PG 6, col. 1202
RECTAZ CONFESSIONIS.
1. ’ἱκανῶς τὸν κατά Ἰουδαίων (2) καὶ Ἑλλήνων
ἐπελθόντες ἔλεγχον , ἀκολούθως αὖθις τὸν ὑγιᾶ τῆς
πίστεως ὲκτιθέμεθα λόγον. Ἐχρῆν γὰρ δήπου μετὰ
τὴν τῆς ἀληθείας ἐπίδειξιν (5) , ὅπως καὶ φρονεῖν
περ). αὐτῆς προσῆκε προσιόντας (4) εἰδέναι. Οὐ γὰρ
ἁπλῶς ἡ πρὸς τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υίὸν δοξολογία
τὴν σωτηρίαν ἡμῖν πορίζει, ἀλλ’ ἡ ὑγιὴς τῆς Τριά-
δος ὁμολογία τῶν ἀποκειμένων τοῖς εὐσεϐέσιν ἀγα-
θῶν τὴν ἀπόλαυσιν δωρεῖται· ἐπεὶ καὶ τῶν ἑτερο-
φρὸνων ἀκούσεταί τις τὸν Πατέρα καὶ Υἱὸν ἀνυμιιιούν⁴
των , ἀλλ’ ού κατ’ ὀρθὴν ἔννοιαν τὸ σέϐας προσαγόν-
των. Ὅθεν ἀναγκαίοις ἡμῖν ἡ τοῦδε τοῦ γράμμα-
τος (5) ἐδέησεν ἔκθεσις , είς ἀκραιφνῆ τῆς ἀληθείας
ὲνάγουσα (6) τοὺς ἐντυγχάνοντας κατανόησιν.
2. Ἕνα (7) τοίνυν Θεὸν σέϐειν ἡμᾶς αἵτε θεῖαι
Γραφαὶ διδάσκουσιν, αἵτε τῶν Πατέρων διδασκαλίαι
παιδεύουσι. Δεῖ γὰρ ἕνα πάντων αἰτιώτατον εἶναι,
ἵνα μηδὲν ἔξωθεν περιστάν λυμαίνηται τὰ γινόμενα.
Καὶ γὰρ εἴ τι τὴν ἀρχὴν ἔξωθεν ἦν τοῦ Θεοῦ, τοῦτο
πάντως ἀναγκαῖον ἦν Θεὸν (8) ὁμολογεῖν, ἦ δύνα-
μιν ἑτέραν ἡντιναοῦν (9). Ἀλλ’ εἰ μὲν Θεὸν εἴποι τις,
διέγραψε τὰς θείας φωνὰς ἀναφανδὸν βοώσας· Ἐγὼ
Θεὸς πρῶτος (10), καὶ ἐγὼ μετὰ ταῦτα, καὶ πλὴν
ἐμοῦ οὐκ ἐστι Θεός. Ei δὲ οὐ Θεὸν, ἀγγέλους ἦ δυο
νάμεις φήσειε δηλονότι. Ἀλλὰ καὶ οὓτως ἀθετήσει
τὰς θείας (1 l) Γραφάς, παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τούτους (12)
γεγενῆσθαι λεγούσας· Αἰνεῖτε τὸν Θεὸν ἐκ τῶν οὐ·
ut post ueritatis demonstrationem, quomodo et de
illa sentiendum sit his. qui ad eam accedunt, peruo-
scamus. e- Ea: Addendis et Emendandis. . .
(5) Γράμμίιτος. Εόὶιὶ πράγματος , quod quidem
erratum ope Coisliu. 2 emendavi.
(6) Ἑνᾰγουσα. Multo magis placet lta’c scriptura
eodieis Clarumoutani primi, quam vulgata ἀνάγουσι.
Habet etiam β. Stephanus ὲνάγουσα ad calcem. ο
(7) "Em. Deest in Coisl._l qui longe antiquissi-
mus'cst. Mox in eodem codice legitur λυμαίνηται,
etin ling let Editilutffivrfiat. _ _ Α ⁹ _
(8) ᾞ "Geor. lla llegius Legitur ῆ τὸν Θεὸν in
Cois]. 2. Deest conjunclio in editis. _ μ Α , ν
(9) Ἡντιναοῦν.’ Deest in vetustissimo Coislr
mano.
l0) Ἐγὼ Θεὸς πρῶτος. Reg. 1 ἐγὼ πρῶτος.
ιυὶ Era) υεος πρωτος. ne . 1 εγω πρωτος.
Θείας. Deest inficiet. _ -Μ ,
(12) Καὶ τούτοιος. Sic idem codex. Editi ut
ταυτας.
1. ’ἱκανῶς τὸν κατά Ἰουδαίων (2) καὶ Ἑλλήνων
ἐπελθόντες ἔλεγχον , ἀκολούθως αὖθις τὸν ὑγιᾶ τῆς
πίστεως ὲκτιθέμεθα λόγον. Ἐχρῆν γὰρ δήπου μετὰ
τὴν τῆς ἀληθείας ἐπίδειξιν (5) , ὅπως καὶ φρονεῖν
περ). αὐτῆς προσῆκε προσιόντας (4) εἰδέναι. Οὐ γὰρ
ἁπλῶς ἡ πρὸς τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υίὸν δοξολογία
τὴν σωτηρίαν ἡμῖν πορίζει, ἀλλ’ ἡ ὑγιὴς τῆς Τριά-
δος ὁμολογία τῶν ἀποκειμένων τοῖς εὐσεϐέσιν ἀγα-
θῶν τὴν ἀπόλαυσιν δωρεῖται· ἐπεὶ καὶ τῶν ἑτερο-
φρὸνων ἀκούσεταί τις τὸν Πατέρα καὶ Υἱὸν ἀνυμιιιούν⁴
των , ἀλλ’ ού κατ’ ὀρθὴν ἔννοιαν τὸ σέϐας προσαγόν-
των. Ὅθεν ἀναγκαίοις ἡμῖν ἡ τοῦδε τοῦ γράμμα-
τος (5) ἐδέησεν ἔκθεσις , είς ἀκραιφνῆ τῆς ἀληθείας
ὲνάγουσα (6) τοὺς ἐντυγχάνοντας κατανόησιν.
2. Ἕνα (7) τοίνυν Θεὸν σέϐειν ἡμᾶς αἵτε θεῖαι
Γραφαὶ διδάσκουσιν, αἵτε τῶν Πατέρων διδασκαλίαι
παιδεύουσι. Δεῖ γὰρ ἕνα πάντων αἰτιώτατον εἶναι,
ἵνα μηδὲν ἔξωθεν περιστάν λυμαίνηται τὰ γινόμενα.
Καὶ γὰρ εἴ τι τὴν ἀρχὴν ἔξωθεν ἦν τοῦ Θεοῦ, τοῦτο
πάντως ἀναγκαῖον ἦν Θεὸν (8) ὁμολογεῖν, ἦ δύνα-
μιν ἑτέραν ἡντιναοῦν (9). Ἀλλ’ εἰ μὲν Θεὸν εἴποι τις,
διέγραψε τὰς θείας φωνὰς ἀναφανδὸν βοώσας· Ἐγὼ
Θεὸς πρῶτος (10), καὶ ἐγὼ μετὰ ταῦτα, καὶ πλὴν
ἐμοῦ οὐκ ἐστι Θεός. Ei δὲ οὐ Θεὸν, ἀγγέλους ἦ δυο
νάμεις φήσειε δηλονότι. Ἀλλὰ καὶ οὓτως ἀθετήσει
τὰς θείας (1 l) Γραφάς, παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τούτους (12)
γεγενῆσθαι λεγούσας· Αἰνεῖτε τὸν Θεὸν ἐκ τῶν οὐ·
ut post ueritatis demonstrationem, quomodo et de
illa sentiendum sit his. qui ad eam accedunt, peruo-
scamus. e- Ea: Addendis et Emendandis. . .
(5) Γράμμίιτος. Εόὶιὶ πράγματος , quod quidem
erratum ope Coisliu. 2 emendavi.
(6) Ἑνᾰγουσα. Multo magis placet lta’c scriptura
eodieis Clarumoutani primi, quam vulgata ἀνάγουσι.
Habet etiam β. Stephanus ὲνάγουσα ad calcem. ο
(7) "Em. Deest in Coisl._l qui longe antiquissi-
mus'cst. Mox in eodem codice legitur λυμαίνηται,
etin ling let Editilutffivrfiat. _ _ Α ⁹ _
(8) ᾞ "Geor. lla llegius Legitur ῆ τὸν Θεὸν in
Cois]. 2. Deest conjunclio in editis. _ μ Α , ν
(9) Ἡντιναοῦν.’ Deest in vetustissimo Coislr
mano.
l0) Ἐγὼ Θεὸς πρῶτος. Reg. 1 ἐγὼ πρῶτος.
ιυὶ Era) υεος πρωτος. ne . 1 εγω πρωτος.
Θείας. Deest inficiet. _ -Μ ,
(12) Καὶ τούτοιος. Sic idem codex. Editi ut
ταυτας.