PG 50, col. 620
de hoc singulari Pelagii circa divites placito prorsus
silet. Vel hinc igitur in Xystum minime convenire
probatur primum de Divitiis librum; quo ei abjudi-
cato, alios duos pariter eidem abjudicandos esse
nemo inficias ierit. Praeterea si Xysti re ipsa exsti-
tissent illi libri, cum illum iis in libris prava seu-
sisse ac docuisse exploratum esset, non solis Suspi-
cionibus ac rumoribus falsis, sed certis argumentis
ut haereticorum fautor audire debuisset. Nec tum ad
injectam de se famam expurgandum satis ei fuisset
supprimendi erant illi libri, ac perversa: Pelagii do-
ctrinae eis inserta: contraria fides profitenda. Cum
igitur non una ratione historica veritati repurgant
libros illos Xysto ascribi, mirum est tantum titulo
a recenti manu addito ac manifeste falso deferri po-
tuisse, ut catholico presbytero, summi pontificis di-
gnitate postea insignito, ascriberetur haereticus!)
opus, quod si Xysti nostri fuisset, non Sisti papa et
martyris, sed Xysti presbyteri nomine inscribendum
erat.
6. Hoc tamen jacto fundamento, quod Xystus ero
rorum Pelagianorum fautor aliquamdiu exstiterit,
eosque libris editis tradiderit, inde laudatus vir in
alias abit conjecturas, quibus etiam libros Hypo-
mnesticon apud Augustinum in appendicetominul-
gatos Xysto attribui posse opinatur. Verum funda-
mento bnjusmodi diruto, corruant necesse est eo uno
fulta: conjecturas. Et vero iu novissima Augustini
editione, censura libris illis praefixa, eos ad Marium
Mercatorem potius quam ad Xystum pertinere de-
monstratur.
7. Argumenta non desunt quibus Xystum, dum
adhuc presbyter esset, ad Nestorium, ad Joannem
Antiochenum et ad Cyrillum Alexandrinum scripsisse
colligamus. A Gennadio lib. de Script. Eccl. Xysti
ad Nestorium epistola memoratur. Ipse Xystus epist.
6 n. 2 .loanni episcopo Antiocheno in memoriam re-
vocat qualiter (inquit de Nestorio) ei voluimus nostra
admonitione succurrere. Eum autem ibi de litteris
ante pontificatum scriptis loqui liquet ex ipsius epi~
stollsl et 2. Nempe adhuc superstite Ccelestino le-
gatos Romam destinarat Cyrillns, et qualiter cum
Joanne Antiocheno agendum esset consuluerat. Tum
in Caelestiui locum suffectus Xystus, ac legatis prae-
sentibus ordinatus, respondit: Sufliciebant quidem
illa: littera, quas et antea per Ecclesia: Constantinam-
litana: clericos et per diaconos tute sanctitatis (hoc est
Cyrilli) plenas omnibus necessariis misi. lis tamen loc
cis litteras quae Coelestiui nomine scripta: missaeque
fuerant, commemorari suspicamur. Xystumque opi-
namur de his loqui veluti de suis, non solum quia
successori liceat decessoris sui scripta gestaque in
hujusmodi causis sibi attribuere, aut quia litterarum
silet. Vel hinc igitur in Xystum minime convenire
probatur primum de Divitiis librum; quo ei abjudi-
cato, alios duos pariter eidem abjudicandos esse
nemo inficias ierit. Praeterea si Xysti re ipsa exsti-
tissent illi libri, cum illum iis in libris prava seu-
sisse ac docuisse exploratum esset, non solis Suspi-
cionibus ac rumoribus falsis, sed certis argumentis
ut haereticorum fautor audire debuisset. Nec tum ad
injectam de se famam expurgandum satis ei fuisset
supprimendi erant illi libri, ac perversa: Pelagii do-
ctrinae eis inserta: contraria fides profitenda. Cum
igitur non una ratione historica veritati repurgant
libros illos Xysto ascribi, mirum est tantum titulo
a recenti manu addito ac manifeste falso deferri po-
tuisse, ut catholico presbytero, summi pontificis di-
gnitate postea insignito, ascriberetur haereticus!)
opus, quod si Xysti nostri fuisset, non Sisti papa et
martyris, sed Xysti presbyteri nomine inscribendum
erat.
6. Hoc tamen jacto fundamento, quod Xystus ero
rorum Pelagianorum fautor aliquamdiu exstiterit,
eosque libris editis tradiderit, inde laudatus vir in
alias abit conjecturas, quibus etiam libros Hypo-
mnesticon apud Augustinum in appendicetominul-
gatos Xysto attribui posse opinatur. Verum funda-
mento bnjusmodi diruto, corruant necesse est eo uno
fulta: conjecturas. Et vero iu novissima Augustini
editione, censura libris illis praefixa, eos ad Marium
Mercatorem potius quam ad Xystum pertinere de-
monstratur.
7. Argumenta non desunt quibus Xystum, dum
adhuc presbyter esset, ad Nestorium, ad Joannem
Antiochenum et ad Cyrillum Alexandrinum scripsisse
colligamus. A Gennadio lib. de Script. Eccl. Xysti
ad Nestorium epistola memoratur. Ipse Xystus epist.
6 n. 2 .loanni episcopo Antiocheno in memoriam re-
vocat qualiter (inquit de Nestorio) ei voluimus nostra
admonitione succurrere. Eum autem ibi de litteris
ante pontificatum scriptis loqui liquet ex ipsius epi~
stollsl et 2. Nempe adhuc superstite Ccelestino le-
gatos Romam destinarat Cyrillns, et qualiter cum
Joanne Antiocheno agendum esset consuluerat. Tum
in Caelestiui locum suffectus Xystus, ac legatis prae-
sentibus ordinatus, respondit: Sufliciebant quidem
illa: littera, quas et antea per Ecclesia: Constantinam-
litana: clericos et per diaconos tute sanctitatis (hoc est
Cyrilli) plenas omnibus necessariis misi. lis tamen loc
cis litteras quae Coelestiui nomine scripta: missaeque
fuerant, commemorari suspicamur. Xystumque opi-
namur de his loqui veluti de suis, non solum quia
successori liceat decessoris sui scripta gestaque in
hujusmodi causis sibi attribuere, aut quia litterarum