PG 50, col. 665
utrum diligatis eum an non.
XIX. His igitur tot ac tantis caeterisque ejusmodi
Ecclesiasticorum exemplorum molibus evidenter ad-
vertere, et secundum Deuteronomii leges luce clarius
intelligere debemus, quod si quando aliquis Ecclesias-
ticus magister a fide aberraverit, ad tentationem id
nostram fieri Providentia divina patiatur, utrum dili-
gamus Deum an non in toto corde et in tota anima
nostra.
XX. Quin cum ita sint, ille est verus et germanus
Catholicus qui veritatem Dei, qui Ecclesiam, qui Chri-
sti corpus diligit, qui divinae Religioni, qui catholicae
fidei nihil praeponit, non hominis cujuspiam auctori-
tatem, non amorem, non ingenium, non eloquentiam,
non philosophiam; sed haec cuncta despiciens, et in
fide fixus, stabilis, permanens, quicquid universaliter
antiquitus Ecclesiam Catholicam tenuisse cognoverit,
id solum sibi tenendum credendumque decernit; quie-
quid vero ab aliquo deinceps uno prater omnes vel
contra omnes sanctos novum et inauditum subindici
Senserit, id non ad Religionem sed ad tentationem
potius intelligit pertinere, tum prtecipue beati Apostoli
Pauli eruditus eloquiis: hoc est enim quod in prima ad
Corinthios Epistula scribit : Oportet, inquit, et hwreses
esse, ut probati manifesti fiant in vobis, 1 Cor. 11 ; ac si
diceret: Ob hoc haereseon non statim divinitus eradi-
cantur auctores , ut probati manifesti fiant, id est, ut
unusqu'mque quam tenax et fidelis et fixus catholicre fidei
sit amator appareat. Et revera, cum quaeque novitas
ebullit, statim cernitur frumentorum gravitas et levitas
palearum; tunc sine magno molimine excutitur ab
area quod nullo pondere intra aream tenebatur. Nam—
que alii illico prorsus avolant; alii vero tantummodo
excussi, et perire metuunt, et redire erubescunt sau—
qui incidit in ann.§hris_ti 170 : ι liae tempestate pseudo-
ι’ prophetia, qua: Cataphrygas noniitiatur.,“accepitexor-
ι dium, Montano auctore; Priscaiilaximillaque insanis
ι vatibus. Nomen errori Provincia Phrygia dedit,
α quia inventores ejusillicprirnitus exstiterunt, ibique
‹ vixerunt, et nunc etiam 'in eisdenrpartib‘us populos
ο habent. Adventum Spiritus Sancti Ξῖ Domino promis-
ι sum, in se potius, quam in Apostolus fuisse asserunt:
ι secundas n'uptias'pi'o foriiicationibtrs habent; et. ideo
ι dicunt eas permisisse Aposto_lum_Panlum2 quia ex
ι parte scielnit, et CX parte-proplietabat; nonduin enim
ι venerat quod perfectum "est. lioc autem perfectum
ι in Montanum, et in ejus prephetissas venisse delirant. ›
Vixit Tertullianus usque ad mediam aetatem Ecclesiae
presbyter; ‹ invidiapostea , inquit-iheronymus in nCatal.
ἱ Scrip. Eccl. cap._5_3, et contumeliis‘Clericorum Roma-
ι nae Ecclesia, ad Montani dogma delapsus, in multisli—
ι bris meminit novae preplictirc : specialiter autem ad-
( versum Ecclesiam texuit volumina : de pudicitia, de
ι persecutione, dejejuniis, de Monogamia, de estasi li-
( bros sex , et. septimum quem adversus Apollonium
ι composuit. ι Dolendus sane hominis lapsus, quia Rie—
ronytn'o eodem teste in Epist. ad Magnum, inter Latinos
nihil Tertulliano eruditius, vel acutius; quando Apolo-
geticusiejus, et contra Genteslibri, cunctam seculi‘ob-
fluent disciplinam. Fertur vixisse usque ad decrepitam
aetatem.
XIX. His igitur tot ac tantis caeterisque ejusmodi
Ecclesiasticorum exemplorum molibus evidenter ad-
vertere, et secundum Deuteronomii leges luce clarius
intelligere debemus, quod si quando aliquis Ecclesias-
ticus magister a fide aberraverit, ad tentationem id
nostram fieri Providentia divina patiatur, utrum dili-
gamus Deum an non in toto corde et in tota anima
nostra.
XX. Quin cum ita sint, ille est verus et germanus
Catholicus qui veritatem Dei, qui Ecclesiam, qui Chri-
sti corpus diligit, qui divinae Religioni, qui catholicae
fidei nihil praeponit, non hominis cujuspiam auctori-
tatem, non amorem, non ingenium, non eloquentiam,
non philosophiam; sed haec cuncta despiciens, et in
fide fixus, stabilis, permanens, quicquid universaliter
antiquitus Ecclesiam Catholicam tenuisse cognoverit,
id solum sibi tenendum credendumque decernit; quie-
quid vero ab aliquo deinceps uno prater omnes vel
contra omnes sanctos novum et inauditum subindici
Senserit, id non ad Religionem sed ad tentationem
potius intelligit pertinere, tum prtecipue beati Apostoli
Pauli eruditus eloquiis: hoc est enim quod in prima ad
Corinthios Epistula scribit : Oportet, inquit, et hwreses
esse, ut probati manifesti fiant in vobis, 1 Cor. 11 ; ac si
diceret: Ob hoc haereseon non statim divinitus eradi-
cantur auctores , ut probati manifesti fiant, id est, ut
unusqu'mque quam tenax et fidelis et fixus catholicre fidei
sit amator appareat. Et revera, cum quaeque novitas
ebullit, statim cernitur frumentorum gravitas et levitas
palearum; tunc sine magno molimine excutitur ab
area quod nullo pondere intra aream tenebatur. Nam—
que alii illico prorsus avolant; alii vero tantummodo
excussi, et perire metuunt, et redire erubescunt sau—
qui incidit in ann.§hris_ti 170 : ι liae tempestate pseudo-
ι’ prophetia, qua: Cataphrygas noniitiatur.,“accepitexor-
ι dium, Montano auctore; Priscaiilaximillaque insanis
ι vatibus. Nomen errori Provincia Phrygia dedit,
α quia inventores ejusillicprirnitus exstiterunt, ibique
‹ vixerunt, et nunc etiam 'in eisdenrpartib‘us populos
ο habent. Adventum Spiritus Sancti Ξῖ Domino promis-
ι sum, in se potius, quam in Apostolus fuisse asserunt:
ι secundas n'uptias'pi'o foriiicationibtrs habent; et. ideo
ι dicunt eas permisisse Aposto_lum_Panlum2 quia ex
ι parte scielnit, et CX parte-proplietabat; nonduin enim
ι venerat quod perfectum "est. lioc autem perfectum
ι in Montanum, et in ejus prephetissas venisse delirant. ›
Vixit Tertullianus usque ad mediam aetatem Ecclesiae
presbyter; ‹ invidiapostea , inquit-iheronymus in nCatal.
ἱ Scrip. Eccl. cap._5_3, et contumeliis‘Clericorum Roma-
ι nae Ecclesia, ad Montani dogma delapsus, in multisli—
ι bris meminit novae preplictirc : specialiter autem ad-
( versum Ecclesiam texuit volumina : de pudicitia, de
ι persecutione, dejejuniis, de Monogamia, de estasi li-
( bros sex , et. septimum quem adversus Apollonium
ι composuit. ι Dolendus sane hominis lapsus, quia Rie—
ronytn'o eodem teste in Epist. ad Magnum, inter Latinos
nihil Tertulliano eruditius, vel acutius; quando Apolo-
geticusiejus, et contra Genteslibri, cunctam seculi‘ob-
fluent disciplinam. Fertur vixisse usque ad decrepitam
aetatem.