PG 65, col. 106
grinus, quod erga senem fiduciam loquendi -non
haberet, dixit fratri : Ego etiam tecum proficiscor.
Simulque exierunt. Deprecatus ergo eum est, di—
cens: Duc me ad abbatem Mosem qui fuit latro.
Quo cum pervenissent, suscepit illos laztus, dimi-
sitque amanter tractatos. Dixit frater qui alium ad-
duxerat : Ecce duxi te ad extraneum et ad Egy-
ptium : quis e duobus placuit tibi? Respondit ille :
Mihi utique placuit Egyptius. Audiens vero ista
Patrum aliquis, oravit Deum sic : Domine, ostende
mihi hanc rem, quia ille quidem propter nomen
tuum fugit, hic vero propter idem nomen ambabus
ulnis suscipit. Et ecce ostensa: sunt ei dna magna:
naves in fluvio; conspicaturque abbatem Arsenium
et Spiritum Dei in una quiete navigantes. Cum ab-
bate vero Mose angeli Dei in altera vehebantur,
eumque melle e favis distillante cibabant.
59. (Ξ) Aiebat abbas Daniel : Moriturus abbas
Arsenius, denuntiavit nobis dicens: Nolite dare
operam ut pro me agapas faciatis. Ego enim si mihi
agapen feci, inventurus sum eam. ’
40. (5) Cum abbas Arsenius moriturus esset,
turbati sunt ipsius discipuli. Et dixit eis : Nondum
venit hora; quando autem venerit, vobis nuntiabo.
Caeterum judicandus sum vobiscum ante tremendum
tribunal, si corpus meum cuiquam dederitis. Dixe-
runt ii : Quid ergo.faciemus,qui nescimus sepelire?
Respondit senex : Nescitis mittere funem in pedem
meum, et trahere me in montem? (4) Solebat au-
tem dicere : Arseni, quamobrem e san-ulo egressus
es? Loqui, pcenituit me saepe; tacuisse, nunquam.
Ut autem morti fuit proximus, fratres viderunt eum
flere; et aiunt ei : In veritate, tu quoque times,
Pater? ls illis : Revera, timor quo hac hora cor-
ripior, mecum esse non destitit a tempore quo mo-
nasticam vitam suscepi. Atque ita obdormivit.
M. (5) Aliirmabant autem, quod per omne temo
pus vitae suae, sedens ad manuftcium suum, pannum
in sinu gestaverit, ob lacrymas ex oculis ejus deci
dentes. (6) Caeterum abbas Pmmen, audita illius
iormitione, flens infit : Felicem te, abba Arseni, qui
ltocce in mundo teipsum fleveris. Nam qui semet-
ipsum ltic non deflet, sempiterne illic plorabit. Sive
ergo hic sponte, sive ibi per tormenta, fieri nequit
quin lugeamus.
42. (7) Narravit de eodem abbas Daniel, quod
nunquam de ulla Scriptura: quastione loqui volue-
rit, iicet potuerit si voluisset. Sed nec litteras fa-
cile scribebat. Quando autem ad ecclesiam per in-
tervalla veniebat, sedebat a tergo columnae, ne quis
(5) Vit. Patr. Ill, li; Martyrolog., Jul. i9.
6) Vit. Patr. xv, 9.
6 Vit. Patr. xv, 9.
iri Vit. Patr. xv, 10.
ι
haberet, dixit fratri : Ego etiam tecum proficiscor.
Simulque exierunt. Deprecatus ergo eum est, di—
cens: Duc me ad abbatem Mosem qui fuit latro.
Quo cum pervenissent, suscepit illos laztus, dimi-
sitque amanter tractatos. Dixit frater qui alium ad-
duxerat : Ecce duxi te ad extraneum et ad Egy-
ptium : quis e duobus placuit tibi? Respondit ille :
Mihi utique placuit Egyptius. Audiens vero ista
Patrum aliquis, oravit Deum sic : Domine, ostende
mihi hanc rem, quia ille quidem propter nomen
tuum fugit, hic vero propter idem nomen ambabus
ulnis suscipit. Et ecce ostensa: sunt ei dna magna:
naves in fluvio; conspicaturque abbatem Arsenium
et Spiritum Dei in una quiete navigantes. Cum ab-
bate vero Mose angeli Dei in altera vehebantur,
eumque melle e favis distillante cibabant.
59. (Ξ) Aiebat abbas Daniel : Moriturus abbas
Arsenius, denuntiavit nobis dicens: Nolite dare
operam ut pro me agapas faciatis. Ego enim si mihi
agapen feci, inventurus sum eam. ’
40. (5) Cum abbas Arsenius moriturus esset,
turbati sunt ipsius discipuli. Et dixit eis : Nondum
venit hora; quando autem venerit, vobis nuntiabo.
Caeterum judicandus sum vobiscum ante tremendum
tribunal, si corpus meum cuiquam dederitis. Dixe-
runt ii : Quid ergo.faciemus,qui nescimus sepelire?
Respondit senex : Nescitis mittere funem in pedem
meum, et trahere me in montem? (4) Solebat au-
tem dicere : Arseni, quamobrem e san-ulo egressus
es? Loqui, pcenituit me saepe; tacuisse, nunquam.
Ut autem morti fuit proximus, fratres viderunt eum
flere; et aiunt ei : In veritate, tu quoque times,
Pater? ls illis : Revera, timor quo hac hora cor-
ripior, mecum esse non destitit a tempore quo mo-
nasticam vitam suscepi. Atque ita obdormivit.
M. (5) Aliirmabant autem, quod per omne temo
pus vitae suae, sedens ad manuftcium suum, pannum
in sinu gestaverit, ob lacrymas ex oculis ejus deci
dentes. (6) Caeterum abbas Pmmen, audita illius
iormitione, flens infit : Felicem te, abba Arseni, qui
ltocce in mundo teipsum fleveris. Nam qui semet-
ipsum ltic non deflet, sempiterne illic plorabit. Sive
ergo hic sponte, sive ibi per tormenta, fieri nequit
quin lugeamus.
42. (7) Narravit de eodem abbas Daniel, quod
nunquam de ulla Scriptura: quastione loqui volue-
rit, iicet potuerit si voluisset. Sed nec litteras fa-
cile scribebat. Quando autem ad ecclesiam per in-
tervalla veniebat, sedebat a tergo columnae, ne quis
(5) Vit. Patr. Ill, li; Martyrolog., Jul. i9.
6) Vit. Patr. xv, 9.
6 Vit. Patr. xv, 9.
iri Vit. Patr. xv, 10.
ι