PG 65, col. 91
κελλξου αὑτοῦ μίλια τριακονταδύοο οὐκ ἐξήρχετο δὲ
ταχέως· ἄλλοι γὰρ ὲποίουν αὐτῷ τὸ διακόνημα. Ὅτε
δὲ ἠρημώθη ὴ Σκῆτις, ἐξῆλθε κλαίων, καὶ ἔλεγεν·
’Δ πώλεσεν ό κόσμος τὴν Ῥώμην, καὶ οἱ μοναχοὶ τὴν
Σκῆτιν.
ιβ’. Ἠρώτησεν ὁ ἀὸὁᾶς Μάρκος τὸν essay Ἀρσέ-
νιον λέγων ο Καλὸν τὸ μὴ ἔχειν τινὰ ὲν τῷ κελλιῳ αὑ·-
τοῦ παράκλησιν ; εἶδον γὰρ ἀδελφόν τινα ἔχοντα μι-
κρὰ λάχανα, καὶ έκριζοῦντα αὐτά. Καὶ εἶπεν ὁ ἀό-
6Ξς ’Δρσένιος· Καλὸν μέν ἐστιν, ἀλλὰ πρὸς τὴν ἕξιν
τοῦ ἀνθρώπουθ ἐὰν γὰρ μὴ ἔχῃ ἰσχὺν ἐν τῷ τοιού-
τῳ τρόπῳ, πάλιν φυτεύει ἄλλα.
κγ. Διηγὴσατο όβὸὄᾶς Δανιὴλ ό μαθητὴς τοῦ
ἀδεᾶ Ἀρσενῑου λέγων, ὅτι Εὑρέθην ποτὲ ἐγγὺς τοῦ
ἀῦὁᾶ Ἀλεξάνδρου · καὶ ἐκράτησεν αὑτὸν πόνος, καὶ
ἥπλωσεν αὐτὸν ἄνω βλέπων διὰ τὸν πόνον. Συνέϐη δὲ
τὸν μακάριον Ἀρσένιον ἐλθεῖν τοῦ λαλῆσαι αὑτῷ · καὶ
εἶδεν αὐτὸν ήπλωμένον. Ὦς οῦν ὲλάλησε, λέγει αὐτῷ ·
Καὶ τίς ἦν κοσμικδς ὃν εἶδον ὧδε; Λέγει αὐτῷ ὁ ἀσ-
6Ξς Ἀλέξανδρος* Ποῦ ἑώρακας αὑτόν; Καὶ εἶπεν·
Ὠς κατηρχόμην ἀπὸ τοῦ ὅρους, προσέσχον ὧδε ἐπὶ
τὸ σπήλαιον, καὶ εἶδόν τινα ήπλωμένον ἅνω βλέποντα.
Καὶ ἔϐαλεν αὐτῷ μετάνοιαν λέγων ° Συγχώρησόν
μοι (76), ἐγὼ ήμην· πόνος γάρ με κατέσχε. Καὶ
λέγει αὐτῷ ό γέρωνο Οὐκοῦν σὺ ἧς; καλῶς. Ἐγὼ
ὑπενόησα ότι διοσμικός ἐστι, καὶ διὰ τοῦτο ἠρώτησα.
κδ. ’Δλλοτε εἶπεν ό acea; ’Λρσένιος τῷ ἀὸϐᾷ Ἀλε-
ξὰνδρῳ, ότι "Av ἀποσχίσῃς ⁸⁷ τὰ θαλλία σου, ἐλθὲ γεῦσαι
μετ’ ἐμοῦ ο ἐὰν δὲ ἔλθωσι ξένοι, φάγε μετ’ αὐτῶν. '0
οὗν esse; Ἀλέξανδρος ὁμαλῶς εἰργάζετο καὶ ὲπι-
εικῶς. Καὶ ὡς γέγονεν ἡ ὥρα, ἀκμὴν εἶχε θαλλία °
καὶ θέλων τηρῆσαι τὸν λόγον τοῦ γέροντος, ἀνέμεινε
πληρῶσαι τὰ θαλλία ⁸⁸. '0 οὖν assa; ’Δρσένιος, ὡς
εἶδεν ὅτι ἐχρόνισεν. ἐγεύσατο, λογισάμενος μήποτε
ξένους ἔσχεν. ’0 δὲ assam Ἀλέξανδρος ὡς ἐτέλεσεν
ὀψὲ, ἀπῆλθε. Καὶ λέγει αὐτῷ ό γέρων· Ξένους ἔσχες
Λέγει· Οὐχί. Elim δὲ αὐτῷ’ Πῶς οῦν οὐκ ἧλθες;
³⁷ ΔΙ. ἀπόσχῃ. ’⁸ Ἀι. βαΐα.
πηικ flammm- Canone ιι βουσί· n ιετί tantulis999?.‘391’91flfié'23 fi.?":£?.d°:§.""a‘
75) Ἀ
"(75) Ἀξάπην. obtectum
lu apud apo‘nartas: Ut
ν σ ο α ιι 1- νυιινι -..η .-- __----_ ,μ _ _ ν
minitanti..."peregrinorum υ mensisrinlra, cun; Sozomenrikloco Ilib: νιιιεοοερ.. i7;
uidelicet, et'aliorum pro remedio animarum recepta-
ala. a piis imperatoribus, _Patrum scilicet, et vestro.
vin timore ἐι amore Dei prwparata, ab omni usu
et libitu humana: temeritatis absoluta, in eos usus,
quibus sunt constituta, pietatem prwdecessarunt se—
quentes, sub patrocinio vestro dignum est vestro tem-
53}; et; vestra sollicitudine restaurentur. Qui enim
ἱιραρεη pattperuat‘,‘et sustentationem peregrinorum,
eta‘e'leem'osynam defunctorum defraudanlt, apud san;
eto's Patres eorum'necatores vocantur. Cujus decreti
ᾖὶῖὸί pars ad_bonum_ sensum .etncpn‘str_ucti‘opnem
grammaticam hoc modo revocari debet. scribendo
nimirum, Patribus scilicet vestris, et. pietatem pra.»
deeessorum sequendo. __ _ __ η , , ’
fidi iurzdlpno‘ér μοι. loquendi formula pleni
sumlib—ri: praesertim ascetici, ac liturgici. Sed no-
ταχέως· ἄλλοι γὰρ ὲποίουν αὐτῷ τὸ διακόνημα. Ὅτε
δὲ ἠρημώθη ὴ Σκῆτις, ἐξῆλθε κλαίων, καὶ ἔλεγεν·
’Δ πώλεσεν ό κόσμος τὴν Ῥώμην, καὶ οἱ μοναχοὶ τὴν
Σκῆτιν.
ιβ’. Ἠρώτησεν ὁ ἀὸὁᾶς Μάρκος τὸν essay Ἀρσέ-
νιον λέγων ο Καλὸν τὸ μὴ ἔχειν τινὰ ὲν τῷ κελλιῳ αὑ·-
τοῦ παράκλησιν ; εἶδον γὰρ ἀδελφόν τινα ἔχοντα μι-
κρὰ λάχανα, καὶ έκριζοῦντα αὐτά. Καὶ εἶπεν ὁ ἀό-
6Ξς ’Δρσένιος· Καλὸν μέν ἐστιν, ἀλλὰ πρὸς τὴν ἕξιν
τοῦ ἀνθρώπουθ ἐὰν γὰρ μὴ ἔχῃ ἰσχὺν ἐν τῷ τοιού-
τῳ τρόπῳ, πάλιν φυτεύει ἄλλα.
κγ. Διηγὴσατο όβὸὄᾶς Δανιὴλ ό μαθητὴς τοῦ
ἀδεᾶ Ἀρσενῑου λέγων, ὅτι Εὑρέθην ποτὲ ἐγγὺς τοῦ
ἀῦὁᾶ Ἀλεξάνδρου · καὶ ἐκράτησεν αὑτὸν πόνος, καὶ
ἥπλωσεν αὐτὸν ἄνω βλέπων διὰ τὸν πόνον. Συνέϐη δὲ
τὸν μακάριον Ἀρσένιον ἐλθεῖν τοῦ λαλῆσαι αὑτῷ · καὶ
εἶδεν αὐτὸν ήπλωμένον. Ὦς οῦν ὲλάλησε, λέγει αὐτῷ ·
Καὶ τίς ἦν κοσμικδς ὃν εἶδον ὧδε; Λέγει αὐτῷ ὁ ἀσ-
6Ξς Ἀλέξανδρος* Ποῦ ἑώρακας αὑτόν; Καὶ εἶπεν·
Ὠς κατηρχόμην ἀπὸ τοῦ ὅρους, προσέσχον ὧδε ἐπὶ
τὸ σπήλαιον, καὶ εἶδόν τινα ήπλωμένον ἅνω βλέποντα.
Καὶ ἔϐαλεν αὐτῷ μετάνοιαν λέγων ° Συγχώρησόν
μοι (76), ἐγὼ ήμην· πόνος γάρ με κατέσχε. Καὶ
λέγει αὐτῷ ό γέρωνο Οὐκοῦν σὺ ἧς; καλῶς. Ἐγὼ
ὑπενόησα ότι διοσμικός ἐστι, καὶ διὰ τοῦτο ἠρώτησα.
κδ. ’Δλλοτε εἶπεν ό acea; ’Λρσένιος τῷ ἀὸϐᾷ Ἀλε-
ξὰνδρῳ, ότι "Av ἀποσχίσῃς ⁸⁷ τὰ θαλλία σου, ἐλθὲ γεῦσαι
μετ’ ἐμοῦ ο ἐὰν δὲ ἔλθωσι ξένοι, φάγε μετ’ αὐτῶν. '0
οὗν esse; Ἀλέξανδρος ὁμαλῶς εἰργάζετο καὶ ὲπι-
εικῶς. Καὶ ὡς γέγονεν ἡ ὥρα, ἀκμὴν εἶχε θαλλία °
καὶ θέλων τηρῆσαι τὸν λόγον τοῦ γέροντος, ἀνέμεινε
πληρῶσαι τὰ θαλλία ⁸⁸. '0 οὖν assa; ’Δρσένιος, ὡς
εἶδεν ὅτι ἐχρόνισεν. ἐγεύσατο, λογισάμενος μήποτε
ξένους ἔσχεν. ’0 δὲ assam Ἀλέξανδρος ὡς ἐτέλεσεν
ὀψὲ, ἀπῆλθε. Καὶ λέγει αὐτῷ ό γέρων· Ξένους ἔσχες
Λέγει· Οὐχί. Elim δὲ αὐτῷ’ Πῶς οῦν οὐκ ἧλθες;
³⁷ ΔΙ. ἀπόσχῃ. ’⁸ Ἀι. βαΐα.
πηικ flammm- Canone ιι βουσί· n ιετί tantulis999?.‘391’91flfié'23 fi.?":£?.d°:§.""a‘
75) Ἀ
"(75) Ἀξάπην. obtectum
lu apud apo‘nartas: Ut
ν σ ο α ιι 1- νυιινι -..η .-- __----_ ,μ _ _ ν
minitanti..."peregrinorum υ mensisrinlra, cun; Sozomenrikloco Ilib: νιιιεοοερ.. i7;
uidelicet, et'aliorum pro remedio animarum recepta-
ala. a piis imperatoribus, _Patrum scilicet, et vestro.
vin timore ἐι amore Dei prwparata, ab omni usu
et libitu humana: temeritatis absoluta, in eos usus,
quibus sunt constituta, pietatem prwdecessarunt se—
quentes, sub patrocinio vestro dignum est vestro tem-
53}; et; vestra sollicitudine restaurentur. Qui enim
ἱιραρεη pattperuat‘,‘et sustentationem peregrinorum,
eta‘e'leem'osynam defunctorum defraudanlt, apud san;
eto's Patres eorum'necatores vocantur. Cujus decreti
ᾖὶῖὸί pars ad_bonum_ sensum .etncpn‘str_ucti‘opnem
grammaticam hoc modo revocari debet. scribendo
nimirum, Patribus scilicet vestris, et. pietatem pra.»
deeessorum sequendo. __ _ __ η , , ’
fidi iurzdlpno‘ér μοι. loquendi formula pleni
sumlib—ri: praesertim ascetici, ac liturgici. Sed no-