PG 65, col. 90

verunt.
6. (55) Cum interrogaret aliquando abbas Arse-
nius quemdam senem IEgyptium de cogitationibus
suis. alius eum intuitus dixit: Abba Arseni, qui
lit ut tu adeo in eruditione Latina et Gra’ca prte-
celleus, hunc rusticqu de cogitationibus tuis inter-
roges? Respondit illi: Latinas Graecasque discipli-
nas uovi quidem; sed istius rustici alphabetum
nondum didici.
7. (56) Venit aliquando beatus TlteOphilus archi-
episcopus ad Arseniutn abbatem, una cum quodam
iudice: interrogabat autem senem, ut abeo ser-
monem audiret. Tum post aliquanti temporis silen-
tium respondit sducx: Et si vobis dixero, custodi-
turine estis? llli vero servaturos se promiserunt.
Ait ergo ad illos senex: Ubicunque audieritis esse
Arseuium, ne illuc accedatis.
8. (57) Alia vice iterum cupiens archiepiscopus
cum co congredi, misit prius, sciscitatum an senex
aperiretds significavit ei, dicens: Si veneris, ape-
riam tibi, cumque tibi aperuere, cunctis aperiam;
et tunc ultra non manebo hic. Quibus auditis archi-
episcopus ait; Si eum expulsurus pergo, non am-
plius eo pergam.
9. (58) Frater postulavit ab abbate Arsemo, ex eo
aliquid audire. Aitque ad cum senex: Pro virili tua
:ontende ut interior tua operatio secundum Deum
sit, et vinces allectus externos.
10. (59) Dixit iterum: Si Deum requiramus,
apparebit nobis; et eum si retinuerimus, nobiscum
permanebit.
Η. (60) Aliquis dixit abbati Arsenio: Cogitatio-
nes meze aflliguut me, ita suggerentes : Non vales je-
juuare, nec operari ; saltem infirmos visita; id enim
quoque cbaritas est. Senex vero, cui nota erat da:-
monunt sementis, ait illi: Vade, manduca, bibe,
dormi, ne opereris. duntaxat e cella ne discedas.
Sciebat enim, per patientem in cella mansionem
adduci monachum ad sua: vita: ordinem.
12. (61) Dicebat abbas Arsenius, peregrinum mo-
nachum iu aliena regione nullo in negotio medium
interponere se debere; ita enim quieturum.
diffic. ,ἤρξατο dies! αὑῖάῖ καὶ Fili?“ ’.εἷτἾῖ
’ἰδοῦ ὧ.λὲ pingi θαλλία εἰσὶν, καὶ ἐσθίω. Kal ὡς
ἐποίησεν τὰ θα λία. εἶπεν πάλιν ’ Ἀναγινωσκω μισ
ἐποίησεν cii θαλλία, εἶπεν πάλιν ’ Ἀναγινὼσκω μς
κρὸν, καὶ οὕτως ἐσθίωἷ Kal ὡς ᾴνέγνω, λέγει’ Ποιω
’ ν ⁷ ε
ἐσθίω. Kal ὀὓτως κατὰ μικρὸν προέκοπτεν, τοῦ Θεοῦ
συνεργοῦντος, ἕως ν οῦ ἦλθεν είς ,τὴν τάξιν αῦτοῦ. Kal
συνεργουντος, εως ου ηΛυεν εις την ταςιν αυτου.
θάρσος λαϐὼν κατά τῶν λογισμῶν, ἐνίκα-αὐτοῦςΖ
(55) Vit. Patr. xv, 7 ; toan. Geom. Parad. 9.
(56) Vit. Patr. ιι, 4.
(‘57) Ibid.
(58) Vit. Patr. xl, l.
59) una.
60) Vit. Patr. vn, 27.
(οι) ιιι. rm. x, ο.

OCR text from a scan; reading errors may remain.

Save for later

Enter your email and we will send you a sign-in link. No password. What you save (articles, verses, chapters, documents) follows you to any device.