PG 48, col. 642
ἀκριϐολογοῦμαι νῦν; Ὅτι γὰρ, εἰ καὶ πάντες ι ᾗδεστι
τάληθὲς, ούδέ οὕτως ἡμᾶς ἀπονοίας ἢ φιλοδοξίας ἔδει
κρίνειν, μικρὸν ἀνάμεινον, καὶ τοῦτο εἴσῃ σαφῶς. Καὶ
πρὸς τούτῳ πάλιν ἐκεῖνο· ὅτι οὑ τοῖς ταύτην τολμέςι
τὴν τόλμαν μόνον, εἰπερ τίς ἐστιν ἀνθρώπων (ού γὰρ
ἔγωγε πείθομαι), ἀλλά καὶ τοῖς περὶ ἐτέρων ὑποπτεύ-
ουσι,κίνδυνος ἐπικείσεται ί ού μικρός.
δ’. Ἢ γὰρ ἱερωσύνη τελεῖται μὲν ἐπὶ τῆς γῆς, talin
δέ ἐπουρανίων ἔχει ταγμάτωψ καὶ μάλα γε είκὸτωςθᾷ
γὰρ ἄνθρωπος, οὑκ ἅγγελος, οὑκ ἀρχάγγελος, οὐκ ἄλλη
τις κτιστὴ δύναμις, ἀλλ’ αὑτὸς ό Παράκλητος ταύτης.
διετάξατο τὴν ἀκολουθίαν, καὶ ἔτι μένοντας ἐν σαρκὶ τὴν
τῶν ἀγγέλων ἔπεισε φαντάζεσθαι διακονίαν. Διὸ χρὴ '32.-
ίερωμένον ῶσπερ ἐν αὑτοῖς ἐστῶτα τοῖς οὐρανοῖς μετῲ
τῶν δυνάμεων ἐκείνων οῦτως εἶναι καθαρόν. Magi
μὲν γὰρ καὶ φρικωδέστατα καὶ τά πρὸ τῆς χάριτος, oft-4
οί κώδωνες. οί ῥοῖσκοι, οἰ λίθοι οῖ ἐπὶ τοῦ στήθους, οἱ τῆς
ἐπωμίδος, ἡ μίτρα, ἡ κίδαρις, ὀ ποδήρης, τὸ πέταλα-ίτό
χρυσοῦν, τά ἀγια τῶν ἁγίων, ἡ πολλὴ τῶν ἐνδσν ἠρε-
μία. Ἀλλ’ εί τις τά τῆς χάριτος ἐξετάσειε, μικρά εντα
εὑρήσει τά φοϐερά καὶ φρικωδέστατα ἐκεῖνα, καὶ τί
περὶ τοῦ νόμου λεχθὲν κάνταῦθα ἀληθὲς δν, ὀτι εἰ·
δεδόξασται τὸ δεδοξασμένον ἐν τούτῳ τῷ μὲίει
ἕνεκεν τῆς ὑπερϐαλλούσης δόξης. Ὅταν γὰρ 2ης
τὸν Κύριον τεθυμένον καὶ κείμενον, καὶ τὸν ἰερέει
ἐφεστῶτα τῷ θύματι, καὶ ἐπευχόμενον, καὶ τ’..τιτες
ἐκείνῳ τῷ τιμίῳ φοινισσομένους αἵματι, ἄρα
ἐτι μετὰ
ἀνθρώπων εἶναι νομίζεις, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ἑστάναι,
οὑκ εὐθέως ἐπὶ τοὺς οὑρανοὺς μετανίσταται, καὶ πεῖτπι
σαρκικὴν διάνοιαν τῆς ψυχῆς ἐκϐαλὼν, γυμνῇ τῇ ψιλῇ
καὶ τῷ νῷ καθαρῷ περιϐλέπεις τὰ ἐν ούρανοῖς; Ὠ πῖ
θαύματοςί ὣ τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας ! Ὀ μετὰ τεεί
Πατρός ἀνω καθήμενος, κατὰ τὴν ῶραν ἐκείνην =12;
ἁπάντων κατέχεται χερσὶ, καὶ δίδωσιν αὑτὸν τοῖς βου-
λομένοις περιπτύξασθαι καὶ περιλαϐεῖν. Ποιοῦσι δὲ τοῦτο
πάντες διά τῶν ὀφθαλμῶν τῆς πίστεως. ’Δρά σοι τώ
καταφρονεῖσθαι ταῦτα ἀξια καταφαίνεται, ἢ τοιςῦττ
είναιώς δυνηθῆναί τινα καὶ ἐπαρθῆναι κατ’ αύτὼκ
Βούλει καὶ ἐξ ἐτέρου θαύματος τῆς ἀγιαστείας τεῆς
ἰδεῖν τὴν ὑπερϐολήν; ὑπόγραψόν μοι τὸν Ἠλίαν τοὶς
ὀφθαλμοῖς, καὶ τὸν ἄπειρον ὄχλον περιεστῶτα, καὶ τὴν
θυσίαν ἐπὶ τῶν λίθων κειμένην, καὶ πάντας μὲν ὲν ἠιτ-
χίᾳ τοὺς λοιποὺς καὶ πολλῇ τῇ σιγῇ, μόνον δὲ τὺν :9:-
φήτην εὑχόμενοψ εἶτα ἐξαίφνης τὴν φλόγα ἐκ τῶν ιζ-
ρανῶν [585] ἐπὶ τδ ἱερεῖον ῥιπτουμένην· θαυμιττι
ταῦτα καὶ πάσης ἐκπλήξεως γέμοντα. Μετάϐηθι ττρξκω
ἐκεῖθεν ἐπὶ τά νῦν τελούμενα, καὶ οὑ θαυμαστά ξᾷῖο
μόνον, ἀλλά καὶ πᾶσαν ἔκπληξιν ὑπερϐαίνοντα. Ἕτττ,ιε
γὰρ ὁ ἱερεὺς, οὑ πῦρ καταφέρων, ἀλλά τὸ Πνεῦμα τ’.
ἀγιονο καὶ τὴν ἱκετηρίαν ἐπὶ πολὺ ποιεῖται, οὑχ ἵνα τξ
λαμπὰς ἀνωθεν ἀφεθεῖσα καταναλώσῃ τά προκείμεγι.
ἀλλ’ ἵνα ἠ χάρις ἐπιπεσοῦσα τῇ θυσία δι’ ἐκείνης τεεη
ἁπάντων ἀνάψῃ ψυχὰς, καὶ ἀργυρίου λαμπροτέρας itm
δείξῃ πεπυρωμένου. Ταύτης οῦν τῆς φρικιυδεεταττξ
τελετῆς τίς μὴ σφόδρα μαινόμενος, μηδέ ὲξεστηιὺς.
ξ Quidam τούναντίον λόγοεπεριτέτρ.
ἢ Morel. εί καὶ μή πάντες, Savil. ei mss. εἰ καὶ
ir S‘arvil. et aliqubl mss. ἀποκείσεται, Morel. iamiam
ι Aliqum mss. τὸν ἀρχιερέα.
τάληθὲς, ούδέ οὕτως ἡμᾶς ἀπονοίας ἢ φιλοδοξίας ἔδει
κρίνειν, μικρὸν ἀνάμεινον, καὶ τοῦτο εἴσῃ σαφῶς. Καὶ
πρὸς τούτῳ πάλιν ἐκεῖνο· ὅτι οὑ τοῖς ταύτην τολμέςι
τὴν τόλμαν μόνον, εἰπερ τίς ἐστιν ἀνθρώπων (ού γὰρ
ἔγωγε πείθομαι), ἀλλά καὶ τοῖς περὶ ἐτέρων ὑποπτεύ-
ουσι,κίνδυνος ἐπικείσεται ί ού μικρός.
δ’. Ἢ γὰρ ἱερωσύνη τελεῖται μὲν ἐπὶ τῆς γῆς, talin
δέ ἐπουρανίων ἔχει ταγμάτωψ καὶ μάλα γε είκὸτωςθᾷ
γὰρ ἄνθρωπος, οὑκ ἅγγελος, οὑκ ἀρχάγγελος, οὐκ ἄλλη
τις κτιστὴ δύναμις, ἀλλ’ αὑτὸς ό Παράκλητος ταύτης.
διετάξατο τὴν ἀκολουθίαν, καὶ ἔτι μένοντας ἐν σαρκὶ τὴν
τῶν ἀγγέλων ἔπεισε φαντάζεσθαι διακονίαν. Διὸ χρὴ '32.-
ίερωμένον ῶσπερ ἐν αὑτοῖς ἐστῶτα τοῖς οὐρανοῖς μετῲ
τῶν δυνάμεων ἐκείνων οῦτως εἶναι καθαρόν. Magi
μὲν γὰρ καὶ φρικωδέστατα καὶ τά πρὸ τῆς χάριτος, oft-4
οί κώδωνες. οί ῥοῖσκοι, οἰ λίθοι οῖ ἐπὶ τοῦ στήθους, οἱ τῆς
ἐπωμίδος, ἡ μίτρα, ἡ κίδαρις, ὀ ποδήρης, τὸ πέταλα-ίτό
χρυσοῦν, τά ἀγια τῶν ἁγίων, ἡ πολλὴ τῶν ἐνδσν ἠρε-
μία. Ἀλλ’ εί τις τά τῆς χάριτος ἐξετάσειε, μικρά εντα
εὑρήσει τά φοϐερά καὶ φρικωδέστατα ἐκεῖνα, καὶ τί
περὶ τοῦ νόμου λεχθὲν κάνταῦθα ἀληθὲς δν, ὀτι εἰ·
δεδόξασται τὸ δεδοξασμένον ἐν τούτῳ τῷ μὲίει
ἕνεκεν τῆς ὑπερϐαλλούσης δόξης. Ὅταν γὰρ 2ης
τὸν Κύριον τεθυμένον καὶ κείμενον, καὶ τὸν ἰερέει
ἐφεστῶτα τῷ θύματι, καὶ ἐπευχόμενον, καὶ τ’..τιτες
ἐκείνῳ τῷ τιμίῳ φοινισσομένους αἵματι, ἄρα
ἐτι μετὰ
ἀνθρώπων εἶναι νομίζεις, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ἑστάναι,
οὑκ εὐθέως ἐπὶ τοὺς οὑρανοὺς μετανίσταται, καὶ πεῖτπι
σαρκικὴν διάνοιαν τῆς ψυχῆς ἐκϐαλὼν, γυμνῇ τῇ ψιλῇ
καὶ τῷ νῷ καθαρῷ περιϐλέπεις τὰ ἐν ούρανοῖς; Ὠ πῖ
θαύματοςί ὣ τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας ! Ὀ μετὰ τεεί
Πατρός ἀνω καθήμενος, κατὰ τὴν ῶραν ἐκείνην =12;
ἁπάντων κατέχεται χερσὶ, καὶ δίδωσιν αὑτὸν τοῖς βου-
λομένοις περιπτύξασθαι καὶ περιλαϐεῖν. Ποιοῦσι δὲ τοῦτο
πάντες διά τῶν ὀφθαλμῶν τῆς πίστεως. ’Δρά σοι τώ
καταφρονεῖσθαι ταῦτα ἀξια καταφαίνεται, ἢ τοιςῦττ
είναιώς δυνηθῆναί τινα καὶ ἐπαρθῆναι κατ’ αύτὼκ
Βούλει καὶ ἐξ ἐτέρου θαύματος τῆς ἀγιαστείας τεῆς
ἰδεῖν τὴν ὑπερϐολήν; ὑπόγραψόν μοι τὸν Ἠλίαν τοὶς
ὀφθαλμοῖς, καὶ τὸν ἄπειρον ὄχλον περιεστῶτα, καὶ τὴν
θυσίαν ἐπὶ τῶν λίθων κειμένην, καὶ πάντας μὲν ὲν ἠιτ-
χίᾳ τοὺς λοιποὺς καὶ πολλῇ τῇ σιγῇ, μόνον δὲ τὺν :9:-
φήτην εὑχόμενοψ εἶτα ἐξαίφνης τὴν φλόγα ἐκ τῶν ιζ-
ρανῶν [585] ἐπὶ τδ ἱερεῖον ῥιπτουμένην· θαυμιττι
ταῦτα καὶ πάσης ἐκπλήξεως γέμοντα. Μετάϐηθι ττρξκω
ἐκεῖθεν ἐπὶ τά νῦν τελούμενα, καὶ οὑ θαυμαστά ξᾷῖο
μόνον, ἀλλά καὶ πᾶσαν ἔκπληξιν ὑπερϐαίνοντα. Ἕτττ,ιε
γὰρ ὁ ἱερεὺς, οὑ πῦρ καταφέρων, ἀλλά τὸ Πνεῦμα τ’.
ἀγιονο καὶ τὴν ἱκετηρίαν ἐπὶ πολὺ ποιεῖται, οὑχ ἵνα τξ
λαμπὰς ἀνωθεν ἀφεθεῖσα καταναλώσῃ τά προκείμεγι.
ἀλλ’ ἵνα ἠ χάρις ἐπιπεσοῦσα τῇ θυσία δι’ ἐκείνης τεεη
ἁπάντων ἀνάψῃ ψυχὰς, καὶ ἀργυρίου λαμπροτέρας itm
δείξῃ πεπυρωμένου. Ταύτης οῦν τῆς φρικιυδεεταττξ
τελετῆς τίς μὴ σφόδρα μαινόμενος, μηδέ ὲξεστηιὺς.
ξ Quidam τούναντίον λόγοεπεριτέτρ.
ἢ Morel. εί καὶ μή πάντες, Savil. ei mss. εἰ καὶ
ir S‘arvil. et aliqubl mss. ἀποκείσεται, Morel. iamiam
ι Aliqum mss. τὸν ἀρχιερέα.