PG 65, col. 320
μονὴν, κατανυγεὶς , ἀνέῳξεν αὐτοῖς. Καὶ εἰσελθόντες
ἐγεύσαντο μετ’ αὑτοῦ. Ἐσθιόντων δὲ αὐτῶν, ἔλεγε ο
Ἐπ’ ἀληθείας, οὐκ εἰσὶ μόνα ἃ ἀκήκοα περὶ ὑμῶν,
ἀλλ’ ἑκατονταπλασίονα εἶδον ὲν τῷ ἔργῳ ὑμῶν.
Ἐγένετο δὲ αὐτῶν φίλος ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης.
ε’. ’Πθέλησὲ ποτε 6 ἄρχων τῆς χώρας ἐκείνης
ἰδεῖν τὸν ἀὸΰᾶν Ποιμένα, καὶ οὐ κατεδέχετο 6 γέν
ρων. Προφάσει δὲ ὡς κακοῦργον κατέσχε τὸν υἱὸν
τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ, καὶ ἓΰαλεν εἰς φυλακὴν, λέγων ·
Ἐὰν ἔλθῃ 6 γέρων, καὶ παρακαλέσῃ ὑπὲρ αὑτοῦ, ἐγὼ
ἀπολύω αὐτόν. Καὶ ἦλθεν ή ἀδελφὴξαύτοῦ κλαίου-
σα πρὸς τῇ θύρᾳ. Ὀ δὲ οὐκ ἔδωκεν αὐτῇ ἀπό-
κρισιν. Ἠ δὲ ἐλοιδόρει αὐτὸν, λέγουσα· Χαλκό-
σπλαγχνε, ἐλέησόν με, ὅτι μονογενής μοί ἐστιν. ’0
δὲ πέμψας εἶπεν αὐτῇ ο Ποιμήν τέκνα οὐκ ἐγέννησε.
Καὶ οὕτως ἀνεχώρησεν. Ἀκούσας δὲ ἄρχων, ἔπεμψε
λέγων⁶ Κᾶν λόγῳ κελεύσῃ, ἀπολύω αὐτόν. '0 δὲ
γέρων ἀντεδήλωσε, λέγων’ Ἐξέτασον κατά τοὺς
νόμους· καὶ εἰ ἀξιός ἐστι θανάτου, ἀποθανέτω· εἰ
δὲ οὐκ ἔστιν, ὡς βούλει ποίησον ⁵⁸.
ς’. Ἐσφάλη ποτὲ ἀδελφὸς ὲν κοινοὸίῳο ἦν δὲ ὲν
τοῖς τόποις ἐκείνοις ἀναχωρητής ⁸ καὶ πολλῷ χρόνῳ
οὐ προῆλθεν. Ἐλθὼν δὲ 6 ἀὸϐᾶς τοῦ κυινοϐίου πρὸς
τὸν γέροντα, ἀνήγγειλεν αὐτῷ περὶ τοῦ σφαλέντος.
'0 δὲ εἷπε · Διώξατε αὐτόν. Ἐξελθὼν δὲ 6 ἀδελφὸς
τοῦ κοινοϐίου, εἰσῆλθεν εἰς χαράδραν, καὶ ἔκλαιεν
ἐκεῖ. Εὑκαίρησαν δὲ ἀδελφοὶ ἀπερχόμενοι πρὸς τὸν
ἀϐὗᾶν Ποιμένα, καὶ ἤκουσαν αὑτοῦ κλαίοντος· καὶ
εἰσελθόντες εὖρον αὑτὸν ὲν μεγάλῳ πόνῳ · καὶ παρ-
εκάλεσαν αὑτὸν ἆραι πρὸς τὸν γέροντα. Καὶ οὐκ ἧθελε,
λέγων ο Ὧδε ἐγὼ ἀποθνήσκω. Ἐλθόντες δὲ πρὸς τὸν
ἀὸϐἄν Ποιμένα διηγήσαντο αὐτῷ. Καὶ παρακαλέσας
αὐτοὺς. ἀπέστειλε λέγων ' Εἴπατε αύτῷ, ὅτι Ὀ ἁεϐἄς
Ποιμὴν φωνεῖ σε. Ἷὶλθε δὲ πρὸς αὐτὸν 6 ἀδελφός⁸ καὶ
ἰδὼν αὐτὸν 6 γέρων τεθλιμμένον, ἀναστὰς ἠσπάσατο,
καὶ χαριεντιζόμενος μετ’ αὐτοῦ, παρεκάλεσε γεύσα-
σθαι. Ἀπέστειλε δὲ 6 ἀϐὅᾶς Ποιμήν τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ
τινα πρὸς τὸν ἀναχωρητὴν, λέγων · Ἐκ πολλῶν ὲτῶιν
ἐπεθύμουν σε ἰδεῖν, ἀκούων τὰ περὶ σοῦ, καὶ ἀπο
ὀκνηρίας ἀμφοτέρων ού συνετύχομεν ἀλλήλοις. Νῦν
οὖν Θεοῦ θέλοντος, καὶ ἀφορμῆς γενομένης, σκύλθητι
ἕως τῶν ὦδε καὶ βλέπομεν ἀλλήλους. Ἤν δὲ μὴ
ἐξερχόμενος ἐκ τοῦ κελλεου αὑτοῦ· καὶ ἀκούσας
ἔλεγεν· El μὴ 6 Θεὸς ὲπληροφὸρησε τὸν γέροντα.
οὐκ ἂν ἔπεμψεν ἐπ’ ἐμέ. Καὶ ἀναστὰς ἦλθε πρὲις
αὐτόν. Καὶ ἀσπασάμενοι ἀλλήλους μετὰ χαρᾶς
ἐκάθισαν. Εἷπε δὲ αὑτῷ ἀῧόἆς Ποιμήνο Δύο ᾰν-
θρωποι ἦσαν ἐν τόπῳ τινὶ ⁵¹, καὶ ἀμφότεροι νεκροὶ ς
εἶχον ’ ἀφῆκε δὲ 6 εἷς τὸν νεκρὸν αὑτοῦ, καὶ ἀπῆλθε
κλαῦσαι τὸν τοῦ ἑτέρου. Ἀκούσας δὲ ὁ γέρων κατ-
ενύγη ἐπὶ τῷ λόγῳ, καὶ ἐμνήσθη ὃ ἐποίησε, καὶ εἴ·
" Al. ἑνί.
(77) Vit. Patr. ix. 7.
(78) Dorotb. Μαι-ιν. ti.
ἐγεύσαντο μετ’ αὑτοῦ. Ἐσθιόντων δὲ αὐτῶν, ἔλεγε ο
Ἐπ’ ἀληθείας, οὐκ εἰσὶ μόνα ἃ ἀκήκοα περὶ ὑμῶν,
ἀλλ’ ἑκατονταπλασίονα εἶδον ὲν τῷ ἔργῳ ὑμῶν.
Ἐγένετο δὲ αὐτῶν φίλος ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης.
ε’. ’Πθέλησὲ ποτε 6 ἄρχων τῆς χώρας ἐκείνης
ἰδεῖν τὸν ἀὸΰᾶν Ποιμένα, καὶ οὐ κατεδέχετο 6 γέν
ρων. Προφάσει δὲ ὡς κακοῦργον κατέσχε τὸν υἱὸν
τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ, καὶ ἓΰαλεν εἰς φυλακὴν, λέγων ·
Ἐὰν ἔλθῃ 6 γέρων, καὶ παρακαλέσῃ ὑπὲρ αὑτοῦ, ἐγὼ
ἀπολύω αὐτόν. Καὶ ἦλθεν ή ἀδελφὴξαύτοῦ κλαίου-
σα πρὸς τῇ θύρᾳ. Ὀ δὲ οὐκ ἔδωκεν αὐτῇ ἀπό-
κρισιν. Ἠ δὲ ἐλοιδόρει αὐτὸν, λέγουσα· Χαλκό-
σπλαγχνε, ἐλέησόν με, ὅτι μονογενής μοί ἐστιν. ’0
δὲ πέμψας εἶπεν αὐτῇ ο Ποιμήν τέκνα οὐκ ἐγέννησε.
Καὶ οὕτως ἀνεχώρησεν. Ἀκούσας δὲ ἄρχων, ἔπεμψε
λέγων⁶ Κᾶν λόγῳ κελεύσῃ, ἀπολύω αὐτόν. '0 δὲ
γέρων ἀντεδήλωσε, λέγων’ Ἐξέτασον κατά τοὺς
νόμους· καὶ εἰ ἀξιός ἐστι θανάτου, ἀποθανέτω· εἰ
δὲ οὐκ ἔστιν, ὡς βούλει ποίησον ⁵⁸.
ς’. Ἐσφάλη ποτὲ ἀδελφὸς ὲν κοινοὸίῳο ἦν δὲ ὲν
τοῖς τόποις ἐκείνοις ἀναχωρητής ⁸ καὶ πολλῷ χρόνῳ
οὐ προῆλθεν. Ἐλθὼν δὲ 6 ἀὸϐᾶς τοῦ κυινοϐίου πρὸς
τὸν γέροντα, ἀνήγγειλεν αὐτῷ περὶ τοῦ σφαλέντος.
'0 δὲ εἷπε · Διώξατε αὐτόν. Ἐξελθὼν δὲ 6 ἀδελφὸς
τοῦ κοινοϐίου, εἰσῆλθεν εἰς χαράδραν, καὶ ἔκλαιεν
ἐκεῖ. Εὑκαίρησαν δὲ ἀδελφοὶ ἀπερχόμενοι πρὸς τὸν
ἀϐὗᾶν Ποιμένα, καὶ ἤκουσαν αὑτοῦ κλαίοντος· καὶ
εἰσελθόντες εὖρον αὑτὸν ὲν μεγάλῳ πόνῳ · καὶ παρ-
εκάλεσαν αὑτὸν ἆραι πρὸς τὸν γέροντα. Καὶ οὐκ ἧθελε,
λέγων ο Ὧδε ἐγὼ ἀποθνήσκω. Ἐλθόντες δὲ πρὸς τὸν
ἀὸϐἄν Ποιμένα διηγήσαντο αὐτῷ. Καὶ παρακαλέσας
αὐτοὺς. ἀπέστειλε λέγων ' Εἴπατε αύτῷ, ὅτι Ὀ ἁεϐἄς
Ποιμὴν φωνεῖ σε. Ἷὶλθε δὲ πρὸς αὐτὸν 6 ἀδελφός⁸ καὶ
ἰδὼν αὐτὸν 6 γέρων τεθλιμμένον, ἀναστὰς ἠσπάσατο,
καὶ χαριεντιζόμενος μετ’ αὐτοῦ, παρεκάλεσε γεύσα-
σθαι. Ἀπέστειλε δὲ 6 ἀϐὅᾶς Ποιμήν τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ
τινα πρὸς τὸν ἀναχωρητὴν, λέγων · Ἐκ πολλῶν ὲτῶιν
ἐπεθύμουν σε ἰδεῖν, ἀκούων τὰ περὶ σοῦ, καὶ ἀπο
ὀκνηρίας ἀμφοτέρων ού συνετύχομεν ἀλλήλοις. Νῦν
οὖν Θεοῦ θέλοντος, καὶ ἀφορμῆς γενομένης, σκύλθητι
ἕως τῶν ὦδε καὶ βλέπομεν ἀλλήλους. Ἤν δὲ μὴ
ἐξερχόμενος ἐκ τοῦ κελλεου αὑτοῦ· καὶ ἀκούσας
ἔλεγεν· El μὴ 6 Θεὸς ὲπληροφὸρησε τὸν γέροντα.
οὐκ ἂν ἔπεμψεν ἐπ’ ἐμέ. Καὶ ἀναστὰς ἦλθε πρὲις
αὐτόν. Καὶ ἀσπασάμενοι ἀλλήλους μετὰ χαρᾶς
ἐκάθισαν. Εἷπε δὲ αὑτῷ ἀῧόἆς Ποιμήνο Δύο ᾰν-
θρωποι ἦσαν ἐν τόπῳ τινὶ ⁵¹, καὶ ἀμφότεροι νεκροὶ ς
εἶχον ’ ἀφῆκε δὲ 6 εἷς τὸν νεκρὸν αὑτοῦ, καὶ ἀπῆλθε
κλαῦσαι τὸν τοῦ ἑτέρου. Ἀκούσας δὲ ὁ γέρων κατ-
ενύγη ἐπὶ τῷ λόγῳ, καὶ ἐμνήσθη ὃ ἐποίησε, καὶ εἴ·
" Al. ἑνί.
(77) Vit. Patr. ix. 7.
(78) Dorotb. Μαι-ιν. ti.