PG 47, col. 506
δὴ καταγελαστότερον, ὅτι τὸ μωρὸς ὖνομα παραφυλατ-
τόμενοι, πολλάκις ἐτέρας τούτου ὕϐρεις πικροτέρας ἐπε
άγομεν, ὠς ἐκείνου μόνου τοῦ ῥήματος τὴν κόλασιν ἕχον-
τος. Τδ δὲ οὑ τοιοῦτόν ἐστιν, ἀλλὰ τὸν ὐῧριστὴν καθάπαξ
κολάζων. τοῦτο τέθεικε τὸ ἐπιτίμιον · καὶ δῆλον ἐξ ὧν
καὶ Παῦλὸς φησιν ι, οὑτωσὶ λέγων · Μὴ πλανᾶσθε ·
οὔτε πόρνοι, οὔτε είδολλολάτραι, οὐ μοιχοὶ, οὺ μα-
λακοί οὔτε ἀρσενοκοῖται, οὐ κλέπται οὔτε πλεον-
έκται, οὐ μέθυσοι, οὺ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες, fiu-
σιλείαν Θεοῦ κληρονομήσουσι. Et δὲ ὁ μωρὸν λέγων
τὸν ἀδελφὺν αὑτοῦ τῆς ἐσχάτης κολάσεως ἐστιν ἄξιος,
ὁ κακοῦργον καὶ βάσκανον καὶ εὐχερῆ καὶ κενόδοξον ὕ,
καὶ μυρία ἄλλα τοιαῦτα κακηγορῶν, πόσον ἑαυτῷ τὸ τῆς
γεέννης συνάξει πῦρ; Τὸ γάρ,Μωρὲ, καὶ Ῥακὰ, τῶν εξ-
ρημένων πολλῷ κουφότερον διόπερ ἐκεῖνο παρεὶς.
τοῦτο τέθεικεν ό Χριστὸς, ἵνα μάθῃς ὅτι, εί τὸ φορη-
τότερον λεχθὲν τὴν γέενναν ἐπισπᾶται κατ’ αὐτοῦ τοῦ
λέγοντος, πολλῷ μᾶλλον τά βαρύτερα καὶ ἁψορητότερα
τοῦτο ἐργάσεται.
Et δέ τινες ὑπερϐολὴν τοῦ λόγου καταγινώσκουσι
(καὶ γάρ τινας οῖδα τοῦτο παθόντας ἐγὼ, καὶ νομίζον-
τας ὑπὲρ τοῦ φοϐῆσαι μόνον ταύτην εἰρῆσθαι τὴν
ἀπειλὴν), ὧροι αὐτοὺς τοὺς μοιχοὺς, τοὺς ἀροενοκοί
τας, τοὺς μαλακοὺς, τοὺς εἰδωλολάτραις ί τῆς είρηέιένης
Ι ἦπσλλᾶττιηιι νθὶάημτίιὶθν νᾶη ΜΑΕᾹΙΙ ur’mnu ηενρ-ι
[125] ἀπαλλάττειν κολάσεως. Εἰ γὰρ φόϐον μόνον ἕνεκεν
τοῖς λοιδόροις ἠπείλησε, δῆλον ὅτι κάκείνοις · ὁμοῦ γὰρ
ἅπαντας συναγαγὼν, οὕτως ἐπήγαγε. τῆς βασιλείας τὴν
ἔκπτωσιν. Τί οὖν, φησίν ; ὁ λοίδορος μετά τοῦ μοιχοῦ
καὶ μαλακοῦ καὶ πλεονέκτου καὶ εἰδωλολάτρου κείσε-
ται; Εὶ μὲν τὴν αὐτὴν αὐτοῖς δώσει δίκην, ἐτέρου
τοῦτο ζητῆσαι καιροῦ ο ὅτι δὲ τῆς βασιλείας ὁμοίως
ἐκπεσεῖται ἐκείνοις, τῷ Παύλῳ πείθομαι λέγοντι,
μᾶλλον δέ τῷ ἐνεργοῦντι δι’ αὐτοῦ Χριστῷ i. ὅτι οὗτε
οὗτοι, οὔτε ἐκεῖνοι βασιλείαν Θεοῦ κληρονομήσουσιν. Οὐκ
ἐπὶ τούτου δὲ μόνον, ἀλλά καὶ ἐπὶ πολλῶν ἐτέρων πολλοὶ
τοῦτο πεπόνθασι, καὶ τὰ πάντως ἐκϐησόμενα ὑπερϐο-
λικῶς εἰρῆσθαι νομίζουσι· διαδολικὴ δέ ἐστιν αὕτη ἠ
παγίς. Ἲνα γὰρ τὸν φόϐον τῆς μελλούσης ὲκλύσῃ κολά-
σεως τῶν κατανυγέντων ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ ἀγάπῃιε, καὶ
χαυνοτέρους ἐργάσηται περὶ τὴν ὑπακοὴν τῆς ἐντολῆς,
τὴν ἀπὸ τῆς ὑπερϐολῆς παραμυθίαν εἰσήγαγεν, εἰς μὲν
τὺ παρὸν ἱκανὴν χαρίσασθαι ταῖς ρᾳθυμοτέραις ψυχαῖς
ἀπάτην, ἐλεγχθησομένην δέ κατὰ τὸν τῆς κρίσεως
καιρὸν, ὅτε κέρδος οὐδέν. Τί γὰρ ὗφελος, εἰπέ μοι, νῦν
ἀπατηθέντας, τότε συνιδεῖν τὴν ἀπάτην, ὅταν μηδὲν ᾗ
ἀπὺ τῆς μετανοίας είς τὸν τῆς ἀναστάσεως ἀπόνασθαι
λόγον; Μὴ δὴ μάτην ἁπατῶμεν ἑαυτοὺς, καὶ παραλο-
γιζώμεθα ἐπὶ κακῷ, μηδέ ἑτέραν προκαλιῦμεθα 1 τιμωα
ρίαν, τὴν ἐκ τῆς ἀπιστίας. Οὐ γὰρ μόνον τὸ μὴ εἴκειν
ταῖς ἐντολαῖς τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ καὶτὸ ἀπιστεῖν αὑταῖς
χαλεπωτάτην ἐπάγει τὴν κόλασιν· τὺ δὲ ἀπιστεῖν γίνεται
ὲκ τοῦ πρὸς τὴν ἐκπλήρωσιν ἐκλελύσθαι τῶν ἐντολῶν.
8 Sic omnes przeler Mure]. qui habet Παῦλος οὑτωσί φησι.
Mox Savil. in téxlu οὔτε πόρνος, οὔτε εἰδωλολάτρης. In marg.
πόρνοι, εἰδωλολάτραι. ,lbid. Colb. οὔτε μοιχοὶ,οὗτε μαλακοὶ,οῠτε
ἀρσενοκοῖται, οὔτε κλέπται.
ᾉΙλ (ζοὶζ). post κενόδοξον addit _x_a‘z ἀλαζόνα. Max idem κατηγο-
ρῶν, ῐηίηιὶξ ιιεοιεΖ Ρουιο }mo§l_idelg1‘7lro).).@ κημφότερορᾉδιόξερ
ἐκεῖνο, omissis interpositis, Mox Coll). τοῦτο ἔθηκεν. Infra Sa-
vil, ei Colb. ἐργάσεται, Mo'rel_. ἐργάζεται.
ί (ἶοῐὺι. καὶ ’τοὺς ἀρσενοκοίτας,καὶ τοὺς μαλουι οὺς, καὶ τοὺς
εἰδ. Mox idem φόϐου μὲν ἕνεκεν.
i οοιο. ἐν αὐτῷ Χριστῷ. Infra εοιι), ἐπι πολλῶν ἐτέρων πυλ-
λοί, Savil. ἐπὶ πολλῶν πολλοί, Morel. ἐπὶ ἐτέρων πολλοί.
lt Haec, τῶν κατανυγέντων ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ ζόιγάπῃ, desum in
(ἴση). ει in Savil., in'que MorclI {aulum habentur.
1 Cnlh. προσκαλώμεθα.
τόμενοι, πολλάκις ἐτέρας τούτου ὕϐρεις πικροτέρας ἐπε
άγομεν, ὠς ἐκείνου μόνου τοῦ ῥήματος τὴν κόλασιν ἕχον-
τος. Τδ δὲ οὑ τοιοῦτόν ἐστιν, ἀλλὰ τὸν ὐῧριστὴν καθάπαξ
κολάζων. τοῦτο τέθεικε τὸ ἐπιτίμιον · καὶ δῆλον ἐξ ὧν
καὶ Παῦλὸς φησιν ι, οὑτωσὶ λέγων · Μὴ πλανᾶσθε ·
οὔτε πόρνοι, οὔτε είδολλολάτραι, οὐ μοιχοὶ, οὺ μα-
λακοί οὔτε ἀρσενοκοῖται, οὐ κλέπται οὔτε πλεον-
έκται, οὐ μέθυσοι, οὺ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες, fiu-
σιλείαν Θεοῦ κληρονομήσουσι. Et δὲ ὁ μωρὸν λέγων
τὸν ἀδελφὺν αὑτοῦ τῆς ἐσχάτης κολάσεως ἐστιν ἄξιος,
ὁ κακοῦργον καὶ βάσκανον καὶ εὐχερῆ καὶ κενόδοξον ὕ,
καὶ μυρία ἄλλα τοιαῦτα κακηγορῶν, πόσον ἑαυτῷ τὸ τῆς
γεέννης συνάξει πῦρ; Τὸ γάρ,Μωρὲ, καὶ Ῥακὰ, τῶν εξ-
ρημένων πολλῷ κουφότερον διόπερ ἐκεῖνο παρεὶς.
τοῦτο τέθεικεν ό Χριστὸς, ἵνα μάθῃς ὅτι, εί τὸ φορη-
τότερον λεχθὲν τὴν γέενναν ἐπισπᾶται κατ’ αὐτοῦ τοῦ
λέγοντος, πολλῷ μᾶλλον τά βαρύτερα καὶ ἁψορητότερα
τοῦτο ἐργάσεται.
Et δέ τινες ὑπερϐολὴν τοῦ λόγου καταγινώσκουσι
(καὶ γάρ τινας οῖδα τοῦτο παθόντας ἐγὼ, καὶ νομίζον-
τας ὑπὲρ τοῦ φοϐῆσαι μόνον ταύτην εἰρῆσθαι τὴν
ἀπειλὴν), ὧροι αὐτοὺς τοὺς μοιχοὺς, τοὺς ἀροενοκοί
τας, τοὺς μαλακοὺς, τοὺς εἰδωλολάτραις ί τῆς είρηέιένης
Ι ἦπσλλᾶττιηιι νθὶάημτίιὶθν νᾶη ΜΑΕᾹΙΙ ur’mnu ηενρ-ι
[125] ἀπαλλάττειν κολάσεως. Εἰ γὰρ φόϐον μόνον ἕνεκεν
τοῖς λοιδόροις ἠπείλησε, δῆλον ὅτι κάκείνοις · ὁμοῦ γὰρ
ἅπαντας συναγαγὼν, οὕτως ἐπήγαγε. τῆς βασιλείας τὴν
ἔκπτωσιν. Τί οὖν, φησίν ; ὁ λοίδορος μετά τοῦ μοιχοῦ
καὶ μαλακοῦ καὶ πλεονέκτου καὶ εἰδωλολάτρου κείσε-
ται; Εὶ μὲν τὴν αὐτὴν αὐτοῖς δώσει δίκην, ἐτέρου
τοῦτο ζητῆσαι καιροῦ ο ὅτι δὲ τῆς βασιλείας ὁμοίως
ἐκπεσεῖται ἐκείνοις, τῷ Παύλῳ πείθομαι λέγοντι,
μᾶλλον δέ τῷ ἐνεργοῦντι δι’ αὐτοῦ Χριστῷ i. ὅτι οὗτε
οὗτοι, οὔτε ἐκεῖνοι βασιλείαν Θεοῦ κληρονομήσουσιν. Οὐκ
ἐπὶ τούτου δὲ μόνον, ἀλλά καὶ ἐπὶ πολλῶν ἐτέρων πολλοὶ
τοῦτο πεπόνθασι, καὶ τὰ πάντως ἐκϐησόμενα ὑπερϐο-
λικῶς εἰρῆσθαι νομίζουσι· διαδολικὴ δέ ἐστιν αὕτη ἠ
παγίς. Ἲνα γὰρ τὸν φόϐον τῆς μελλούσης ὲκλύσῃ κολά-
σεως τῶν κατανυγέντων ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ ἀγάπῃιε, καὶ
χαυνοτέρους ἐργάσηται περὶ τὴν ὑπακοὴν τῆς ἐντολῆς,
τὴν ἀπὸ τῆς ὑπερϐολῆς παραμυθίαν εἰσήγαγεν, εἰς μὲν
τὺ παρὸν ἱκανὴν χαρίσασθαι ταῖς ρᾳθυμοτέραις ψυχαῖς
ἀπάτην, ἐλεγχθησομένην δέ κατὰ τὸν τῆς κρίσεως
καιρὸν, ὅτε κέρδος οὐδέν. Τί γὰρ ὗφελος, εἰπέ μοι, νῦν
ἀπατηθέντας, τότε συνιδεῖν τὴν ἀπάτην, ὅταν μηδὲν ᾗ
ἀπὺ τῆς μετανοίας είς τὸν τῆς ἀναστάσεως ἀπόνασθαι
λόγον; Μὴ δὴ μάτην ἁπατῶμεν ἑαυτοὺς, καὶ παραλο-
γιζώμεθα ἐπὶ κακῷ, μηδέ ἑτέραν προκαλιῦμεθα 1 τιμωα
ρίαν, τὴν ἐκ τῆς ἀπιστίας. Οὐ γὰρ μόνον τὸ μὴ εἴκειν
ταῖς ἐντολαῖς τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ καὶτὸ ἀπιστεῖν αὑταῖς
χαλεπωτάτην ἐπάγει τὴν κόλασιν· τὺ δὲ ἀπιστεῖν γίνεται
ὲκ τοῦ πρὸς τὴν ἐκπλήρωσιν ἐκλελύσθαι τῶν ἐντολῶν.
8 Sic omnes przeler Mure]. qui habet Παῦλος οὑτωσί φησι.
Mox Savil. in téxlu οὔτε πόρνος, οὔτε εἰδωλολάτρης. In marg.
πόρνοι, εἰδωλολάτραι. ,lbid. Colb. οὔτε μοιχοὶ,οὗτε μαλακοὶ,οῠτε
ἀρσενοκοῖται, οὔτε κλέπται.
ᾉΙλ (ζοὶζ). post κενόδοξον addit _x_a‘z ἀλαζόνα. Max idem κατηγο-
ρῶν, ῐηίηιὶξ ιιεοιεΖ Ρουιο }mo§l_idelg1‘7lro).).@ κημφότερορᾉδιόξερ
ἐκεῖνο, omissis interpositis, Mox Coll). τοῦτο ἔθηκεν. Infra Sa-
vil, ei Colb. ἐργάσεται, Mo'rel_. ἐργάζεται.
ί (ἶοῐὺι. καὶ ’τοὺς ἀρσενοκοίτας,καὶ τοὺς μαλουι οὺς, καὶ τοὺς
εἰδ. Mox idem φόϐου μὲν ἕνεκεν.
i οοιο. ἐν αὐτῷ Χριστῷ. Infra εοιι), ἐπι πολλῶν ἐτέρων πυλ-
λοί, Savil. ἐπὶ πολλῶν πολλοί, Morel. ἐπὶ ἐτέρων πολλοί.
lt Haec, τῶν κατανυγέντων ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ ζόιγάπῃ, desum in
(ἴση). ει in Savil., in'que MorclI {aulum habentur.
1 Cnlh. προσκαλώμεθα.