PG 6, col. 378
In English: The First Apology 31
5i. ’Ἄνθρωποι οὖν τινες ὲν Ἰουδαίοις γεγένηνται
Θεοῦ προφῆται, δι’ ὧν τὸ προφητικὸν Πνεῦμα προε-
κήρυξε τὰ γενήσεσθαι μέλλοντα, πρὶν ἥ γενέσθαν
καὶτούτων οἱ ὲν Ἰουδαίοις κατὰ καιροὺς γενόμενοι
βασιλεῖς, τὰς προφητείας ὡς ἐλέχθησαν ὅτε προεφη-
τεύοντο, τῇ ἰδίᾳ. αὐτῶν Ἐϐραΐδι φωνῇ ὲν βιϐλίοις
ὑπ’ αὐτῶν τῶν προφητῶν συντεταγμένας κτώμενοι,
περιεῖπον. Ὅτε δὲ Πτολεμαῖος δ Αἰγυπτίων βασιλεὺς
βιϐλιοθήκην κατεσκεύαζε (64), καὶ τά πάντων άν-
ορώπων συγγράμματα συνάγειν ἐπειράθη, πυθόμε-
νος καὶ περὶ τῶν προφητειῶν τούτων, προσέπεμψε
τῷ τῶν Ἰουδαίων τότε βασιλεύοντι Ἡρώδῃ (65).
ἀξιῶν διαπεμφθῖψαι αύτῷ τὰς βίϐλους τῶν προεξη-
τειῶν. Καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς Ἡρώδης τῇ προειρημένη
Ἐϐραΐδι. αὐτῶν φωνῇ γεγραμμένας διεπέμψατο.
Ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἦν γνώριμα τά ἐν αὐταῖς γεγραμ
μένα τοῖς Αἰγυπτίοις, πάλιν αὑτὸν ἠξίωσε πέμψας
τοὺς μεταϐαλοῦντας αὐτάς εἰς τὴν Ἐλλάδα φωνὴν
ἀνθρώπους ἀποστεῖλαι. Καὶ τούτου γενομένου, εμει.
ναν αἱ βίϐλοι καὶ παρ’ Αἰγυπτίοις μέχρι τοῦ δεῦρο,
καὶ πανταχοῦ παρὰ πᾶσίν εἰσιν Ἰουδαίοις· οἳ καὶ
ἀναγινώσκοντες ού συνιᾶσι τὰ εἰρημένα, ἀλλ’ ἐχθροὺς
ἡμᾶς καὶ πολεμίους ἡγοῦνται, ὁμοίως ὑμῖν ἀναι-
ροῦντες καὶ κολάζοντες ἡμᾶς ὁπόταν δύνωνται, ὡς
καὶ πεισθῆναι δύνασθε. Καὶ γὰρ ὲν τῷ νῦν γεγενη-
C μένῳ (66) ’1ουδαῖκῷ πολέμῳ, Βαρχοχέϐας ὁ
Ἰουδαίων ἀποστάσεως ἀρχηγέτης, Χριστιανοὺς μό-
νους εἰς τιμωρίας δεινάς (67), εἰ μὴ ἁρνοίντο Ἰη-
sed ’ἱερεῖ scripsisse e'tnmox. βασιλεύων ἰε¹ρεύς,νίά
quod firmare Studet Philonisltestimonio (vid. (ξο-
Ιὶοτι. ad‘Gr. n. 15, ubi etiam Alexandrinae versiu-
nis origo narratur), qui pontificem , ad quem
legatos'misit Ptolemaeis, _regnutn cum sacerdo-
na obtinuisse scribit. Thalem‘anuus vocem Ἡρώ-
δης 0pinatur ex margine irrepsisse, _c_ui ascripsis-
set imperitus quid:th nesciens, pontificemuquoque
regem’dtci posse ;_idem_jant Pearsonns et Marullus
statuerant. Fabricius (Biblioth. gr. ed. flat-Lyd.
VII, p. 60) Usserio assetttitur existimanti (θερίας-
ca LXX interpretum versione synt. ἰέοιιιί. -ἰϐξὸ,
4, p. 51 ), Iustinum miraquadam fama“; Phila-
delphi et'CleOpatrzc bibliotheca rum historiam C_0lll-_
miscuisse. lstarum quazpiam conjecturarutitsi cui
placuerit, ego non invidebo; scilicetnazvus videtur
potius Justiiio quam librariis attribuendus esse.
υττο.
(66) Γεγεγημένῳε Euseb. loco mort citato habet
γενομένῳ et Βαρχωχέϐας et ἐκέλευεν -ᾁγεσθαμ
(67) Μόςιόυς '82;- Ξιμωρίας δεον-ἀι,-ἶ Hanc narratio-
nem nun docte interpretatus Banagius ac narrato-
rem haud liberalitér refellit. ι Queritur Justinus
martyr, inquit ΗίξιηΙιιά. lib. _vt, part. 1, c3p.f.l,_u.
21, quod Barcltocltebas solos impugnaret Christia-
nusfsolosque illos trucidaret, quia religionem
suam eiurare nolebant.... sed quis credat ethnicus,
quibus-bellum intulerat, ab ejus crudelitate tutos
fuisse? ι Levis animadversio Banagium errore ex-
solvere poterat. Non enim _negat'_.l_ustinus_ crude-
lentia ipsos etiam ethnicos fuisse yarcliocltebam,
sed barbarum in solos Christianos fuisse tortorem,
iisque solis horrenda supplicia, nisi religionem
suam ejurarent, parasse testatur.
Θεοῦ προφῆται, δι’ ὧν τὸ προφητικὸν Πνεῦμα προε-
κήρυξε τὰ γενήσεσθαι μέλλοντα, πρὶν ἥ γενέσθαν
καὶτούτων οἱ ὲν Ἰουδαίοις κατὰ καιροὺς γενόμενοι
βασιλεῖς, τὰς προφητείας ὡς ἐλέχθησαν ὅτε προεφη-
τεύοντο, τῇ ἰδίᾳ. αὐτῶν Ἐϐραΐδι φωνῇ ὲν βιϐλίοις
ὑπ’ αὐτῶν τῶν προφητῶν συντεταγμένας κτώμενοι,
περιεῖπον. Ὅτε δὲ Πτολεμαῖος δ Αἰγυπτίων βασιλεὺς
βιϐλιοθήκην κατεσκεύαζε (64), καὶ τά πάντων άν-
ορώπων συγγράμματα συνάγειν ἐπειράθη, πυθόμε-
νος καὶ περὶ τῶν προφητειῶν τούτων, προσέπεμψε
τῷ τῶν Ἰουδαίων τότε βασιλεύοντι Ἡρώδῃ (65).
ἀξιῶν διαπεμφθῖψαι αύτῷ τὰς βίϐλους τῶν προεξη-
τειῶν. Καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς Ἡρώδης τῇ προειρημένη
Ἐϐραΐδι. αὐτῶν φωνῇ γεγραμμένας διεπέμψατο.
Ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἦν γνώριμα τά ἐν αὐταῖς γεγραμ
μένα τοῖς Αἰγυπτίοις, πάλιν αὑτὸν ἠξίωσε πέμψας
τοὺς μεταϐαλοῦντας αὐτάς εἰς τὴν Ἐλλάδα φωνὴν
ἀνθρώπους ἀποστεῖλαι. Καὶ τούτου γενομένου, εμει.
ναν αἱ βίϐλοι καὶ παρ’ Αἰγυπτίοις μέχρι τοῦ δεῦρο,
καὶ πανταχοῦ παρὰ πᾶσίν εἰσιν Ἰουδαίοις· οἳ καὶ
ἀναγινώσκοντες ού συνιᾶσι τὰ εἰρημένα, ἀλλ’ ἐχθροὺς
ἡμᾶς καὶ πολεμίους ἡγοῦνται, ὁμοίως ὑμῖν ἀναι-
ροῦντες καὶ κολάζοντες ἡμᾶς ὁπόταν δύνωνται, ὡς
καὶ πεισθῆναι δύνασθε. Καὶ γὰρ ὲν τῷ νῦν γεγενη-
C μένῳ (66) ’1ουδαῖκῷ πολέμῳ, Βαρχοχέϐας ὁ
Ἰουδαίων ἀποστάσεως ἀρχηγέτης, Χριστιανοὺς μό-
νους εἰς τιμωρίας δεινάς (67), εἰ μὴ ἁρνοίντο Ἰη-
sed ’ἱερεῖ scripsisse e'tnmox. βασιλεύων ἰε¹ρεύς,νίά
quod firmare Studet Philonisltestimonio (vid. (ξο-
Ιὶοτι. ad‘Gr. n. 15, ubi etiam Alexandrinae versiu-
nis origo narratur), qui pontificem , ad quem
legatos'misit Ptolemaeis, _regnutn cum sacerdo-
na obtinuisse scribit. Thalem‘anuus vocem Ἡρώ-
δης 0pinatur ex margine irrepsisse, _c_ui ascripsis-
set imperitus quid:th nesciens, pontificemuquoque
regem’dtci posse ;_idem_jant Pearsonns et Marullus
statuerant. Fabricius (Biblioth. gr. ed. flat-Lyd.
VII, p. 60) Usserio assetttitur existimanti (θερίας-
ca LXX interpretum versione synt. ἰέοιιιί. -ἰϐξὸ,
4, p. 51 ), Iustinum miraquadam fama“; Phila-
delphi et'CleOpatrzc bibliotheca rum historiam C_0lll-_
miscuisse. lstarum quazpiam conjecturarutitsi cui
placuerit, ego non invidebo; scilicetnazvus videtur
potius Justiiio quam librariis attribuendus esse.
υττο.
(66) Γεγεγημένῳε Euseb. loco mort citato habet
γενομένῳ et Βαρχωχέϐας et ἐκέλευεν -ᾁγεσθαμ
(67) Μόςιόυς '82;- Ξιμωρίας δεον-ἀι,-ἶ Hanc narratio-
nem nun docte interpretatus Banagius ac narrato-
rem haud liberalitér refellit. ι Queritur Justinus
martyr, inquit ΗίξιηΙιιά. lib. _vt, part. 1, c3p.f.l,_u.
21, quod Barcltocltebas solos impugnaret Christia-
nusfsolosque illos trucidaret, quia religionem
suam eiurare nolebant.... sed quis credat ethnicus,
quibus-bellum intulerat, ab ejus crudelitate tutos
fuisse? ι Levis animadversio Banagium errore ex-
solvere poterat. Non enim _negat'_.l_ustinus_ crude-
lentia ipsos etiam ethnicos fuisse yarcliocltebam,
sed barbarum in solos Christianos fuisse tortorem,
iisque solis horrenda supplicia, nisi religionem
suam ejurarent, parasse testatur.