PG 50, col. 385
monemur exemplo, ut in quibus tam sancta estA Dominus loquitur, et quantum velit homini miseri-
eabulum descendit et nomen : quod nomen ille fru-
stra sortitur, qui Christum minime imitatur. Quid
enim tibi prodest vocari quod non es, et nomen tibi
usurpare alienum? Sed si Christianum te esse de-
lectat, quae Christi sunt gere, et merito tibi Chri-
stiani nomen assume. Aut forsitan non esse, sed
vocari desideras? lloc satis lmdtnn et miserum est,
te velle vocari quod non sis. Nemo enim ita transit
ad Christum , ut Christianus appelletur, et non sit.
Qui Christianus dicitur, Christum se habere Domi-
num profitetur. Et vere habet, si ei in omnibus
obsequatur et serviat. Si quo minus, Christi ille non
famulus, sed subsannator est et derisor qui ejus se
servum dicit, cui servire dissimulat. Hinc ergo judi-
cium geminum servatur, et pro Dei subsannatione,
quem sine causa Dominum appellavit, et pro quali-
tate peccati.
CAPUT ll.
Peccatores Deus illico duplici ea: causa non punit.
Sed plerosque incredulos et impudentes et perfi-
dos misericordis Dei longa patientia peccare ιι facit
intrepidos, ut ex hoc peccatorum suorum Deum non
arbitrentur ultorem, quod non statim velit punire
peccantes. Miseri et ingrati, sua: salutis improvidi,
δ quia hoc etiam Deo imputant, quod eorum dill‘era-
tur interitus: ignorantes Dei providentia duplici ra-
tione servari, ut et humano generi longa ejus pa-
tientia consulatur, et ne ille judicetur impatiens sl
illico voluerit ο damnare peccantes. Nam si tam pa-
tiens non esset, jam diu humani generis origo de-
siisset; nec justos de peccatoribus haberemus, si
confestim Deus vellet punire qui peccant. Nonnullos
enim scimus et legimus qui antea, aut ignarantia:
caecitate, aut causa perfidiae, aut adolescentiae vani-
tate decepti, multiplici et vario peccatorum genere
tenebantur obnoxii, et per sustentantis Dei clemen-
tissimam patientiam postmodum ab errore sunt con-
versi, majores adltuc ἀ operas fecisse justitia: quam
ante peccata commiserant. Deus enim non donat
peccata, sed dill‘ert; nec perseverantem peccatorem
a morte liberat, sed ut vel sero convertatur et vivat
patienter exspectat, sicut beatus Petrus apostolus
ait : Non tardat Dominus ⁸ promissis; sed patienter
agit propter vos, nolens aliquos pelire, sed omnes ad
paenitentiam converti (ll Pet. ttt,'9). llle enim te
quasi pius, benignus et clemens, illico idcirco non
percutit, ut ιιι quanta illius erga te sit pietas, quanta
clementia sit recognoscas, qui te peccatorem et im-
pium exspectare mavult, et servare conversum,
quam punire peccantem: sicut per prOphetam ipse
9 Editi, sinit.
δ llolsten., qui.
ε Plerique mss., punire.
⁸ Editi,'0pera, renuentibus mss.
⁸ Ill. ϐοῶ.. promissa reddere.
eabulum descendit et nomen : quod nomen ille fru-
stra sortitur, qui Christum minime imitatur. Quid
enim tibi prodest vocari quod non es, et nomen tibi
usurpare alienum? Sed si Christianum te esse de-
lectat, quae Christi sunt gere, et merito tibi Chri-
stiani nomen assume. Aut forsitan non esse, sed
vocari desideras? lloc satis lmdtnn et miserum est,
te velle vocari quod non sis. Nemo enim ita transit
ad Christum , ut Christianus appelletur, et non sit.
Qui Christianus dicitur, Christum se habere Domi-
num profitetur. Et vere habet, si ei in omnibus
obsequatur et serviat. Si quo minus, Christi ille non
famulus, sed subsannator est et derisor qui ejus se
servum dicit, cui servire dissimulat. Hinc ergo judi-
cium geminum servatur, et pro Dei subsannatione,
quem sine causa Dominum appellavit, et pro quali-
tate peccati.
CAPUT ll.
Peccatores Deus illico duplici ea: causa non punit.
Sed plerosque incredulos et impudentes et perfi-
dos misericordis Dei longa patientia peccare ιι facit
intrepidos, ut ex hoc peccatorum suorum Deum non
arbitrentur ultorem, quod non statim velit punire
peccantes. Miseri et ingrati, sua: salutis improvidi,
δ quia hoc etiam Deo imputant, quod eorum dill‘era-
tur interitus: ignorantes Dei providentia duplici ra-
tione servari, ut et humano generi longa ejus pa-
tientia consulatur, et ne ille judicetur impatiens sl
illico voluerit ο damnare peccantes. Nam si tam pa-
tiens non esset, jam diu humani generis origo de-
siisset; nec justos de peccatoribus haberemus, si
confestim Deus vellet punire qui peccant. Nonnullos
enim scimus et legimus qui antea, aut ignarantia:
caecitate, aut causa perfidiae, aut adolescentiae vani-
tate decepti, multiplici et vario peccatorum genere
tenebantur obnoxii, et per sustentantis Dei clemen-
tissimam patientiam postmodum ab errore sunt con-
versi, majores adltuc ἀ operas fecisse justitia: quam
ante peccata commiserant. Deus enim non donat
peccata, sed dill‘ert; nec perseverantem peccatorem
a morte liberat, sed ut vel sero convertatur et vivat
patienter exspectat, sicut beatus Petrus apostolus
ait : Non tardat Dominus ⁸ promissis; sed patienter
agit propter vos, nolens aliquos pelire, sed omnes ad
paenitentiam converti (ll Pet. ttt,'9). llle enim te
quasi pius, benignus et clemens, illico idcirco non
percutit, ut ιιι quanta illius erga te sit pietas, quanta
clementia sit recognoscas, qui te peccatorem et im-
pium exspectare mavult, et servare conversum,
quam punire peccantem: sicut per prOphetam ipse
9 Editi, sinit.
δ llolsten., qui.
ε Plerique mss., punire.
⁸ Editi,'0pera, renuentibus mss.
⁸ Ill. ϐοῶ.. promissa reddere.