PG 6, col. 1169
l. Παῦλος ὁ μακάριος ἀπόστολος, τοῖς τὴν Ἐλλάδα Α
τὴν Λακωνικὴν παροικοῦσι Κορινθίοις γράφων, Ὦ
ἀγαπητοὶ, ἀπεφήνατο λέγων, ἡ σοφία τοῦ κόσμου
τούτου μωρία παρὰ τῷ Θεῷ , οὐκ ἀσκόπως εἰπών.
Δοκεῖ γάρ μοι τὴν ἀρχὴν εἰληφέναι ἀπὸ τῆς τῶν ἀγ-
γέλων ἁποστασίας (2)· δι’ ἢν αἰτίαν οὐδὲ σύμφωνα
οἰεέ ὁμόλογα οἱ φιλόσοφοι πρὸς ἀλλήλουςλέγοντες,
ἐκτίθενται τὰ δόγματα. 0i μὲν γάρ φασιν αὐτῶν ψυ-
χὴν εἶναι τὸ πῦρ, οἷον Δημόκριτος, τὸν ἀέρα, οἱ
Στωῖκοί· οἱ δὲ τὸν νοῦν· οἱ δὲ τὴν κίνησιν, Ἠράκλει-
τος(5)· οἱ δὲ τὴν ἀναθυμίασιν· οἱ δὲ δύναμιν ἀπὸ
τῶν ἄστρων ῥέουσαν· oi δὲ ἀριθμὸν κινητικὸν, Πυθα-
γόρας· οἱ δὲ ὕδωρ γονοποιὸν (4), Ἵππων· οἱ δὲ στοι-
χεῖον ἀπὸ στοιχείων· οἱ δὲ ἁρμονίαν, Δείναρχος· οἱ δὲ Β
τὸ αἷμα, Κριτίας· οἱ δὲ τὸ πνεῦμα· οἱ δὲ τὴν μονάδα,
Πυθαγόρας, καὶ οἱ παλαιοὶ τὰ ἐναντία. Πόσοι λόγον.
περὶτούτων ; Ἐπιχειρήσεις πόσαι ; Πόσαι δὲ καὶ (ὅ)
σοφιστῶν ἐριζόντων μᾶλλον ἢ τάληθὲς εὑρισκόν-
των ;
Ξ. Ἀλλά γὰρ ἔστω· στασιάζουσι μὲν περὶτῆς ψυ-
χῆς, τὰ δὲ λοιπά περὶ αὐτῆς ὁμονοοῦντες ἀπεφήναντο.
Καὶ ἄλλοι τὴν ἡδονὴν, αὐτῆς (6) ό μέν τις ἀγαθὸν
καλεῖ, ὁ δέ τις κακὸν, ὁ δ’ αὖ μέσον (7) ἀγαθοῦ καὶ
κακοῦ. Τὴν δὲ φύσιν αὐτῆς οἱ μὲν ἀθάνατόν φασιν,
οἱ δὲ θνητὴν, ot δὲ πρὸς ὀλίγον ὲπιδιαμένουσαν, οἱ
δὲ ἀποθηριοῦσιν αὐτὴν, οξ δὲ εἰς ἀτόμους διαλύουσιν,
nam; ὲνσωματοῦσιν, οἱ δὲ τρισχιλίων (8) ἐτῶν
περιόδους αὐτῇ (9) ὁρίζουσιν. Καὶ γὰρ εί μηδὲ ἐκα
‘lCor. ut, 19.
(Ι) Ἑρμίου. CodegtOttobonianus Ἑρμείου. Sic
etiam alius codex e Bibliotheca Ctesarea’citatus in
edit. Oxon. Codex Vaticanus Ἑρμείου τοῦ φιλο-
’κτον .
(ι) Τῶν ἀγγέλων ἀποστασίας. Νοη solus ita
Sensit Hermias. Praeter eos qui malas et pernicio—
εδδ artes a diabolo inventas dicunt. non defuere
qui ipsam philosophiam eidem ascriberent. Hos
refellit pluribus locis_ Olemens Alexandrinus, pne--
settim Strom. ι, p. ⁸510, et Strom. γι, p. 647, ubi
demonstrat, et’amsi philosOpbiam angelorum ali-
quis iurto sublatam hominibus tradiderit, id non
insciente Deo. sed potius furtum ad bonuinum uti-
litatem eonvcrtcnteifactum esse.
(5) Ἡράκλειτος. Non multa opus est animi con-
tentione, ut Heracliti et sequentiqu philosophorum
nomina in contentum ‘c'x‘nm‘rgin‘eI venisseOpcrspL
ciamus. In codd. Angl. Vat. et Ottobon. Iegituroiov
τὸν ἀέρα. nec in cod. Angl._babetur οἱ Στωϊκοί. Ex
quo eruditus Oxouicnsis editor conjicit scriptum
fuisse. ut apud Justinum Coitort. in. 7. οἰ δὲ τὸν
ἀέρα. Non ornittenda ejusdem eruditi viri alia ob-
servatio, nempe Heracliti nomen non suo loco po-
situm fuisse ιι librariis, sed poni debuisse post ἀνα-
θυμίασιν. Animam enim, Heracliti judicio. exhala-
tionem esse probat ex Plutarch. De placit. philo-
mplt. Ι. Iv, 0.5.
. (ι) Γονοποιόν. Codex ms. Angl. γονοποιοῦν.
δ. (5) μύσαι de καί. Deest aliquod nomen._ln'g_itur
in codice Vat. ἐπιχειρήσεις πόσαι δὲ σοφιστῶν. Tuta
res enitesceret si scriptun) fuisset, πόσαι δὲ καὶ
τὴν Λακωνικὴν παροικοῦσι Κορινθίοις γράφων, Ὦ
ἀγαπητοὶ, ἀπεφήνατο λέγων, ἡ σοφία τοῦ κόσμου
τούτου μωρία παρὰ τῷ Θεῷ , οὐκ ἀσκόπως εἰπών.
Δοκεῖ γάρ μοι τὴν ἀρχὴν εἰληφέναι ἀπὸ τῆς τῶν ἀγ-
γέλων ἁποστασίας (2)· δι’ ἢν αἰτίαν οὐδὲ σύμφωνα
οἰεέ ὁμόλογα οἱ φιλόσοφοι πρὸς ἀλλήλουςλέγοντες,
ἐκτίθενται τὰ δόγματα. 0i μὲν γάρ φασιν αὐτῶν ψυ-
χὴν εἶναι τὸ πῦρ, οἷον Δημόκριτος, τὸν ἀέρα, οἱ
Στωῖκοί· οἱ δὲ τὸν νοῦν· οἱ δὲ τὴν κίνησιν, Ἠράκλει-
τος(5)· οἱ δὲ τὴν ἀναθυμίασιν· οἱ δὲ δύναμιν ἀπὸ
τῶν ἄστρων ῥέουσαν· oi δὲ ἀριθμὸν κινητικὸν, Πυθα-
γόρας· οἱ δὲ ὕδωρ γονοποιὸν (4), Ἵππων· οἱ δὲ στοι-
χεῖον ἀπὸ στοιχείων· οἱ δὲ ἁρμονίαν, Δείναρχος· οἱ δὲ Β
τὸ αἷμα, Κριτίας· οἱ δὲ τὸ πνεῦμα· οἱ δὲ τὴν μονάδα,
Πυθαγόρας, καὶ οἱ παλαιοὶ τὰ ἐναντία. Πόσοι λόγον.
περὶτούτων ; Ἐπιχειρήσεις πόσαι ; Πόσαι δὲ καὶ (ὅ)
σοφιστῶν ἐριζόντων μᾶλλον ἢ τάληθὲς εὑρισκόν-
των ;
Ξ. Ἀλλά γὰρ ἔστω· στασιάζουσι μὲν περὶτῆς ψυ-
χῆς, τὰ δὲ λοιπά περὶ αὐτῆς ὁμονοοῦντες ἀπεφήναντο.
Καὶ ἄλλοι τὴν ἡδονὴν, αὐτῆς (6) ό μέν τις ἀγαθὸν
καλεῖ, ὁ δέ τις κακὸν, ὁ δ’ αὖ μέσον (7) ἀγαθοῦ καὶ
κακοῦ. Τὴν δὲ φύσιν αὐτῆς οἱ μὲν ἀθάνατόν φασιν,
οἱ δὲ θνητὴν, ot δὲ πρὸς ὀλίγον ὲπιδιαμένουσαν, οἱ
δὲ ἀποθηριοῦσιν αὐτὴν, οξ δὲ εἰς ἀτόμους διαλύουσιν,
nam; ὲνσωματοῦσιν, οἱ δὲ τρισχιλίων (8) ἐτῶν
περιόδους αὐτῇ (9) ὁρίζουσιν. Καὶ γὰρ εί μηδὲ ἐκα
‘lCor. ut, 19.
(Ι) Ἑρμίου. CodegtOttobonianus Ἑρμείου. Sic
etiam alius codex e Bibliotheca Ctesarea’citatus in
edit. Oxon. Codex Vaticanus Ἑρμείου τοῦ φιλο-
’κτον .
(ι) Τῶν ἀγγέλων ἀποστασίας. Νοη solus ita
Sensit Hermias. Praeter eos qui malas et pernicio—
εδδ artes a diabolo inventas dicunt. non defuere
qui ipsam philosophiam eidem ascriberent. Hos
refellit pluribus locis_ Olemens Alexandrinus, pne--
settim Strom. ι, p. ⁸510, et Strom. γι, p. 647, ubi
demonstrat, et’amsi philosOpbiam angelorum ali-
quis iurto sublatam hominibus tradiderit, id non
insciente Deo. sed potius furtum ad bonuinum uti-
litatem eonvcrtcnteifactum esse.
(5) Ἡράκλειτος. Non multa opus est animi con-
tentione, ut Heracliti et sequentiqu philosophorum
nomina in contentum ‘c'x‘nm‘rgin‘eI venisseOpcrspL
ciamus. In codd. Angl. Vat. et Ottobon. Iegituroiov
τὸν ἀέρα. nec in cod. Angl._babetur οἱ Στωϊκοί. Ex
quo eruditus Oxouicnsis editor conjicit scriptum
fuisse. ut apud Justinum Coitort. in. 7. οἰ δὲ τὸν
ἀέρα. Non ornittenda ejusdem eruditi viri alia ob-
servatio, nempe Heracliti nomen non suo loco po-
situm fuisse ιι librariis, sed poni debuisse post ἀνα-
θυμίασιν. Animam enim, Heracliti judicio. exhala-
tionem esse probat ex Plutarch. De placit. philo-
mplt. Ι. Iv, 0.5.
. (ι) Γονοποιόν. Codex ms. Angl. γονοποιοῦν.
δ. (5) μύσαι de καί. Deest aliquod nomen._ln'g_itur
in codice Vat. ἐπιχειρήσεις πόσαι δὲ σοφιστῶν. Tuta
res enitesceret si scriptun) fuisset, πόσαι δὲ καὶ