PG 6, col. 255
teriam non factam dixit, factam deinceps asserit;
et qui prius singularis principii rationem formae.
attribuit, eamque .per se substantiam esse pronun-
tiat, postea illam in mentis notionibus recenset.
Quinetiam postquam quidquid factum est corru«
ptioni obnoxium esse decrevit, deinceps nonnulla,
quae facta sunt, dissolutionem et corruptionem etIn-
gere posse declarat. Quid igitur causae est, cur nou
solum inter se, sed etiam secum ipsi pugnent, qui
apud vos habiti sunt sapientes? Nimirum quod a
peritis discere noluerint, sed sese existimaverint
mentis humana- solertia claram caelestium rerum
cognitionem assequi posse, cum ne terrestrium qui-
dem potuerint. Quidam enim ex vestris philosophis
animam humanam in nobis, alii circa nos esse di-
cunt. Nam nec ea de re consentire inter se volue-
runt, sed quasi ignorationem variis modis partiti
essent, etiam de anima litigare inter se et digladiari
statuerunt. Horum enim alii animant ignem esse di-
cunt, alii aerem, alii mentem, alii nmtioneut, alii
exhalationem ; quidam vim ex astris fluentem, nono
nulli numerum movendi facultate praeditum, alii
denique aquam genitalem. Ac omnino incondita
apud eos et discors quaedam inveteravit sententia,
quae hac una re aequis indicibus laudanda videatur,
quod sese invicem conati sint erroris et ignoratae
veritatis crimine premere.
8. Igitur cum veri nihil ex magistris vestris de
religione disci possit, utqui vobis idonea suae re-
rum ignorationis documenta mutuis dissensionibus
praebuerint; sequi mihi videtur, ut ad majores ne-
stros recurramus, qui et multo antiquiores vestris
fuere, nec quidquam proprio marte excogitatum
nos docuerunt; nec inter se digladiati aut suas in-
vicem epinioues evertere conati sunt. sed sine ullo
contentionis et partium studio scientiam a Deo _ac-
ceperunt, eamque uos docuerunt. Neque enim na-
tura, 13 aut humani ingenii acie res tam magum
ac divina: cognosci ab hominibus possunt; sed eo,
quod tum in sanctos homines descendebat, dono,
quibus quidem nec verborum artificio opus fuit, nee
pugnaciter quidquam et rixandi studio dicere, sed
puros seipsos divini Spiritus operationi praebere, ut
divinum illud delapsum e cmlis plectrum , velut
quodam citharae aut lyra: instrumento, ita justis
(8,6) Kal τῷεῖδει. llic quoque Justiuum imitatur
Cyl-illus loco citato; sed, quod pace utriusque diate-
ri'tn, nusquam Plato idean], ιιι ens aliquod a ΙΙ)εο
septi ratum describit. Conceptisuverbis .l'lu‘tarchns,
ι be placitis philosoph. ideas l’latOIIis itt‘Dei'eogi-
tation'ibus reponit. Assentitur ei 'lilieodo't'etus, lib. tv
Contra amcos. Atticusapud Eusebium, Rrwp. evang.,
lib. xv, c.15, etsi ideas vocat proprias, quasdam
naturas, primus αθ maxime paucipeshnqturas,“ eas
tamen nihil aliud esse quani Dci cogitationes fate-
tur, ac Platonem, ut has Dei cogitationes omnium
et qui prius singularis principii rationem formae.
attribuit, eamque .per se substantiam esse pronun-
tiat, postea illam in mentis notionibus recenset.
Quinetiam postquam quidquid factum est corru«
ptioni obnoxium esse decrevit, deinceps nonnulla,
quae facta sunt, dissolutionem et corruptionem etIn-
gere posse declarat. Quid igitur causae est, cur nou
solum inter se, sed etiam secum ipsi pugnent, qui
apud vos habiti sunt sapientes? Nimirum quod a
peritis discere noluerint, sed sese existimaverint
mentis humana- solertia claram caelestium rerum
cognitionem assequi posse, cum ne terrestrium qui-
dem potuerint. Quidam enim ex vestris philosophis
animam humanam in nobis, alii circa nos esse di-
cunt. Nam nec ea de re consentire inter se volue-
runt, sed quasi ignorationem variis modis partiti
essent, etiam de anima litigare inter se et digladiari
statuerunt. Horum enim alii animant ignem esse di-
cunt, alii aerem, alii mentem, alii nmtioneut, alii
exhalationem ; quidam vim ex astris fluentem, nono
nulli numerum movendi facultate praeditum, alii
denique aquam genitalem. Ac omnino incondita
apud eos et discors quaedam inveteravit sententia,
quae hac una re aequis indicibus laudanda videatur,
quod sese invicem conati sint erroris et ignoratae
veritatis crimine premere.
8. Igitur cum veri nihil ex magistris vestris de
religione disci possit, utqui vobis idonea suae re-
rum ignorationis documenta mutuis dissensionibus
praebuerint; sequi mihi videtur, ut ad majores ne-
stros recurramus, qui et multo antiquiores vestris
fuere, nec quidquam proprio marte excogitatum
nos docuerunt; nec inter se digladiati aut suas in-
vicem epinioues evertere conati sunt. sed sine ullo
contentionis et partium studio scientiam a Deo _ac-
ceperunt, eamque uos docuerunt. Neque enim na-
tura, 13 aut humani ingenii acie res tam magum
ac divina: cognosci ab hominibus possunt; sed eo,
quod tum in sanctos homines descendebat, dono,
quibus quidem nec verborum artificio opus fuit, nee
pugnaciter quidquam et rixandi studio dicere, sed
puros seipsos divini Spiritus operationi praebere, ut
divinum illud delapsum e cmlis plectrum , velut
quodam citharae aut lyra: instrumento, ita justis
(8,6) Kal τῷεῖδει. llic quoque Justiuum imitatur
Cyl-illus loco citato; sed, quod pace utriusque diate-
ri'tn, nusquam Plato idean], ιιι ens aliquod a ΙΙ)εο
septi ratum describit. Conceptisuverbis .l'lu‘tarchns,
ι be placitis philosoph. ideas l’latOIIis itt‘Dei'eogi-
tation'ibus reponit. Assentitur ei 'lilieodo't'etus, lib. tv
Contra amcos. Atticusapud Eusebium, Rrwp. evang.,
lib. xv, c.15, etsi ideas vocat proprias, quasdam
naturas, primus αθ maxime paucipeshnqturas,“ eas
tamen nihil aliud esse quani Dci cogitationes fate-
tur, ac Platonem, ut has Dei cogitationes omnium