PG 46, col. 627
trahat, ne possit. illis amplius objici, quod eos,
qui natura dii non sunt, adoraverint. Etenim cum
ad viventem et verum Deum adorandum revocati
sint, ab haereditate paterna tauquam rejecti repro-
batique non possunt excludi, quoniam Filium ve-
rum ipsi per adoptionem filii secuti sunt. Qui multis
in fratribus primogenitum creaturae se per carnem
efliciens, omnem naturam humanam, cujus parti-
ceps esse voluit, assumpta: carnis necessitudine sibi
conjunxit. Sed quia panis azymus ante Pascha pro
obsonio herbas amaras habet, videamus qua ju-
cunditate post resurrectionem panis emciatur dul-
cis. Cernis in matribus Domini Petro piscante pa-
nem et favum mellis? inde considera, in quid anm-
ritudo vitae commutetur. Quare nos item ex pisca-
tu verborum Dei jam ad panem illum ecelestem
accurramus, quem spei favus dulcem reddit in
Christo Jesu Domino nostro, cui glori-ae et poten-
tia una eum Patre et Spiritu sancto, nunc et sem-
per, etin saecula saeculorum. Amen.
ORATIO li.
De resurrectione Domini nostri Iesu Christi. et quod
nullo ntrodo inter se contrarii evangelista: diver-
sis modis memoria: prodiderint ea qiue acciderunt
in resurrectione Emmanuelts.
Quanquam omnes quidem propr-modum, dilecti.
eam qua: a nobis in Dominica nocte commode at-
que competenter introducta est, Evangeliorumap—-
probant lectionem de resurrectione magni Dei et
Servaloris nostri Jesu Christi : nennulli tamen uti-
litatem quidem se sensisse non negant, scd quod
putent se aliquando tectius et obscurius doctos
esse, de eadem re non eadem, sed contraria et au-
ditorem magis ad incredulitatem inducentia dicenti-
bus evaugelistis, perturbari se aiunt. Cui enim ere-
dendum est Minturnae, qui vesperi Sabbatorum re-
surrectionem accidisse scribit? an Joanni, qui hoc
idem tuane, cum' adhuc tenebris essent, contigisse
memoria: prodidit? An Lucre et Marco: quorum
hic ortum solis, ille profundum diluculum eumdem
articulum temporis, quo illa contigerint, nominavit?
Ad solutionem igitur propositi dubii, aliarumque
circa scrutationem dictorum exorientium quaestio-
num, excitari nos, licetintirmos,'a Deo, qui resur-
rexit, et planam adhibere interpretationem opor-
tet. Etenim eum qui semen lectionis deiecit, eam-
que in auribus universorum sparsit, acquum est
inde quoque ortarum quaestionum reddere ratio-
nem. Hoc itaque facere etiam, atque ex illis ipsis,
qua: super his dubitantes dicebant, rationem
inferre conabor. Neque enim sacri Evangeliorum
scriptores, vel vesperi Sahbatorum, vel majori
parte noctis praeterita, vel diluculo rursus, vel post
solaris radii emersum, resurrexisse hominum di-
qui natura dii non sunt, adoraverint. Etenim cum
ad viventem et verum Deum adorandum revocati
sint, ab haereditate paterna tauquam rejecti repro-
batique non possunt excludi, quoniam Filium ve-
rum ipsi per adoptionem filii secuti sunt. Qui multis
in fratribus primogenitum creaturae se per carnem
efliciens, omnem naturam humanam, cujus parti-
ceps esse voluit, assumpta: carnis necessitudine sibi
conjunxit. Sed quia panis azymus ante Pascha pro
obsonio herbas amaras habet, videamus qua ju-
cunditate post resurrectionem panis emciatur dul-
cis. Cernis in matribus Domini Petro piscante pa-
nem et favum mellis? inde considera, in quid anm-
ritudo vitae commutetur. Quare nos item ex pisca-
tu verborum Dei jam ad panem illum ecelestem
accurramus, quem spei favus dulcem reddit in
Christo Jesu Domino nostro, cui glori-ae et poten-
tia una eum Patre et Spiritu sancto, nunc et sem-
per, etin saecula saeculorum. Amen.
ORATIO li.
De resurrectione Domini nostri Iesu Christi. et quod
nullo ntrodo inter se contrarii evangelista: diver-
sis modis memoria: prodiderint ea qiue acciderunt
in resurrectione Emmanuelts.
Quanquam omnes quidem propr-modum, dilecti.
eam qua: a nobis in Dominica nocte commode at-
que competenter introducta est, Evangeliorumap—-
probant lectionem de resurrectione magni Dei et
Servaloris nostri Jesu Christi : nennulli tamen uti-
litatem quidem se sensisse non negant, scd quod
putent se aliquando tectius et obscurius doctos
esse, de eadem re non eadem, sed contraria et au-
ditorem magis ad incredulitatem inducentia dicenti-
bus evaugelistis, perturbari se aiunt. Cui enim ere-
dendum est Minturnae, qui vesperi Sabbatorum re-
surrectionem accidisse scribit? an Joanni, qui hoc
idem tuane, cum' adhuc tenebris essent, contigisse
memoria: prodidit? An Lucre et Marco: quorum
hic ortum solis, ille profundum diluculum eumdem
articulum temporis, quo illa contigerint, nominavit?
Ad solutionem igitur propositi dubii, aliarumque
circa scrutationem dictorum exorientium quaestio-
num, excitari nos, licetintirmos,'a Deo, qui resur-
rexit, et planam adhibere interpretationem opor-
tet. Etenim eum qui semen lectionis deiecit, eam-
que in auribus universorum sparsit, acquum est
inde quoque ortarum quaestionum reddere ratio-
nem. Hoc itaque facere etiam, atque ex illis ipsis,
qua: super his dubitantes dicebant, rationem
inferre conabor. Neque enim sacri Evangeliorum
scriptores, vel vesperi Sahbatorum, vel majori
parte noctis praeterita, vel diluculo rursus, vel post
solaris radii emersum, resurrexisse hominum di-