PG 49, col. 261
αἰτιασόμεθα αὐτήν ;ήοὐδαμῶς, ἀλλ’ ἐκείνους τοὺς μὴ
χρησαμένους εἰς δέον τῷ φαρμάκῳ. Ποῦ οῦν ἀσεϐείας
αίτία αῦτη ἡ χειραγωγοῦ σα πρὸς θεογνωσίαν; Ἔσκο-
τίσθησαν, ᾧήσὶν, ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν οἱ
φιλόσοφοί, ἇιάι ἐσεϐάσθησαν, καί ἐλάτρευσαν τῇ
κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα. Οὐδαμοῦ διάϐολος ἐν·
ταῦθα, οὐδαμοῦ δαίμων ἐνταῦθα, ἀλλά κτίσις εἰς τὸ
μέσον πρόκειται μόνη διδάσκαλος τῆς θεογνωσίας.
Πῶς γοῦν γέγονεν ἀσεϐείας αίτία; Οὐ παρά τὴν ἐαυ-
τῆςνερύσινξάλλὰ παρά τὴν ἀμέλειαν τῶν μὴ προσ-
εχόντων. Τί οῦν; ἀναιρήσομεν καὶ τὴν κτίσιν, εἰπέ
μοι ;
Καὶ τί λέγω περὶ τῆς κτίσεως; Ἐπὶ τὰ μέλη ἐλ-
θωμεν τὰ ἡμέτερα· καὶγὰρ καὶ ταῦτα εὑρήσομεν
ἀπωλείας αττ-ια, ἐὰν μὴ προσέχωμεν, οὐ [26η παρά
τὴν οἰκείαν δὲ φύσιν, ἀλλὰ ιπαράωτὴν. ἡμετέραν ῥᾳ-
θύμίαν. Σκόπει-δέ· Ὀφθαλμὸς ἐδόθη, ἵνα βλέπων τὴν
κτίσιν δοξάζῃς τὸν Δεσπότην· ἀλλ’ ἐὰν μὴ καλῶς
χρήσῃ τῷτόίρθαλμῷ, μοιχείας σοι γίνεται πρόξενος ο
δὲ ἐδόθην, ἵνα εὐφημῇς, ἴνα ὐμνῇς τὸν Ποιη-
⁸θήν· ἀλλ’ ἐὰν μή καλῷς προσέχῃςζ βλασφημίας σοι
γίνεται αἰτία · χεῖρες δὲ ἐδόθησαν, ἵνα άνατείνῃς αὐ·
⁷““’ ’⁸ ⁸ ⁵ ο ‘,_,._’3!---.
έέιςείς mag-"axx ἐὰν μὴ νήφης, είς πλεονεξίαν
αὐτὰς ἐκτειίνεις · πόδες ἐδόθησαν, ἵνα τ ρέχῃς είς καλὰ
ἔργα· ἀλλ’ ἐὰν ἀμελῇς, τάς πονηράς δι’ αὐτῶν ἕξεις
⁷⁷ ’ ³ ’⁸ ⁸¹ ’ 0" κ---- 1-2-
Ξἐρ’άξειςέορᾷς ὅτι τὸν ἀσθενῆ πάντα βλάπτεις ὁρᾷς
ὅτι τδν ἀσθένῆ καὶ τά φάρμακα τὰ σωτήρια είς. θάνα-
Ἶέμϐάλλει, οὐ παρά τήν οἰκείαν φύσιν, ἀλλά παρά
τὴν ἀσθένειαν τὴν ἐκείνου; Ἐποίησεν οὐρανὸν ὀ
7 ³ “” ¹ \.. Δ-
ῥέος, ἵνα θαυμάσας τὸ ἔργον προσκυνήσῃς τὸν Δε-
· ἀλλ’ ἐτεροι τὸν Ποιητὴν ἀφέντες, αὐτὸν τὸν
οὐρανὸν προσεκύνησαν · ταῦτα δὲ ἀπὸ τῆς ἐκείνων
" ‘ ““' ἰ’ νηηιῐμὶ
ραθυμίας τε καὶ ἀνοίας.Ἀλλά τί λέγω κτίσιν; Καὶ
, _ Μ 71m“ L- in.
μήν τί τοῦ σταυροῦ σωτηριωδέστερον γένοιτ’ άν; ἀλλ’
ὁ σταυρὸς οὗτος σκάνδαλον τοῖς ἀσθενοῦσι γέγονεν ·
'0 λόγος γὰρ ὀ τοῦ σταυροῦ τοῖς μὲν ἀπολλυ-
μένοῷ ιὶιᾴρίά ἐστὶ, τοῖς δὲ σωζομένοις δύναμις
'9st · καὶ πάλιν · Κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρω-
μένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, ἔθνεσι δὲ μω-
ίήαν. Τί τοῦ Παύλου διδασκαλικώτερον γένοιτ’ ἂν
καὶ τῶν ἀποστόλων; ἀλλ’ οἱ ἀπόστολοι οῦτοι ὀσμὴ
θανάτου τοῖς πολλοῖς ἐγένοντο · φησὶ γοῦν · Οἷς μὲν
ὀσμὴ θανάτου είςᾼ θάνατον, οἷς δὲ ζωῆς είς ζωήν.
λοῇᾷξ ὅτι ὁ μὲν ἀσθενὴς καλ ἀπὸ τοῦ Παύλου βλάπτε-
ταίίό δὲ ἰσχυρὸς οὐδέ ἀπὸ τοῦ διαϐόλου άδικεῖται;
δ’. Βούλει καὶ ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ τὸν λόγον γυμνάζω-
μεν; Τί τῆς σωτηρίας ἐκείνης-ίσοη τί τῆς παρου-
σίας, ἐκείνης χρησίμώτερον; ἀλλ’ αὐτη ὴ παρουσία
ή σωτηριώδηςῒήχρησίμη, πολλοῖς προσθήκη 30M—
σεως γέγονεν· τκδοίῖμα γὰρ, φησὶν, $760 ἦλθον
είς ’τόν κόσμον τοῦτον, ἵνα οἱ μὴ ,βλέποντες
βλέψωσι, καί οἱ ,ϐλέποντες τυφλοὶ γένωνται. Τί
λέγείς; τὸ φῶς πηρώσεως αἴτιον γέγονεν; Οὐ τὸ
φῶς πηρώσεως αἴτιον γέγονεν, ἀλλ’ ἡ ἀσθένεια τῶν
όφθαλμών τῆς ψυχῆς τὸ φῶς ὐποδέξασθαι οὐκ ἴσχυ-
σεν. Ἐἶδες ϐτινάσθενὴς πάντοθεν βλάπτεται, ὁ δὲ
ἰσχυρὸς πάντοθεν ώφελεῖται; Πανταχοῦ γὰρ ἠ προ-
αίρεσις αἰτία, πανταχοῦ ὴ γνώμη κυρία· ἐπει ὁ
διάϐολος, εί βούλει μαθεῖν, καὶ χρήσιμος ἡμῖν ἐστιν,
ἐάν είς δέον αὐτῷ χρώμεθα, καὶ τὰ μεγάλα ἡμᾶς
ώιρελεῖ, καὶ κερδαίνομεν οὐ τά τυχόντα. Καὶ τοῦτο
χρησαμένους εἰς δέον τῷ φαρμάκῳ. Ποῦ οῦν ἀσεϐείας
αίτία αῦτη ἡ χειραγωγοῦ σα πρὸς θεογνωσίαν; Ἔσκο-
τίσθησαν, ᾧήσὶν, ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν οἱ
φιλόσοφοί, ἇιάι ἐσεϐάσθησαν, καί ἐλάτρευσαν τῇ
κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα. Οὐδαμοῦ διάϐολος ἐν·
ταῦθα, οὐδαμοῦ δαίμων ἐνταῦθα, ἀλλά κτίσις εἰς τὸ
μέσον πρόκειται μόνη διδάσκαλος τῆς θεογνωσίας.
Πῶς γοῦν γέγονεν ἀσεϐείας αίτία; Οὐ παρά τὴν ἐαυ-
τῆςνερύσινξάλλὰ παρά τὴν ἀμέλειαν τῶν μὴ προσ-
εχόντων. Τί οῦν; ἀναιρήσομεν καὶ τὴν κτίσιν, εἰπέ
μοι ;
Καὶ τί λέγω περὶ τῆς κτίσεως; Ἐπὶ τὰ μέλη ἐλ-
θωμεν τὰ ἡμέτερα· καὶγὰρ καὶ ταῦτα εὑρήσομεν
ἀπωλείας αττ-ια, ἐὰν μὴ προσέχωμεν, οὐ [26η παρά
τὴν οἰκείαν δὲ φύσιν, ἀλλὰ ιπαράωτὴν. ἡμετέραν ῥᾳ-
θύμίαν. Σκόπει-δέ· Ὀφθαλμὸς ἐδόθη, ἵνα βλέπων τὴν
κτίσιν δοξάζῃς τὸν Δεσπότην· ἀλλ’ ἐὰν μὴ καλῶς
χρήσῃ τῷτόίρθαλμῷ, μοιχείας σοι γίνεται πρόξενος ο
δὲ ἐδόθην, ἵνα εὐφημῇς, ἴνα ὐμνῇς τὸν Ποιη-
⁸θήν· ἀλλ’ ἐὰν μή καλῷς προσέχῃςζ βλασφημίας σοι
γίνεται αἰτία · χεῖρες δὲ ἐδόθησαν, ἵνα άνατείνῃς αὐ·
⁷““’ ’⁸ ⁸ ⁵ ο ‘,_,._’3!---.
έέιςείς mag-"axx ἐὰν μὴ νήφης, είς πλεονεξίαν
αὐτὰς ἐκτειίνεις · πόδες ἐδόθησαν, ἵνα τ ρέχῃς είς καλὰ
ἔργα· ἀλλ’ ἐὰν ἀμελῇς, τάς πονηράς δι’ αὐτῶν ἕξεις
⁷⁷ ’ ³ ’⁸ ⁸¹ ’ 0" κ---- 1-2-
Ξἐρ’άξειςέορᾷς ὅτι τὸν ἀσθενῆ πάντα βλάπτεις ὁρᾷς
ὅτι τδν ἀσθένῆ καὶ τά φάρμακα τὰ σωτήρια είς. θάνα-
Ἶέμϐάλλει, οὐ παρά τήν οἰκείαν φύσιν, ἀλλά παρά
τὴν ἀσθένειαν τὴν ἐκείνου; Ἐποίησεν οὐρανὸν ὀ
7 ³ “” ¹ \.. Δ-
ῥέος, ἵνα θαυμάσας τὸ ἔργον προσκυνήσῃς τὸν Δε-
· ἀλλ’ ἐτεροι τὸν Ποιητὴν ἀφέντες, αὐτὸν τὸν
οὐρανὸν προσεκύνησαν · ταῦτα δὲ ἀπὸ τῆς ἐκείνων
" ‘ ““' ἰ’ νηηιῐμὶ
ραθυμίας τε καὶ ἀνοίας.Ἀλλά τί λέγω κτίσιν; Καὶ
, _ Μ 71m“ L- in.
μήν τί τοῦ σταυροῦ σωτηριωδέστερον γένοιτ’ άν; ἀλλ’
ὁ σταυρὸς οὗτος σκάνδαλον τοῖς ἀσθενοῦσι γέγονεν ·
'0 λόγος γὰρ ὀ τοῦ σταυροῦ τοῖς μὲν ἀπολλυ-
μένοῷ ιὶιᾴρίά ἐστὶ, τοῖς δὲ σωζομένοις δύναμις
'9st · καὶ πάλιν · Κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρω-
μένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, ἔθνεσι δὲ μω-
ίήαν. Τί τοῦ Παύλου διδασκαλικώτερον γένοιτ’ ἂν
καὶ τῶν ἀποστόλων; ἀλλ’ οἱ ἀπόστολοι οῦτοι ὀσμὴ
θανάτου τοῖς πολλοῖς ἐγένοντο · φησὶ γοῦν · Οἷς μὲν
ὀσμὴ θανάτου είςᾼ θάνατον, οἷς δὲ ζωῆς είς ζωήν.
λοῇᾷξ ὅτι ὁ μὲν ἀσθενὴς καλ ἀπὸ τοῦ Παύλου βλάπτε-
ταίίό δὲ ἰσχυρὸς οὐδέ ἀπὸ τοῦ διαϐόλου άδικεῖται;
δ’. Βούλει καὶ ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ τὸν λόγον γυμνάζω-
μεν; Τί τῆς σωτηρίας ἐκείνης-ίσοη τί τῆς παρου-
σίας, ἐκείνης χρησίμώτερον; ἀλλ’ αὐτη ὴ παρουσία
ή σωτηριώδηςῒήχρησίμη, πολλοῖς προσθήκη 30M—
σεως γέγονεν· τκδοίῖμα γὰρ, φησὶν, $760 ἦλθον
είς ’τόν κόσμον τοῦτον, ἵνα οἱ μὴ ,βλέποντες
βλέψωσι, καί οἱ ,ϐλέποντες τυφλοὶ γένωνται. Τί
λέγείς; τὸ φῶς πηρώσεως αἴτιον γέγονεν; Οὐ τὸ
φῶς πηρώσεως αἴτιον γέγονεν, ἀλλ’ ἡ ἀσθένεια τῶν
όφθαλμών τῆς ψυχῆς τὸ φῶς ὐποδέξασθαι οὐκ ἴσχυ-
σεν. Ἐἶδες ϐτινάσθενὴς πάντοθεν βλάπτεται, ὁ δὲ
ἰσχυρὸς πάντοθεν ώφελεῖται; Πανταχοῦ γὰρ ἠ προ-
αίρεσις αἰτία, πανταχοῦ ὴ γνώμη κυρία· ἐπει ὁ
διάϐολος, εί βούλει μαθεῖν, καὶ χρήσιμος ἡμῖν ἐστιν,
ἐάν είς δέον αὐτῷ χρώμεθα, καὶ τὰ μεγάλα ἡμᾶς
ώιρελεῖ, καὶ κερδαίνομεν οὐ τά τυχόντα. Καὶ τοῦτο