PG 46, col. 339
In English: On Virginity 4
vinctus sit, unde communis exsistit occasio cur in ejusmodi rerum errore quis versetur; nam cum quis
vult se aliis praeponere, gravissimus est hic superbia: allectus: quem si quis semen , vel potius radicem
dixerit omnis Spinte , quae e peccato est , non a recto is aberrabit. Hic sane affectus a nuptiarum causa
initium maxime habet
Non enim potest plerumque avarus hujus vitii
liberos accusare, neque item is, qui prae gloria:
aviditate insanit, neque qui honoris studio tene-
tur, ne hujus ntali causam ad progeniem ipsam
referat, ut ne iis, qui ante se nati sunt, ipse
inferior videatur, et ut a posteris. aliquam de se
commemorationem liberis suis relinquendo, ma-
gnus omnino existimetur : eodemque modo reli-
quie, qua: sunt animi aegritudines, invidia, etB
odium , injuriarum recordatio, si qua: alite sunt,
ab hac sane causa proficiscuntur. Haec enim
omnia in bis una insunt, qui hanc vitam attige-
runt: a quibus quidem rebus qui remotissimus
est, tanquam ex alta aliqua specula [nominum
perturbationes longe prospiciens, eorum dolet
caecitatem , qui rebus his fallacibus sese manci-
parum, rerumque humanarum prosperitatem ma-
gnum aliquid esse putarunt. Cum enim hic quem-
piam hominem rebus, quae in vita eveniunt, se.
cundis florentem , honoribusque, aut opibus, aut
potentia ornatum videt, eorum quidem, qui ha-
rum rerum studio efl‘eruntur, ridet insaniam, Itu-
manaaque vitae tempus, ut a Psalmorum auctore ϐ
terminus ejus certus dictus est, quant brevissi-
mum numerat: deinde infinitis illis saxulis cum
exiguo hoc vitae spatio collatis, mollitiem ejus
luget, qui ad res hujusmodi sordidas, humiles,
quaque ad tempus manent, animum extollit. Quid
enim causa: est, cur in iis ipsis rebus honos,
quem plerique expetunt, sit beatitudine dignus?
Quoniam quid iis, qui honore allecti sunt, addit
honor? Atqui ea conditione natus est ut moria-
tur, mortalis hic manet, sive honos ei tribuatur,
sive non. Aut multa jugera terra: possedisse? Ad
quem optimum linem hoc perducit eos, qui ista
possederunt, nisi quis demens arbitretur sua esse
ea , qua: nullo pacto ad se pertinent; pne multa
enim inexhausta aviditate, ut verisimile est, Ιιοι
ignorat, quod Domini est terra, et plenitudo
ejus ³. ilex enim omnis terra: Dominus; homi-
nibus vero ut rerum, quas possident, domini
appellentur, falso huc illis tribuit avaritim am:-
ctus. 'l‘erra enim, inquit sapiens Ecclesiastes 3‘,
in aeternum stetit, omnibus aetatibus suppeditans,
aliosque subinde e se natos nutriens. Neque vero
homines sui potestatem habent, sed ex voluntate ,
nutuque summi rectoris pendent: cum enim ne-
sciunt, in hanc vitam ingrediuntur, cum autem
minime volunt, ex eadem rursus exeunt: cumque
vicissim nascantur et intereant, insigni stultitia
³ Psal χχιιι, l. δ’ Eccle. ι, ι.
vult se aliis praeponere, gravissimus est hic superbia: allectus: quem si quis semen , vel potius radicem
dixerit omnis Spinte , quae e peccato est , non a recto is aberrabit. Hic sane affectus a nuptiarum causa
initium maxime habet
Non enim potest plerumque avarus hujus vitii
liberos accusare, neque item is, qui prae gloria:
aviditate insanit, neque qui honoris studio tene-
tur, ne hujus ntali causam ad progeniem ipsam
referat, ut ne iis, qui ante se nati sunt, ipse
inferior videatur, et ut a posteris. aliquam de se
commemorationem liberis suis relinquendo, ma-
gnus omnino existimetur : eodemque modo reli-
quie, qua: sunt animi aegritudines, invidia, etB
odium , injuriarum recordatio, si qua: alite sunt,
ab hac sane causa proficiscuntur. Haec enim
omnia in bis una insunt, qui hanc vitam attige-
runt: a quibus quidem rebus qui remotissimus
est, tanquam ex alta aliqua specula [nominum
perturbationes longe prospiciens, eorum dolet
caecitatem , qui rebus his fallacibus sese manci-
parum, rerumque humanarum prosperitatem ma-
gnum aliquid esse putarunt. Cum enim hic quem-
piam hominem rebus, quae in vita eveniunt, se.
cundis florentem , honoribusque, aut opibus, aut
potentia ornatum videt, eorum quidem, qui ha-
rum rerum studio efl‘eruntur, ridet insaniam, Itu-
manaaque vitae tempus, ut a Psalmorum auctore ϐ
terminus ejus certus dictus est, quant brevissi-
mum numerat: deinde infinitis illis saxulis cum
exiguo hoc vitae spatio collatis, mollitiem ejus
luget, qui ad res hujusmodi sordidas, humiles,
quaque ad tempus manent, animum extollit. Quid
enim causa: est, cur in iis ipsis rebus honos,
quem plerique expetunt, sit beatitudine dignus?
Quoniam quid iis, qui honore allecti sunt, addit
honor? Atqui ea conditione natus est ut moria-
tur, mortalis hic manet, sive honos ei tribuatur,
sive non. Aut multa jugera terra: possedisse? Ad
quem optimum linem hoc perducit eos, qui ista
possederunt, nisi quis demens arbitretur sua esse
ea , qua: nullo pacto ad se pertinent; pne multa
enim inexhausta aviditate, ut verisimile est, Ιιοι
ignorat, quod Domini est terra, et plenitudo
ejus ³. ilex enim omnis terra: Dominus; homi-
nibus vero ut rerum, quas possident, domini
appellentur, falso huc illis tribuit avaritim am:-
ctus. 'l‘erra enim, inquit sapiens Ecclesiastes 3‘,
in aeternum stetit, omnibus aetatibus suppeditans,
aliosque subinde e se natos nutriens. Neque vero
homines sui potestatem habent, sed ex voluntate ,
nutuque summi rectoris pendent: cum enim ne-
sciunt, in hanc vitam ingrediuntur, cum autem
minime volunt, ex eadem rursus exeunt: cumque
vicissim nascantur et intereant, insigni stultitia
³ Psal χχιιι, l. δ’ Eccle. ι, ι.