PG 65, col. 345
ψυχὴ, ὀλιγοχρόνιόν ὲστι. Καὶ θεραπευθεὶς 6 ἁδελφὸς
ἀπῆλθεν.
ιδ’. Ἦρώτησεν ἀδελφὸς τὸν ἀὸὁᾶν Ποιμένα, λέγων’
Ὀρῶ ἐμαυτὸν, ὅτι ὅπου δ’ ἂν ἀπέλθω, εὑρίσκω ἀντί-
ληψιν. Λέγει αὐτῷ 6 γέρων, ὅτι Καὶ οἱ μετὰ χεῖρας
ἔχοντες τδ ξίφος έχουσι τὸν Θεὸν ἐλεοῦντα αὐτοὺς ὲν τῷ
παρόντι καιρῷ. Ἐὰν οὖν ὦμεν ἀνδρεῖοι, ποιεῖ μεθ’
ἡμῶν τὸ ἕλεος αὐτοῦ.
ιιεν. Εἶπεν 6 ᾀσὸἄς Ποιμὴν, ὃτιΑἙὰν ἄνθρωπος
ἑαυτὸν μέμψηταιζ καρτερεῖ πανταχοῖἓ.
ιιςι. Εἷπε πάλιν, ὅτι ἔλεγεν 6 ἀὸὁᾶς ’Δμμωνᾶς,
ὅτι Ἔστιν ἄνθρωπος ὃς ποιεῖ ἑκατὸν ἔτη ὲν τῷ κελ-
λξῳ, καὶ οὐ μανθάνει πῶς δεῖ ὲν κελλέῳ καθίσαι.
ιζ’. Εἶπεν 6 6.665.; Ποιμήν, ὅτι Ἐὰν φθάσῃ ἄνθρω-
πος εἰς τὸ ῥητὸν τοῦ ’ᾼποστόλου,τὸ, Πάντα καθαρὰ
τοῖς καθαροῖς · ὁρᾷ ἑαυτὸν exeam πᾴσης τῆς κτί-
σεως. Λέγει 6 ἀδελφός ο Πῶς δύναμαι ἐμαυτὸν ἐλάτ-
τονα τοῦ φονέως insideat; Λέγει 6 γέρων, ὅτι Ἐὰν
φθάσῃ ἄνθρωπος εἰς τὸ ῥῆμα τοῦτο, καὶ ἴδῃ ἂνθρω-
πον φονεύοντα, λέγει, ὅτι Ταύτην τὴν ἁμαρτίαν
ἐποίησε μόνην οὗτος, ἐγὼ δὲ φονεύω καθ’ εκάστην
ἡμέραν·
κη’. Ἦρώτησεν 6 ἁδελφὸς τὸ αὐτὸ ῥῆμα τὸν ᾀσ-
εᾶν Ἀνοὺό⁹ ὠςὸτι εἶπεν 6 assa; Ποιμήν. Καὶ λέγει
αὐτῷ 6 6665.; ‘Avobfi, ὅτι Ἐὰν φθάσῃ ᾷνθρωπος εἰς
τὸ ῥῆμα. τοῦτο, καὶ ἴδῃ τὰ ὑστερήματα τοῦ ἀδελφοῦ
αὐτοῦ. ποιεῖ τὴν δικαιοσύνην αὑτοῦ καταπιεῖν αὐτὰ.
Λέγει αὐτῷ 6 ἁδελφός · Ποία ἐστὶν ή δικαιοσύνη αὑ-
τοῦς Ἀπεκρίθη ὁ γέρωνο ἰνα πάντοτε καταμέμφη-
ται ἑαυτόν.
1.,οα ’Δδελφὺς εἷπε τῷ ἀὸὄᾷ Ποιμένι, ὅτι Ἐὰν πα-
ραπέσω ὲν οἰκτρῷ παραπτώματι. κατεσθίει με 6 λο-
γισμός μου, καὶ κατηγορεῖ, Διατί παρέπεσες; Λέγει
αὑτῷ 6 γέρων· Ἐν ὥρᾳ ὑποπίπτει ἄνθρωπος σφάλ-
μᾳτι, καὶ εἴπῃ, Ἰιμαρτοιθ. παραυτὰ πέπαυται.
ρ’. Ἀδελφὸς ἠρώτησε τὸν ἀόὀᾶν Ποιμένα, λέγων ·
Arati πείθουσι τὴν ψυχήν μου οἱ δαίμονες, εἶναι μετὰ.
τοῦ ὑπερϐαίνοντος με, καὶ ποιοῦσι με ὲξουδενῶσαι
τὸν ἐλάττονά pou; Λέγει αὐτῴ 6 γέρωψ Διὰ τοῦτο
εἶπεν 6 Ἀπόστολος, ὅτι Ἐνμεγάλῃ οἰκίᾳ οὐκ ἐστιν
μόνον σκεύη χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ. ἀλλὰ καὶ ξύλινα
καὶ ὀστράκινα. Ἐὰν οὖν ἐκκαθάρῃ τις ἑαυτὸν
ἀπὸ πάντων τούτων, ἔσται σκεῦος εις τιμὴν, εῦέ
χρηστον τῷ Δεσπότῃ, ἡτοιμασμένον εις πᾶν ἕρ-
γον ἀγαθόν.
ρα¹. ’Δδελςρὸς ἠρώτησε τὸν ἀϐϐᾶν Ποιμένα, λέγων’
Πῶς οὐκ ἀφιεμαι ἐλεύθερος γενέσθαι μετὰ τῶν γε-
ρόντων ὲν τοῖς λογισμοῖς μου; Λέγει αὐτῷ ὀ γέρων,
ὅτι εἶπεν 6 6665.; Ἰωάννης 6 Κολοδὸς, ὅτι Οὐ χαίρει
ἐπ’ οὐδενὶ οὕτως 6 ἐχθρὸς, ὼς ἐπὶ τοῖς μὴ ἐκφαίνουσι
τοὺς λογισμοὺς αὐτῶν. .
⁸⁸ Tit. ι, 15. ⁹⁶ ll Titii. ll, 20, 2|.
(50) Vit. Patr. Ill. ll8; Doroth. Doct. 7.
(51) γει. Patr. ιιι. 151.
(52) App. p. 1000, u.
ἀπῆλθεν.
ιδ’. Ἦρώτησεν ἀδελφὸς τὸν ἀὸὁᾶν Ποιμένα, λέγων’
Ὀρῶ ἐμαυτὸν, ὅτι ὅπου δ’ ἂν ἀπέλθω, εὑρίσκω ἀντί-
ληψιν. Λέγει αὐτῷ 6 γέρων, ὅτι Καὶ οἱ μετὰ χεῖρας
ἔχοντες τδ ξίφος έχουσι τὸν Θεὸν ἐλεοῦντα αὐτοὺς ὲν τῷ
παρόντι καιρῷ. Ἐὰν οὖν ὦμεν ἀνδρεῖοι, ποιεῖ μεθ’
ἡμῶν τὸ ἕλεος αὐτοῦ.
ιιεν. Εἶπεν 6 ᾀσὸἄς Ποιμὴν, ὃτιΑἙὰν ἄνθρωπος
ἑαυτὸν μέμψηταιζ καρτερεῖ πανταχοῖἓ.
ιιςι. Εἷπε πάλιν, ὅτι ἔλεγεν 6 ἀὸὁᾶς ’Δμμωνᾶς,
ὅτι Ἔστιν ἄνθρωπος ὃς ποιεῖ ἑκατὸν ἔτη ὲν τῷ κελ-
λξῳ, καὶ οὐ μανθάνει πῶς δεῖ ὲν κελλέῳ καθίσαι.
ιζ’. Εἶπεν 6 6.665.; Ποιμήν, ὅτι Ἐὰν φθάσῃ ἄνθρω-
πος εἰς τὸ ῥητὸν τοῦ ’ᾼποστόλου,τὸ, Πάντα καθαρὰ
τοῖς καθαροῖς · ὁρᾷ ἑαυτὸν exeam πᾴσης τῆς κτί-
σεως. Λέγει 6 ἀδελφός ο Πῶς δύναμαι ἐμαυτὸν ἐλάτ-
τονα τοῦ φονέως insideat; Λέγει 6 γέρων, ὅτι Ἐὰν
φθάσῃ ἄνθρωπος εἰς τὸ ῥῆμα τοῦτο, καὶ ἴδῃ ἂνθρω-
πον φονεύοντα, λέγει, ὅτι Ταύτην τὴν ἁμαρτίαν
ἐποίησε μόνην οὗτος, ἐγὼ δὲ φονεύω καθ’ εκάστην
ἡμέραν·
κη’. Ἦρώτησεν 6 ἁδελφὸς τὸ αὐτὸ ῥῆμα τὸν ᾀσ-
εᾶν Ἀνοὺό⁹ ὠςὸτι εἶπεν 6 assa; Ποιμήν. Καὶ λέγει
αὐτῷ 6 6665.; ‘Avobfi, ὅτι Ἐὰν φθάσῃ ᾷνθρωπος εἰς
τὸ ῥῆμα. τοῦτο, καὶ ἴδῃ τὰ ὑστερήματα τοῦ ἀδελφοῦ
αὐτοῦ. ποιεῖ τὴν δικαιοσύνην αὑτοῦ καταπιεῖν αὐτὰ.
Λέγει αὐτῷ 6 ἁδελφός · Ποία ἐστὶν ή δικαιοσύνη αὑ-
τοῦς Ἀπεκρίθη ὁ γέρωνο ἰνα πάντοτε καταμέμφη-
ται ἑαυτόν.
1.,οα ’Δδελφὺς εἷπε τῷ ἀὸὄᾷ Ποιμένι, ὅτι Ἐὰν πα-
ραπέσω ὲν οἰκτρῷ παραπτώματι. κατεσθίει με 6 λο-
γισμός μου, καὶ κατηγορεῖ, Διατί παρέπεσες; Λέγει
αὑτῷ 6 γέρων· Ἐν ὥρᾳ ὑποπίπτει ἄνθρωπος σφάλ-
μᾳτι, καὶ εἴπῃ, Ἰιμαρτοιθ. παραυτὰ πέπαυται.
ρ’. Ἀδελφὸς ἠρώτησε τὸν ἀόὀᾶν Ποιμένα, λέγων ·
Arati πείθουσι τὴν ψυχήν μου οἱ δαίμονες, εἶναι μετὰ.
τοῦ ὑπερϐαίνοντος με, καὶ ποιοῦσι με ὲξουδενῶσαι
τὸν ἐλάττονά pou; Λέγει αὐτῴ 6 γέρωψ Διὰ τοῦτο
εἶπεν 6 Ἀπόστολος, ὅτι Ἐνμεγάλῃ οἰκίᾳ οὐκ ἐστιν
μόνον σκεύη χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ. ἀλλὰ καὶ ξύλινα
καὶ ὀστράκινα. Ἐὰν οὖν ἐκκαθάρῃ τις ἑαυτὸν
ἀπὸ πάντων τούτων, ἔσται σκεῦος εις τιμὴν, εῦέ
χρηστον τῷ Δεσπότῃ, ἡτοιμασμένον εις πᾶν ἕρ-
γον ἀγαθόν.
ρα¹. ’Δδελςρὸς ἠρώτησε τὸν ἀϐϐᾶν Ποιμένα, λέγων’
Πῶς οὐκ ἀφιεμαι ἐλεύθερος γενέσθαι μετὰ τῶν γε-
ρόντων ὲν τοῖς λογισμοῖς μου; Λέγει αὐτῷ ὀ γέρων,
ὅτι εἶπεν 6 6665.; Ἰωάννης 6 Κολοδὸς, ὅτι Οὐ χαίρει
ἐπ’ οὐδενὶ οὕτως 6 ἐχθρὸς, ὼς ἐπὶ τοῖς μὴ ἐκφαίνουσι
τοὺς λογισμοὺς αὐτῶν. .
⁸⁸ Tit. ι, 15. ⁹⁶ ll Titii. ll, 20, 2|.
(50) Vit. Patr. Ill. ll8; Doroth. Doct. 7.
(51) γει. Patr. ιιι. 151.
(52) App. p. 1000, u.