PG 54, col. 656
ὁ..μὲν εὐτελῆ λαϐὼν ἐντάφια, κεῖται τῆς τιμῆς
ἀπολαύων · ὁ. δὲ πολυτελῆ, γυμνοῦται xal ἀτιμάζε-
ται· εἰ δὲ μηδὲν τούτων γένοιτο, οὐδὲ οὕτως ἔσται
τι πλέον αὐτῷ, ἀλλ’ ἢ τὸ δαψιλεστέραν παρασχεῖν
τῷ σκώληκι τὴν τράπεζαν, καὶ πλείω γενέσθαι
τὴν σηπεδόνα. Ταῦτα οῦν, εέπέ μοι, μακαρισμῶν
dgna; Kal τίς οὕτως ἄθλιος καὶ ταλαίπωρος, ὡς ἀπὸ
τούτων ζηλωτὸν νομίζειν εἶναι ἄνθρωπονς Οὐ ταῦτα
δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ τά ἄλλα καθ’ ἕκαστον ἐπιόντες,
καὶ μετὰ ἀκριϐείας διερευνώμενοι, τοὺς, πένητας τῶν
πλουτούντων πολὺ πλέον εὑρήσομεν ἔχοντας. Ταῦτῗ
οὖν ἅπαντα μετὰ ἀκριϐείας σκοποῦντες, [747] καὶτοῖς.
ἄλλοις ἅπασιν ἐπεξιόντες (Δίδου γάρ, φησὶ, σοφῷ
ἀφορμὴν, καὶ σοφώτερος ἔσται), κάκεῖνο μεμνημένοι
διηνεκῶς, ὅτι οὐδὲ, ἀπ). αὐτῆς τῆς τῶν χρημάτων.
περιουσίας ἔσται τι πλέον τοῖς κεκτημένοις, ἀλλὰ.
φροντίδες. καὶ ἁγωνίαι, καὶ φόϐοι, καὶ κίνδυνον·
μηδὲν νομίζωμεν ἔλαττον ἔχειν. τῶν πλουτούντων.
Ἐὰν γὰρινήφωμεν, καὶ πλέον ἕξομεν, ἐν τε τοῖς κατὰ
Θεὸν πράγμασιν. ἓν τε τοῖς παροῦσιν ἆπασι. Καὶ γάρ
ἡδονὴν καὶ ἀσφάλειαν, καὶδόξαν ἀγαθὴν, καὶ ὑγίειαν
σώματος, καὶ φιλοσοφίαν ψυχῆς, καὶ χρηστὰς ἐλπίξ
δας, καὶ τὸ μὴ ταχέως ἁμαρτάνειν παρὰ τοῖς πένη-
σιν εὑρήσει τις μᾶλλον, ἢ παρὰ τοῖς πλουτοῦσι. Μὴ
τοίνυν κατὰ τοὺς ἀγνώμονας τῶν οἰκετῶν γογγύζωμεν,
μηδὲ. τοῦ Δεσπότου κατηγορῶμεν, ἀλλ’ ἐν πᾶσιν εὐ‹
χαριστῶμεν, καὶ ἒν μόνον νομίζωμεν εἶναι δεινὸν,
άμαρτίαν, καὶ ἀγαθὸν, δικαιοσύνην. Ἂν γὰρ οὕτως
ὦμεν διακείμενοι, οὐ νόσος, οὐ πενία, οὐκ ἀτιμία, οὐκ.
ἄλλο οὐδὲν τῶν δοκούντων εἷναι λυπηρῶν ἡμᾶς δήξεέ
ταιο ἀλλὰ καθαρὰν ἡδονὴν καρπωσάμενοι διὰ πάντων..
τῶν μελλόντων ὲπιτευξόμεθα ἀγαθῶν, χάριτι καὶ φιλ-
ανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, μεθ’ οὗ
τῷ Πατρὶ ἡ δόξα, ἆμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, είς τούς
αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
AD TRES HOMILIAS DE DAVIDE~ E'F SAULE.‘
implendum adduxerit; ut in Quadragcsima proxima
σοφίας, ῶστε Αάσφαλως αὐτῆς χαλασθῆναι τὸν ὄγκον.
Τοῦτοκαέ ἐπὶ τῆς ψυχῆς ἔστιν ἰδεῖν. ”Ὀταν γὰρ πάέ
θος ἐρριζωμένον καὶ πολὺν ἐμφιλοχωρῆσαν
χρόνον ,ϐούληταί τις πρόρριζον- ἀνελεῖν, οὐκ..
μιᾶς,ὀύδὲ δύοςήμερῶν πρὸς τὴν διόρθωσιν ταύτην
παραίνεσις, ’άλλὰῌ χρὴ πολλάκις καὶ ἐπὶ πολλαῖς ταῖς
ἡμέραις περὶ ταύτης διαλέγεσθαι τῆς ὑποθέσεως·
γε“μὴ μέλλοιμεν προς φιλοτιμίαν καὶ τέρψιν, άλλὰ
πρὸς κέρδος-καὶκῦφέλειαν δημηγορεῖν. Ala δήτοῦτο,
ὅπερ ἐπὶ τῶν ὅρκων ἐποιήσαμεν, πολλὰς ἐφεξῆς
ἀπολαύων · ὁ. δὲ πολυτελῆ, γυμνοῦται xal ἀτιμάζε-
ται· εἰ δὲ μηδὲν τούτων γένοιτο, οὐδὲ οὕτως ἔσται
τι πλέον αὐτῷ, ἀλλ’ ἢ τὸ δαψιλεστέραν παρασχεῖν
τῷ σκώληκι τὴν τράπεζαν, καὶ πλείω γενέσθαι
τὴν σηπεδόνα. Ταῦτα οῦν, εέπέ μοι, μακαρισμῶν
dgna; Kal τίς οὕτως ἄθλιος καὶ ταλαίπωρος, ὡς ἀπὸ
τούτων ζηλωτὸν νομίζειν εἶναι ἄνθρωπονς Οὐ ταῦτα
δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ τά ἄλλα καθ’ ἕκαστον ἐπιόντες,
καὶ μετὰ ἀκριϐείας διερευνώμενοι, τοὺς, πένητας τῶν
πλουτούντων πολὺ πλέον εὑρήσομεν ἔχοντας. Ταῦτῗ
οὖν ἅπαντα μετὰ ἀκριϐείας σκοποῦντες, [747] καὶτοῖς.
ἄλλοις ἅπασιν ἐπεξιόντες (Δίδου γάρ, φησὶ, σοφῷ
ἀφορμὴν, καὶ σοφώτερος ἔσται), κάκεῖνο μεμνημένοι
διηνεκῶς, ὅτι οὐδὲ, ἀπ). αὐτῆς τῆς τῶν χρημάτων.
περιουσίας ἔσται τι πλέον τοῖς κεκτημένοις, ἀλλὰ.
φροντίδες. καὶ ἁγωνίαι, καὶ φόϐοι, καὶ κίνδυνον·
μηδὲν νομίζωμεν ἔλαττον ἔχειν. τῶν πλουτούντων.
Ἐὰν γὰρινήφωμεν, καὶ πλέον ἕξομεν, ἐν τε τοῖς κατὰ
Θεὸν πράγμασιν. ἓν τε τοῖς παροῦσιν ἆπασι. Καὶ γάρ
ἡδονὴν καὶ ἀσφάλειαν, καὶδόξαν ἀγαθὴν, καὶ ὑγίειαν
σώματος, καὶ φιλοσοφίαν ψυχῆς, καὶ χρηστὰς ἐλπίξ
δας, καὶ τὸ μὴ ταχέως ἁμαρτάνειν παρὰ τοῖς πένη-
σιν εὑρήσει τις μᾶλλον, ἢ παρὰ τοῖς πλουτοῦσι. Μὴ
τοίνυν κατὰ τοὺς ἀγνώμονας τῶν οἰκετῶν γογγύζωμεν,
μηδὲ. τοῦ Δεσπότου κατηγορῶμεν, ἀλλ’ ἐν πᾶσιν εὐ‹
χαριστῶμεν, καὶ ἒν μόνον νομίζωμεν εἶναι δεινὸν,
άμαρτίαν, καὶ ἀγαθὸν, δικαιοσύνην. Ἂν γὰρ οὕτως
ὦμεν διακείμενοι, οὐ νόσος, οὐ πενία, οὐκ ἀτιμία, οὐκ.
ἄλλο οὐδὲν τῶν δοκούντων εἷναι λυπηρῶν ἡμᾶς δήξεέ
ταιο ἀλλὰ καθαρὰν ἡδονὴν καρπωσάμενοι διὰ πάντων..
τῶν μελλόντων ὲπιτευξόμεθα ἀγαθῶν, χάριτι καὶ φιλ-
ανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, μεθ’ οὗ
τῷ Πατρὶ ἡ δόξα, ἆμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, είς τούς
αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
AD TRES HOMILIAS DE DAVIDE~ E'F SAULE.‘
implendum adduxerit; ut in Quadragcsima proxima
σοφίας, ῶστε Αάσφαλως αὐτῆς χαλασθῆναι τὸν ὄγκον.
Τοῦτοκαέ ἐπὶ τῆς ψυχῆς ἔστιν ἰδεῖν. ”Ὀταν γὰρ πάέ
θος ἐρριζωμένον καὶ πολὺν ἐμφιλοχωρῆσαν
χρόνον ,ϐούληταί τις πρόρριζον- ἀνελεῖν, οὐκ..
μιᾶς,ὀύδὲ δύοςήμερῶν πρὸς τὴν διόρθωσιν ταύτην
παραίνεσις, ’άλλὰῌ χρὴ πολλάκις καὶ ἐπὶ πολλαῖς ταῖς
ἡμέραις περὶ ταύτης διαλέγεσθαι τῆς ὑποθέσεως·
γε“μὴ μέλλοιμεν προς φιλοτιμίαν καὶ τέρψιν, άλλὰ
πρὸς κέρδος-καὶκῦφέλειαν δημηγορεῖν. Ala δήτοῦτο,
ὅπερ ἐπὶ τῶν ὅρκων ἐποιήσαμεν, πολλὰς ἐφεξῆς