PG 46, col. 97
In English: On the Soul and the Resurrection 1
atque percipitur, natura est: cum autem in illo
cupiditas non sit, propterea quod nec ullius qui-
dem boni defectus in eo sit, consequens fuerit,
etiam animam, cum eo evaserit, ubi rei nullius egestas εει, ex sese ejicere quoque concupiscendi
motuin atque allectum, qui tunc duntaxat exsistit, cum non adfuerit id quod desideratur.
Talis autem doctrina: atque sententiae divinus
quoque nobis Apostolus auctor est. Cum enim
omnium rerum quarum nunc in nobis boni quo-
que causa studia vigent abolitionem et quietem
quamdam atque sedationem et finem futurum ante
denuntiasset, solius dilectionis et cbaritatis ter-
minum non invenit. Nam prophetiae abolebuntur.
inquit, et cognitiones et scientiae quiescent, et
finem habebunt; cbaritas autem ac dilectio nun-
quam excidit. Quod perinde est ac si dixisset,
Semper eadem est ; quin etiam cum fidem et spem
una cum charitate atque dilectione permanere di-
ceret, rursus eam etiam illis praefert atque pra:-
ponit, neque injuria. Nam spes interim movetur,
dum non licet frui atque potiri iis rebus quae
sperantur. Et itidem fides sustentaculum ac fir-
mamentum est incertitudinis earum rerum quae
sperantur. Nam et ita eam definivit, cum diceret:
Est autem fides rerum, qua: sperantur, substantia.
Cum autem venerit id quod speratur, aliis omnibus
7 quiescentibus, ehar'rtatis ac dilectionis eflicentia
manet, quippe cum non inveniat quod eam ex-
cipiat et in locum ejus succedat. Quamobrem etiam
, universarum actionum qua: cum virtute perficiun-
tur atque etiam legis praeceptorum principatum
tenet. Si igitur ad hunc finem aliquando anima
pervenerit, aliarum rerum non erit egena, quippe
rerum nimirum universarum plenitudinem com-
plexa, per quam solam quodammodo ipsius divina:
beatitudinis in sese conservare insigne videtur.
Nam ct vita superae naturae charitas atque di-
lectio est, quoniam quod bonum et honestum est,
(12) Ἐπιθυμιας. Α Β ἐπιθυμίας δέ.
(15) Γινομένην. Β γενομένην.
(μ Ἦ. θη.
ἐ
15) Ὅταν. Α ὅτ’ ἄν.
16) Δέ delet A.
17) Εὑρών. Λ in margine εὗρε.
Γνώσεις. Β γλῶσσαι.
ἓ
(19) "(arma A Β ἐκπίπτει.
βυ) Συμπαραμεμενηκέναι. Α in margine σύν
δεδραμηκέναι.
(21) Παρείη. Λ Β παρῇ ἡ.
(τι) "apem. Λ rs παρ η.
(22) Καὶ ἡ πίστις. At? haec verba in calce co-
dicis ista legebantur, ’Ότι πᾶσαι τῆς, ψυχῆς αἱ
πρὸς τὸ κρεῖττον ἐνέργειαι παύσονταιθ ἐλπὶς, ἔφεσις,
μέήμη, καὶ ὅσαι τοιαῦται, πλὴν τῆς ἁγαῆγτικῆς κιέ
ν σεως.
νησεως.
(25.) Εύτηρεμόντων. Α in textu ἀτρεμούντων, in
margine ἠρεμούντων.
Ἐνέργεια. Β ἐνέργειαν.
(25) Εὑρίσκουσαν. Δ’ Β εὑρίσκουσα,
cupiditas non sit, propterea quod nec ullius qui-
dem boni defectus in eo sit, consequens fuerit,
etiam animam, cum eo evaserit, ubi rei nullius egestas εει, ex sese ejicere quoque concupiscendi
motuin atque allectum, qui tunc duntaxat exsistit, cum non adfuerit id quod desideratur.
Talis autem doctrina: atque sententiae divinus
quoque nobis Apostolus auctor est. Cum enim
omnium rerum quarum nunc in nobis boni quo-
que causa studia vigent abolitionem et quietem
quamdam atque sedationem et finem futurum ante
denuntiasset, solius dilectionis et cbaritatis ter-
minum non invenit. Nam prophetiae abolebuntur.
inquit, et cognitiones et scientiae quiescent, et
finem habebunt; cbaritas autem ac dilectio nun-
quam excidit. Quod perinde est ac si dixisset,
Semper eadem est ; quin etiam cum fidem et spem
una cum charitate atque dilectione permanere di-
ceret, rursus eam etiam illis praefert atque pra:-
ponit, neque injuria. Nam spes interim movetur,
dum non licet frui atque potiri iis rebus quae
sperantur. Et itidem fides sustentaculum ac fir-
mamentum est incertitudinis earum rerum quae
sperantur. Nam et ita eam definivit, cum diceret:
Est autem fides rerum, qua: sperantur, substantia.
Cum autem venerit id quod speratur, aliis omnibus
7 quiescentibus, ehar'rtatis ac dilectionis eflicentia
manet, quippe cum non inveniat quod eam ex-
cipiat et in locum ejus succedat. Quamobrem etiam
, universarum actionum qua: cum virtute perficiun-
tur atque etiam legis praeceptorum principatum
tenet. Si igitur ad hunc finem aliquando anima
pervenerit, aliarum rerum non erit egena, quippe
rerum nimirum universarum plenitudinem com-
plexa, per quam solam quodammodo ipsius divina:
beatitudinis in sese conservare insigne videtur.
Nam ct vita superae naturae charitas atque di-
lectio est, quoniam quod bonum et honestum est,
(12) Ἐπιθυμιας. Α Β ἐπιθυμίας δέ.
(15) Γινομένην. Β γενομένην.
(μ Ἦ. θη.
ἐ
15) Ὅταν. Α ὅτ’ ἄν.
16) Δέ delet A.
17) Εὑρών. Λ in margine εὗρε.
Γνώσεις. Β γλῶσσαι.
ἓ
(19) "(arma A Β ἐκπίπτει.
βυ) Συμπαραμεμενηκέναι. Α in margine σύν
δεδραμηκέναι.
(21) Παρείη. Λ Β παρῇ ἡ.
(τι) "apem. Λ rs παρ η.
(22) Καὶ ἡ πίστις. At? haec verba in calce co-
dicis ista legebantur, ’Ότι πᾶσαι τῆς, ψυχῆς αἱ
πρὸς τὸ κρεῖττον ἐνέργειαι παύσονταιθ ἐλπὶς, ἔφεσις,
μέήμη, καὶ ὅσαι τοιαῦται, πλὴν τῆς ἁγαῆγτικῆς κιέ
ν σεως.
νησεως.
(25.) Εύτηρεμόντων. Α in textu ἀτρεμούντων, in
margine ἠρεμούντων.
Ἐνέργεια. Β ἐνέργειαν.
(25) Εὑρίσκουσαν. Δ’ Β εὑρίσκουσα,