PG 58, col. 1000
onim ndmirabilis mngis judicatur, non quia mortuus tantum, verum etiam qma crucifixus
est : quamquam est certe res ista per se exprobratione plenissima; sed quanto magis expro-
brabile istud est, tanto magis illum ostendit de maisericordia gloriosum : sic etiam in gene-
ratione illius dici potest, quod non solum, quia suscepit carnem, et homo factus est, admi-
ratione sit dignus; sed quia etiam tales progenitores habere dignatus est, nihil ob nostra
mala erubescens.Idque ex ipsis nascendi primordiis ostendit, quam nil hunc pudeat omnino
eorum quæ nostra sunt : per ista proculdubio docens, ut nos quoque numquam erubesca-
mus de vitiis parentum : sed unum quæramus illud, nempe virtutem : nam qui illam fuerit
consequutus, etiamsi alienigenam habeat matrem, etiamsi fornicatione pollutam, vel quo-
libt ejusmodi dedecore sordidatam, nihil tamen de ejus aut vilitate fuscabitur, aut crimine
polluetur. Quod si fornicatorem ipsum ad meliora conversum, nequaquatm prior vita com-
maculat : multo mmmagis meretrice natus et adnltera, si propria virtute docoretur, parentum
suorum non decoloratur opprobriis. Neque vero nt tantummodo nos doceret hoc fecit, sed
etiam ut reprimeret Judæorum tumorem. Ouia enim illius nobilitatis, quæ ad animam per-
tinet, insignia negligebant, nimiumqueinsolenter de brahæ stirpe gloriabantur, virtutemm
parentum delensionem suorum rati esse vitiorum : idcirco inipso Evangelii principio docet,
non alienis, sed propriis esse gloriandurm virtutibus. Simul etiam illud agit, ut ostendat
omnes, ipsos quoq ue progenitores eorum suhditos esse peccatis. Siquidem patriarcha eorum
ipse le,a quo nomen accipinnt.non eviE anm aliquod legitur admisiκso dolictum. Urget enirm
Τhaaar fornicationem ejus accusans. David quoque Salomonem ex muliere, quæ illi fuerat
adulterio juncta, suscepit. Quod si a magrnis illis custodita lex non est, multo potius a mino-
ribuus. Si ergo non est impleta lex, omnes utique peccaverunt, et necessaria facta est Chri-
sti præsentia. Propterea igitur et duodecim patriarcharum intulit mentionem, ut hinc quo-
que humiliaret immodicam de progenitorum nobilitate jactantiam. Multi onim eorum ex
ancillis mmatribus nati sunt nec tamen differentia parentum fecit differentiam filiorum. Si-
quidem illi omnes similiter et patriarchæ, et tribuum principcs exstiterunt : privilegium
enim Ecclesiæ ista jam designabat æqualitas. Hæc quippe nostræ nobilitatis est prærogati-
va, cujus olim ffigura præcesserat, ut sive servus sit aliquis, sive nobilis, nihil huic plus
minusve accedat. Sola enim hic requiritur voluntas, mentisque generositas.
9. Supra hæc vero quæ diximus, etiam aliud quiddam est, propter quod ipsam comme-
moravit historiam. iSiquidem non otiose ad Phares addidit et Aaram. Erat enim abundans,
atqne omnino superluum, commemorato Phares, per quem Christi erat decursura genera-
tio, Earæ quoque facere mentionema. Qua igitur illum ratione memoravit ? Paritura istos
cum esset Τhamar, jamque partuum dolores adessent, prior Cara emisit manum exæ utero :
tunc obstetrixxς hoc videns, quo primogenitus notus esset, cocco ejus alligavit manum, quam
ills vinctam retraxit. Quo toto jam intra alvumo recepto, processit Phares, et tum demum
Eara. Ouos cur obstetrix natos videret, dixit ad Phares : Ouare propter te incisa est sepes.
(Gea. 98. 29)? Vidistine signatissimam mysteriorum figuram? Non enim incassum hæc tanto
ant scripta suut, sed neque sacra dignum fuisset historia dicere, quid obstetrixς fuisset lo-
quuta : nec hujusmodi narrationem decebat notam facere, quod manum ille protulerit, qui
secundo egressus est. Quid igitur hoc ænigmate designatur ? Prius de ipso pueri vocabulo
quod latet in quæstione, discimus. Phares enim concisio est, atqne divisio. Secundo autem
ex ipsa novitate facti. Neque enim erat consequentiæ naturalis, ut is qui emisisset manum,
eamdem, postquam esset vincta, revocaret. Neque enim consueli motus hoc fuit, ordinisve
naturæ. Nam præmissa quidem hujus manu, alterum egredi, naturale fortasse sit : retrahi
veroistam, ettransitum alteri cedere, non jam fit lege nascentiumo, sed profecto ex Dei gra-
tia, quætunc pueris aderat, ista dispensans, et nobis quamadam imaginem futurorum in eo-
rum nativitate depingens. Quid igitur aiunt quidam, diligenter ista pensiculati? Duorum po-
pulorum typum esse hos puerulos, eoque pertinere, ut intelligas, posterioris populi rem-
publicam præluxisse ortui prioris. Manum prætentam habens,haud universum spectandum
se præbet puerulus, sed et eama corripit rursus. Μοxxς fratre toto eluso, apparet ipse quoque
totus : quod ipsum in utroque contigit populo. Nam republica illa spirituali, quæ tempori-
hus Abrahæ fuit, illucescente, et dcin de medio cursu subito revocata, Judæorum populus
venit et legalis respublica : rursus post legem, novus ille totus jam prodit populus una cum
suis legibus, ob quod etiam obstetrix exclamat : Cur rupto propter te sepes est ʼ quod illius
reipnblicæ libertatem subingressa legis sepes,interclusit dissecuitque. Sepemenim Scriptura
vocare legem solet, sicut et propheta inquit: Sustulit seper ejus, et rindemiant quotquot hac
aciunt irer ( Psal.79. 19).Itemo, Sepem crcumpposui ei( Jsai. 5. 2); et Paulus, lnterstitium ma-
ὲ. Alii vero totum hoc, Cur rupta propter te sepes est de novo legemque sequuto populo
intelligunt : veniens enim ille legem sustulit. Vidos quod non ob exigua quædam et vilia,
eam quæ de Juda es, commoemoravit historiam. Nam Ruth et Rahab non frustra intulit
mentionem, quarum unam alienigenam, aliam etiam meretricemm fuisse constat : sod ut di-
aceros idcirco venisse Christum, ut nostra mala dcleret omnia. Non enim quasi judexς , sed
quasi maedicus advenit. Sicut igitur illi conjuges accepere meretrices: sic etiam Dus forni-
eatricem horinum naturam sibi copulavit. Ouod prophetæ quoque olim in synagoga di-
Xerunt factum esse : sed illa quidem cohabitatori suo fuit ingrata semper: Ecclosia vero
semel malis patriis liberata, in sponsi amore permaansit. Itaque considera etiam ea quæ
in Ruth facta sunt, nostri figuram fuisse. Hæc enim erat alienigena, ct in extremam delapsa
est : quamquam est certe res ista per se exprobratione plenissima; sed quanto magis expro-
brabile istud est, tanto magis illum ostendit de maisericordia gloriosum : sic etiam in gene-
ratione illius dici potest, quod non solum, quia suscepit carnem, et homo factus est, admi-
ratione sit dignus; sed quia etiam tales progenitores habere dignatus est, nihil ob nostra
mala erubescens.Idque ex ipsis nascendi primordiis ostendit, quam nil hunc pudeat omnino
eorum quæ nostra sunt : per ista proculdubio docens, ut nos quoque numquam erubesca-
mus de vitiis parentum : sed unum quæramus illud, nempe virtutem : nam qui illam fuerit
consequutus, etiamsi alienigenam habeat matrem, etiamsi fornicatione pollutam, vel quo-
libt ejusmodi dedecore sordidatam, nihil tamen de ejus aut vilitate fuscabitur, aut crimine
polluetur. Quod si fornicatorem ipsum ad meliora conversum, nequaquatm prior vita com-
maculat : multo mmmagis meretrice natus et adnltera, si propria virtute docoretur, parentum
suorum non decoloratur opprobriis. Neque vero nt tantummodo nos doceret hoc fecit, sed
etiam ut reprimeret Judæorum tumorem. Ouia enim illius nobilitatis, quæ ad animam per-
tinet, insignia negligebant, nimiumqueinsolenter de brahæ stirpe gloriabantur, virtutemm
parentum delensionem suorum rati esse vitiorum : idcirco inipso Evangelii principio docet,
non alienis, sed propriis esse gloriandurm virtutibus. Simul etiam illud agit, ut ostendat
omnes, ipsos quoq ue progenitores eorum suhditos esse peccatis. Siquidem patriarcha eorum
ipse le,a quo nomen accipinnt.non eviE anm aliquod legitur admisiκso dolictum. Urget enirm
Τhaaar fornicationem ejus accusans. David quoque Salomonem ex muliere, quæ illi fuerat
adulterio juncta, suscepit. Quod si a magrnis illis custodita lex non est, multo potius a mino-
ribuus. Si ergo non est impleta lex, omnes utique peccaverunt, et necessaria facta est Chri-
sti præsentia. Propterea igitur et duodecim patriarcharum intulit mentionem, ut hinc quo-
que humiliaret immodicam de progenitorum nobilitate jactantiam. Multi onim eorum ex
ancillis mmatribus nati sunt nec tamen differentia parentum fecit differentiam filiorum. Si-
quidem illi omnes similiter et patriarchæ, et tribuum principcs exstiterunt : privilegium
enim Ecclesiæ ista jam designabat æqualitas. Hæc quippe nostræ nobilitatis est prærogati-
va, cujus olim ffigura præcesserat, ut sive servus sit aliquis, sive nobilis, nihil huic plus
minusve accedat. Sola enim hic requiritur voluntas, mentisque generositas.
9. Supra hæc vero quæ diximus, etiam aliud quiddam est, propter quod ipsam comme-
moravit historiam. iSiquidem non otiose ad Phares addidit et Aaram. Erat enim abundans,
atqne omnino superluum, commemorato Phares, per quem Christi erat decursura genera-
tio, Earæ quoque facere mentionema. Qua igitur illum ratione memoravit ? Paritura istos
cum esset Τhamar, jamque partuum dolores adessent, prior Cara emisit manum exæ utero :
tunc obstetrixxς hoc videns, quo primogenitus notus esset, cocco ejus alligavit manum, quam
ills vinctam retraxit. Quo toto jam intra alvumo recepto, processit Phares, et tum demum
Eara. Ouos cur obstetrix natos videret, dixit ad Phares : Ouare propter te incisa est sepes.
(Gea. 98. 29)? Vidistine signatissimam mysteriorum figuram? Non enim incassum hæc tanto
ant scripta suut, sed neque sacra dignum fuisset historia dicere, quid obstetrixς fuisset lo-
quuta : nec hujusmodi narrationem decebat notam facere, quod manum ille protulerit, qui
secundo egressus est. Quid igitur hoc ænigmate designatur ? Prius de ipso pueri vocabulo
quod latet in quæstione, discimus. Phares enim concisio est, atqne divisio. Secundo autem
ex ipsa novitate facti. Neque enim erat consequentiæ naturalis, ut is qui emisisset manum,
eamdem, postquam esset vincta, revocaret. Neque enim consueli motus hoc fuit, ordinisve
naturæ. Nam præmissa quidem hujus manu, alterum egredi, naturale fortasse sit : retrahi
veroistam, ettransitum alteri cedere, non jam fit lege nascentiumo, sed profecto ex Dei gra-
tia, quætunc pueris aderat, ista dispensans, et nobis quamadam imaginem futurorum in eo-
rum nativitate depingens. Quid igitur aiunt quidam, diligenter ista pensiculati? Duorum po-
pulorum typum esse hos puerulos, eoque pertinere, ut intelligas, posterioris populi rem-
publicam præluxisse ortui prioris. Manum prætentam habens,haud universum spectandum
se præbet puerulus, sed et eama corripit rursus. Μοxxς fratre toto eluso, apparet ipse quoque
totus : quod ipsum in utroque contigit populo. Nam republica illa spirituali, quæ tempori-
hus Abrahæ fuit, illucescente, et dcin de medio cursu subito revocata, Judæorum populus
venit et legalis respublica : rursus post legem, novus ille totus jam prodit populus una cum
suis legibus, ob quod etiam obstetrix exclamat : Cur rupto propter te sepes est ʼ quod illius
reipnblicæ libertatem subingressa legis sepes,interclusit dissecuitque. Sepemenim Scriptura
vocare legem solet, sicut et propheta inquit: Sustulit seper ejus, et rindemiant quotquot hac
aciunt irer ( Psal.79. 19).Itemo, Sepem crcumpposui ei( Jsai. 5. 2); et Paulus, lnterstitium ma-
ὲ. Alii vero totum hoc, Cur rupta propter te sepes est de novo legemque sequuto populo
intelligunt : veniens enim ille legem sustulit. Vidos quod non ob exigua quædam et vilia,
eam quæ de Juda es, commoemoravit historiam. Nam Ruth et Rahab non frustra intulit
mentionem, quarum unam alienigenam, aliam etiam meretricemm fuisse constat : sod ut di-
aceros idcirco venisse Christum, ut nostra mala dcleret omnia. Non enim quasi judexς , sed
quasi maedicus advenit. Sicut igitur illi conjuges accepere meretrices: sic etiam Dus forni-
eatricem horinum naturam sibi copulavit. Ouod prophetæ quoque olim in synagoga di-
Xerunt factum esse : sed illa quidem cohabitatori suo fuit ingrata semper: Ecclosia vero
semel malis patriis liberata, in sponsi amore permaansit. Itaque considera etiam ea quæ
in Ruth facta sunt, nostri figuram fuisse. Hæc enim erat alienigena, ct in extremam delapsa