PG 56, col. 755
fis est hic, quod venti et mare obediunt ei ? Hanc autem
dominici verbi virtutem, et eorum qui in navi erant
admirationem, olim sanctus David prænuntiaverat in
PSdlmo, dicendo: Qui descendunt mare in navibus, fa-
cientes operationem in aquis muttis. Jpsi viderunt operaa
Domini, et mirablia ejus in prafundo. Dixit, et stetit
spiritus procellæ ( Pεat. 10. 25e-25). Et iterum : Sta-
tuit procellam ejus in auram, et siluerunt fuctus qjjus, et
lrnai sunt quia siluerunt (Ibid. e. 29. 30). Hæc itaque
primum, secundum simplicitatem historiæ per Domini
virtutem ista gesta cognoscimns: secundum allegori-
cam vero rationem, quæ in his omnibus figura mon-
strata sit, sollicite debemus intelligere. Quærendum
enim est, quid hæc navis juxta spiritualem rationem
intelligi debeat, vel quod hoc mare, vel qui insurgen-
tes luctus, qui verti, qui hos luctus concitant; qui
ctiam somnus Domini, vel quæ hæc increpatio Domini
in ventos, et quæ ista restituta tranquillitas, vel quæ
digna admirato navigantium. Et non dubium est na-
vem istam Ecclesiam figurasse, secundum quod per
Salomonem de ea Spiritus sanctus loquitur, dicens,
Eacta est tamquam navis mercatura longinqua ( Prov.
31. 14):id est Ecclesia, quæ navigantibus apostolis,
gubernante Domino, lante Spiritu sancto, prædica-
tionis verbo ubique discurrit, portans secum magnum
et inæstimabile pretium, quo omne genus hominum,
vcl potius totum mundum sanguine Christi mercata
est. De quo alio quoque loco idem Salomon retulit,
dicendo inter cætera, vestigium navis pelagixantibus
inveniri non posse (Sap. 5. 10): ostendens conversa-
tionem Ecclesiæ non terrenam esse, vel sæculi, sed
cælestem, secundum quod sanctus apostolus refert,
dicens: Nostra autem conversatio in cælis est ( Philipp.
3. 20). Mare sæculum intelligitur, quod a diversis
peccatis, et variis tentationibus, velut quibusdam lu-
ctibus æstuat. De quo scriptum legimus : Hoc mare
muagnum et spatiosum, illic reptilia, quorum non est
numerus. Animalia pusilla cum magnis, et draco iste,
quem formasti ad illudendum ei ( Psat. 103. 25. 26).
Et iterum : Peni in alitudinem maris, et tempestas de-
mersit me (Psal. 68. S). Venti autem nequitiæ spiri-
tuales et immundi spiritus intelliguntur, qui ad nau-
fragium Ecclesiæ per diversas sæculi tentationes velut
per fiuctus maris, desæviunt. Dormire vero Dominus
m hsc navi tunc intelligitur, cum ad probationem
fidei Ecclesiam suam pressuris et persequutionibus
mundi istius tentari permittit. Oratio vero discipulo-
rum, et excitantium Dominum, et auxilium imploran-
tium, ut liberarentur, preces sanctorum omnium os-
tenduntur,quiortatempestatepersequutionis,sæviente
diabolo et angelis ejus, devota fide, ac jugi oratione,
patientiam Domini velut de somno excatant, ut mi-
sericordiæ suæ auxilio per timorem humanæ infirmi-
tatis periclitantibus subveniredignetur: quo increpatis
ventis, immtmndis scilicet spiritibus, qui auctores sunt
persequutionis, et mitigata omni sæculi tempestate,
Ecclesiam suam in pace et tranquillitate restituat. In
admiratione vero eorum qui in navi erant, qui post
factam tranquillitatem Dei filium confitentur, omnium
credentium persona et fides ostensa est, qui in Ec-
clesia constituti, prius orationibus Dominum excitan-
tes, reddita sibi pace, vere Dominum ac defensorem
Ecclesiæ suæ Dei ilium conitentur. Quod factum
statim in Actis apostolorum, post llerodis persequu-
tionem et Judæorum,a sanctis pro Ecclesia recogno-
scimus. Unde ct quamvis infestatione inimici Eccle-
sia, vel sæculi tempestate laboret, quibusvis tenta-
tionum lucibus pulsetur, naulragium facere non
potest, quia ilium Dei habct gnbernatorem. Inter
psos enim urbines mundi,inter ipsas sæculi perse-
quutiones plus gloriæ ac virtutis acquirit, dum m fide
firma et indissolubili permanet. Navigat enim instru-
css fidei gubernaculo, felici cursu, per hujus sæculi
mare, habens Deum gubernatorem, angelos remiges,
portans choros omnium sanctorum, erecta in medio
psa salutari arbore crucis, in qua evangelicæ fidci
els susgpendens, lante Spiritu sancto, ad portum pa-
dominici verbi virtutem, et eorum qui in navi erant
admirationem, olim sanctus David prænuntiaverat in
PSdlmo, dicendo: Qui descendunt mare in navibus, fa-
cientes operationem in aquis muttis. Jpsi viderunt operaa
Domini, et mirablia ejus in prafundo. Dixit, et stetit
spiritus procellæ ( Pεat. 10. 25e-25). Et iterum : Sta-
tuit procellam ejus in auram, et siluerunt fuctus qjjus, et
lrnai sunt quia siluerunt (Ibid. e. 29. 30). Hæc itaque
primum, secundum simplicitatem historiæ per Domini
virtutem ista gesta cognoscimns: secundum allegori-
cam vero rationem, quæ in his omnibus figura mon-
strata sit, sollicite debemus intelligere. Quærendum
enim est, quid hæc navis juxta spiritualem rationem
intelligi debeat, vel quod hoc mare, vel qui insurgen-
tes luctus, qui verti, qui hos luctus concitant; qui
ctiam somnus Domini, vel quæ hæc increpatio Domini
in ventos, et quæ ista restituta tranquillitas, vel quæ
digna admirato navigantium. Et non dubium est na-
vem istam Ecclesiam figurasse, secundum quod per
Salomonem de ea Spiritus sanctus loquitur, dicens,
Eacta est tamquam navis mercatura longinqua ( Prov.
31. 14):id est Ecclesia, quæ navigantibus apostolis,
gubernante Domino, lante Spiritu sancto, prædica-
tionis verbo ubique discurrit, portans secum magnum
et inæstimabile pretium, quo omne genus hominum,
vcl potius totum mundum sanguine Christi mercata
est. De quo alio quoque loco idem Salomon retulit,
dicendo inter cætera, vestigium navis pelagixantibus
inveniri non posse (Sap. 5. 10): ostendens conversa-
tionem Ecclesiæ non terrenam esse, vel sæculi, sed
cælestem, secundum quod sanctus apostolus refert,
dicens: Nostra autem conversatio in cælis est ( Philipp.
3. 20). Mare sæculum intelligitur, quod a diversis
peccatis, et variis tentationibus, velut quibusdam lu-
ctibus æstuat. De quo scriptum legimus : Hoc mare
muagnum et spatiosum, illic reptilia, quorum non est
numerus. Animalia pusilla cum magnis, et draco iste,
quem formasti ad illudendum ei ( Psat. 103. 25. 26).
Et iterum : Peni in alitudinem maris, et tempestas de-
mersit me (Psal. 68. S). Venti autem nequitiæ spiri-
tuales et immundi spiritus intelliguntur, qui ad nau-
fragium Ecclesiæ per diversas sæculi tentationes velut
per fiuctus maris, desæviunt. Dormire vero Dominus
m hsc navi tunc intelligitur, cum ad probationem
fidei Ecclesiam suam pressuris et persequutionibus
mundi istius tentari permittit. Oratio vero discipulo-
rum, et excitantium Dominum, et auxilium imploran-
tium, ut liberarentur, preces sanctorum omnium os-
tenduntur,quiortatempestatepersequutionis,sæviente
diabolo et angelis ejus, devota fide, ac jugi oratione,
patientiam Domini velut de somno excatant, ut mi-
sericordiæ suæ auxilio per timorem humanæ infirmi-
tatis periclitantibus subveniredignetur: quo increpatis
ventis, immtmndis scilicet spiritibus, qui auctores sunt
persequutionis, et mitigata omni sæculi tempestate,
Ecclesiam suam in pace et tranquillitate restituat. In
admiratione vero eorum qui in navi erant, qui post
factam tranquillitatem Dei filium confitentur, omnium
credentium persona et fides ostensa est, qui in Ec-
clesia constituti, prius orationibus Dominum excitan-
tes, reddita sibi pace, vere Dominum ac defensorem
Ecclesiæ suæ Dei ilium conitentur. Quod factum
statim in Actis apostolorum, post llerodis persequu-
tionem et Judæorum,a sanctis pro Ecclesia recogno-
scimus. Unde ct quamvis infestatione inimici Eccle-
sia, vel sæculi tempestate laboret, quibusvis tenta-
tionum lucibus pulsetur, naulragium facere non
potest, quia ilium Dei habct gnbernatorem. Inter
psos enim urbines mundi,inter ipsas sæculi perse-
quutiones plus gloriæ ac virtutis acquirit, dum m fide
firma et indissolubili permanet. Navigat enim instru-
css fidei gubernaculo, felici cursu, per hujus sæculi
mare, habens Deum gubernatorem, angelos remiges,
portans choros omnium sanctorum, erecta in medio
psa salutari arbore crucis, in qua evangelicæ fidci
els susgpendens, lante Spiritu sancto, ad portum pa-