PG 5, col. 649
In English: Epistle to the Ephesians: Shorter and Longer Versions 5 · Epistle to the Ephesians: Shorter and Longer Versions 6 · Epistle to the Ephesians: Shorter and Longer Versions 7
ἐνὸς καὶ δευτέρου προσευχή τοσαότην ’σχὺν ἔχει,
πόσῳ μᾶλλον ἢ τε τοί) ἐπισκόπου καὶ πάσης τῆς Ἐκ-
κλησίαςς Ὀ οὖν μὴ ἐρχόμενος ἐπὶ τὸ αὐτὸ, οὗτος
ἤδη ὑπερηφανεῖ, καί ἑαυτὸν διέκρινεν. Γέγραπται
γάρ· ’Υπερηφάνοις ὁ Θεὸς ἀντιτάσσεται ¹. Σπου-
δάσωμεν οὗν, μὴ ἀντιτάσσεσθαι τῷ ἐπισκόπει), ἵνα
ὦμεν (38) Θεῷ ὑποτασσόμενοι.
VI. Respiciatis episcopum ut Christum ipsum. Onesimus hac in re vos laudat.
(39) Καὶ (40) ὅσον βλέπει τις (41) σιγῶντα tui-
σκοπον, πλειόνως αὐτὸν φοϐείσθω⁸ (42) πάντα γὰρ,
ὅν πέμπει ὁ οἰκοδεσπότης εἷς ἰδίαν οἰκονομίαν, οὕ-
τως δεῖ ἡμᾶς αὐτὸν δέχεσθαι, ὠς αὐτὸν τὸν πέμψαν-
τα. Τὸν οὖν ἐπίσκοπον δῆλον δτι ὡς αὐτὸν τὸν Κύ-
ριον δεῖ (43) προσϐλέπειν. Αὐτὸς μὲν οὖν Ὀνήσιμος
ὑπερεπαινεὶ ὑμῶν τὴν ἐν Θεῷ εὐταξίαν, ὅτιπάντες
κατὰ ἀλήθειαν ζῆτε, καὶ ὅτι ἓν ὑμῖν οὐδεμία αἵρεσις
κατοικεῖ· ἀλλ’ οὐδὲ ἀκούετέ τινος πλέον, (44) ἢπερ
Ξ
Ιησοῦ Ῡριστοῦ λαλοῦντος ἒν ἀληθείᾳ.
VII. Cavete ab haereticis ,ο σὴνὶειιι
(45) Εἰώοασι γάρ τινες δόλῳ πονηρῷ (46) τὸ ὄνο-
μα περιφέρειν, ἄλλα τινὰ πράσσοντες ἀνάξια Θεοῖν
οὕς δεῖ ὑμᾶς ὡς (47) Θηρία ἐκκλίνειν. Εἷσῖν γὰρ
κῦνες λυσσῶντες, λοιθροδῆιιτοιι⁸ οὕς δεῖ ὑμᾶς φυλάσ-
σεσθαι, ὄντας (48) δυσθεραπεᾶτους, Εἷς ἱατρός ἐστιν,
σαρκικός τε καὶ πνευματικὸς, (49) γενητὸς καίἀγέ-
J esus Christus Patri, ut omnia in unitate consona sint? Nullus erret. Si quis non sit intra altare, priva-
tur pane Dei. Si enim unius ct alterius oratio tantam vim habet ; quanto magis illa qua) episcopi et omnis
Ecclesiae Ἰ Qui igitur non venit in idem, hic jam superbit, et seipsum condemnavit. Scriptum est enim:
Superbis Deus resistit. Festinemus igitur non resistere episcopo, ut simus Deo subjecti.
Et quantum videt quis tacentem episcopum, plus ipsum timeat; onmem enim quem mTitit dominus
domus in propriam dispensationem, sic oportet nos ipsum recipere, ut ipsum mittentem. Episcopum igi-
tur manifestum, quoniam ut ipsum Dominum oportet respicere. Ipse igitur quidem Onesimus superlaudat
vestram divinam ordinationem; quoniam omnes secundum veritatem vivitis, et quoniam in vobis neque
una heresis habitat; sed neque auditis aliquem amplius quam Jesum Christum, loquentem in veritate.
Consueverunt enim quidam dolo malo nomen circumferre, sed quaedam Operantes indigna Deo: quos
oportet vos ut bestias declinare. Sunt enim canes rabidi ; latenter mortentes; quos oportet vos obser-
vare, exsistentes difficile curabiles. Unus medicus est, carnalis et spiritualis, genitus et ingenitus, in
carne factus Deus, in immortali vita vera, et ex Maria et ex Deo, primo passibilis et tunc impassibilis,
Dominus Christus noster.
ι Prov. ιιι. 34; Jac. iv, 6; Ι Petr. v, 5.
[38) ns. Οεοῐ).
[38 Ms. Οεοῖ).
(39) Caput sextum in versione Syriaca non ex-
lta ms. Editi ὅσῳ. Jac.
(41 ι. c. non punientem auctoritati
(41) ι. c. non punientem auctoritatissuaa con-
tigrim—tores. Cfr. 'infra c. 15 et ad Philad., 0.1.
orna.
ΟΤΗΕ.
(42) Verbi Domini apud Matthmum (xxiv,_45)
lgnatius noster ad solos episcopos refert ltothe,
p. 475.
ἓῗθηίὲ· “Velim? ..L_-_.___ ,ηε
(44) .‘ns. εἴπερ - sin aliter; librarius enim no-
ster}; et ει permutare gaudet- ιω. .
(45) Totum hoc caput a Syro omissum est.
ΡΑτειυι. GR. V.
πόσῳ μᾶλλον ἢ τε τοί) ἐπισκόπου καὶ πάσης τῆς Ἐκ-
κλησίαςς Ὀ οὖν μὴ ἐρχόμενος ἐπὶ τὸ αὐτὸ, οὗτος
ἤδη ὑπερηφανεῖ, καί ἑαυτὸν διέκρινεν. Γέγραπται
γάρ· ’Υπερηφάνοις ὁ Θεὸς ἀντιτάσσεται ¹. Σπου-
δάσωμεν οὗν, μὴ ἀντιτάσσεσθαι τῷ ἐπισκόπει), ἵνα
ὦμεν (38) Θεῷ ὑποτασσόμενοι.
VI. Respiciatis episcopum ut Christum ipsum. Onesimus hac in re vos laudat.
(39) Καὶ (40) ὅσον βλέπει τις (41) σιγῶντα tui-
σκοπον, πλειόνως αὐτὸν φοϐείσθω⁸ (42) πάντα γὰρ,
ὅν πέμπει ὁ οἰκοδεσπότης εἷς ἰδίαν οἰκονομίαν, οὕ-
τως δεῖ ἡμᾶς αὐτὸν δέχεσθαι, ὠς αὐτὸν τὸν πέμψαν-
τα. Τὸν οὖν ἐπίσκοπον δῆλον δτι ὡς αὐτὸν τὸν Κύ-
ριον δεῖ (43) προσϐλέπειν. Αὐτὸς μὲν οὖν Ὀνήσιμος
ὑπερεπαινεὶ ὑμῶν τὴν ἐν Θεῷ εὐταξίαν, ὅτιπάντες
κατὰ ἀλήθειαν ζῆτε, καὶ ὅτι ἓν ὑμῖν οὐδεμία αἵρεσις
κατοικεῖ· ἀλλ’ οὐδὲ ἀκούετέ τινος πλέον, (44) ἢπερ
Ξ
Ιησοῦ Ῡριστοῦ λαλοῦντος ἒν ἀληθείᾳ.
VII. Cavete ab haereticis ,ο σὴνὶειιι
(45) Εἰώοασι γάρ τινες δόλῳ πονηρῷ (46) τὸ ὄνο-
μα περιφέρειν, ἄλλα τινὰ πράσσοντες ἀνάξια Θεοῖν
οὕς δεῖ ὑμᾶς ὡς (47) Θηρία ἐκκλίνειν. Εἷσῖν γὰρ
κῦνες λυσσῶντες, λοιθροδῆιιτοιι⁸ οὕς δεῖ ὑμᾶς φυλάσ-
σεσθαι, ὄντας (48) δυσθεραπεᾶτους, Εἷς ἱατρός ἐστιν,
σαρκικός τε καὶ πνευματικὸς, (49) γενητὸς καίἀγέ-
J esus Christus Patri, ut omnia in unitate consona sint? Nullus erret. Si quis non sit intra altare, priva-
tur pane Dei. Si enim unius ct alterius oratio tantam vim habet ; quanto magis illa qua) episcopi et omnis
Ecclesiae Ἰ Qui igitur non venit in idem, hic jam superbit, et seipsum condemnavit. Scriptum est enim:
Superbis Deus resistit. Festinemus igitur non resistere episcopo, ut simus Deo subjecti.
Et quantum videt quis tacentem episcopum, plus ipsum timeat; onmem enim quem mTitit dominus
domus in propriam dispensationem, sic oportet nos ipsum recipere, ut ipsum mittentem. Episcopum igi-
tur manifestum, quoniam ut ipsum Dominum oportet respicere. Ipse igitur quidem Onesimus superlaudat
vestram divinam ordinationem; quoniam omnes secundum veritatem vivitis, et quoniam in vobis neque
una heresis habitat; sed neque auditis aliquem amplius quam Jesum Christum, loquentem in veritate.
Consueverunt enim quidam dolo malo nomen circumferre, sed quaedam Operantes indigna Deo: quos
oportet vos ut bestias declinare. Sunt enim canes rabidi ; latenter mortentes; quos oportet vos obser-
vare, exsistentes difficile curabiles. Unus medicus est, carnalis et spiritualis, genitus et ingenitus, in
carne factus Deus, in immortali vita vera, et ex Maria et ex Deo, primo passibilis et tunc impassibilis,
Dominus Christus noster.
ι Prov. ιιι. 34; Jac. iv, 6; Ι Petr. v, 5.
[38) ns. Οεοῐ).
[38 Ms. Οεοῖ).
(39) Caput sextum in versione Syriaca non ex-
lta ms. Editi ὅσῳ. Jac.
(41 ι. c. non punientem auctoritati
(41) ι. c. non punientem auctoritatissuaa con-
tigrim—tores. Cfr. 'infra c. 15 et ad Philad., 0.1.
orna.
ΟΤΗΕ.
(42) Verbi Domini apud Matthmum (xxiv,_45)
lgnatius noster ad solos episcopos refert ltothe,
p. 475.
ἓῗθηίὲ· “Velim? ..L_-_.___ ,ηε
(44) .‘ns. εἴπερ - sin aliter; librarius enim no-
ster}; et ει permutare gaudet- ιω. .
(45) Totum hoc caput a Syro omissum est.
ΡΑτειυι. GR. V.