PG 46, col. 416
νων , τὸ πέρας καί τὸ κεφάλαιον τοῦτό ἐστιν , ὃ καὶ
ό Μωσῆς ἰδεῖν ἐπεπόθησε , καὶ πολλοὶ προφῆται καὶ
βασιλεῖς ἐπεθύμησαν ο ἀξιοῦνται δὲ μόνοι oi καθαροί
τῇ καρδίᾳ, ol διὰ τοῦτο ὅντως μακάριοι καὶ ὄντες καὶ
ὀνομαζόμενοι, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται ο ὧν ἕνεκα
καὶ σὲ βουλόμεθα γενέσθαι·συσταυρωθέντα Χριστῷ,
παραστάντα τῷ Θεῷ ἁγνὸν ἰερὲα , καὶ’καθαρὸν θῦμα
γενόμενον, ἐν πάσῃ καθαρότητι διὰ τῆς ἁγνείας ἐαυ⁹
τὸν έτοιμάσαντα τῇ τοῦ θεοῦ παρουσίᾳ· ἵνα καὶ αὐ-
τὸς ἴδῃς τὸν Θεὸν ἐν καθαρᾷ τῇ καρδίᾳ, κατά τὴν
ἐπαγγελίαν τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ
Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα είς τοὺς αἰῶνας τῶν,αίώνων.
Ἀ μή ν.
Tor ΑΥΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ
.-
fl
Οἰ τῆς οἰκουμένης ταύτης βασιλεῖς, ἡνίκα ἂν νόμους
συγγράψωσι τοὺς τῶν ἀνθρώπων βίους καλῶς καο
νονίζοντας, τοῖς ἄρχουσιν αὐτοὺς ἐγχειρίζοντες, δι’
ἐκείνων κελεύουσι τοῖς ὑπηκόοις δημοσιεόεσθαι , ἶν’
οὕτως ἀπαράϐατα τὰ προστεταγμένα φυλάττοιτο.
Ἔδωκε δὲ ό μέγας Θεὸς νόμους τοῖς τῶν Ἐκκλη-
σιῶν ἡγεμόσιν, οὓς καθ’ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἐν τοῖς
καθήκουσι χρόνοις προφέροντες, ὑπαναγινώσκομεν
ὕμῖν, καὶ τηρεῖν εἰς δύναμιν τὰ γεγραμμένα κελεύο·
μεν. Ἰδοὺ τοίνυν ὁ τῶν ὅλων ἀγαθὸς οἰκονόμος, ὁ
τοὺς ἐνιαυτοὺς ἀνακυκλῶν καὶ κυϐερνῶν τὴν τῶν
χρόνων περίοδον, ἤγαγεν ἡμέραν σωτήριον, καθ’ ἦν
σύνηθες ἡμῖν καλεῖν εἰς υἱοθεσίαν τοὺς ξένους, εἰς χά-
ριτος μετουσίαν τοὺς πενομένους, είς κάθαρσιν ἁμαρ-
τιῶν τοὺς ἐρῤυπωμένους τοῖς πλημμελήμασι. Καὶ
τοῦτό ἐστι τὸ ἀρχαῖον ἐκεῖνο κήρυγμα , τὸ προλαδὸν
ὀλίγον τοῦ Σωτῆρος τὴν ἐπιφάνειανο ι Φωνὴ βοῶντος
ό Μωσῆς ἰδεῖν ἐπεπόθησε , καὶ πολλοὶ προφῆται καὶ
βασιλεῖς ἐπεθύμησαν ο ἀξιοῦνται δὲ μόνοι oi καθαροί
τῇ καρδίᾳ, ol διὰ τοῦτο ὅντως μακάριοι καὶ ὄντες καὶ
ὀνομαζόμενοι, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται ο ὧν ἕνεκα
καὶ σὲ βουλόμεθα γενέσθαι·συσταυρωθέντα Χριστῷ,
παραστάντα τῷ Θεῷ ἁγνὸν ἰερὲα , καὶ’καθαρὸν θῦμα
γενόμενον, ἐν πάσῃ καθαρότητι διὰ τῆς ἁγνείας ἐαυ⁹
τὸν έτοιμάσαντα τῇ τοῦ θεοῦ παρουσίᾳ· ἵνα καὶ αὐ-
τὸς ἴδῃς τὸν Θεὸν ἐν καθαρᾷ τῇ καρδίᾳ, κατά τὴν
ἐπαγγελίαν τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ
Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα είς τοὺς αἰῶνας τῶν,αίώνων.
Ἀ μή ν.
Tor ΑΥΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ
.-
fl
Οἰ τῆς οἰκουμένης ταύτης βασιλεῖς, ἡνίκα ἂν νόμους
συγγράψωσι τοὺς τῶν ἀνθρώπων βίους καλῶς καο
νονίζοντας, τοῖς ἄρχουσιν αὐτοὺς ἐγχειρίζοντες, δι’
ἐκείνων κελεύουσι τοῖς ὑπηκόοις δημοσιεόεσθαι , ἶν’
οὕτως ἀπαράϐατα τὰ προστεταγμένα φυλάττοιτο.
Ἔδωκε δὲ ό μέγας Θεὸς νόμους τοῖς τῶν Ἐκκλη-
σιῶν ἡγεμόσιν, οὓς καθ’ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἐν τοῖς
καθήκουσι χρόνοις προφέροντες, ὑπαναγινώσκομεν
ὕμῖν, καὶ τηρεῖν εἰς δύναμιν τὰ γεγραμμένα κελεύο·
μεν. Ἰδοὺ τοίνυν ὁ τῶν ὅλων ἀγαθὸς οἰκονόμος, ὁ
τοὺς ἐνιαυτοὺς ἀνακυκλῶν καὶ κυϐερνῶν τὴν τῶν
χρόνων περίοδον, ἤγαγεν ἡμέραν σωτήριον, καθ’ ἦν
σύνηθες ἡμῖν καλεῖν εἰς υἱοθεσίαν τοὺς ξένους, εἰς χά-
ριτος μετουσίαν τοὺς πενομένους, είς κάθαρσιν ἁμαρ-
τιῶν τοὺς ἐρῤυπωμένους τοῖς πλημμελήμασι. Καὶ
τοῦτό ἐστι τὸ ἀρχαῖον ἐκεῖνο κήρυγμα , τὸ προλαδὸν
ὀλίγον τοῦ Σωτῆρος τὴν ἐπιφάνειανο ι Φωνὴ βοῶντος