PG 46, col. 507
cia. quibus magnifica: ac splendidae civitates ex-
ornantur: haac, inquam, et his similia si cogno-
vissent, qui in carcere continentur, non dolerent
vicem eorum, qui priores e custodia dimissi sunt,
tanquam a bono aliquo discessissent: contra potius,
qui egressi essent, miseram infelicium inclusorum
vitam commiserarentur. Eodem modo qui istius
vitae carcere liberati sunt, si fieri potest,ut dolendo
lacrymandoque suam erga calamitosos misericor-
diam ostendant, videntur mibi lamentationibus et
lacrymis commiserari conditionem illorum, qui in Β
istius vitae molestiis ac doloribus detinentur, quod
res illas pulcherrimas, et a materia remotissimas,
qua: supra mundum hunc sunt, non conspiciant,
nempe thronos, principatus, dominationes, ange-
lorum exercitus, piorumque cmtus, ac supremam
illam civitatem, celeberrimumque supra etelum
conventum illorum, qui in ea descripti sunt. Nam
illa, qua: his omnibus praestat, pulchritudo, quam
ab iis, qui mundo sunt corde ⁸, perspici asseruit
qui non mentitur, major est, quam ulla. spe conc
jecturave concipi valeat. Neque vero id solum in.
nobis gemitu, doloreque dignum putant, qui hinc
decesserunt, sed multo magis, quod cum tam multis
aerumnis miseriisque referta sit mortalium vita,
tamen eas perferendi consuetudine sic affecti sunt,
ut vivendi moram non jam sibi ut necessariam
tolerandam existiment, sed onmi studio conten-
dunt, et exoptant, ut perpetua sit. Nam cupiditas
principatus, et opum, et voluptatum, et si quid
aliud praeterea est, quamobrem arma capiantur,
gerantur bella, caedes fiant, omnesque miseria: vo-
luntaria contingant, et fraudes admittantur, quid
aliud sunt, nisi cumulus quidam calamitatum,
quem vitae per se miserm voluntate, studio, ac
libidine sua infelices adjungunt? Caeterum nec la-
crymandi vis, nec ulla ejusmodi affectio adest iis
qui ex hac vita migrarunt : et qui a carne et sau-
guine sejuncti sunt, non mole, sed mente consi-
stunt. Itaque non ea jam est ipsorum natura, ut
nos oculis cernere, aut per se monere mortales
. queant, quo a falsa, quam de rebus habent, opi-
nione desistant. Quamobrem eorum munere mens
nostra fungatur, nosque commoneat. Ab ipsis cor-
poribus, quoad fieri potest, cogitatione atque ani-
mo recedamus, exuentesque nos ea affectione, qua
ἶ carnem complectimur, ita nos ipsi compellemus:
Ο homo, qui natura: particeps es, quemadmodum
Moses praecepit, attende tibi, nosce te ipsum, ani-
moque diligenter considera, quinam vere sis tu,
et quae circa te vidcantur, ne quando , qua: extra
insunt. aspiciens, putes te ipsum intueri. Disce a
'Matth.v,8. ,;. ,ς :..._:
ornantur: haac, inquam, et his similia si cogno-
vissent, qui in carcere continentur, non dolerent
vicem eorum, qui priores e custodia dimissi sunt,
tanquam a bono aliquo discessissent: contra potius,
qui egressi essent, miseram infelicium inclusorum
vitam commiserarentur. Eodem modo qui istius
vitae carcere liberati sunt, si fieri potest,ut dolendo
lacrymandoque suam erga calamitosos misericor-
diam ostendant, videntur mibi lamentationibus et
lacrymis commiserari conditionem illorum, qui in Β
istius vitae molestiis ac doloribus detinentur, quod
res illas pulcherrimas, et a materia remotissimas,
qua: supra mundum hunc sunt, non conspiciant,
nempe thronos, principatus, dominationes, ange-
lorum exercitus, piorumque cmtus, ac supremam
illam civitatem, celeberrimumque supra etelum
conventum illorum, qui in ea descripti sunt. Nam
illa, qua: his omnibus praestat, pulchritudo, quam
ab iis, qui mundo sunt corde ⁸, perspici asseruit
qui non mentitur, major est, quam ulla. spe conc
jecturave concipi valeat. Neque vero id solum in.
nobis gemitu, doloreque dignum putant, qui hinc
decesserunt, sed multo magis, quod cum tam multis
aerumnis miseriisque referta sit mortalium vita,
tamen eas perferendi consuetudine sic affecti sunt,
ut vivendi moram non jam sibi ut necessariam
tolerandam existiment, sed onmi studio conten-
dunt, et exoptant, ut perpetua sit. Nam cupiditas
principatus, et opum, et voluptatum, et si quid
aliud praeterea est, quamobrem arma capiantur,
gerantur bella, caedes fiant, omnesque miseria: vo-
luntaria contingant, et fraudes admittantur, quid
aliud sunt, nisi cumulus quidam calamitatum,
quem vitae per se miserm voluntate, studio, ac
libidine sua infelices adjungunt? Caeterum nec la-
crymandi vis, nec ulla ejusmodi affectio adest iis
qui ex hac vita migrarunt : et qui a carne et sau-
guine sejuncti sunt, non mole, sed mente consi-
stunt. Itaque non ea jam est ipsorum natura, ut
nos oculis cernere, aut per se monere mortales
. queant, quo a falsa, quam de rebus habent, opi-
nione desistant. Quamobrem eorum munere mens
nostra fungatur, nosque commoneat. Ab ipsis cor-
poribus, quoad fieri potest, cogitatione atque ani-
mo recedamus, exuentesque nos ea affectione, qua
ἶ carnem complectimur, ita nos ipsi compellemus:
Ο homo, qui natura: particeps es, quemadmodum
Moses praecepit, attende tibi, nosce te ipsum, ani-
moque diligenter considera, quinam vere sis tu,
et quae circa te vidcantur, ne quando , qua: extra
insunt. aspiciens, putes te ipsum intueri. Disce a
'Matth.v,8. ,;. ,ς :..._: