PG 46, col. 980
μενον θέαμα, μάρτυρος άγίου λείψανα, ἃ τῇ μὲι
ἁμαρτίᾳ ὲνενέκρωτο, τῇ δὲ ἐνοικούσῃ τοῦ meam»;
χάριτι κατελάμπετο. Καὶ ταῦτα πρός τινα. διεξῄειν
τῶν προακηκοότων μου τὸ ἐνύπνιον· κατηφέστερεν
δὲ κατὰ τὸ εἰκὸς ἡμῶν ἐν τῇ προσδοκίᾳ τῶν λυπη-
ρῶν διακειμένων, ούκ οἷδ’ ὅπως στοχασαμένη ti;
ὲν ἡμῖν διανοίας, ἀγγελίαν τινά τῶν sesumam
πρὸς ἡμᾶς διαπεμψαμένη, θαρρεῖν ὲνεκελεύετο, καὶ
τὰς ἀμείνους ὑπὲρ αὐτῆς ἔχειν ἐλπίδας· ὲπῂσὸετδ
γὰρ τῆς πρὸς τὸ κρεῖττον ῥοπῆς. Ταῦτα δὲ ού πρὶς
ἀπάτην ἐλέγετο, ἀλλ’ ἐξ αὐτῆς τῆς ἀληθείας δ λόγος
ἦν, κᾶν ἡμεῖς πρὸς τὸ παρὸν ὴγνοήσαμεν. Τῷ bu.
γὰρ καθάπερ τις δρομεὺς παραδραμὼν τὸν ἀντίπα-
λον, καὶ ήδη πρὸς τῷ τέρματι τοῦ σταδίου γενόμε-
νος, προσεγγίξων τῷ βραϐείῳ, καὶ τὸν ἐπινίκιον
στέφανον βλέπων, ὡς ήδη τετυχηκὼς τῶν προκειμέ-
νων ὲπαγάλλεται αὐτὸς έαυτῷ, καὶ τοῖς εὐνουστέροις
τῶν θεατῶν τὴν νίκην εὐαγγελίζεται· ἀπὸ τοιαύτης
ἡμῖν διαθέσεως κάκείνη τὰ χρηστότερα περὶ c.5113;
ἐλπίζειν ἐδήλου · ήδη πρὸς τὸ βραὸεἴον τῆς ἀνω uir
σεως βλέπουσα , xal. μονονουχὶ τὸ τοῦ Erro-3:625:
Ἡμεῖς μὲν οὖν πρὸς τὴν τῶν ἀγαθῶν ἀγγελία.»
εὔθυμοι καταστάντες, τῆς τῶν προκειμένων ἀπ’»
λαύσεως ἦμεν. Ποικίλα δὲ ἦν ταῦτα, καὶ πάσης πε-
πλήρωτο θυμηδίας ἡ παρασκευὴ, οὕτω τῆς Μεγάλης
καὶ μέχρι τούτων τῇ σπουδῇ κατιούσης. Ἐπεὶ
πάλιν ὲν ὀφθαλμοῖς ἦμεν αὐτῆς, ού γὰρ εἷα τὴ.
εῦσχολον ὥραν ἐφ’ ἑαυτῶν διάγειν, ἀναλαϐοῦσα
ὲκ νεότητος αὐτῆς βεϐιωμένων τὴν μνήμην, καθά.-
περ ἐπὶ συγγραφῆς πάντα καθεξῆς διεξήρχετο ο καὶ
ὅσα τῆς τῶν πατέρων ζωῆς διὰ μνήμης εἶχε, καὶ :2
πρὸ τῆς ἐμῆς γεννήσεως, καὶτὸν μετὰ ταῦτα βίοιο
σκοπὸς δὲ αὐτῇ τοῦ διηγήματος ἧν· πρὸς τὸν Θεὲίι
εὐχαριστία. Τῶν γάρ γονέων ἀπεδείκνυ τὸν βίον.
ού τοσοῦτον ἐκ περιουσίας λαμπρὸν τοῖς τότε
περίϐλεπτον ὄντα. ὅσον ἐκ θείας φιλανθρωπίας
έπαυξηθέντα, τῶν μὲν τοῦ πατρὸς γονέων διὰ τὴν
εἰς Χριστὸν ὁμολογίαν δεδημευμένων· τοῦ δὲ κατὰ
μητέρα προπάτορος ἐκ βασιλικῆς ἀγανακτήσεως ὼς
ῃρημένου , καὶ πάντων τῶν προσόντων είς ἑτέρους
μετακεχωρηκότων δεσπότας· καὶ ὅμως είς τοσοῦτον
διὰ πίστεως τὴν ζωὴν αὐξηθῆναι, ὡς μὴ εἶναι τὶν
ὑπὲρ αὐτοὺς ὲν τοῖς τότε χρόνοις ὀνομαζόμενον. Πά-
λ-ιν δὲ τῆς περιουσίας αὐτῶν κατά τὸν ἀριθμὸν tt}:
τέκνων έννεαχῆ διατμηθείσης, οὕτως ἑκάστῳ ᾗ]
εὐλογίας πληθυνθῆναι τὴν”μοῖραν, ὡς ὑπὲρ τὴν τῶν
γονέων εύκληρίαν τὴν ἑκάστου τῶν τέκνων εἶναι
ζωήν· αὐτῆς δὲ ἐκείνης τῶν μὲν ἐωνομασθὲντων
αὐτῇ κατὰ τὴν τῶν ἀδελφῶν ἰσομοιρίαν ὑπολειφθῆναι
μηδὲν , ἀλλὰ πάντα ταῖς χερσὶ τοῦ ἱερέως κατά τὴν
θείαν ἐντολὴν οἱκονομηθῆναι· τον δὲ βίον αὐτῆς
ἁμαρτίᾳ ὲνενέκρωτο, τῇ δὲ ἐνοικούσῃ τοῦ meam»;
χάριτι κατελάμπετο. Καὶ ταῦτα πρός τινα. διεξῄειν
τῶν προακηκοότων μου τὸ ἐνύπνιον· κατηφέστερεν
δὲ κατὰ τὸ εἰκὸς ἡμῶν ἐν τῇ προσδοκίᾳ τῶν λυπη-
ρῶν διακειμένων, ούκ οἷδ’ ὅπως στοχασαμένη ti;
ὲν ἡμῖν διανοίας, ἀγγελίαν τινά τῶν sesumam
πρὸς ἡμᾶς διαπεμψαμένη, θαρρεῖν ὲνεκελεύετο, καὶ
τὰς ἀμείνους ὑπὲρ αὐτῆς ἔχειν ἐλπίδας· ὲπῂσὸετδ
γὰρ τῆς πρὸς τὸ κρεῖττον ῥοπῆς. Ταῦτα δὲ ού πρὶς
ἀπάτην ἐλέγετο, ἀλλ’ ἐξ αὐτῆς τῆς ἀληθείας δ λόγος
ἦν, κᾶν ἡμεῖς πρὸς τὸ παρὸν ὴγνοήσαμεν. Τῷ bu.
γὰρ καθάπερ τις δρομεὺς παραδραμὼν τὸν ἀντίπα-
λον, καὶ ήδη πρὸς τῷ τέρματι τοῦ σταδίου γενόμε-
νος, προσεγγίξων τῷ βραϐείῳ, καὶ τὸν ἐπινίκιον
στέφανον βλέπων, ὡς ήδη τετυχηκὼς τῶν προκειμέ-
νων ὲπαγάλλεται αὐτὸς έαυτῷ, καὶ τοῖς εὐνουστέροις
τῶν θεατῶν τὴν νίκην εὐαγγελίζεται· ἀπὸ τοιαύτης
ἡμῖν διαθέσεως κάκείνη τὰ χρηστότερα περὶ c.5113;
ἐλπίζειν ἐδήλου · ήδη πρὸς τὸ βραὸεἴον τῆς ἀνω uir
σεως βλέπουσα , xal. μονονουχὶ τὸ τοῦ Erro-3:625:
Ἡμεῖς μὲν οὖν πρὸς τὴν τῶν ἀγαθῶν ἀγγελία.»
εὔθυμοι καταστάντες, τῆς τῶν προκειμένων ἀπ’»
λαύσεως ἦμεν. Ποικίλα δὲ ἦν ταῦτα, καὶ πάσης πε-
πλήρωτο θυμηδίας ἡ παρασκευὴ, οὕτω τῆς Μεγάλης
καὶ μέχρι τούτων τῇ σπουδῇ κατιούσης. Ἐπεὶ
πάλιν ὲν ὀφθαλμοῖς ἦμεν αὐτῆς, ού γὰρ εἷα τὴ.
εῦσχολον ὥραν ἐφ’ ἑαυτῶν διάγειν, ἀναλαϐοῦσα
ὲκ νεότητος αὐτῆς βεϐιωμένων τὴν μνήμην, καθά.-
περ ἐπὶ συγγραφῆς πάντα καθεξῆς διεξήρχετο ο καὶ
ὅσα τῆς τῶν πατέρων ζωῆς διὰ μνήμης εἶχε, καὶ :2
πρὸ τῆς ἐμῆς γεννήσεως, καὶτὸν μετὰ ταῦτα βίοιο
σκοπὸς δὲ αὐτῇ τοῦ διηγήματος ἧν· πρὸς τὸν Θεὲίι
εὐχαριστία. Τῶν γάρ γονέων ἀπεδείκνυ τὸν βίον.
ού τοσοῦτον ἐκ περιουσίας λαμπρὸν τοῖς τότε
περίϐλεπτον ὄντα. ὅσον ἐκ θείας φιλανθρωπίας
έπαυξηθέντα, τῶν μὲν τοῦ πατρὸς γονέων διὰ τὴν
εἰς Χριστὸν ὁμολογίαν δεδημευμένων· τοῦ δὲ κατὰ
μητέρα προπάτορος ἐκ βασιλικῆς ἀγανακτήσεως ὼς
ῃρημένου , καὶ πάντων τῶν προσόντων είς ἑτέρους
μετακεχωρηκότων δεσπότας· καὶ ὅμως είς τοσοῦτον
διὰ πίστεως τὴν ζωὴν αὐξηθῆναι, ὡς μὴ εἶναι τὶν
ὑπὲρ αὐτοὺς ὲν τοῖς τότε χρόνοις ὀνομαζόμενον. Πά-
λ-ιν δὲ τῆς περιουσίας αὐτῶν κατά τὸν ἀριθμὸν tt}:
τέκνων έννεαχῆ διατμηθείσης, οὕτως ἑκάστῳ ᾗ]
εὐλογίας πληθυνθῆναι τὴν”μοῖραν, ὡς ὑπὲρ τὴν τῶν
γονέων εύκληρίαν τὴν ἑκάστου τῶν τέκνων εἶναι
ζωήν· αὐτῆς δὲ ἐκείνης τῶν μὲν ἐωνομασθὲντων
αὐτῇ κατὰ τὴν τῶν ἀδελφῶν ἰσομοιρίαν ὑπολειφθῆναι
μηδὲν , ἀλλὰ πάντα ταῖς χερσὶ τοῦ ἱερέως κατά τὴν
θείαν ἐντολὴν οἱκονομηθῆναι· τον δὲ βίον αὐτῆς