PG 65, col. 60
κρεῖττον μαρτυρεῖ.
Θεοφίλου τοῦ ἁγιωτάτων enimcdi τῆς Ἀλεξαν-
optimc, ὲκ, ’τῆς πέμπτης Ἐορταστικῆς ὲπιο
στο nc.
στοΑης.
στοΑ ς.
Ἔστῗ γὰρ καὶ νῦν τῶν τότε θαυμάτων τὰ λείψανα.
lii) άπιστείτωσαν, ὅτι δύναμις Θεοῦ ἰσχύει ποιεῖν
παρθένον ἀποτίκτειν, ἐν γενόμενος ὁ ζῶν τοῦ Θεοῦ
λόγος διὰ τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμοίωσιν · ἄλλως γὰρ συν-
ομιλείν ἡμῖν αὑτὸν ἐγγύτερον οὑχ οἷόν τε ἦν ο ἵνα μὴ
ἐξ ἡδονῆς καὶ ὕπνου, καθάπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀνθρώ-
πων ἔχει, δέξηται σῶμα, τὺ ἐν ὁμοιώματι τούτου
λαμϐάνει ἐκ παρθένου τικτόμενοςο ἄνθρωπος μὲν
φαινόμενος, ὡς ἡμεῖς, κατὰ τὴν τοῦ δούλου μορφὴν,
ὲκ δὲ τῶν ἔργων ἀποδεικνύμενος, ὃτι τῶν ἁπάντων
δημιουργὸς καὶ Κύριός ἐστι, πράττων ἔργα Θεοῦ.
Ibid. ’
Τοῦ αὑτοῦ, ἐκ τῆς ἓξὲξ,μῆ Ἑορταστικῆς ἑπι-
σ mc.
στολης.
Οἷα γὰρ τῶν τεχνιτῶν οἱ ἄριστοι οὐκ ὲν τιμίαις
μόνον ὕλαις τὴν τέχνην ἐκφαίνουσι θαυμαζόμενοι, η
ἀλλ’ εὐτελοῦς κηροῦ καὶ πηλοῦ διαλυομένου πολλάκις
ἐπειλημμένοι, τῆς ἐπιστήμης ἑαυτῶν ἐπιδεικνύουσι
τὴν δύναμιν, πολλῷ μᾶλλον ἐπαινούμενον οὕτως ό
πάντων άριστοτέχνης , ὁ ζῶν καὶ ἐνεργὴς τοῦ Θεοῦ
Λόγος, τάξεως ἁρμονίᾳ διακοσμήσας τὰ σύμπαντα,
οὐχ ι οἷά τινος τιμίας ὕλης, οὐρανίου λαϐόμενος σώ-
ματος, πρὸς ἡμᾶς ἀφῖκται, ἀλλ’ ὲν πηλῷ τὺ μέγα
τῆς ἑαυτοῦ δείκνυσι τέχνης, τὸν ὲκ πηλοῦ πλασθέντα
διορθούμενος ἄνθρωπον, αὐτὸς ὲκ Παρθένου καινοσ
πρεπῶς προῖὼν ἄνθρωπος · τῷ μὲν τρόπῳ τῆς γενέ-
σεως διαλλάττων, τὴν δὲ κατὰ πάντα πρὸς ἡμᾶς
χωρὶς ἁμαρτίας οὐκ ἐκφυγεῖν κρίνας ὁμοίωσιν
τικτόμενος, σπαργανούμενος, τιθηνούμενος, βρέφος
ὲν φάτνῃ κείμενος, τῆς φύσεως ἡμῶν τὴν ἀσθένειαν
ἐκδεχόμενος διὰ τὰς προλαϐούσας ἁμαρτίας (l5) καὶ
αἰτίας. Ἀλλ’ ἔτι βρέφος ὢν, ὁμοῦ καὶ τὸν ἐχθρὸν,
καὶ τὴν τούτου θορυϐεῖ φάλαγγα, μάγους ἕλκων ἐπὶ
μετάνοιαν , καὶ παρασκευάζων τοῦ ἀποστείλαντος
αὐτοὺς περιφρονεῖν (id) βασιλέως.
( ιι) Leg. καταφρονεῖν.
--—-no—————
Θεοφίλου τοῦ ἁγιωτάτων enimcdi τῆς Ἀλεξαν-
optimc, ὲκ, ’τῆς πέμπτης Ἐορταστικῆς ὲπιο
στο nc.
στοΑης.
στοΑ ς.
Ἔστῗ γὰρ καὶ νῦν τῶν τότε θαυμάτων τὰ λείψανα.
lii) άπιστείτωσαν, ὅτι δύναμις Θεοῦ ἰσχύει ποιεῖν
παρθένον ἀποτίκτειν, ἐν γενόμενος ὁ ζῶν τοῦ Θεοῦ
λόγος διὰ τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμοίωσιν · ἄλλως γὰρ συν-
ομιλείν ἡμῖν αὑτὸν ἐγγύτερον οὑχ οἷόν τε ἦν ο ἵνα μὴ
ἐξ ἡδονῆς καὶ ὕπνου, καθάπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀνθρώ-
πων ἔχει, δέξηται σῶμα, τὺ ἐν ὁμοιώματι τούτου
λαμϐάνει ἐκ παρθένου τικτόμενοςο ἄνθρωπος μὲν
φαινόμενος, ὡς ἡμεῖς, κατὰ τὴν τοῦ δούλου μορφὴν,
ὲκ δὲ τῶν ἔργων ἀποδεικνύμενος, ὃτι τῶν ἁπάντων
δημιουργὸς καὶ Κύριός ἐστι, πράττων ἔργα Θεοῦ.
Ibid. ’
Τοῦ αὑτοῦ, ἐκ τῆς ἓξὲξ,μῆ Ἑορταστικῆς ἑπι-
σ mc.
στολης.
Οἷα γὰρ τῶν τεχνιτῶν οἱ ἄριστοι οὐκ ὲν τιμίαις
μόνον ὕλαις τὴν τέχνην ἐκφαίνουσι θαυμαζόμενοι, η
ἀλλ’ εὐτελοῦς κηροῦ καὶ πηλοῦ διαλυομένου πολλάκις
ἐπειλημμένοι, τῆς ἐπιστήμης ἑαυτῶν ἐπιδεικνύουσι
τὴν δύναμιν, πολλῷ μᾶλλον ἐπαινούμενον οὕτως ό
πάντων άριστοτέχνης , ὁ ζῶν καὶ ἐνεργὴς τοῦ Θεοῦ
Λόγος, τάξεως ἁρμονίᾳ διακοσμήσας τὰ σύμπαντα,
οὐχ ι οἷά τινος τιμίας ὕλης, οὐρανίου λαϐόμενος σώ-
ματος, πρὸς ἡμᾶς ἀφῖκται, ἀλλ’ ὲν πηλῷ τὺ μέγα
τῆς ἑαυτοῦ δείκνυσι τέχνης, τὸν ὲκ πηλοῦ πλασθέντα
διορθούμενος ἄνθρωπον, αὐτὸς ὲκ Παρθένου καινοσ
πρεπῶς προῖὼν ἄνθρωπος · τῷ μὲν τρόπῳ τῆς γενέ-
σεως διαλλάττων, τὴν δὲ κατὰ πάντα πρὸς ἡμᾶς
χωρὶς ἁμαρτίας οὐκ ἐκφυγεῖν κρίνας ὁμοίωσιν
τικτόμενος, σπαργανούμενος, τιθηνούμενος, βρέφος
ὲν φάτνῃ κείμενος, τῆς φύσεως ἡμῶν τὴν ἀσθένειαν
ἐκδεχόμενος διὰ τὰς προλαϐούσας ἁμαρτίας (l5) καὶ
αἰτίας. Ἀλλ’ ἔτι βρέφος ὢν, ὁμοῦ καὶ τὸν ἐχθρὸν,
καὶ τὴν τούτου θορυϐεῖ φάλαγγα, μάγους ἕλκων ἐπὶ
μετάνοιαν , καὶ παρασκευάζων τοῦ ἀποστείλαντος
αὐτοὺς περιφρονεῖν (id) βασιλέως.
( ιι) Leg. καταφρονεῖν.
--—-no—————