utuntur,
tranquillo rectoque animi statu sint. Quid igitur
erit, inquies, quod molestiam afi‘erat, nisi floren-
tissimos homines attigerit invidia? lloc ipsum
dixerim, cum illorum vita omnibus circumfluit ho-
nis, quod est doloris incitamentum. Nam quam diu
homo res mortalis est, et caduca ; sepulcraque eo-
rum, a quibus ortus est intuetur; si paululum modo
rationis est particeps, in dolore est, qui cum hac
vita c0ujunetus separari et a‘velli non potest. Nam
assidua, quotidianaque mortis exspectatio nullis
certis, neque definitis signis cognita, sed propter
incertos casus semper, veluti praesens, perterrefa-
ciens, hanc vita: iucunditatem perpetuo turbat, οι.
que rerum, quae sperantur, metu laetitias omnes υ
pervertit. Si enim fieri posset, ut ante periculum
rerum, quas postea quis est expertus, disceret ; aut
aliqua alia coniectura is, qui in hac vita versatur,
res perspicere posset, quantus profecto tieret illo-
rum concursus, qui ad virginitatem a nuptiis con-
fugerent ? Quanta cautio provisioun animi adhibe-
retur, ιιι iuexplicabilibus iis laqueis nunquam se
irretissent, quorum difficiles nodos non potest alius
accurate cognoscere, nisi qui retibus ipsis illaquea-
tus tenetur? Cerneres enim, si hoc tamen sine pe-
. culoliceret, multam rerum inter se dissimilium
perturbationem, risum luctu admistum, maerorem
cum laetitia confusum, semperque iis, qui nati sunt,
propter spes, quas sibi proponunt, mortem impert.