PG 46, col. 570
quid ejusmodi. quippe Abraham dixit. aut cogitavit?
Nihil minus. Sed ubi quo praeceptum spectaret
animadvertit, Dei respiciens dilectionem, statim:
natura- oblitus est, et tanquam terrenum pondus
vitiosos naturae excutiens et exuens affectus, totum
Deo sese permisit, et id quod jubebatur exsequi
parabat:ac ne cum uxore quidem bac de re
communicavit, recte sane sibique utiliter faciens,
qui feminam non idoneam judicaret, quam in
consilium adhiberet. Nam nec Adamn utile atque
conducibile fuit, quod consilium Eva: secutus est.
B‘Quamohrem ne- quid Sara muliebrium atque ma-
ternorum alTectuurn impulsione committeret, et
sincera: adversus Deum dilectionis Abrahami vehe-
mentiam infringeret, coniugem suam studio fefel-
lit, ut ea quod agebatur ignoraret. Nam si quid
tale agi Sarrarescivisset, quam multa verisimile
est eam vel- facturam, vel apud illum conquestu-
ram ac deploraturam fuisse? Quam vero misera-
bilibus affectibus circumfusa filio atque ulnis impli-
cita fuisset, si eum violenter trahi ad necem anim-
advertisset? Quibus item usa verbis esset? Par-
ce naturai, ο vir, ne prava de te narrandi mundo
przebeas occasionem: unicus hic mihi partus est,
imicus in pariendo Isaac, in ulnis solus : hic mihi
partus et primus et postremus. Quem post bunc
iu mensa conspiciemus? Quis me dulei illa voce
appellabit? Quis matrem nominabit? Quis colet
atque curabit senectutem? Quis mortuam obvolvet
ad sepulturam? Quis corpori addet sepulcrum?
Vides florem juvenis, quem si quis in inimico vi-
deret‘, pulchritudinis omnino misereretur. llic
longarum precum fructus, hic ramus est succes-
sionis, ba: generis sunt reliquiae. hic baculus est
Abrahamum lilium suum
llis prorsus et ejusmodi verbis Sarra adversus
Abrahamum usa fuisset, si quidem quod agebatur
praesensisset. Sed ne quid rem quam agebat im-
pcdiret, cum asinum lignis ouerasset, et servos
aliquot assumpsisset, totus divina: voluntati dedi-7
tus erat : deinde relictis servis, ne quod illi ser-7
vili sua: conditioni conveniens sordidum consilium
caperent, prohibituri filii immolationem , solum li-
lium secum ducit, qui jam aelate satis firmus erat
ad Opera graviora subeunda. Ab asina enim onere
in filium translato, illum humeris subire onus li-
guorumj ussit. Rursus patris viscera lilii vulne-
rat vox : alia haec est tentatio nihilo mitior priure.
Appellat patrem Isaac dulci hac voce et ait, Pater.
At iile non sull'ocatur lacrymis‘, ut qui cogitaret
fore ut paulo post talem non amplius vocem audi-
rei, neque orationi ingemiscit, nec lamentabile ac
Nihil minus. Sed ubi quo praeceptum spectaret
animadvertit, Dei respiciens dilectionem, statim:
natura- oblitus est, et tanquam terrenum pondus
vitiosos naturae excutiens et exuens affectus, totum
Deo sese permisit, et id quod jubebatur exsequi
parabat:ac ne cum uxore quidem bac de re
communicavit, recte sane sibique utiliter faciens,
qui feminam non idoneam judicaret, quam in
consilium adhiberet. Nam nec Adamn utile atque
conducibile fuit, quod consilium Eva: secutus est.
B‘Quamohrem ne- quid Sara muliebrium atque ma-
ternorum alTectuurn impulsione committeret, et
sincera: adversus Deum dilectionis Abrahami vehe-
mentiam infringeret, coniugem suam studio fefel-
lit, ut ea quod agebatur ignoraret. Nam si quid
tale agi Sarrarescivisset, quam multa verisimile
est eam vel- facturam, vel apud illum conquestu-
ram ac deploraturam fuisse? Quam vero misera-
bilibus affectibus circumfusa filio atque ulnis impli-
cita fuisset, si eum violenter trahi ad necem anim-
advertisset? Quibus item usa verbis esset? Par-
ce naturai, ο vir, ne prava de te narrandi mundo
przebeas occasionem: unicus hic mihi partus est,
imicus in pariendo Isaac, in ulnis solus : hic mihi
partus et primus et postremus. Quem post bunc
iu mensa conspiciemus? Quis me dulei illa voce
appellabit? Quis matrem nominabit? Quis colet
atque curabit senectutem? Quis mortuam obvolvet
ad sepulturam? Quis corpori addet sepulcrum?
Vides florem juvenis, quem si quis in inimico vi-
deret‘, pulchritudinis omnino misereretur. llic
longarum precum fructus, hic ramus est succes-
sionis, ba: generis sunt reliquiae. hic baculus est
Abrahamum lilium suum
llis prorsus et ejusmodi verbis Sarra adversus
Abrahamum usa fuisset, si quidem quod agebatur
praesensisset. Sed ne quid rem quam agebat im-
pcdiret, cum asinum lignis ouerasset, et servos
aliquot assumpsisset, totus divina: voluntati dedi-7
tus erat : deinde relictis servis, ne quod illi ser-7
vili sua: conditioni conveniens sordidum consilium
caperent, prohibituri filii immolationem , solum li-
lium secum ducit, qui jam aelate satis firmus erat
ad Opera graviora subeunda. Ab asina enim onere
in filium translato, illum humeris subire onus li-
guorumj ussit. Rursus patris viscera lilii vulne-
rat vox : alia haec est tentatio nihilo mitior priure.
Appellat patrem Isaac dulci hac voce et ait, Pater.
At iile non sull'ocatur lacrymis‘, ut qui cogitaret
fore ut paulo post talem non amplius vocem audi-
rei, neque orationi ingemiscit, nec lamentabile ac