PG 6, col. 806
In English: Address to the Greeks 1
Atossae. Deponite igitur hunc fastum, nec verbo-
rum elegantiam ostentate; qui dum vosmetipsos
laudatis, domesticos adhibetis patronos. Oportet
autem ut qui hanc laudem sibi arrogant, ii, si sa—
piant, aliorum testimonium exspectent, ac in ipsa
sermonis pronuntiatione inter se consentiant. Nune
autem vobis solis contigit 244. ne in colloquiis
quidem similes sonos edere. Neque enim Doricorum
eadem dictio est ac Atticorum; nec [Eoles simili-
ter ut Iones loquuntur. Cum ergo tantum sit inter
eos dissidium, inter quos minime oportebat, sta-
tuere non pOSSUHI, qttcm a me Graecum oporteat
appellari. Nam quod omnium absurdissimum est, di-
ctiones, quae vobis amnes non sunt, in pretio habetis,
et barbaris interdum vocibus abutentes, sartagi-
nem loquendi linguam vestram effecistis. Quamob-
rem sapientiae vestra: valediximus, quamvis in hoc
genere praeclarus omnino et spectatus aliquis es-
sem. Nam, ut ait Comicus :
infructuosi hafc sunt pampini et loquacitas,
diusaea hirundinum: inferunt damnum haud leve
ξι turpe clamant hujus artis aucupes
Corviq'ue ructantur sonos.
Rhetoricam enim ad injustitiam et calumniam insti-
tuistis, pretio addicentes sermonum vestrorum li-
bertatem, et saepe id quod nunc justum, alias haud
bonum asserentes. Poeticam vero, ut pugnas de-
scriberetis, et deorum amores et anima: corrupte—
lam.
2. Philosophorum vitia et errores.—— Quid enim
egregii philosophando protulistis, aut quis ex iis,
ο qui praestantissimi fuerunt, extra arrogantiam eon-
qui non solum inter se variis dialectis discrepant,
sed etiam_ a barbaris, quos spernunt, vocabula mu-
tuantur. lllud ergo absurdissimum videtur Tatiano,
quod non solum se a suis dirimant Graeci, sed etiam
cum barbaris coniungant.
(97) Συμφύρδηνζ Sic uterque codex Reg. cum
Anglicano'et editionibus Tigur. et Front. Duc.
Aliae editiones συμφέρδην. Ηιιιιο autem, vocem
aptius vertere non potui, quam imitando illud Per-
sii, sat. 1 : ⁷ ” ι
.__. . Unde lth sartago loquendi
Venerit in linguas.
Melius συμφυρτήν. Mox editi__r_u_zp’ ἡμῖν. Reg. 2,
Angli. et Ducaeus ut in textu. Ibidem recentiorem
dex’ Reg._et Anglic. curn edit. Tigur. et Front. ἦν
ὲν αὐτῇῖ ῡθεηίῆν in aliis.
(10)"‘Igmgpvuildec. Duo primi versus desumpti
suntex Ranis Aristophanis, act. ι. scen. 2, ν. 55;
sequentia unde hausta sint nescio. Tatiani oratio-
nem esse, non versus, existimat eruditus editor
Oxoniensis. Quod autem de absurdis poetis dicit
Aristophanes, eos esseinfructuosos panipinos, etc.,
id Tatianus de ipsa Graecorum dicendi arte usur-
pat, ita ut haec esse debeat illius verborum con-
structio“: ᾼωὸηταί εισι. λαρυγγιῷσί τεΔ οί τέχνης
ταύτης ἐφιέμενοι. -έ Vere editor-Oxon. Et). Pun.-
(ii) Ἀφίενταί. Uterque Reg et Angl. ἐφίενται.
(162) Τί γὰρ cem-er Reg. secundus, τί γὰρ
(Ω ν.
σοφον.
rum elegantiam ostentate; qui dum vosmetipsos
laudatis, domesticos adhibetis patronos. Oportet
autem ut qui hanc laudem sibi arrogant, ii, si sa—
piant, aliorum testimonium exspectent, ac in ipsa
sermonis pronuntiatione inter se consentiant. Nune
autem vobis solis contigit 244. ne in colloquiis
quidem similes sonos edere. Neque enim Doricorum
eadem dictio est ac Atticorum; nec [Eoles simili-
ter ut Iones loquuntur. Cum ergo tantum sit inter
eos dissidium, inter quos minime oportebat, sta-
tuere non pOSSUHI, qttcm a me Graecum oporteat
appellari. Nam quod omnium absurdissimum est, di-
ctiones, quae vobis amnes non sunt, in pretio habetis,
et barbaris interdum vocibus abutentes, sartagi-
nem loquendi linguam vestram effecistis. Quamob-
rem sapientiae vestra: valediximus, quamvis in hoc
genere praeclarus omnino et spectatus aliquis es-
sem. Nam, ut ait Comicus :
infructuosi hafc sunt pampini et loquacitas,
diusaea hirundinum: inferunt damnum haud leve
ξι turpe clamant hujus artis aucupes
Corviq'ue ructantur sonos.
Rhetoricam enim ad injustitiam et calumniam insti-
tuistis, pretio addicentes sermonum vestrorum li-
bertatem, et saepe id quod nunc justum, alias haud
bonum asserentes. Poeticam vero, ut pugnas de-
scriberetis, et deorum amores et anima: corrupte—
lam.
2. Philosophorum vitia et errores.—— Quid enim
egregii philosophando protulistis, aut quis ex iis,
ο qui praestantissimi fuerunt, extra arrogantiam eon-
qui non solum inter se variis dialectis discrepant,
sed etiam_ a barbaris, quos spernunt, vocabula mu-
tuantur. lllud ergo absurdissimum videtur Tatiano,
quod non solum se a suis dirimant Graeci, sed etiam
cum barbaris coniungant.
(97) Συμφύρδηνζ Sic uterque codex Reg. cum
Anglicano'et editionibus Tigur. et Front. Duc.
Aliae editiones συμφέρδην. Ηιιιιο autem, vocem
aptius vertere non potui, quam imitando illud Per-
sii, sat. 1 : ⁷ ” ι
.__. . Unde lth sartago loquendi
Venerit in linguas.
Melius συμφυρτήν. Mox editi__r_u_zp’ ἡμῖν. Reg. 2,
Angli. et Ducaeus ut in textu. Ibidem recentiorem
dex’ Reg._et Anglic. curn edit. Tigur. et Front. ἦν
ὲν αὐτῇῖ ῡθεηίῆν in aliis.
(10)"‘Igmgpvuildec. Duo primi versus desumpti
suntex Ranis Aristophanis, act. ι. scen. 2, ν. 55;
sequentia unde hausta sint nescio. Tatiani oratio-
nem esse, non versus, existimat eruditus editor
Oxoniensis. Quod autem de absurdis poetis dicit
Aristophanes, eos esseinfructuosos panipinos, etc.,
id Tatianus de ipsa Graecorum dicendi arte usur-
pat, ita ut haec esse debeat illius verborum con-
structio“: ᾼωὸηταί εισι. λαρυγγιῷσί τεΔ οί τέχνης
ταύτης ἐφιέμενοι. -έ Vere editor-Oxon. Et). Pun.-
(ii) Ἀφίενταί. Uterque Reg et Angl. ἐφίενται.
(162) Τί γὰρ cem-er Reg. secundus, τί γὰρ
(Ω ν.
σοφον.