PG 50, col. 386
mea, et faciat judicium et justitiam et misericordiam ;
vita vivet, et non morietur; omnia delicta ejus quarunt-
que {ecit, non erunt in memoria : in justitia sua quant
fecit, vivet (Ezech. xvut, 2i, 22). Et: Numquid vo—
luntate volo mortem injusti, dicit Adonai Dominus,
quam ut avertat se a via sua mala, et vivere eum {a-
ciam (Ibid. 25)? Et alibi ε Iniquitas iniqui non noce-
bit eum, in quacumque die averterit se a sua iniquitate
(Esech. xxxnt, η). Et iterum: Couvertimini, filii, con-
vertentes, et ego sanabo contritionem vestram ( Jerem.
ιιι, 22). Ecce quomodo te Deus, uta peccatis tuis
rel sero converteris et salvus esse possis, monet et
provocat. Ecce qualiter jam morti obnoxium ut vivat
hortatur, quam leniter, quam clementer invitat, ut
etiam peccatoribus patris non neget pietatem : et
adhuc filios appellat, qui patrem Deum peccando
perdiderunt; sicut et inse se perdidisse peccatores
alio in loco cum voce flebili et miserabili quadam
lamentatione testatur, dicens : Sine [iliis factus sum,
perdidi papulum meum prapter peccata eorum (Jercm.
xv, 7 ). Ex hoc ergo cognosce qualiter te Deus diligat,
quem mavult vivere quam perire. Et ιιι eum con-
temnis et despicis, qui amplius quam tu ipse te di-
ligit, qui te mori cupientem vult vivere? Nolo,
inquit Dominus, mortem ι peccatorum, sed ut conver-
tantur et vivant (Ezech. svnt, '52). Tu ergo mori vo-
C lttisti peccando, ille te ε vivere vult convertendo. 0
stulte, o irreverens et ingrate, qui nec in hoc Deo qu!
tibi vult misereri consentis, qui te mavult sua pie-
tate salvare quam tuo perire peccato l
CAPUT ΙΙΙ.
Pietate Dei abutentes, etiam Itic puniri.
Nemo ergo sibi ideo blandiatur, nemo se stulta et
vana suspicione decipiat, nemo idcirco securus de-
linquat et liber, quod super peccatores confestim
Dei ita iudiciumque non veniat, ιιι ex hoc opinetur
se impune peccasse, quod tt0n illico perimatur; sed
hoc magis diderre Deum quam dissimulare cogno-
scat, et iratn ejus peccatoribus ιι quant veniam
subito et repente venturam, sicut scripturn est:
D Ne dixeris, Peccavi, et quid accidit mihi triste? est
enim Altissimus redditur patiens (Eccli. ν, 4). Et alibi:
Ne tardes converti ad Dominum, neque differas de die
in diem; subito enint veniet ira ejus (Ibid., 8, 9).
Quod in plerisque impletur, quibus ob nimia peccata,
etin praesenti Dei ira supervenit, et in futuro serva-
tur. Sed hoc nemo intelligit, nemo cognoscit, nec
quisque adversa sustinens malis suis aestimat irro-
gari, sed quod pertulerit consuetudinis potius putat
esse quam criminis. Et idcirco Deus in przesenti nun
τ llolsten., morientium; mss. Sorbon. et Remig.,
morientibus. Michael. , peccantium. Corb., peccatori-
bus morientibus.
8 Mss. turi/imre.
ιι μί. ,ηνίς τρο-(ιη, subito.
vita vivet, et non morietur; omnia delicta ejus quarunt-
que {ecit, non erunt in memoria : in justitia sua quant
fecit, vivet (Ezech. xvut, 2i, 22). Et: Numquid vo—
luntate volo mortem injusti, dicit Adonai Dominus,
quam ut avertat se a via sua mala, et vivere eum {a-
ciam (Ibid. 25)? Et alibi ε Iniquitas iniqui non noce-
bit eum, in quacumque die averterit se a sua iniquitate
(Esech. xxxnt, η). Et iterum: Couvertimini, filii, con-
vertentes, et ego sanabo contritionem vestram ( Jerem.
ιιι, 22). Ecce quomodo te Deus, uta peccatis tuis
rel sero converteris et salvus esse possis, monet et
provocat. Ecce qualiter jam morti obnoxium ut vivat
hortatur, quam leniter, quam clementer invitat, ut
etiam peccatoribus patris non neget pietatem : et
adhuc filios appellat, qui patrem Deum peccando
perdiderunt; sicut et inse se perdidisse peccatores
alio in loco cum voce flebili et miserabili quadam
lamentatione testatur, dicens : Sine [iliis factus sum,
perdidi papulum meum prapter peccata eorum (Jercm.
xv, 7 ). Ex hoc ergo cognosce qualiter te Deus diligat,
quem mavult vivere quam perire. Et ιιι eum con-
temnis et despicis, qui amplius quam tu ipse te di-
ligit, qui te mori cupientem vult vivere? Nolo,
inquit Dominus, mortem ι peccatorum, sed ut conver-
tantur et vivant (Ezech. svnt, '52). Tu ergo mori vo-
C lttisti peccando, ille te ε vivere vult convertendo. 0
stulte, o irreverens et ingrate, qui nec in hoc Deo qu!
tibi vult misereri consentis, qui te mavult sua pie-
tate salvare quam tuo perire peccato l
CAPUT ΙΙΙ.
Pietate Dei abutentes, etiam Itic puniri.
Nemo ergo sibi ideo blandiatur, nemo se stulta et
vana suspicione decipiat, nemo idcirco securus de-
linquat et liber, quod super peccatores confestim
Dei ita iudiciumque non veniat, ιιι ex hoc opinetur
se impune peccasse, quod tt0n illico perimatur; sed
hoc magis diderre Deum quam dissimulare cogno-
scat, et iratn ejus peccatoribus ιι quant veniam
subito et repente venturam, sicut scripturn est:
D Ne dixeris, Peccavi, et quid accidit mihi triste? est
enim Altissimus redditur patiens (Eccli. ν, 4). Et alibi:
Ne tardes converti ad Dominum, neque differas de die
in diem; subito enint veniet ira ejus (Ibid., 8, 9).
Quod in plerisque impletur, quibus ob nimia peccata,
etin praesenti Dei ira supervenit, et in futuro serva-
tur. Sed hoc nemo intelligit, nemo cognoscit, nec
quisque adversa sustinens malis suis aestimat irro-
gari, sed quod pertulerit consuetudinis potius putat
esse quam criminis. Et idcirco Deus in przesenti nun
τ llolsten., morientium; mss. Sorbon. et Remig.,
morientibus. Michael. , peccantium. Corb., peccatori-
bus morientibus.
8 Mss. turi/imre.
ιι μί. ,ηνίς τρο-(ιη, subito.