PG 5, col. 241
nuperinstitutos, et Alexandrinum patriarcham ani- Α chara; alloquitur enim φίλον πατέρα. llesychIa'ta-na,
quoniam ipsi episcopi patriarcham obbam vocarent.
Haec vera esse vel inde primo perspicitur, quod
Eutychius non perpetuam narrationem texat, aut
historiam de institutione episcoporum electioni
presbytererum immediate subjungat, sed quaestio-
nem obiter inserat, quare patriaecba Alexandrinus
dictus sit papa Ρ Quam quidem quaestionem dissi-
mulatSeldenus, ut tanquam partem prioris histo-
ria: posteriorem inducat. ita enim Eutychium lo-
quantum repraesentat : Is etiam (nempe Alexander)
petiit ab eis, ne patriarcha Alexandrinus papa voci-
taretur, quod significat avum. Ita vertit petiit ab
eis, tat-ex alio codice diu-it vel mandatum dedit eis, Β
ac si decreverit Alexander, ne posthac patriarcha
Alexandrinus papa diceretur. Cum ipse Alexander eo
ipso nomine a suis vulgo indigitaretur. Inscriptio
epistolas apud Athanasium libro De synodi: : Μακα-
ρίῳ πάπᾳ ἐπισκόπῳ ἡμῶν Ἀλεξάνδρῳ ol πρεσϐύτε-
ροι καὶ o't διάκονοι ἐν Κυρίῳ χαίρειν. Prima epistolae
sententia: 'H πίστις ἡμῶν ἡ ἐκ προγόνων, ἢν καὶ
ἀπὸ acii μεμαθήκαμεν, μακάριε πάπα, ἐστὶν, αὕτη·
Etin corpore epistola, ὡς καὶ σὺ αὐτὸς, μακάριε
πάπα. Athanasius Alexandri successor Alexandrum
papam vocavit, et ipso ab lsehyra, Arsenio, Con-
staulio πάπας vocatus est. Sed hanc versionem
satis exagitavit Ecchelleusis. Doctissimus Pocoekius
noster ita reddit : Buod autem quaerunt [nonnulli],
quare patriarcha Alerandrinus vocetur papa .9 (cuius
hominis significatus est avus) [sciendum ait]. Iit igi- (ἶ
tur illi qumstioni responderet Eutycbius, illa de
tribusaDemetrio, viginti ab Heracla factis ορί-
scopis inaudita tradit, ut solent illi, qui de voeabu-
lorum originibus disputant. Omnia autem quae
tradttet iutilia, et falsa et absurda sunt. Statuit
enim abba sive πάπαν significare avum, titulum
illum patriarchae datum, cum alius reliquis epi-
scOpEs competeret; idque primo Alexandriae, ut
postea, scilicet, Romano pontifici attribueretur. Ut
igitur haec fabula penitus explodatur, ostendam
primo vocem πάπαν, qua: Heraclea tributa est, nun-
tiudm significasse avum. Vocem hanc Syracusanam
θεεε volunt Grammatiei nonnulli. Suidas: Οὕτω δὲ
λέγεται παρὰ Συρακουσίοις ὁπατὴρ πάπας. Eusta-
ἰὺίιιδεἈλλοί δὲ, ’ὁτι παρᾶ Συρακουσίοις πάπας ὁ D
πατήρ. Aliter Etymologus : Οὕτω λέγεται παρὰ
Συρακουσίοις ὁ πατὴρ, πᾶς. Quod quidem verum
esse potest, alterum non item. Nam vox πάπας ipsis
Syracusis longe antiquior est. Syracusas enim ab
Archia conditas sunt vel sub Cltdico, ut Eusebius,
vel potius sub )Escbylo Alhenensium rege, ut
Marmor Arundellianum ; haec autem vox sub Dio-
gneto ab Homero usurpata est, de Nausicaa,
0dyss., Ζ,
δὲ μάλ’ ἄγχι στᾶσα φίλον πατέρα προσέειπε·
Πάππα οζλζ
Ubi vocis interpretatio certissima est, Pater
quoniam ipsi episcopi patriarcham obbam vocarent.
Haec vera esse vel inde primo perspicitur, quod
Eutychius non perpetuam narrationem texat, aut
historiam de institutione episcoporum electioni
presbytererum immediate subjungat, sed quaestio-
nem obiter inserat, quare patriaecba Alexandrinus
dictus sit papa Ρ Quam quidem quaestionem dissi-
mulatSeldenus, ut tanquam partem prioris histo-
ria: posteriorem inducat. ita enim Eutychium lo-
quantum repraesentat : Is etiam (nempe Alexander)
petiit ab eis, ne patriarcha Alexandrinus papa voci-
taretur, quod significat avum. Ita vertit petiit ab
eis, tat-ex alio codice diu-it vel mandatum dedit eis, Β
ac si decreverit Alexander, ne posthac patriarcha
Alexandrinus papa diceretur. Cum ipse Alexander eo
ipso nomine a suis vulgo indigitaretur. Inscriptio
epistolas apud Athanasium libro De synodi: : Μακα-
ρίῳ πάπᾳ ἐπισκόπῳ ἡμῶν Ἀλεξάνδρῳ ol πρεσϐύτε-
ροι καὶ o't διάκονοι ἐν Κυρίῳ χαίρειν. Prima epistolae
sententia: 'H πίστις ἡμῶν ἡ ἐκ προγόνων, ἢν καὶ
ἀπὸ acii μεμαθήκαμεν, μακάριε πάπα, ἐστὶν, αὕτη·
Etin corpore epistola, ὡς καὶ σὺ αὐτὸς, μακάριε
πάπα. Athanasius Alexandri successor Alexandrum
papam vocavit, et ipso ab lsehyra, Arsenio, Con-
staulio πάπας vocatus est. Sed hanc versionem
satis exagitavit Ecchelleusis. Doctissimus Pocoekius
noster ita reddit : Buod autem quaerunt [nonnulli],
quare patriarcha Alerandrinus vocetur papa .9 (cuius
hominis significatus est avus) [sciendum ait]. Iit igi- (ἶ
tur illi qumstioni responderet Eutycbius, illa de
tribusaDemetrio, viginti ab Heracla factis ορί-
scopis inaudita tradit, ut solent illi, qui de voeabu-
lorum originibus disputant. Omnia autem quae
tradttet iutilia, et falsa et absurda sunt. Statuit
enim abba sive πάπαν significare avum, titulum
illum patriarchae datum, cum alius reliquis epi-
scOpEs competeret; idque primo Alexandriae, ut
postea, scilicet, Romano pontifici attribueretur. Ut
igitur haec fabula penitus explodatur, ostendam
primo vocem πάπαν, qua: Heraclea tributa est, nun-
tiudm significasse avum. Vocem hanc Syracusanam
θεεε volunt Grammatiei nonnulli. Suidas: Οὕτω δὲ
λέγεται παρὰ Συρακουσίοις ὁπατὴρ πάπας. Eusta-
ἰὺίιιδεἈλλοί δὲ, ’ὁτι παρᾶ Συρακουσίοις πάπας ὁ D
πατήρ. Aliter Etymologus : Οὕτω λέγεται παρὰ
Συρακουσίοις ὁ πατὴρ, πᾶς. Quod quidem verum
esse potest, alterum non item. Nam vox πάπας ipsis
Syracusis longe antiquior est. Syracusas enim ab
Archia conditas sunt vel sub Cltdico, ut Eusebius,
vel potius sub )Escbylo Alhenensium rege, ut
Marmor Arundellianum ; haec autem vox sub Dio-
gneto ab Homero usurpata est, de Nausicaa,
0dyss., Ζ,
δὲ μάλ’ ἄγχι στᾶσα φίλον πατέρα προσέειπε·
Πάππα οζλζ
Ubi vocis interpretatio certissima est, Pater